หลิวหยางทดลองควงหอกไปมาจนคล่องตัว แล้วก็เดินหาแรดสักตัวเพื่อทดสอบ เขานึกถึงภาพที่ชายชุดเกราะนั้นต่อสู้กับัดำแล้วทดลองทำตามโดยให้กรีนและพิกกี้นั้นดูอยู่ห่าง ๆ ก่อน
-210
หลิวหยางแทงแรดเพื่อทดสอบแล้วะโหลบไปด้านข้าง หลังจากที่แรดนั้นพุ่งเข้าหาเขาพลังโจมตีของหลิวหยางเป็คริติคอล เกือบทั้งหมดเพราะว่าเขามีค่าโชคที่สูงมาก หลิวหยางเอาหอกฟาดเข้าที่ลำตัวของแรดในจังหวะที่แรดนั้นกำลังจะกระแทกเข้ามาพอดีทำให้หลิวหยางกระเด็นไปชนกับต้นไม้
ท่ากใจ น้องสาวโลลิตัวน้อยนั้นมีความสุขไม่น้อยหลิวหยางพบชื่อในเกมส์ขาจึงตกลงร่วมทีมกับ ไอติม
ปกรณ์สักชิ้นแต่ห
ตูมมมม
หลิวหยางนั้นไม่เคยใช้หอกมาก่อน จึงไม่สามารถควบคุมมันได้มากนักทวนนั้นนับได้ว่าเป็อาวุธาที่ดีที่สุด เพราะระยะโจมตี ถ้าฝึกจนชำนานจะสามารถต่อสู้บนหลังม้าได้ด้วย
แรดนั้นตาแดง มองหลิวหยางด้วยความโกรธแล้วกระทืบเท้าสองสามที หลิวหยางค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนแล้วกำหอกแน่นเขาก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง เพื่อหาจังหวะตอบโต้
แรดพุ่งเข้าหาหลิวหยางอีกครั้ง หลิวหยางนั้นหลบด้านข้างเรียกได้ว่าฉิวเฉียด เขาใช้ทวนแทงใส่แรดอีกครั้ง แรดจึงค่อยตาย
“โห๋ ยากกว่าใช้ดาบเยอะเลย” หลิวหยางหอบหายใจด้วยความเหนื่อยและตึงเครียด
หลิวหยางเรียนรู้การใช้ทวนกว่าสองชั่วโมงมีของที่ดร๊อปมาจำนวนมากแต่กระเป๋าของหลิวหยางนั้นเต็ม เขาทำได้แต่เพียงเลือกที่ดีที่สุดแล้วโยนบางส่วนทิ้ง
ระดับไอเท็มในเกมส์ คือ สีเทา(Normal), ขาว(White),เขียว(Green),น้ำเงิน(Blue),เหลืองทอง (Gold) ส้ม(Orange), แดง(Red) สีม่วง(Purple) หลิวหยางเลือกที่จะทิ้งพวกของธรรมดาและสีขาวแล้วเลือกไว้แต่สีเขียวเท่านั้น ก่อนหน้านี้หลิวหยางได้รับเสื้อและกางเกงระดับทองจากกล่องภารกิจลับซึ่งถือได้ว่าดีที่สุดในเกมส์ตอนนี้
ถ้าใครได้เห็นพฤติกรรมของหลิวหยางนั้นคงต้องแทบอกแตกตาย เพราะผู้คนทั่วไปนั้น ดิ้นรนเพื่อให้ได้อุปกรณ์ธรรมดาสักชิ้นแต่หลิวหยางทิ้งอุปกรณ์ธรรมดา
หลิวหยางเดินกลับหมู่บ้านเพื่อไปหาหัวหน้าหมู่เมื่อไปถึงหมู่บ้านหลิวหยางพบว่ามีผู้เล่นจำนวนมาก อยู่กันอย่างแออัดบางกลุ่มก็นั่งพูดคุยเื่ต่าง ๆ เกี่ยวกับเกมส์
“หลังอัพเดทการซื้อขายเหรียญเกมส์กับเงินจริงทำได้เมื่อออกจากหมู่บ้านมือใหม่เท่านั้น มี NPCมากขึ้น มีภารกิจมากขึ้น แต่ภารกิจเกี่ยวกับอาชีพรองหายไปการเรียนต้องใช้เหรียญทองตาม NPC แต่ละอาชีพจะกำหนดใครมันจะได้เรียนกัน ปรุงยาก็หนึ่งเหรียญทอง ตีเหล็กสองเหรียญทองแล้วถ้าไปเข้าเมืองหลักแล้วต้องใช้เหรียญมากกว่าเดิมสิบเท่า ข่าวว่าค่าเรียนสิบทอง”
