บูชา 03
โปรดเจ็บใจมาก ที่เขารอหนึ่งอาทิตย์ก็คิดแต่อยากจะหาทางช่วยิญญาลูกเมีย ใครจะว่าเขาโง่ยังไงก็ช่างเขาไม่สนอะไรทั้งสิ้น เขาไม่มีทางออกแล้วเขาทำใจที่ต้องเสียลูกเมียไปไม่ได้จริงเลยหาทางบรรเทาทุกข์ใจในด้านนี้
แต่แล้วมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงเพราะเขากำลังโดนหลอกเอาเงินฟรีๆ เื่เงินเขาไม่เคยมีปัญหาหรอกแต่จิตใจเขาย่ำแย่มากเมื่อเห็นสมุดจดรายชื่อลูกค้าของบูชา เขาจะเอาเื่จะทำให้คนพวกนั้นหากินไม่ได้อีกต่อไปเลย และตอนนี้ก็เริ่มวางแผนจะเอาคืนแล้วด้วย
ตัดภาพมาที่อีกฝั่งที่กำลังวุ่นๆ อยู่กับการจัดคิวเพราะลูกค้าหลายคนไม่ได้คิวตามนัดเพราะบูชาไม่ได้ติดต่อไปหาเพราะเธอทำสมุดเล่มสำคัญหายเบอร์โทรหาย
"เห้อ เอ็งเอาไปลืมไว้ไหนว่ะ คนมาชนกันแบบนี้เหนื่อยแทบตายเงินก็ได้นิดเดียว"
"ไม่รู้ ฉันหาเป็อาทิตย์แล้วก็ไม่เจอที่บ้านก็ไม่มีเลย"
"ไปหาต่อสิว่ะ ลูกค้าคนรวยๆ พวกนั้นไม่ติดต่อมาเองเลยหรอ ไอ้คนที่ลูกเมียตายที่เงินหนักๆ เอ็งจำเบอร์โทรได้มั้ยล่ะ"
"ป้าเอียด! หรือว่า...ฉันไปหาต่อก่อนนะ จะรีบไปดูแม่ด้วย"
เมื่อป้าเอียดพูดถึงโปรดบูชาก็นึกได้ว่าสมุดรายชื่อของเธออาจจะหล่นบนรถไม่ก็ที่บ้านของเขาแน่ๆ เพราะทั้งตอนที่กำลังไปหรือแม้แต่ตอนที่ถึงบ้านเขาแล้วเธอต้องใกับอะไรหลายอย่างจนไม่มีสติ อาจจะวางลืมทำหล่นไม่ก็มีคนหยิบไปก็ได้เลยคิดจะตรงไปบ้านของโปรดในตอนนี้
@บ้านโปรด
"ครืดๆๆๆ"
Call
โปรด: ใครครับ
บูชา: ฉันบูชานะคะที่ทำงานกับบ้านร่างทรง
โปรด: ครับ มีอะไรถึงคิวนัดผมแล้วหรอครับ
บูชา: พอดีฉันอยู่หน้าบ้านคุณค่ะ จะมาดูบ้านเพิ่มก่อนไปหาแม่หมอค่ะช่วยเปิดประตูให้หน่อยได้มั้ยคะ
มาถึงแล้วก็เข้าบ้านเขาไม่ได้ เวลาก็ปาเข้าไปสามทุ่มแล้วเห็นคนสวนเห็นแม่บ้านแต่บูชาก็ไม่กล้าเรียกเพราะเื่ที่จะมาติดต่อมันดูไม่ปกติเลยเลือกจะโทรหาเ้าของบ้านเลยและเขาก็รับสายและลงมาหาพาเธอเข้าบ้านไป
"เชิญครับ"
"เอ่อ คุณโปรดคะ พอดีวันนั้นฉันไม่แน่ใจว่าทำสมุดเล่มเล็กๆ หล่นที่นี่หรอเปล่า คุณพอจะเห็นมั้ยคะ"
"อ่อ เล่มสีน้ำตาลรึเปล่าครับ มันหล่นบนรถผมเก็บให้แล้วเดี๋ยวไปหยิบมาคืนให้ครับ"
บูชาขนลุกซู่เมื่อโปรดพูดแบบนั้นกับเธอ มันน่ายินดีที่ตามหาสมุดเจอแล้วแต่พอเขาพูดว่าเก็บไว้ให้แล้วเธอกลับกลัวว่าเขาจะเปิดอ่านและเห็นข้อความในนั้น ในใจได้แต่ภาวนาว่าไม่ให้เขาเสียมารยาทเปิดอ่านและนั่งตัวแข็งทื่อรอระหว่างเขาไปหยิบสมุดทาคืนให้
"นี่ครับ"
"พรึ่บ!!!"
