ทว่าเมื่อเอกกำลังจัดเตรียมสถานที่เลี้ยงจิ้งหรีดอยู่นั้น เขาก็นึกถึงปัญหาบางอย่างได้
จริงอยู่ว่าการเลี้ยงจิ้งหรีดนั้นอาจดูเหมือนง่าย แต่สถานการณ์จริงมันคนละเื่กับสิ่งที่เขาคิด
ตอนนี้ปัญหาที่เขาพบเจอมีอยู่ว่า เวลาเขาจะให้อาหารให้น้ำจิ้งหรีดจะทำยังไง ในเมื่อโอ่งสูงขนาดนี้ เขายังไม่เริ่มเลี้ยงก็มีปัญหาเสียแล้ว
ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าหากเขาเริ่มเลี้ยงจริงๆ เวลานั้นปัญหาจะถาโถมเข้ามาเยอะขนาดไหน...
เมื่อนึกถึงตรงนี้เอกก็วางแผนเสียใหม่ เขาใช้เวลาสักพักในการคิดแผน ในที่สุดก็ได้ผลสรุปที่น่าจะประสบผลสำเร็จ
การเลี้ยงจิ้งหรีดนั้นสถานที่เพาะเลี้ยงจะต้องไม่ใหญ่จนเกินไป เอาแค่พอดีๆ เหมาะกับการให้อาหารและน้ำกับจิ้งหรีดได้ง่ายๆ
ที่อยู่อาศัยของจิ้งหรีดเอาเป็แผงไข่ จิ้งหรีดเป็สัตว์ที่ปีนป่ายได้สุดยอดมากดังนั้นต้องหาทางรับมือ
เมื่อเอกหาทางออกของปัญหาได้แล้วเขาก็ทำงานของเขาอีกครั้ง
หลังจากสำรวจบ้านครั้งก่อน เอกเห็นบ่อซีเมนต์ไม่ได้ใช้อยู่สองสามบ่อ เห็นพ่อบอกว่าจะเอามาเลี้ยงปลาอะไรสักอย่างนี่แหละ แต่ขอก่อนนะพ่ออย่ามาว่ากันล่ะฮ่าๆๆ
'...สถานที่เลี้ยงก็ได้แล้วเหลือก็แค่ที่อยู่อาศัยแล้วก็ฝาปิดอ่าง เอ๊ย เกือบลืมไปแล้วว่าเรายังไม่ได้แก้ปัญหาจิ้งหรีดปีนป่าย? โอ้ใช่ ถุงยางพลาสติกไง!! เอาถุงยางพลาสติกมาครอบก็เป็อันจบ!...'
เอกลงมือสร้างสถานที่เลี้ยงจิ้งหรีด หลังจากที่วิเคราะห์สิ่งต่างๆ เสร็จสิ้น ผ่านไปสองชั่วโมงเขาก็ทำเสร็จไปถึงสองบ่อ เขาตั้งใจลองเลี้ยงจิ้งหรีดก่อนสักสองบ่อ ถ้าไปได้สวยก็เพิ่มอีกบ่อภายหลัง
'เหลือก็แค่หาจิ้งหรีดมาเพาะเลี้ยงแล้วก็แผงไข่ หวังว่าร้านค้าของชำจะมีขายนะ! ไปชวนเหล่าเดอะแก๊งดีกว่า..'
ไม่รอช้าให้เสียเวลาเอกก็ตรงไปที่บ้านเจมส์ก่อนคนแรกเพราะอยู่ใกล้กัน ใช้เวลาเดินไม่ถึงนาทีก็ถึงแล้ว
พอไปถึงเอกก็เห็นไอเจมส์มันก็กำลังนอนเล่นอยู่หน้าบ้านพอดี ดูท่าทางมันเบื่อๆ เสียด้วย เห็นแบบนั้นเอกก็นึกตลกเดินย่องเข้าไปะโใกล้ๆ หูของเพื่อนเจมส์...
“ไอเจมส์โว้ย!!”
“อ้า!!!!” เจมส์สะดุ้งตื่นด้วยความใเพราะไม่ทันตั้งตัว
“ฮ่าๆๆๆ” เอกขำชอบใจเมื่อแกล้งเพื่อนสุดรักได้สำเร็จ
“มึงทำอะไรของมึงเนี่ย ใหมดเลย!”
“เอาน่าเห็นมึงเบื่อๆ ก็เลยแกล้งเล่น ที่กูมาวันนี้กูมีเื่สนุกๆ ทำไปกับกูรึเปล่า?”
“เื่สนุกๆ? ถ้าขาดกูไปจะสนุกได้ยังไงหะ! ไป! กูกำลังเบื่อๆ อยู่พอดี กูเบื่อที่จะนอนทั้งวันแล้ว รู้ไหมแม่กูเห็นกูนอน...” เจมส์พูดออกมาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดพักให้เอกมีจังหวะเข้าแทรก
“หยุด!ตอบไปแค่นั้นก็พอแล้วไม่ต้องพูดมาก!” เอกตอบตัดบทเพราะเขารู้เื่ที่เจมส์จะเล่าดี คงหนีไม่พ้นเื่ต่อยตีชาวบ้าน
“โว้ย! มึงเล่นกับกูมาตั้งนานเห็นกูพูดน้อยเป็เหรอวะ!” ขณะที่พูดเอกกับเจมส์ก็เดินไปที่บ้านของบาสด้วย
“มึงรู้ว่าตัวเองพูดมาก มึงก็พูดให้มันน้อยๆ สิ”
“ไม่เอาโว้ย มันเป็เอกลักษณ์ของกู แล้ววันนี้เราจะทำอะไรกัน รู้ไหมกูเบื่อมาก! เมื่อไหร่ผลสอบจะออกจะได้ไปโรงเรียนหาเื่สนุกๆ ทำ”
“หาเงิน!”