“อาวุธ ชุดเกราะ ดร๊อปยากมากแม้ภารกิจเยอะขึ้นเลเวลเร็วขึ้น แต่เหรียญกับอุปกรณ์นี่สิแต่ในฟอรั่มบอกว่าหลังเวลสิบไป จะเก็บเลเวลยากยิ่งขึ้นการจะขึ้นแต่ละเลเวลคือใช้เวลาเป็วัน่เวลหนึ่งถึงสิบตอนนี้เหมือนเกมส์จะลดแลกแจกแถมเพื่อให้ได้สนุกกับเกมส์ แต่เกมส์นี้สมจริงมาก ๆไม่ว่ายังไงคนก็คงเล่นแหละ”
“เ้าได้ข่าวไหม กิลด์ใหญ่ของหลาย ๆเกมส์ย้ายมาเกมส์นี้หมดแล้ว อีกหน่อยากิลด์คงสนุก ข้ารอติดตามช่องยูทูปของหลายคนอยู่เผื่อจะได้พัฒนาเทคนิคการเล่น การต่อสู้เกมส์นี้ก็ใช้ความสมจริงไม่ใช่แค่กดสกิลอย่างเดียว เราต้องสู้จริง พวกนักดาบนี้ต้องฝึกกันหนักเลย พวกนักเวทย์นี่สบายแค่นึกภาพคาถาก็ใช้ได้เลย”
เมื่อหลิวหยางเดินผ่านผู้คนได้ฟังเื่ต่าง ๆ จำนวนมากเขาก็รีบไปเรียนตกปลา และนักประเมิน ตกปลานั้นใช้หนึ่งเหรียญทองส่วนนักประเมินนั้นต้องมีอุปกรณ์ที่ยังไม่ประเมินสองชิ้นกับสองเหรียญทองหลิวหยางมีอยู่สามเหรียญทองพอดี เขาเหลือเหรียญในกระเป๋าเพียง 20 เหรียญเงิน 50ทองแดงเท่านั้น ซึ่งทำให้เขารู้สึกเ็ปอย่างมาก
เสร็จจากอาชีพรองแล้วหลิวหยางก็เดินหาหัวหน้าหน้าหมู่บ้าน”
“ท่านหัวหน้าหมู่บ้านข้าถึงระดับ 10แล้ว้าไปเมืองหลัก”
“โอ้ เป็เ้าเองเ้าเป็นักรบที่น่าอัศจรรย์อย่างมากระดับชื่อเสียงเมื่อออกจากหมู่บ้านของเ้าเป็อันดับหนึ่งแล้วยังช่วยหลานชายข้าทำให้ข้าหายเป็ห่วงอีก ก่อนไปข้ามีของให้เ้า”
Ting“ได้รับ Magic Water”
MagicWater
เงื่อนไขการใช้งาน : ไม่มี
คำอธิบาย : หลังจากใช้งานเพิ่มสติปัญญา +10 ถาวร
“ขอบคุณท่านหัวหน้าหมู่บ้าน”หลิวหยางมองขวดยาในกระเป๋าแล้วรู้สึกมีความสุขอย่างมาก
“เ้าบอกเมืองหลักที่เ้า้าไป”หัวหน้าหมู่บ้านกล่าว
ในเกมส์นี้มี 5 เมืองหลัก คือ กรีนลีฟซันไซค์ บลูไดมอน สตอร์มวิน และไฮเมาเท้น เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านพูดแล้วก็มีตัวเลือกพร้อมรายละเอียดของแต่ละเมืองโดยย่อสำหรับตัดสินใจแต่ถึงเลือกแล้วก็สามารถจ่ายเหรียญทองเพื่อย้ายเมืองได้อยู่
“ข้าอยากไปเอ่อ ที่ไหนก็ได้” หลิวหยางพูดด้วยรอยยิ้ม
“ในฐานะที่เ้าเป็คนที่มีชื่อเสียงที่สุดงั้นข้าแนะนำเ้าไปเมืองกรีนลีฟ ข้าจะให้จดหมายเ้าเพื่อแนะนำตัวกับนายพลมู่หลงเพื่อข้า เพียงหลับตาเ้าก็จะเข้าสู่เมืองหลัก ”
Ting“ได้รับจดหมายแนะนำตัว”
ระบบแจ้งจดหมายดังขึ้นก็มีแสงไฟล้อมรอบหลิวหยาง เขารู้สึกเหมือนร่างกายของเขาคล้ายจะสลายตัวและจางหายไปในอากาศ เมื่อหลับตาลงแล้วก็ค่อยรู้สึกผ่อนคลายขึ้น
เมื่อหลิวหยางลืมตาขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศรอบข้างก็เปลี่ยนไปไม่ใช่หมู่บ้านอีกแล้ว แต่เป็เมืองใหญ่อาคารขนาดใหญ่จำนวนมากที่ล้อมรอบนั้นสูงตระหง่าน ถนนนั้นปูด้วยหินสีฟ้าเข้มและมีทหารติดชุดเกราะบางถือดาบ ดาบถือหอกเดินไปมา
หลังจากมองดูสิ่งต่าง ๆ จนทั่วแล้ว หลิวหยางก็สูดหายใจเข้าลึก ๆเพราะบรรยากาศนั้นสวยงามเกินบรรยายจริง ๆ อาคารต่าง ๆนั้นถูกออกแบบผสมผสานระหว่างความเก่าแก่ และความสมัยใหม่อย่างลงตัวแต่ละหลังนั้นแสดงถึงความมหัสจรรย์ของเวทย์มนตร์และความลึกลับของโลกอย่างพิเศษทหารนั้นก็ดูจะน่ากลัวมา หลิวหยางทดสอบสกิลด์ประเมินของตัวเอง
ชื่อ (ไม่ทราบ) ระดับ (ไม่ทราบ) HP MP STR INT ….ไม่ทราบ
ข้อมูลทั้งหมดของยามนั้นไม่สามารถดูได้เพราะระดับของหลิวหยางต่ำเกินไป จึงไม่สามารถตรวจสอบได้ทหารยามมองหลิวหยางด้วยความสนใจ ราวกับกำลังตรวจสอบตัวตนของหลิวหยาง แววตาที่คล้ายมีแสกนเนอร์ตรวจจับทำให้หลิวหยางรู้สึกขนลุก คล้ายเขาแก้ผ้าต่อหน้ายาม ทุกอย่างที่ยาม้าทราบจะรู้ทั้งหมด
“ความรู้สึกขนลุกนี่คืออะไรเกมส์นี้ชักจะตื่นเต้นเกินไปแล้ว” เมื่อทหารยามละสายตาแล้วเดินจากไปหลิวหยางที่รู้สึกขนลุกอยุ่นั้นก็ถอนหายใจแล้วสงบลงเขาจับไปที่ตำแหน่งหัวใจของเขาพบว่ามันเต้นเร็วมาก
เดินออกจากจุดเกิดซึ่งเป็นำพุแห่งการเกิดเหมือนหมู่บ้านมือใหม่ออกมาตามถนนถ้ามองไปบนฟ้านั้นก็พบว่ามีนกและมอนสเตอร์หลายตัวกำลังบินวนกรีดร้องและคำราม หลิวหยางต้องสูดหายใจผ่อนคลายอีกรอบ เพราะมันทั้งน่ากลัวและดูลึกลับอย่างมาก จะต้องใช้เวลาปรับตัวสักระยะหนึ่ง
หลิวหยางเปิดแผนที่แล้วตรวจสอบ NPC อาคารที่มีสัญญาลักษณ์เกี่ยวกับอาชีพ Summonerจึงเดินไปที่อาคาร เมื่อพูดคุยกับอาจารย์เพื่อเรียนสกิลหลิวหยางพบว่าไม่สามารถที่จะเรียนกับอาจารย์ได้
หลิวหยางลองไปที่นักเวทย์ก็ไม่สามารถเรียนทักษะอะไรได้เลยเขาจึงไปที่นักดาบ นักธนู หลังจากลองเรียนและสอบถามหลายอย่างกับเหล่าอาจารย์ ก็ได้คำตอบในทิศทางเดียวกันคือต้องคุยกับแม่ทัพมู่หยง
หลิวหยางเปิดแผนที่แล้วเดินไปที่ค่ายทหารเมื่อสอบถามกับยามและยืนจดหมายให้ ยามก็พยักหน้า
“โชคดีที่มีจดหมายแนะนำตัวไม่งั้นคงเข้าค่ายทหารไม่ได้” หลิวหยางถอนหายใจ
“ท่านนายพลไม่อยู่ เ้าต้องมาภายหลัง”ทหารยามตอบ
“ท่านไปไหน แล้วจะมาตอนไหน”
“อาจจะเป็เย็นนี้ หรือพรุ่งนี้”
“ขอบคุณ” หลิวหยางคอตกออกจากหน้าค่ายทหาร เมื่อออกจากหมู่บ้านแล้วจะได้เรียนสกิลด์จากอาจารย์เพิ่มหนึ่งสกิลด์ฟรีจากนั้นก็ต้องจ่ายเหรียญทองเพื่อเรียนสกิลด์อื่น ๆ แต่เขากลับไม่มีอาจารย์ “สมกับเป็อาชีพลับจริง ๆ”