หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

    มังกรที่ตื่นขึ้น

            ​แสงสว่างสีทองได้พุ่งตรงไปยังท้องฟ้าปรากฏการนี้ทำให้ผู้คนต้องตกตะลึงแม้แต่กลุ่มของชายชุดดำที่คอยเฝ้าปกป้องหยางจื่ออยู่นอกวิหารด้วย

            "นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับนายน้อยหยางจื่อ!!!!!!!"ชายชุดดำกล่าว

            "แจ้งเรื่องนี้ให้ท่านประมุขทราบเดี๋ยวนี้เดี๋ยวข้าจะเข้าไปดูข้างในวิหารก่อน" หัวหน้าชายชุดดำกล่าว

            ทางด้านหยางจื่อที่ในตอนนี้กำลังนั่งหลับตาเดินลมปราณอยู่โดยไม่รู้ว่าตนได้สร้างปรากฏการที่แปลกประหลาดขึ้นในตอนนั้นเองสัญลักษณ์ที่อยู่ตรงหน้าผาก​ก็ส่องแสงสว่างออกมาข้อมูลมากมายได้ใหลเข้าสู่ทะเลความทรงจำของหยางจื่อแล้วหลอมรวมกัน

            "เส้นชีพจร๣ั๫๷๹๱๭๹๹๳์!!!" หยางจื่อกล่าวด้วยความ๻๷ใ๯

            เส้นชีพจรมังกรสวรรค์นั้นเป็นเส้นชีพจรที่ทรงพลังอย่างมากและมีความพิเศษในตำนานกล่าวว่าผู้ที่มีเส้นชีพจรมังกรสวรรค์สามารถต่อสู้กับผู้ที่มีระดับเหนือกว่าตนได้อย่างง่ายดายและเมื่อโคจรลมปราณจะลื่นใหลไม่ติดขัดทำให้สามารถใช้ออกด้วยทักษะได้อย่างคล่องแคล่วและทรงพลังมากกว่าคนทั่วไปหลายเท่า

            "ปราณเริ่มต้นขั้นที่ 2 !!!!!"

            หยางจื่อรู้สึกมีความสุขอย่างมากในที่สุดความพยายามมาหลายปีก็กลายเป็นจริงเพราะหลังจากนนี้หยางจื่อก็สามารถบ่มเพาะพลังได้แบบคนทั่วไป

            "ถึงจะยังไม่สามารถเทียบได้กับคนอื่น ๆที่บ่มเพาะพลังมาตั้งแต่อายุ 10ปี แต่สำหรับข้าแค่นี้ก็มากเกินพอข้าจะต้องพยายามให้มากกว่านี้และตามหาบิดาและมารดาที่แท้จริงของข้าให้เจอและข้าก็อยากรู้ว่าทำไมพวกท่านถึงได้ทอดทิ้งข้า"

            หยางจื่อกล่าวตั้งมั่นในใจหลังจากนั้นหยางจื่อก็รีบออกจากวิหารโบราณแล้วหาแม่นำเพื่อชำระล้างตัวในขณะที่หยางจื่อกำลังชำระคราบสกปรกก็พรันนำมือไปจับจี้หยกที่มีชื่อของตนสลักอยู่

            "ความรู้สึกนี้มัน!!!!"

            หยางจื่อรีบถ่ายเทลมปราณไปยังจี้หยกปรากฏว่าในจี้หยกนั้นมีพื้นที่เหมือนกับแหวนมิติแต่มันมีขนาดใหญ่กว่าแหวนมิติอย่างมากและที่สำคัญข้างในจี้หยกนั้นมีดาบสีเงินเล่มหนึ่งวางอยู่เมื่อหยางจื่อส่งความคิดไปในจี้หยกดาบเล่มนั้นก็ปรากฏอยู่ในมือของหยางจื่อในทันที

            "ดาบเล่มนี้มัน อาวุธขั้นต่ำงั้นเหรอแต่เดี๋ยวก่อนนะทำไมข้ากลับรู้สึกว่ามันแปลกๆแต่ก็ชั่งมันเถอะดีกว่าไม่มีอะไรให้ใช้ ข้างในจี้หยกนี้มีอะไรอีกนะ"