"ขอบคุณค่ะ ขอตัวนะคะเดี๋ยวฉันจะโทรนักคุณอีกที"
"เดี๋ยว!!!"
"ตึกๆๆๆ"
บูชาวิ่งหนีไม่สนอะไรเลยเพราะฟังจากน้ำเสียงของโปรดแล้วเดาได้ว่าเขาน่าจะเปิดอ่านสมุดของเธอและรู้ทุกอย่างแล้วและตอนนี้เขาเหมือนกำลังโกรธและจะเอาเื่เธอแล้วด้วย
"หยุด! วิ่งออกไปก็ไม่รอดนะ ตำรวจอยู่หน้าบ้านแล้ว"
"ตึกๆๆ กึก"
เท้าของบูชาที่กำลังสาวยาวๆ เพื่อให้ออกจากตัวบ้านได้ไวๆ ต้องหยุดกึกเพราะสิ่งที่โปรดพูดมันคือเื่จริง รถตำรวจจอดอยู่หน้าบ้านเขาแล้วแถมตำรวจอีกสามสี่คนยังเดินวนๆ อยู่หน้าบ้านเหมือนรอจับเธอเลย
"ทะ ทำไมคะ"
"ตำรวจมารอจับเธอไง พวกชอบต้มตุ๋นมันก็โดนหนักๆ จะได้เข็ด"
"คุณคะ คือฉันไม่ได้หลอกคุณไปนะ คุณเต็มใจไปเอง"
"พวกเธอนี่โคตรเลวเลยนะ การทำร้ายจิตใจคนมันก็บาปนะรู้ไหม ไปชดใช้ในคุกนะ ทั้งเธอแล้วก็แม่หมอของเธอด้วย!"
โปรดพูดนิ่งๆ และพยายามข่มอารมณ์โกรธเอาไว้เพราะกลัวจะเผลอทำร้ายผู้หญิงนิสัยไม่ดีตรงหน้า ยิ่งเธอพยายามปฏิเสธแล้วโดยความผิดพลาดนี้ให้เขาก็ยิ่งโกรธเพิ่มอีก
"นี่ คุณอย่าจับฉันเลยนะ ฉันยังมีภาระที่บ้าน เงินทุกบาทที่เอาของคุณไปจะคืนให้ภายในอาทิตย์นี้นะ ขอร้องนะคุณ ปึก!"
บูชาที่หมดหนทางหนีคุกเข่าขอโทษเขาเพราะรู้ว่าสิ่งที่ทำมันผิด ถ้าโดนจับไปยังไงก็ไม่รอดแน่ๆ ถ้าเธอติดคุกไปภาระที่บ้านใครจะดูแลเธอปล่อยไปไม่ได้เลยคุกเข่าขอร้องเขา
"อย่าเสียเวลาเพราะฉันไม่ยอมหรอก เข้ามาเลย!"
โปรดถอยห่างบูชาและะโเรียกตำรวจที่อยู่หน้าบ้านให้เข้ามาเอาตัวเธอไป แต่บูชาไม่ยอม เธอลุกขึ้นและผลักเขาหวังจะให้ล้มและจะหาทางหนีออกหลังบ้านแทน
"ตึกๆ พรึ่บ!"
"เห้ย!"
"กรี๊ดดด!!!"
ตัวของโปรดไม่ได้ล้มอย่างที่บูชาคิด เขาเพียงเซๆ นิดหน่อยเพราะเขาตัวใหญ่กว่าเธอมาก บูชาเห็นประตูอยู่ไกลๆ แล้วจะวิ่งออกตรงนั้นแต่แล้วก็ต้องกรีดร้องเสียงดังมากจนตำรวจที่กำลังมาพร้อมทั้งโปรดเองมอไปที่ร่างของบูชาที่ยืนแข็งทื่อแล้วล้มตึงลงพื้นอย่างแรง
ไม่ถึงนาทีโปรดวิ่งเข้าไปดูก็เห็นว่าบูชาลืมตาแล้ว เธอยิ้มให้เขาและค่อยๆ พยุงตัวเองขึ้นนั่งก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วหันหาโปรดแล้วพุ่งเข้ากอดเขาไว้แน่น
"ฮึกๆๆ โปรดคะ กวางคิดถึงคุณมาก"
บูชาร้องไห้ออกมาและพูดออกไปเสียงสั่นเครือทั้งที่ยังไม่ปล่อยกอด ด้านโปรดก็พยายามดันเธอออกจนแกะมือเธอได้ บูชายังคงน้ำตาไหลและเดินเข้าหายกมือทำท่าอยากกอดเขาไม่หยุด โปรดโกรธมากที่เธอไม่รู้จักเวลา จะโดนจับขังคุกอยู่แล้วแต่ยังมีหน้ามาทำหลอกลวงแบบหน้าด้านๆ อีก โปรดส่ายหัวให้กับความน่าเกลียดของนิสัยผู้หญิงคนนี้เลย
ด้านตำรวจก็เข้ามาจับตัวบูชาได้ตอนนี้แหละ สองแขนถูกดึงไว้แต่คนร่างเล็กๆ กลับสะบัดตำรวจทิ้งอย่างแรงได้ บูชาวิ่งเข้าโปรดแล้วยกมือคล้องคอเขาไว้พร้อมกดจูบลงบนริมฝีปากของเขาเบาๆ พร้อมพูดคำที่ทำให้โปรดอึ้งและนิ่งไป
"โปรด คุณอย่าทำแบบนี้กับกวาง กวางคิดถึงคุณขอโทษที่อยู่ทำน้องให้ปราณไม่ได้แล้ว"
"กะ กวางหรอ???"
"ฮึกๆๆ อย่าทำเขา กวางสื่อสารกับคุณผ่านเขาได้แค่คนเดียว"
"กวาง คะ คุณ..."
"โปรดปราณชื่อดวงใจของฉัน..."
ประโยคสุดท้ายทำให้โปรดยกเลิกความคิดที่จะทำทุกอย่างเลย เขาเชื่อแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าตรงหน้าเป็กวางภรรยาของเขาจริงๆ ตำรวจกลับไปได้สามีก็พาภรรยาที่อยู่ในร่างของบูชาขึ้นห้องไป
"อื้มม...กวาง ผมคิดถึงคุณ อยู่กับผมทั้งคืนได้มั้ย อืม..."
"อื้อ อ้ะ...โปรด ฉันอยู่นานไม่ได้ เขาจะตาย"
เขาจะตายที่หมายถึงคือร่างสวยๆ ของบูชาคงทนไม่ไหวถ้าหาิญญาของกวางจะสิงร่างทำเื่แสนสุขทั้งคืน ด้านโปรดก็เข้าใจแต่เขาไม่เห็นต้องแคร์เลยบูชาจะตายก็ไม่เป็ไรหนิ แต่พอนึกอีกทีที่กวางพูดว่าท่อสารกับเขาผ่านเธอได้คนเดียวเขาก็ทำเป็ว่าเข้าใจ
อยากจัดการคนตรงหน้านักเพราะร่างกายที่เขากอดอยู่มันนุ่มนิ่มมาก แต่โปรดก็คิดได้ว่าเขาไม่ควรนึกเื่นั้นหรอกเพราะกว่าจะได้มีวันนี้เขาทรมานมากตอนนี้ควรจะคุยแล้วพยายามหาทางทำใจมากกว่าเื่เร่าร้อนจะดีกว่า
"ฮื้อ...ปล่อยฉัน"
อยู่ๆ ก็มีเสียงนี้ขึ้นมาเพราะเ้าของร่างอย่างบูชาเริ่มสู้แรงิญญาและห้ามการกระทำของโปรด
ฝั่งคนเป็ร่างตอนนี้รู้สึกเหนื่อยมากเพราะนี่เป็ครั้งแรกที่มีบางสิ่งบางอย่างเข้าร่างและรู้สึกควบคุมตัวเองไม่ได้ รู้เห็นทุกอย่างแต่บังคับความคิดและคำพูดไม่ได้เลย เหนื่อยจนร้องไห้ พยายามสู้แต่ก็พูดออกมาได้แค่สั้นๆ
ตอนนี้โปรดรู้แล้วว่าในตัวบูชามีกวางอยู่และในกวางก็ยังเป็บูชาอยู่ด้วย เขาเริ่มสับสนและผละกอดออกมามองคนตรงหน้าสายตาเลือนลาง ภาพที่เห็นก็เป็เมียตัวเองบ้างเป็บูชาบ้างจนเขางงๆ และถอยหนี
"ตึกๆๆ"
บูชาที่ได้สติบ้างแล้วพยายามพาตัวเองออกจากห้องตอนที่โปรดนิ่งไป
"ออกไปอาจจะเจอตำรวจ ถ้าอยู่กับผมทั้งคืน ผมจะไม่เอาเื่"
"กึก!"
????????????