ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        เสียงของจักรพรรดิต้าเยี่ยนดังก้องทำให้ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความโกลาหล

        "สูด..." ผู้ฝึกตนมากมายต่างพากันสูดลมหายใจเข้าลึก!

        ผู้สืบทอดของจักรพรรดินีหานเหรินเติบโตมาถึงขั้นนี้แล้วหรือ!

        กระทั่งอสูรทักษิณยังถูกสังหาร!!!

        ต้องรู้ว่าฉายาอสูรทักษิณนั้นบ่งบอกถึงศิษย์ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหนานหลิงไม่มีผู้ใดเทียบเทียมได้!

        และที่มาของอสูรทักษิณเองก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัว!

        เขาคือหัวหน้าศิษย์แห่งเผ่าหงส์สวรรค์อมตะ!

        สายเลือดอสูรของพวกเขานั้นสูงส่งเป็นอย่างยิ่งยากต่อการสืบพันธุ์ จำนวนประชากรน้อยนิด จึงเป็นเจ้าแห่งแดนอสูร!

        บรรพบุรุษของพวกเขาเคยมีจักรพรรดิอสูรผู้ครอบครองอาวุธจักรพรรดิคทาสังหารเทพ!

        บัดนี้พญาหงส์สวรรค์ชราได้สูญเสียทายาทของตนเองไปแล้วจะพิโรธถึงเพียงใดกัน

        เกรงว่าขุนเขาหนานหลิงครึ่งหนึ่งจะต้องถูกพลิกคว่ำ!

        แต่ถึงผู้ฝึกตนเหล่านี้จะตกตะลึงแต่กลับมองข้ามสิ่งสิ่งหนึ่งไป

        ไหมารกลืนสวรรค์!

        นั่นคืออาวุธประจำกายของจักรพรรดินีหานเหรินที่โจษจันไปทั่วหล้า!

        หายสาบสูญไปนานแล้วหลายแสนปีน้อยคนนักที่จะได้เห็นมัน

        ทว่าตอนนี้มันกลับมาปรากฏขึ้นอีกครั้งและอยู่ในการครอบครองของผู้สืบทอด!

        แววตาของเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดจากสำนักศักดิ์สิทธิ์ต่างๆในขณะนี้ล้วนฉายแววละโมบ

        ไหมารกลืนสวรรค์!

        นั่นคืออาวุธจักรพรรดิ!

        เหตุใดสำนักศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาถึงด้อยกว่าตระกูลเก่าแก่และราชวงศ์โบราณ?

        เพราะพวกเขาไร้ซึ่งอาวุธจักรพรรดิที่จะใช้ข่มขวัญใต้หล้า!

        การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ขุนเขาหนานหลิงครั้งนี้จึงอาจเป็นโอกาสอันดีสำหรับพวกเขา!

        เมื่อคิดได้ดังนั้นผู้อาวุโสสูงสุดจำนวนไม่น้อยก็บีบยันต์หยกจนแตก ส่งกระแสจิตไปยังเจ้าสำนักของตน

        เทพสวรรค์จากสองตระกูลใหญ่ก็เช่นกัน

        ตระกูลของพวกเขาตระหง่านอยู่เหนือแผ่นดินแดนใต้เจ้าสำนักต้องได้รับข่าวสารภายในเวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูป!

        "ไป!" เทพสวรรค์ตระกูลเจียงโบกมือครั้งหนึ่งสัตว์อสูรโบราณนับร้อยต่างเหาะเหินขึ้นสู่เวหา พุ่งทะยานไปยังขุนเขาหนานหลิง!

        คนจากตระกูลจีและราชวงศ์จิ่วหลีก็ไม่ยอมน้อยหน้าต่างหันหลังกลับออกไปโดยไม่เอ่ยคำใด!

        หากถามว่าใครแค้นเคืองต่อสายเลือดของหานเหรินมากที่สุดคงหนีไม่พ้นสามมหาอำนาจนี้เป็นแน่

        หลานชายสายตรงของจักรพรรดิจิ่วหลีตายอย่างอนาถ!

        ทายาททั้งสองที่ตระกูลเจียงเก็บซ่อนไว้จำต้องหลั่งเลือด!

        กายาเทพที่ตระกูลจีเลี้ยงดูมาต้องสิ้นชีวี!

        ทั้งหมดทั้งมวลล้วนถูกกลืนกินพลังด้วยวิชามารกลืนสวรรค์!

        แม้จะไร้ซึ่งสิ่งล่อตาล่อใจอย่างอาวุธจักรพรรดิพวกเขาก็ยังคงเร่งร้อนไปยังขุนเขาหนานหลิง เพื่อไล่ล่าผู้สังหารทายาทของตน!

        จักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยยั้งเท้าอยู่กับที่ดวงตาของเขาเปล่งแสงพร่างพราว ตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่งก่อนตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังขุนเขาหนานหลิงเพื่อช่วงชิง

        ไม่เพียงแต่เพื่อไหมารกลืนสวรรค์เท่านั้น

        ยังมีมรดกของสายเลือดหานเหรินอีกด้วย

        นอกจากเคล็ดกลืนสวรรค์แล้วผู้แข็งแกร่งต้องห้ามผู้นั้นยังสรรค์สร้างวิชาลับหาใครเทียมอีกหลายวิชาซึ่งไม่ด้อยไปกว่าวิชาลับทั้งเก้าเลย!

        หากได้ครอบครองก็มากพอที่จะสะเทือนทั้งแคว้นตงฮวง!

        ส่วนทองคำเซียนและวิชาเก้าลับที่อยู่ตรงหน้า...

        ไว้ค่อยกลับไปช่วงชิงจากทะเลไร้สิ้นสุดในภายหลังก็แล้วกัน!

        อย่างไรเสียตระกูลมู่ก็หนีไปไหนมิได้อยู่แล้ว!

        จักรพรรดิต้าเซี่ยยื่นมือออกไปหาเหล่าองค์ชายองค์หญิงดึงพวกเขาขึ้นมา ก่อนหันไปมองมู่เสินฉวนแวบหนึ่ง แล้วแสยะยิ้มเย็นชาให้

        "วันนี้ถือว่าเจ้าโชคดีไป"

        "สักวันข้าจะไปเยือนทะเลไร้สิ้นสุดด้วยตนเอง!"

        ดวงตาของมู่เสินฉวนหรี่ลง เขาขมวดคิ้ว

        อึดใจถัดมา เขาก็ลงมือโดยไม่ลังเล

        พลังโลหิตพลุ่งพล่านขึ้นงอนิ้วทั้งห้าเป็นกรงเล็บ เหวี่ยงกรงเล็บลงมาอย่างรวดเร็ว!

        วิชามังกรสวรรค์ เคล็ดวิชากรงเล็บมังกร!

        สีหน้าของจักรพรรดิต้าเซี่ยเปลี่ยนไปเขาปกป้องเหล่าลูกหลานด้วยมือข้างหนึ่งส่วนอีกข้างปล่อยหมัดพลังราชันย์มังกรออกมา!

        ตูม!

        เสียงดังสนั่นกึกก้องอยู่เบื้องบนการโจมตีน่ากลัวทั้งสองปะทะกัน จนทำให้ห้วงอากาศพังทลายคลื่นพลังที่มองไม่เห็นได้กวาดไปทั่วอาณาบริเวณ!

        ร่างกำยำของจักรพรรดิต้าเซี่ยถอยไปข้างหลังหลายก้าวสีหน้าเปี่ยมด้วยความตกตะลึง

        เหล่าองค์ชายองค์หญิงต่างกระเด็นลอยละลิ่วไปตามแรงปะทะกระอักโลหิตออกมาเป็นจำนวนมาก

        แรงปะทะที่เหลือเพียงน้อยนิดเกือบสังหารพวกเขาไปแล้ว!

        "หากพูดมากอีกคำข้าจะทำให้พวกเจ้าออกไปจากหุบเขามารฝังฟ้านี้ไม่ได้!"

        มู่เสินฉวนจ้องมองด้วยสายตาคมกริบเอ่ยออกมาอย่างเฉยเมย

        เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของจักรพรรดิต้าเซี่ยก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

        เขาไม่คาดคิดเลยว่ามู่เสินฉวนจะมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้

        ด้วยพลังลมปราณระดับเอกะขั้นเก้าแต่กลับผลักให้เขาถอยไปได้หลายก้าว และแม้เขาจะไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดแต่พลังราชันย์มังกรเหล่านั้นก็หาใช่สิ่งที่ใครจะรับมันได้ง่ายๆ!

        ยิ่งไปกว่านั้น ดูจากท่าทางสบายๆของมู่เสินฉวนแล้ว เหมือนไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดเช่นกัน

        "ไป!" จักรพรรดิต้าเซี่ยข่มความโกรธในใจสุดกำลังเขาที่ไม่กล้าอยู่ต่อโบกมือใหญ่ นำพาเหล่าลูกหลานขึ้นมา และเร่งรีบจากไป

        ไม่นาน มหาอำนาจระดับสูงต่างๆที่อยู่ในที่แห่งนี้ก็ทยอยจากไปจนหมด

        ไม่มีใครกล้าลงมือกับมู่เสินฉวนเพียงลำพัง

        ในที่สุดก็เหลือเพียงแค่สำนักศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือและผู้ฝึกตนไร้สังกัดเท่านั้น

        มู่เสินฉวนเหลือบมองไปยังตำหนักเซียนของสำนักศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือแล้วไม่ได้อยู่เสียเวลาต่อ เพียงพลิ้วกายจากไปในทิศทางของทะเลไร้สิ้นสุด

        ตอนนี้ได้เคล็ดวิชาลับมาอยู่ในมือแล้วเขาควรจะกลับไปลงทุนให้เหล่าอัจฉริยะของตระกูล เพื่อรอรับผลตอบแทนกลับมาอีก!