            หยางจื่อเริ่มค้นหาสิ่งของที่อยู่ในจี้หยกอีกครั้ง

            "นี่มันตำราทักษะนิแถมยังมีสองเล่มด้วย!!!!!" หยางจื่อกล่าวออกมาด้วยความสุข​

            "ทักษะย่างก้าวภูตพราย กับ ทักษะดาบสวรรค์ทักษะเพิ่มความเร็วกับทักษะในการใช้ดาบอย่างงั้นรึใหนขอดูเนื้อหาข้างในหน่อยสิ"

            เมื่อหยางจื่อเปิดอ่านข้อความข้างในทักษะทั้งสองเล่มใบหน้าของเขาก็แสดงถึงความตกตะลึงและตื่นเต้นในเวลาเดียวกันทักษะย่างก้าวภูตพรายนั้นสามารถเพิ่มความเร็วให้อย่างมากเมื่อใช้จะมีภาพติดตาอยู่ข้างหลังราวกับร่างแยกทำให้คู่ต่อสู้สับสนได้ส่วนทักษะดายสวรรค์เป็นทักษะที่สอนให้มีความเข้าใจเกี่ยวกับดาบและหลอมรวมตนเองกับดาบให้เป็นหนึ่งเดียวกันซึ่งไม่ใช่ทักษะโจมตีแต่อย่างใด

            หยางจื่อฝึกฝนทักษะอย่างก้าวภูตพรายเป็๲อย่างแรกและสามารถทำความเข้าใจได้บางส่วนแต่ก็ทำให้ความเร็วของหยางจื่อเพิ่มขึ้นอย่างมาก

            "วันนี้พอแค่นี้ดีกว่าหากกลับบ้านช้าท่านพ่อจะเป็๞ห่วง" หย่งจื่อกล่าว

            หลังจากที่หยางจื่อพุ่งทะยานไปทางตระกูลหมิงเเล้วก็มีกลุ่มชายชุดดำและหมิงฮ่าวปรากฎขึ้นตรงที่หยางจื่อเคยอยู่

            "ท่านประมุขเมื่อกี้นี่มัน!!!!" ชายชุดดำกล่าวด้วยความตกตะลึง

            "อืมจื่อเอ๋อสามารถเดินลมปราณได้เเล้วแสดงว่าแสงสว่างที่เกิดขึ้นจะต้องเกี่ยวข้องกับจื่อเอ๋ออย่างแน่นอน"หมิงฮ่าวกล่าวด้วยความมั่นใจ

            "ถ้าอย่างงั้นที่มาของนายน้อยจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน"ชายชุดดำกล่าวด้วยความตื่นเต้น

            "น่าจะเป็นอย่างงั้นเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับห้ามบอกใครเด็ดขาดจะต้องมีแต่พวกเจ้าและข้าเท่านั้นที่รู้เรื่องราสเหล่านี้"หมิงฮ่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

            "แต่พวกของราชวงศ์ฉินจะต้องมาตรวจสอบอย่างแน่นอนขอรับ"

            "ปล่อยให้พวกเขาตรวจสอบไปพวกเราแค่บอกว่าพวกเราเองก็ไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้เช่นกัน"หมิงฮ่าวกล่าว

            "ทราบเเล้วท่านประมุข"

            "เอ่อ แล้วก็เพิ่มคนให้คอยปกป้องจื่อเอ๋อเอาไว้ด้วย หากเกิดอะไรขึ้นกับจื่อเอ๋อเเล้วบิดามารดาที่แท้จริงของจื่อเอ๋อกลับมาเเล้วละก็ตระกูล๮๣ิ๫ของพวกเราคงพบเจอกับหายนะอย่างแน่นอน"

            หลังจากที่หมิงฮ่าวกล่าวเสร็จชายชุดดำก็หายตัวไปในทันทีหมิงฮ่าวเเหงนหน้ามองขึ้นไปในท้องฟ้าแล้วกล่าวออกมาเบาๆ

            "ในที่สุด๬ั๹๠๱ที่หลับก็ตื่นขึ้นมาเเล้วอย่างงั้นรึ "

            --------------------------------------------------------------------------------------------