“หาเงิน? หาเงินเหรอวะ? ดีเลย! ่นี้แม่กูเริ่มขัดสน ขอตังค์ก็ไม่ให้ จะหาด้วยวิธีไหนดี พนันเตะบอลจุดโทษเป็ไง หรือวอลเลย์บอล กูได้หมด โยนเหรียญกูก็เล่นเก่งนะโว้ย”
ได้ยินคำพูดเ่าั้จากปากไอ้เพื่อเจมส์ เอกก็ได้แต่ถอนหายใจยาวออกมา ไม่อยากจะเชื่อว่าที่เจมส์พูดออกมานั้นไม่มีสิ่งไหนถูกกฎหมายเลยสักอย่าง
เอกทำได้แต่เอามือเล็กปาดหน้าฝากรอบหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า...“ไม่บอก!! รอบอกพร้อมไอ้บาส” เอกตอบเจมส์แล้วพึมพำในใจ
‘เราจะปลูกฝังเพื่อนของเราไม่ให้ทำสิ่งที่ผิดกฎหมายอีก รวมถึงไม่หวังเชื่อเื่โชคชะตาด้วย ทุกสิ่งทุกอย่างกำหนดได้ด้วยมือและสมองของเราเท่านั้น’
“ไม่เห็นตื่นเต้นเลย” พูดจบเจมส์ก็เดินผิวปากเอามือไขว้หลังทำเป็ไม่สนใจอีก
ผ่านไปสักพักก็ถึงบ้านบาส พอไปถึงหน้าบ้านก็เห็นพ่อของบาสกำลังให้อาหารไก่ชนอยู่
“น้าแดง บาสอยู่ไหมครับ” เอกถามด้วยความสุขภาพ เพราะพ่อของบาสเป็คนจิตใจดีคนหนึ่ง ที่สำคัญเคยให้เงินเขาไปซื้อขนมด้วย
“เอกเหรอลูก! บาสมันอยู่หลังบ้านตรงสวนนู่น มันกำลังดูหมาคลอดลูกอยู่ บาสเอ๊ย! เ้าเอกกับเ้าเจมส์มาหา!”
“ครับ...”บาสตอบเสียงลากยาวตรงมุมหนึ่งของบ้าน
ผ่านไปสักพักบาสก็วิ่งออกมา เอกเห็นอย่างนั้นก็เปิดปากชวน
“ไปหาอะไรสนุกๆ ทำกัน”
“ตกลง ไปข้างนอกก่อนนะพ่อ” บาสตอบลงอย่างรวดเร็วจากนั้นก็หันไปลาน้าแดง
“อย่าไปต่อยตีใครเขาอีกละ”
ประโยคนี้หลุดออกจากปากน้าแดง ร่างกายทั้งสามคนถึงกับสะดุ้งเฮือก ก่อนจะตอบกลับไปพร้อมกันว่า“ครับ!!!”
...
“เออนี่ บาสหมามึงกำลังคลอดลูก กูจองสองตัวนะ” เอกตั้งใจจะหาสุนัขมาเลี้ยงั้แ่แรกแล้ว ที่บ้านเขาไม่มีสัตว์เลี้ยงเลยสักตัว ตอนกลางคืนจึงน่ากลัวมา
สาเหตุที่เขาต้องหาสัตว์มาเลี้ยงเป็เพราะเอามาเฝ้าบ้านเท่านั้น อย่างน้อยที่บ้านของเขามีสุนัขคอยเห่าก็ดูปลอดภัยขึ้น พ่อกับแม่จะให้เลี้ยงหรือไม่นั้น เขาจะสรรหาพันหมื่นเหตุผลมาอธิบายเอง
“ได้สิ มึงเอาไหมเจมส์” บาสหันไปถามเพื่อนอีกคนเพราะว่ามีคนอื่นอีกที่มาถามขอหมาของเขาไปเลี้ยง
“เอาสักตัวหนึ่งก็ได้ แม่กูคงไม่ว่าอะไรหรอก” เจมส์ตอบอย่างเป็กังวล
“เอางั้นก็ได้กูจะได้บอกคนอื่นถูก ว่าแต่เอก แม่กูชมใหญ่เลยที่หาปลามาได้เมื่อวาน” บาสหันมาพูดกับเอกอย่างตื่นเต้น เขารู้สึกดีใจมากที่แม่ของเขากล่าวชม ทั้งที่ปกติจะมีแต่ดุด่า...
“เอ่อ ลืมไป! แม่กูก็ด้วย”เจมส์ที่เพิ่งคิดได้รีบกล่าว
“เห็นไหมล่ะเราทำสิ่งดีๆ พวกท่านก็ชื่นชม พอดีเลย! ที่กูชวนพวกมึงมาวันนี้ก็เพื่อเราจะไปหาเงินกัน!”
“แล้วเราจะไปหาเงินด้วยวิธีไหนละ” บาสถามด้วยเสียงเรียบนิ่งไม่แสดงอาการสักนิด
เอกคลี่ยิ้มมุมปาก หันไปกล่าวกับทั้งสองหน่อว่า“เก็บของเก่าไปขายไง...”