พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ เล่ม 1

    หานชิงหลินผู้อ่อนแอ 4

            “อื้อ...ท่านพี่ฉวน อ๊ะ...”

            เสียงแว่วหวานนั้นเป็๞ของชิงลี่ ฟังดูแล้วให้รู้สึกวาบหวิวหวามไหวในอกยิ่งนัก ทำเอามือเล็กๆ ของชิงหลินต้องนิ่งค้างอยู่กลางอากาศ ไม่อาจเคาะหรือร้องเรียกผู้ใด

            “อา...ลี่เอ๋อร์”

            อีกเสียงที่ดังผสานคือจางฉวน ทั้งแหบต่ำทั้งสั่นพร่า

            “อื้ม...พี่ฉวน ข้าเจ็บเ๽้าค่ะ” เสียงของชิงลี่เริ่มสะอื้นไห้

            จางฉวนยิ่งส่งเสียงทุ้มนุ่มสั่นกระเส่า “ข้าจะทำเบาๆ”

            “อื้ม...”

            “เ๯้าช่างงดงามนัก ไร้ที่ติยิ่ง”

            “แต่ข้ายังไม่เติบโตเต็มที่เลยนะ อ๊ะ!”

            “ข้าจะทำให้เ๯้าโตเองกับมือ”

            เสียงเสียดสีแว่วดังเป็๲ระลอก ผสานเสียงครางก่อนที่ฝ่ายสตรีจะเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

            “อืม...ของลี่เอ๋อร์โตกว่าของพี่หญิงหลินหรือไม่”

            “ตอนนี้ยัง ...แต่ต่อไปไม่แน่”

            สิ้นคำนี้ เสียงเอี๊ยดอ๊าดพลันหยุดชะงัก แต่เสียงของชิงลี่คล้ายเข้มขึ้น

            “พี่ฉวนพูดเช่นนี้ เคยเห็นของพี่หลินแล้วรึ?”

            จางฉวนแค่นเสียงไม่พอใจ “เ๯้าจะพูดถึงหลินเอ๋อร์ทำไม ใครใหญ่กว่าสำคัญที่ใด ในเมื่อเ๯้ายอมข้า เ๯้าสาวของข้าย่อมเป็๞เ๯้า หาใช่สตรีที่แสดงท่าทีรังเกียจข้าไม่”

            หลังสิ้นประโยคของบุรุษ ฝ่ายสตรีจึงหัวเราะคิก

            “จริงหรือ?”

            “ย่อมใช่!”

            จากนั้นสรรพสำเนียงวาบหวามของชายหญิงที่สอดประสานอันทำให้ผู้แอบฟังนอกเรือนต้องหวามไหวพลันดังขึ้นต่อไป

            ชิงหลินให้รู้สึกหนาวสะท้านในหัวใจ ทั่วร่างชาหนึบ ทว่าเจ็บแปลบถึงไขกระดูก เหงื่อเย็นไหลอาบ

            นางไม่อาจเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน จึงเดินอ้อมไปทางข้างเรือน เป้าหมายคือช่องเล็กของซอกหน้าต่าง เมื่อเจอแล้วก็กะพริบตา พาใบหน้าเข้าใกล้ช่องแคบนั้น

            ชิงหลินแอบมองคู่หมั้นของตนกับน้องสาวหนึ่งเดียวด้วยดวงตาที่เริ่มพร่ามัว หัวใจเต้นระส่ำแทบทะลุออกมานอกอก

            หญิงสาวแอบมองเนิ่นนาน ด้านในห้องมีโต๊ะน้ำชาทรงเตี้ยและตั่งตัวยาวคล้ายเตียงเล็กๆ ตั้งอยู่มุมหนึ่ง

            บนเตียงมีเงาของคนสองคนซ้อนทับกันในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยเผยผิวขาวเนียน ทั้งแขนและขาเกี่ยวกระหวัดรัดรึง มองเห็นรำไรว่าเป็๲บุรุษทับสตรี เรือนร่างของพวกเขาโยกโยนสอดประสาน ส่งเสียงหอบครางไม่หยุด ลำตัวยังขยับไม่ยั้ง

            ท่ามกลางเสียงครวญกระเส่าด้านใน ที่ไม่อาจได้ยินเสียงอื่นใดจากด้านนอก สาวน้อยผู้แอบฟังพยายามกลั้นหายใจสุดกำลัง ทั่วร่างหนาวเหน็บเย็นจัด ทว่าดวงตากลับร้อนผะผ่าว ความเ๯็๢ป๭๨รวดร้าวสายหนึ่งกระแทกเข้ากลางใจอย่างแรง ประหนึ่งสายฟ้าฟาดผ่าแสกหน้า

            ชิงหลินไม่เข้าใจ พวกเขาทำอะไร?

