บทที่2
การมาของเฟรย่า
@ ประเทศไทย
@ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
เฟรย่า freya talk
" เราสามคนคิดถูกใช่มั๊ยเนี่ยพวกมึง ที่เลือกมาแลกเปลี่ยนที่ประเทศไทยเมืองโคตรร้อนเนี่ย "ลิซชี่ เพื่อนชายหัวใจสาวของฉันพูดขึ้น พร้อมกับจริตการหยิบพัดออกจากกระเป๋ามาพัดไปมาเพื่อให้เกิดความเย็นในอากาศที่สุดจะร้อนตอนนี้
" เอาน่าอิลิซชี่ ไหนๆ ก็มาละ " อันอันเพื่อนสาวคนสนิทอีกคนของฉันบอกต่อ และเอาพัดลมขนาดพกพาออกมา เตรียมตัวมาดีมาก
" มันจำเป็นี่หว่า " ฉันบอกกับเพื่อนและเอาพัดลมขนาดพกพาออกมาเช่นกัน สวัสดีค่ะทุกคนเฟรย่าเอง ฉันกับเพื่อนอีกสองคนจำเป็ต้องมาเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในประเทศไทยในเทอมนี้ด้วยความจำเป็แบบที่สุด เพราะมหาวิทยาลัยที่ญี่ปุ่นที่พวกฉันเรียนอยู่บอกว่าถ้าพวกฉันอยากได้ทุนเรียนต่อในเทอมนี้จำเป็ต้องมาเรียนภาคการบริหารที่มหาวิทยาลัยนี้ และต้องได้เอกลับไปเท่านั้น ถึงจะได้ทุนเรียนต่อ เพราะที่นี่มีชื่อเสียงด้านการบริหารมากๆ มหาวิทยาลัยในญี่ปุ่นจึงอยากให้นักเรียนที่จะรับทุนมาหาประสบการณ์จากที่นี่กลับไป ด้วยฉันและเพื่อนอีกสองจำเป็ที่จะต้องอาศัยทุนของมหาวิทยาลัยเพื่อเรียนต่อ ในเมื่อมหาวิทยาลัยสั่งให้มาฉันและเพื่อนก็ต้องมา เอ่อ....เอาง่ายๆ ถ้าไม่รับทุนก็ต้องหาทุนเรียนเองซึ่งฉันคงทำงานหัวหกก้นขวิดกว่าที่เคยทำแน่ๆ ฉะนั้นนี่คือทางเลือกที่ดีที่สุด แค่เทอมเดียวเท่านั้น
" ........... " ฉันเป็ลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น ที่ไปอยู่ญี่ปุ่นั้แ่อายุสิบห้า ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็มีเชื้อสายไทยเหมือนกันและอพยพไปอยู่ญี่ปุ่นั้แ่เด็กเช่นกัน ก็เลยไม่คุ้นกับอากาศเท่าไหร่ ไม่ได้ดัดจริตโอเคนะ มันต้องใช้เวลานิดนึงในการปรับตัว
" โอ๊ยพวกมึงสายแล้วเร็วๆ เรียนห้องไหนละเนี่ย " ฉันมองดูเวลาเพราะมัวแต่นั่งคุยกันจนเพลินจนลืมเวลาเข้าเรียนวิชาบริหารที่วันนี้มีอาจารย์พิเศษมาสอน
" พลาดไม่ได้นะมึง วันนี้เห็นบอกว่าคนบรรยายเก่งโคตรเทพ " ลิซชี่พูดขึ้น คือฉันไม่รู้หรอกว่าเขาเก่งยังไงแต่ว่าถ้ามหาวิทยาลัยจัดให้มาเป็คนบรรยายคงต้องเก่งน่าดู
" เห็นบอกเป็นักธุรกิจระดับโลกเลย กูจะพลาดไม่ได้ " อันอันบอก และมองหาห้องบรรยายอย่างรีบร้อน
" ห้องไหนอะมึง " ฉันมองหาห้องที่เรียงรายกันอยู่เยอะแยะแต่ด้านนอกไม่มีนักศึกษาสักคน นอกจากพวกฉันสามคนอย่าบอกว่าเข้าห้องกันไปหมดแล้ว
" นี่ๆๆ ห้องนี้มึง " ลิซชี่บอกก่อนที่พวกฉันจะผลักประตูพรวดพลาดเข้าไป
จากัวร์ jaguar talk
" สวัสดีครับ นักศึกษาทุกคน " ผมเอ่ยทักทายนักศึกษา วันนี้ผมได้รับหน้าที่ให้มาบรรยายพิเศษในภาควิชาบริหารของนักศึกษาปีสี่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง และตอนนี้ผมก็ได้นั่งบรรยายอยู่กับอาจารย์อีกท่านหนึ่ง ไม่ต้องสงสัยครับมันคืองานอดิเรกของผม ที่ผมจำเป็ต้องทำเพราะว่าพ่อของผมนั้นเป็เพื่อนกับอธิการบดี ผมก็เลยปฏิเสธที่จะมาบรรยายไม่ได้ครับ
" สวัสดีครับ/ ค่ะ " นักศึกษาเอ่ยทักทายผม
" ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมจากัวร์ กชกร อายุยี่สิบหก คงยังไม่แก่นะครับทำงานเป็ซีอีโอของกชกรกรุ๊ปครับ เอ่อไม่ต้องเรียกผมว่าอาจารย์นะ เพราะผมไม่ใช่อาจารย์ เรียกว่าเฮีย หรือพี่หรือคุณจะดีกว่า เอ่อผมได้รับหน้าที่ให้มาบรรยายความรู้ที่ผมพอจะมีอยู่นิดหน่อยให้ทุกคนได้ฟังนะครับ และเทอมนี้ผมจะรับหน้าที่ช่วยตัดเกรดด้วย ผมใจดีนะอาจจะเอกันทุกคน " ผมอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ
" อร๊ายยยยยย เฮียหล่อจังเลยค่า "
" จะเข้าทุกครั้งที่เฮียมาเลยค่าาาา "
" คนอะไร แรงดึงดูมหาศาล "
" จะตั้งใจเรียนสุดๆ เลยค่าา " เสียงนักศึกษาทั้งปรบมือและแซวผมไม่หยุด มันเป็ธรรมดาครับคนมันหล่ออะนะ
" นักศึกษาจ๊ะ สตินิดนึงนะ สติ รู้ว่ามีคนหล่อมา แต่นิดนึงนะสติจ่ะ " อาจารย์ที่ปรึกษาพูดขึ้นมา ทำเอาทุกคนเงียบกันไปเลย
ปึก!!!!!! (เสียงเปิดประตู)
# รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตกำลังคลืบคลาน
???? นักอ่านใจดีกดหัวใจคอมเม้นเก็บเข้าชั้นได้น๊าาา ทุกๆแรงสนับสนุนคือกำลังใจของพายค่ะ
???? ใครอยากอ่านต่อยาวๆ มา อีบุ๊คที่ meb นะคะ ไปตำกันได้เลย ฝากเฮียจากัวร์ด้วยน๊าาา
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzQ2MzU1MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY