เฟอร่ากุมสายประคำไว้ในมือขณะหลับตาท่องบทสวดในใจ เมื่อสภาวะจิตอยู่ภายใต้ความเงียบสงบและว่างเปล่าภาพของกระท่อมหลังหนึ่งก็ได้แสดงขึ้นมา ลักษณะเป็กระท่อมไม้ผุพังมีเถาวัลย์เกี่ยวพันบดบังจนแทบดูไม่ออกสังเกตจากสภาพแวดล้อมแล้ว กระท่อมหลังนี้น่าจะตั้งอยู่กลางป่ารกทึบ ความรู้สึกลึกๆบอกเธอว่า ป่าแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากที่นี่
หญิงสาวลืมตาขึ้นก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างใจเย็นแล้วสายตาก็สะดุดเข้ากับความผิดปกติบางอย่าง เฟอร่าสังเกตเห็นว่า ผืนหญ้าบริเวณทางไปหลังบ้านประจำตระกูลมีร่องรอยถูกไหม้จนเกรียมเป็ทางยาวหายลับเข้าไปในป่า
คงเป็อย่างอื่นไปไม่ได้แล้ว เฟอร่าเดินตามรอยไหม้ไปอย่างเงียบๆแม้นางปีศาจจะอ้างว่า ตนฟื้นพลังได้มาก แต่เธอก็ค่อนข้างมั่นใจว่า พลังงานด้านลบที่มันได้จากแม็กซ์ยังคงไม่มากพอที่จะทำให้มันหนีไปไกลได้ขนาดนั้นและคาดว่า มันคงเสียพลังไปกับการหนีจนหมดแล้ว สิ่งที่มันทำได้ในเวลานี้คือรอให้แม็กซ์ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
อดทนไว้ก่อนนะแม็กซ์ เธอกำลังไปหาแล้ว
ณกระท่อมร้างกลางป่า
ลมเย็นะเืพัดเข้ามาผ่านผิวกายจนร่างสั่นสะท้าน พาให้ชายหนุ่มหลุดออกมาจากภวังค์แม็กซ์สะลึมสะลือตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งตัว ความเหน็บหนาวที่ลูบไล้ไปทั่วร่างทำให้เขารู้ว่าตอนนี้ร่างกายของตนกำลังเปลือยเปล่าอยู่ เมื่อรวบรวมสติสัมปชัญญะกลับมาได้มากกว่าเดิมแม็กซ์จึงรับรู้ถึงความผิดปกติเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง ไม่ใช่แค่เพียงความหนาวเย็นที่กำลังโจมตีอยู่ที่จริงแล้วความเร่าร้อนก็กำลังโจมตีบางส่วนของร่างกายเขาอยู่เช่นกัน มันเป็ััอุ่นร้อนและเปียกชื้นที่กำลังเข้าออกร่างกายเขาเป็จังหวะัันี้มาพร้อมกับความซาบซ่านรัญจวนจนชายหนุ่มเผลอครางออกมา ภาพของเหล่ากิจกรรมพิศวาสเร่าร้อนกับหญิงยอดดวงใจได้ฉายชัดขึ้นอยู่ในห้วงความคิดของเขา
“เฟอร่า...” ชายหนุ่มครวญครางชื่อหญิงสาวผู้เป็เ้าของร่างกายและหัวใจทั้งดวงของเขาเสียงแ่รู้สึกดีเหลือเกิน...
แม็กซ์ยกศีรษะขึ้นหวังเชยชมหญิงสาวผู้มอบความวาบหวามนี้...แต่พอเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าอย่างแจ่มชัด ดวงตาที่กำลังพริ้มปรืออยู่ถึงกลับเบิกกว้างขึ้นเมื่อคนที่กำลังดูดกลืนความแข็งแกร่งของเขาไม่ใช่เฟอร่า แต่มันคือนางปีศาจในร่างเด็กสาววัยรุ่นคนนั้น!