        คงไม่มีใครต้องการทองคำโลหิตหงส์และคัมภีร์ไร้กำเนิด

        ส่วนทองคำโลหิตหงส์ก็ให้ครรภ์กระบี่ต้าหลัวกลืนกินบางทีอาจเลื่อนขั้นไปถึงขั้นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูง หรืออาวุธกึ่งจักรพรรดิได้

        ส่วนคัมภีร์ไร้กำเนิด...

        หากเหยาซีตั้งครรภ์จริงและให้กำเนิดทายาทที่มีกายาศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดได้ก็คงใช้ประโยชน์จากมันได้

        มิเช่นนั้นก็คงทำได้เพียงเอามาศึกษาดูเท่านั้น

        อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ในใจของมู่เสินฉวนนึกสงสัยอยู่บ้าง

        หากลงทุนในคัมภีร์ไร้กำเนิดจะได้รับอะไรตอบแทน?

        ...

        ขุนเขาหนานหลิง ในถ้ำที่มืดมิดแห่งหนึ่ง

        บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นใบหน้าที่หล่อเหลาซีดเซียวไม่น้อย

        ร่างกายของเขามีบาดแผลสาหัสหลายแห่งแผลจำนวนไม่น้อยลึกจนเห็นกระดูก หรือกระทั่งเห็นอวัยวะภายในทั้งร่างเต็มไปด้วยเลือด

        แม้เขาจะใช้วิชาลับสมานร่างแต่ก็เป็นไปอย่างเชื่องช้า

        ฟุ่บ...

        เงาดำสายหนึ่งวูบผ่านไปส่งเสียงแหบพร่าออกมา

        "อย่างที่เจ้าคาดไว้มีบุคคลสำคัญจำนวนมากจากแคว้นตงฮวงมายังขุนเขาหนานหลิงและกำลังค้นหาที่อยู่ของเจ้า"

        "เทพสวรรค์… มีนับไม่ถ้วน!"

        เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของบุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงก็ยังคงสงบเยือกเย็น หลังจากเงียบไปพักใหญ่เขาก็ค่อยๆ เอ่ยออกมา

        "ทำตามแผนที่วางไว้เถิด"

        "เข้าใจแล้ว" เงาดำค่อยๆ จางหายไป

        บุตรศักดิ์สิทธิ์เหยากวงพิงร่างเข้ากับกำแพงหินด้านหลังเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่ง

        ถึงแม้ว่าสิ่งที่เขามองเห็นจะเป็นเพียงความมืดมิด

        สีหน้าของเขาก็ยังคงซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง

        ผ่านไปครู่ใหญ่เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา "มู่อู๋ซวงไม่ใช่ว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้าได้ตัดสิน"

        "แต่...ข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!"

        พลังของอสูรทักษิณนั้นเกินความคาดหมายของเขาไปมาก

        ทั้งสองต่อสู้กันที่หุบผาสายโลหิตหลายครั้งหลายคราต่อสู้กันจนฟ้าดินมืดมิด งัดเอาไพ่ตายออกมาจนหมดสิ้น

        วิชาทั้งหลายถูกเร่งเร้าต่อเนื่องกระทั่งพลังและโลหิตศักดิ์สิทธิ์แทบจะเหือดแห้งไปแล้ว!

        สุดท้ายหากไม่ได้พึ่งพาพลังจักรพรรดิที่แผ่ออกมาจากไหมารกลืนสวรรค์

        เขาคงต้องจบลงด้วยการตายไปพร้อมกับอสูรทักษิณเป็นแน่!

        ตอนนี้เขากำลังได้รับบาดเจ็บสาหัสหากยังคงอยู่ที่นี่ เกรงว่าจะหนีรอดจากการตามล่าของเทพสวรรค์จากห้าดินแดนไม่ได้และจะถูกเจอตัวเข้าสักวัน!

        เขาจึงทำได้เพียงแค่ส่งต่อความโกรธแค้นนี้ไปยังมู่อู๋ซวง

        ครรภ์มาร ค่ายมารกลืนสวรรค์เอ๋ย…ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก