“คิคิ..คิดอยากจะได้ฉันเป็ลูกศิษย์งั้นหรอตาแก่ ฝันไปเถอะ!”
ในขณะที่จุนเสี่ยวเหยากำลังครุ่นคิดอยู่ในใจนั้น จู่ๆจุนเสี่ยวเหยาก็กวาดสายตาไปเห็นมีคนโดนรุมทำร้ายอยู่ข้างหน้า
“นี่แกกล้ายุ่งกับคนที่ฉันชอบงั้นหรอไอ้ขยะเย่าเหยียน!”
‘พลั๊ก! พลั๊ก! พลั๊ก! ชายหนุ่มคนหนึ่งโดนต่อยเข้าที่ใบหน้าหลายครั้ง
จุนเสี่ยวเหยาที่พอมีจิตใจคุณธรรมอยู่บ้างเขาก็ได้เดินเขาไปพร้อมกับพูดขึ้น “นี่พวกแกทำไรอะไรกัน!?”
ชายหนุ่มที่กำลังจะเหวี่ยงหมัดเข้าชกที่ใบหน้าของอีกคนก็พลันหยุดชะงักลง “ไม่ใช่เื่ของแกอย่ามายุ่ง!”
“ฉันไม่ใช่สัตว์ดูดเืเฟ้ย!” จุนเสี่ยวเหยาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่กวนทรีน (ยุง)
ชายหนุ่มที่ได้ยินสิ่งที่จุนเสี่ยวเหยาตอบกลับมาเขาก็พลันมีโทสะในทันที “นี่แกกวนตีนฉันงั้นหรอ!?” แต่เมื่อชายหนุ่มหันไปหน้ามองจุนเสี่ยวเหยาเขาถึงกับหน้าซีดเผือก
“จะจะจุนจุจุนเสี่ยวเหยา!!!” ชายหนุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตะกุกตะกักและตื่นตระหนก
“โอ้รู้จักฉันด้วยงั้นหรอ?”
“ทำไมจะไม่รู้จักละครับชายที่ได้อันหนึ่งในการต่อสู้ประจำปี!”
“ถ้ารู้อย่างงั้นก็ปล่อยตัวเขาแล้วไสหัวไปสะ!!!” น้ำเสียงของจุนเสี่ยวเหยาแฝงไปด้วยแรงกดดัน
‘อ๊ากกก!
“เข้าขาเข้าใจแล้วครับพี่จุนเสี่ยวเหยา!!!”
พวกเขาปล่อยตัวชายหนุ่มตรงหน้าลงและรีบวิ่งหนีไปในทันที
สภาพของชายหนุ่มตรงหน้านั้นมีสภาพใบหน้าบวมเปล่งแลดูไม่ได้
“นายไปทำอะไรมาเนี่ยทำไมถึงโดนทำร้ายหนักขนาดนี้ได้!?” จุนเสี่ยวเหยาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าของเขา
“ฉันกับไอ้คนเมื่อกี้ดันไปชอบคนคนเดียวกันนะสิ!”
“แล้วคนที่นายชอบคือใครงั้นหรอ?”
“เธอคือหลินปิงปิง!”
“หลินปิงปิงเอิ่มม..ว่าแต่เธอคือใคร?” จุนเสี่ยวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงมึนงง
“นี่นายไม่รู้งั้นหรอหลินปิงปิงเทพธิดาประจำโรงเรียนไง!”
“อ๋อออออออฉันไม่รู้แล้ว” จุนเสี่ยวเหยาส่ายหน้าไปมา
“ช่างมันเถอะแต่ขอบคุณมากนะที่นายช่วยฉันไว้ ฉันชื่อเย่าเหยียนแล้วนายชื่ออะไรละ?”
“ฉันจุนเสี่ยวเหยา”
“นายคือคนที่ได้อับหนึ่งงั้นหรอให้ตายสิ! ฉันเป็แฟนตัวยงของนายเลยนะจุนเสี่ยวเหยาฉันขอกอดนายทีสิ!” เย่าเหยียนทำสายตาออดอ่อนใส่จุนเสี่ยวเหยา
“จะบ้าหรออฉันขนลุกเฟ้ยยยเย่าเหยียนนายอยากเจ็บตัวอีกรอบงั้นหรอ!”
“ฉันพูดเล่นนายใจเย็นๆๆ”
ทั้งคู่พูดคุยกันอยู่สักพักและแล้วจุนเสี่ยวเหยาก็ได้พาเย่าเหยียนไปห้องพยาบาล
ณ ห้องพยาบาล
‘โอ้ยยยยฉันเจ็บบบ!!!
เสียงร้องของเย่าเหยียนดังลั่นไปทั่วทั้งห้องพยาบาล
“นายเงียบๆปากหน่อยสิเย่าหยียนเห็นไหมเนี่ยว่าฉันกำลังทำแผลให้นาย!”
“นายก็ทำเบาๆสิจุนเสี่ยวเหยานายเล่นกดสะแรงเลย!”