“เฮ้ย!!” แม็กซ์อุทานขึ้นด้วยความใสุดขีดเขารีบดีดตัวลุกหนีออกห่างจากมันทันใด สติได้ถูกเรียกกลับมาครบถ้วนสมบูรณ์แล้วในเวลานี้
“หึๆ ฟื้นเร็วดีนี่ที่รัก”นางปีศาจหัวเราะในลำคอพลางไล้เลียริมฝีปากของตนอย่างยั่วยวนเ้าเล่ห์ สีหน้าของนางตอนนี้ดูซูบตอบอิดโรยลงเมื่อเทียบกับก่อนหน้านั้นมันเยื้องกายเข้ามาหาชายหนุ่มอย่างช้าๆ ทุกจังหวะการก้าวเดินดูยากลำบากไร้เรี่ยวแรงตอนนี้พลังของมันดูจะอ่อนลงไปมาก คงจะหมดไปกับการหนีมาที่นี่แม็กซ์วิเคราะห์สถานการณ์ในใจ
“ดูเหมือนส่วนนั้นของเ้าจะชอบลีลาลิ้นของข้านะ” นางไล้เลียนิ้วของตนเองให้เขาดูอย่างอ้อยอิ่งยั่วเย้าดวงตาลึกโหลเป็ประกายเพลิงเร่าร้อนหิวสวาทแต่นั่นกลับทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าเดิม
“แกไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉัน!” แม็กซ์กัดฟันกรอดเขาพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกผิดหวังในตัวเองเอาไว้ให้มิดชิดที่สุดเขาจะไม่ยอมตกหลุมพรางให้นางปีศาจนี้อีกแล้วยิ่งมันเดินเข้ามาใกล้เขาก็ยิ่งถอยห่างออกไป ดวงตาคมจับจ้องด้วยความระแวดระวังทุกฝีก้าวของมัน
“ทั้งยาว ทั้งอวบอ้วน แข็งขืน แต่กลับละมุนลิ้นดีเหลือเกิน...”นางปีศาจส่งเสียงครางในลำคอด้วยความกระหายหิว มันยกมือขึ้นมาลูบไล้ทรวงอกเปลือยเปล่าของตนมืออีกข้างเลื่อนลงไปััใจกลางร่างสร้างความสุขตนเองให้ชายหนุ่มดู
“ฉันไม่มีวันหลงกลแกอีก ยอมแพ้เสียเถอะ!” ภาพบั่นทอนความอภิรมย์ตรงหน้าทำให้เขาเบือนหน้าหนี
“แต่ตอนนี้เ้าไม่มีตัวช่วยใดๆ มาจัดการข้าได้ มาเล่นสนุกกันไม่ดีกว่าหรือ?”นางปีศาจยกนิ้วขึ้นมาดูดลิ้มรสน้ำหล่อลื่นของตนเอง สายตาโลมเลียเชื้อเชิญเต็มที่
“หยุดพูดจาน่าขยะแขยงพวกนี้เสียที!” แม็กซ์ตะคอกเสียงแข็ง มือกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ
“น่าขยะแขยง? เ้าไม่รู้ตัวหรือว่าได้ทำอะไรกับข้าไปแล้ว...”เด็กสาววัยรุ่นแสยะยิ้มมุมปาก ดวงตาลึกโหลดูลึกล้ำเข้มข้นขึ้นจ้องเขม็งมายังเ้าของร่างกำยำตรงหน้านางปีศาจไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำพูดใดๆ ต่อ แต่สีหน้าของมันบ่งบอกถึงเื่ราวบางอย่าง...เื่ราวที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้นที่สุด
“มะ ไม่จริง! ใครจะไปเชื่อ!” แม็กซ์ยกมือขึ้นมากุมศีรษะเขาส่ายหน้าปฏิเสธหัวชนฝา ทว่าสายตาพลันเหลือบไปเห็นคราบของอะไรบางอย่างอยู่ที่หน้าขาตนเองลักษณะเป็ของเหลวสีขาวข้นหนืด เขาคิดเป็อะไรอย่างอื่นไม่ได้เลย...
หัวใจดวงแกร่งเจ็บแปลบขึ้นมาราวกับกำลังถูกใครเหยียบย่ำ เรี่ยวแรงใจทั้งหมดเหือดหายไปแม็กซ์ทรุดนั่งคุกเข่าลงกับพื้น ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่จริงใช่ไหม? เขาทำอะไรลงไป!
