บทที่ 6: ความหลังของหนิงซีโย่ว
หนิงซีโย่ว องค์ชายห้าแห่งแคว้นโย่วกำเนิดโดยสนมอวี๋หนิว สนมอวี๋หนิวนั้นเป็เพียงหญิงสามัญชนที่ฮ่องเต้ทรงพบระหว่างการเสด็จเยี่ยมราษฎรแบบไม่เปิดเผยตนฮ่องเต้รักใคร่สนมอวี๋หนิวเป็อันมาก เนื่องจากอวี๋หนิวเป็เพียงหญิงสามัญมิได้ข้องเกี่ยวกับราชกิจ ทั้งยังไม่มักใหญ่ใฝ่สูง ทำให้หญิงสาวเป็ดั่งหยาดทิพย์ที่ชโลมจิตใจยามพระองค์อ่อนล้า
เมื่อครั้งแรกที่ฮ่องเต้ได้พบสนมอวี๋หนิวนางกำลังช่วยเหลือผู้คนในหมู่บ้านที่ยากจน ความงดงามและจิตใจที่บริสุทธิ์ของหญิงสาวทำให้พระองค์หลงใหลฮ่องเต้จึงตัดสินใจพาอวี๋หนิวกลับวังหลวง แม้จะมีเสียงทัดทานมากมายจากราชสำนักแต่พระองค์ก็ยังเลื่อนตำแหน่งให้นางเป็สนมชั้นเอก
สนมอวี๋หนิวนำความสุขมาให้แก่ฮ่องเต้่เวลาที่อยู่กับหญิงสาว พระองค์เสมือนได้ถอดหัวโขนเป็ดั่งคนรักทั่วไปไม่ต้องกังวลเื่การเมืองหรืออำนาจ เมื่อสนมอวี๋หนิวคลอดหนิงซีโย่วฮ่องเต้ยิ่งรู้สึกผูกพันและโปรดปรานหญิงสาวมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ความโปรดปรานที่มากย่อมนำมาซึ่งเภทภัยใหญ่หลวงเช่นกัน
หนึ่งปีหลังจากการคลอดหนิงซีโย่วสนมอวี๋หนิวก็หมดสติและสิ้นลมหายใจอย่างปริศนาความเศร้าโศกนี้ทำให้ฮ่องเต้ทรงอาลัยอาวรณ์ยิ่งนักพระองค์จึงให้ความโปรดปรานหนิงซีโย่วเป็อย่างมาก หนิงซีโย่วถูกเลี้ยงดูโดยไทเฮาเสด็จย่าของชายหนุ่มเอง เพื่อปกป้องหนิงซีโย่วจากการแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก
ในพระตำหนักที่โอ่อ่าและงดงามไทเฮาคอยดูแลหนิงซีโย่วอย่างใกล้ชิด ไทเฮาทรงสอนชายหนุ่มทั้งเื่ศิลปะ วรรณกรรมและการทหาร หนิงซีโย่วเติบโตขึ้นมาเป็ชายหนุ่มที่มีความสามารถรอบด้านทั้งยังมีจิตใจที่แข็งแกร่งและแน่วแน่
หนิงซีโย่วเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ที่ประดับด้วยดอกเหมยและดอกบัวชายหนุ่มมักจะมองดอกไม้เหล่านี้แล้วนึกถึงมารดาของเขาที่เคยชื่นชอบดอกไม้เช่นกันความทรงจำในวัยเด็กที่อบอุ่นกลับมาให้ชายหนุ่มรู้สึกคิดถึง
"ท่านอาจารย์ข้าคิดถึงเสด็จแม่เหลือเกิน" หนิงซีโย่วพูดกับอาจารย์ที่ดูแลเขามาั้แ่เด็ก
อาจารย์เฒ่ามองหนิงซีโย่วด้วยความเห็นใจ"พระสนมเป็หญิงที่งดงามและมีจิตใจดี พระองค์ควรภูมิใจในสายเืของท่าน"
หนิงซีโย่วพยักหน้า"ข้าจะพยายามเป็คนที่ดีและแข็งแกร่งเหมือนเสด็จแม่ ท่านอาจารย์ข้าอยากจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเสด็จแม่ในวันนั้น"
อาจารย์เฒ่านิ่งคิด"เื่นั้นเป็ความลับที่ซับซ้อน ข้าเองก็ไม่ทราบรายละเอียด แต่ข้าเชื่อว่าการสิ้นพระชนม์ของพระสนมต้องมีเงื่อนงำเป็แน่"
หนิงซีโย่วฟังแล้วรู้สึกโกรธแค้น"ข้าจะหาความจริงและคืนความยุติธรรมให้เสด็จแม่"
หนิงซีโย่วตัดสินใจที่จะค้นหาความจริงเกี่ยวกับการตายของมารดาชายหนุ่มรู้ว่าภารกิจนี้ไม่ง่ายและอาจเสี่ยงต่อชีวิตของเขาเอง แต่หนิงซีโย่วกลับไม่เคยย่อท้อเพราะความรักและความเคารพที่มีต่อมารดายังคงเป็แรงผลักดันให้เขาค้นหาความจริงต่อไป
ในวันหนึ่งเมื่อหนิงซีโย่วเดินทางไปสืบเบาะแสที่เมืองเป่ยระหว่างทางกลับเขากลับถูกลอบทำร้ายโชคดีที่หนิงซีโย่วมีวรยุทธ์ค่อนข้างสูงทำให้ได้รับาเ็ไม่มากนักชายหนุ่มจึงหลบหนีมายังอารามบนเขาและนั่นทำให้หนิงซีโย่วได้พบกับชิงอี้หรานอีกครั้ง