ต้องบอกก่อนว่าจุนเสี่ยวเหยานั้นไม่เคยทำแผลให้ใครมาก่อนเย่าเหยียนนั้นเป็ลูกค้ารายแรกของเขา
10นาทีผ่านไป
“เห้ออ…เสร็จสะทีทำแผลให้นายนี่แสบแก้วหนูชะมัดเลย!”
“ฉันขอบคุณนายมากๆนะจุนเสี่ยวเหยาถ้าฉันมีพลังที่แข็งแกร่งฉันคงไม่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้!” เย่าเหยียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ
“ฉันเข้าใจความรู้สึกนายนะแต่ถ้านายยังมัวแต่นั่งตัดพ้ออยู่แบบนี้แล้วนายจะมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นได้ยังไงกันละ!”
สิ้นเสียงของจุนเสี่ยวเหยา เย่าเหยียนพลันบรรลุเป็อรหันต์ในทันที
“ใช่ฉันต้องมั่นฝึกฝนเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น! นายนี่ราวกลับเทพเซียนลงมาโปรดฉันสะจริงจุนเสี่ยวเหยา”
“เห้อ..ในเมื่อไม่มีอะไรแล้วฉันไปก่อนนะ”
“นายจะไปไหนหรองั้นหรอ?”
“ฉันก็ต้องไปฝึกน่ะสิ”
“ฉันไปด้วยยได้ไหมฉันรู้สึกว่าฉันถูกชะตากับนายหนะ!”
“ตามใจนายแล้วกัน” จุนเสี่ยวกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เบื่อหน่าย
ครู่ต่อมาจุนเสี่ยวเหยาและเย่าเหยียนก็มาถึงต้นไม้ใหญ่ที่จุนเสี่ยวเหยาใช้ฝึกฝนในทุกวัน
“นี่ๆนายฝึกอยู่ตรงนี้ทุกวันเลยงั้นหรอจุนเสี่ยวเหยา?”
“ใช่ฉันฝึกอยู่ที่นี่”
“ทำไมนายไม่ไปฝึกที่ห้องฝึกฝนของโรงเรียนละ?”
“เอิ่มฉันไม่มีแต้มน่ะอาจารย์ผู้คุมเลยไม่ให้ฉันเข้าไป”
“นายนี่น่าสงสารจังเลยนะเอาเป็ว่าถ้านายขัดสนเื่อะไรนายบอกฉันเย่าเหยียนคนนี้ได้เลยโฮ๊ะโฮ๊ะ”
“…”
จุนเสี่ยวเหยาในตอนนี้นั้นรู้สึกปวดหัวเป็อย่างมากเด็กหนุ่มคิดซ้ำไปซ้ำมาว่าที่เขาช่วยชายหนุ่มประสาทหลอนตรงหน้าไว้นั้นว่าตนคิดถูกหรือไม่
“ฉันจะเริ่มฝึกแล้วนะนายจะทำจะทำอะไรก็ได้แต่อย่ากวนฉันก็พอ”
“โอเคฉันจะไม่กวนนายแน่นอน”
6ชั่วโมงผ่านไปดวงตะวันเริ่มลับฟ้า
จุนเสี่ยวเหยาค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้าๆแสงแดดรำไรสาดส่องเข้ามาเผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลา เด็กหนุ่มหนุ่มพลันหันหน้ามองซ้ายขวาเพื่อมองหาบางอย่าง
“นี่เขาไปแล้วงั้นหรอ”
แต่ในขณะนั้นจุนเสี่ยวเหยาก็ได้เหลือบไปให้เห็นกระดาษใบหนึ่งอยูข้างๆเขา เด็กหนุ่มหยิบข้ึนมาและเปิดอ่านในทันที
“นี่เบอร์ติดต่อฉันนะXXX-XXX-XXXถ้านายมีปัญหาเื่อะไรนายโทรมาเบอร์นี่ได้เลยจากเย่าเหยียนแฟนตัวยงจุนเสี่ยวเหยา…” เมื่อจุนเสี่ยวเหยาอ่านจบเด็กหนุ่มพลันแสดงสีหน้ายิ้มแห้งในทันที
“ฉันหมดคำจะพูดกับนายจริงๆเย่าหยียน!”
และแล้วจุนเสี่ยวเหยาก็ได้เดินทางกลับบ้านของเขา
พริบตาเดียวหนึ่งอาทิตย์ผ่านไป
วันเวลาได้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วในระหว่างหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานั้นจุนเสี่ยวเหยาถูกเย่าหยียนตามติดชีวิตอยู่ทุกวันและเขายังได้พาจุนเสี่ยวเหยาเข้าไปฝึกฝนที่ห้องฝนของทางโรงเรียนอีกด้วยและในตอนนี้ทั้งคู่เริ่มสนิทสนมกันมากขึ้นแถมยังเป็รักกันอีกด้วย!
จุนเสี่ยวเหยายังได้แนะนำการบ่มเพาะพลังให้กับเย่าเหยียนส่งผลให้พลังของเย่าเหยียนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
“นายนี่เป็เป็เทพเซียนมาโปรดฉันจริงๆเลยเสี่ยวจุน!”
ไรท์ติดสอบนะครับวันนี้เลยลงช้าหน่อยอีกตอนประมาณ3-4ทุ่มครับ
32K