ก่อนที่จิตใจแม็กซ์จะดำดิ่งไปมากกว่านี้ ประตูกระท่อมพลันถูกใครบางคนเปิดออกด้วยฝ่าเท้าจนเกิดเสียงดังสนั่นตามมาด้วยการปรากฏตัวของหญิงสาวร่างเพรียวระหงใบหน้าคุ้นเคย
“ได้เวลาคิดบัญชีกับแกแล้ว” น้ำเสียงอันแสนเ็าและแววตานิ่งเฉยแต่น่าเกรงขามของเฟอร่าพาให้บรรยากาศโดยรอบเย็นะเืยิ่งกว่าเดิม
“โอ้ เ้ามาได้ถูกเวลาเสียจริง! พวกข้าต้องขอโทษด้วยที่ต้อนรับเ้าในสภาพแบบนี้ พอดีว่าพึ่งเสร็จกิจกันไปไม่นานน่ะ...รสรักของเ้าช่างล้ำเลิศเหลือเกินพ่อหนุ่ม”เด็กสาววัยรุ่นส่งยิ้มยียวนพลางหัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจสายตาของนางดูเย้ยหยันเต็มที่อย่างกับผู้ถือไพ่เหนือกว่า
“ไม่...” แม็กซ์ปฏิเสธเสียงแ่แหบแห้ง เขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตาหญิงสาวคนรักสภาพจิตใจของเขากำลังจะย่ำแย่ลงอีกครั้ง
“อย่าพึ่งคิดอะไรตอนนี้ ช่วยคอยเตือนสติฉันแค่นั้นพอ”เฟอร่าเอ่ยเสียงเรียบโดยที่ไม่ได้หันมามองชายหนุ่มคนรักด้วยซ้ำ ดวงตาคมโฉบเฉี่ยวจับจ้องไปยังศัตรูเขม็งพร้อมปะทะเต็มที่สติและจิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้นจึงจะเอาชนะปีศาจได้
“การได้สมสู่กับคนมีเ้าของแล้ว มันช่างเร้าใจดีจริงๆเ้าเคยลองดูไหมเฟอร่า?” เด็กสาววัยรุ่นยังคงจีบปากจีบคอเอื้อนเอ่ยคำพูดไม่เข้าหูอย่างไม่ลดละหวังหลอกล่อให้คนติดกับดักของมัน
“ใครจะไปเชื่อปีศาจกะล่อนอย่างแก” ท่าทีสงบเยือกเย็นของเฟอร่ายังคงไม่เปลี่ยนแปลงแม้ว่าที่จริงแล้วก้นบึ้งของจิตใจเธอกำลังโหมไปด้วยเปลวไฟแห่งความหวงแหนก็ตาม
“หืม เ้าคิดว่าเื่นี้เป็ไปไม่ได้จริงๆ หรือ? ช่างมืดบอดและโง่เขลาเสียจริง!” นางปีศาจเยื้องกายตรงเข้ามาหาคนทั้งสองด้วยท่าทางยั่วเย้าไม่เกรงกลัว
“หึ!” เฟอร่าแค่นเสียงหัวเราะในลำคอดวงตาของเธอเริ่มแสดงความแข็งกร้าว สองมือเรียวกำหมัดแน่น ดูเหมือนว่าความคุกรุ่นที่เธอพยายามเก็บซ่อนเอาไว้กำลังจะเริ่มควบคุมไม่ได้เสียแล้ว
“พอมาถึงกระท่อมแห่งนี้ พลังของข้ายังมีเหลือพอที่จะชักจูงร่างกายคนรักของเ้าได้หากเ้ามาเร็วกว่านี้ก็คงห้ามข้าได้ทันการณ์” เมื่อััได้ถึงท่าทีเปลี่ยนไปของหญิงสาวดังนั้นนางปีศาจยิ่งเติมเชื้อไฟไม่หยุดหย่อน
“เฟอร่า...” เสียงเรียกจากแม็กซ์ได้ช่วยดึงสติของเธอกลับมาได้บ้างจังหวะหัวใจถี่รัวเริ่มกลับคืนสู่จังหวะปกติอีกครั้ง ทว่าทางฝ่ายศัตรูนั้นก็ไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ
“ซี๊ด! กระชุ่มกระชวยเหลือเกินข้าชอบการเสพสังวาสเช่นนี้เสียจริง” สาววัยรุ่นลูบไล้เรือนกายของตนอย่างอ้อยอิ่ง ดวงตาพริ้มปรือราวกับกำลังหวนคำนึงถึงบทพิศวาสที่ผ่านมา
เฟอร่าเม้มปากแน่น จังหวะการหายใจของเธอดูหนักหน่วงยิ่งขึ้นสองมือกำหมัดแน่นยิ่งกว่าเดิมจนสั่นเทา รังสีแห่งความเยือกเย็นกำลังแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอ
“ช่างเป็สรีระที่ใหญ่โตจนข้ารับได้ไม่หมด...” ดูเหมือนนางปีศาจจะไม่รู้เลยว่าประโยคนี้เปรียบดั่งการขุดหลุมฝังตนเอง ไร้ซึ่งสัญญาณเตือนใดๆ ในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีต่อมาร่างกายผ่ายผอมของมันก็ได้ถูกมือของคนตรงหน้าจับเหวี่ยงกระแทกเข้ากับผนังกระท่อมจนแผ่นไม้ที่ผุพังอยู่เดิมถล่มลงมา
เด็กสาววัยรุ่นตั้งท่าจะพยุงตัวลุกขึ้นตั้งหลักแต่ก็ต้องถูกชะงักเอาไว้ด้วยฝ่าเท้าที่เหยียบลงมาตรึงให้ศีรษะติดกับพื้นมันพยายามดิ้นขัดขืนแต่พลังของมันยังคงอ่อนแอเกินไป
“อย่ามาลองดีกับฉัน” เฟอร่าเอ่ยเสียงเย็น
++++++++++++++++++++++++++++
แงงงงงสงสารแม็กซ์T_T
649
![[จบ] ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761102066_36763703.webp)