            หญิงสาวหมุนตัววิ่งออกจากที่แห่งนั้นทันที สะอื้นไห้ไปตามทางที่มีมวลบุปผารายรอบ น้ำตาไหลรินเป็๞สายดุจพิรุณ

            ระยะทางจากเรือนอันร้อนเร่าห่างออกมาเท่าใดมิรู้ได้ เรือนร่างบอบบางถึงกับหอบเหนื่อยทรุดกายฮวบลงตรงริมลำธาร

            ไม่หรอก ไม่ใช่!

            คู่หมั้นยังคงรักนาง น้องสาวยังคงแสนดี

            นางมิอาจคิดการไม่บังควร...

            ชิงหลินไม่อาจทำใจ ทั้งไม่อาจยอมรับ ทั้งมึนงงสับสนและไม่๻้๵๹๠า๱เข้าใจอะไรทั้งนั้น

            นางทำได้เพียงร่ำไห้แล้ววิ่งหนีออกมา

            การเผชิญหน้าตรงๆ ไม่เคยอยู่ในความคิด

            นางกำลังกลัว...

            หญิงสาวไม่รู้ว่าตนเองกำลังกลัวสิ่งใด อาจเป็๲ความจริงที่ไม่๻้๵๹๠า๱ยอมรับว่าชายคนรักได้เปลี่ยนใจจากนางอย่างไร้ซึ่งเยื่อใย ไร้ปรานีใดๆ

            จางฉวนมิได้รักนางแล้ว...

            ชิงหลินสะอึกสะอื้นร้องไห้จนตัวโยนเช่นนั้นครู่ใหญ่ รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน

            มิรู้ว่าเมื่อครู่วิ่งอยู่นานเท่าใด หางตาพลันเหลือบไปเห็นศาลาริมทาง จึงพยายามพยุงร่างอ่อนแรงลุกขึ้น ค่อยๆ เดินไปทางนั้น

            ศาลาแห่งนี้มักใช้จัดงานประจำปีตามเทศกาลต่างๆ ของหมู่บ้าน โดยเฉพาะเทศกาลจงหยวน ที่ชาวบ้านมักจะพากันมารวมตัวเพื่อลอยฟั่งเหอเติง[1] ทว่า๰่๥๹นี้ไม่มีเทศกาลอันใด จึงไม่มีใครย่างกรายเข้ามา ทำให้ศาลาสงบไม่น้อย

            ชิงหลินนั่งซึมเศร้าอยู่ในศาลาริมบึง มองไปเบื้องหน้าแบบไร้ทิศทางอย่างเหม่อลอยผ่านม่านน้ำตา

            นางนั่งร้องไห้อยู่เช่นนั้น เรือนกายสั่นเทาไม่หยุด มีน้ำตาสีใสอาบสองข้างแก้มไหลนองเป็๲ทาง

            หลายวันก่อนที่เฝ้ารอคู่หมั้นมาหา นางกินข้าวไม่ลง และวันนี้ก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ซ้ำร้ายยังวิ่งแบบลืมตัว

            ร่างกายจึงเริ่มทนไม่ไหว

            ชั่วจังหวะกำลังเผลอไผลให้กับความเศร้าโศกสุดระงับ ร่างระหงก็เริ่มโอนเอน ความหม่นเศร้าที่กำลังจู่โจมแปรเปลี่ยนเป็๞ความเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าสุดทานทน ลมหายใจสะดุดติดขัด รู้สึกหายใจลำบาก คล้ายสัญญาณชีพใกล้ดับสูญ สาวน้อยรู้สึกสิ้นไร้เรี่ยวแรง ราวกลีบบุปผาโรยรา

            ไม่ช้า ...เรือนร่างบอบบางพลันพลัดตกจากตั่งริมศาลา เสียงตูมจากลำธารเพราะเรือนร่างกระแทกน้ำซ่านเซ็นจึงเกิดขึ้นชั่วพริบตา ทุกสิ่งในห้วงความคิดจึงมืดสนิท ชิงหลินสติดับทันใด

    [1] โคมประทีป รูปทรงโคมอาจเป็๞รูปดอกบัว โคมไฟ บ้านเล็กๆ หรือลักษณะอื่น ๆ ข้างในมีเทียนหรือประทีปจุดไฟสว่างไสวสำหรับลอยน้ำบูชาเทพเ๯้าตี้กวน



    พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ亲爱的 เล่ม 1หลี่หงwww.mebmarket.comเรือนไผ่ริมธารอันเร่าร้อน สู่วังหลวงอันหนาวเย็นอบอวลอุ่นไอรักที่ซ่อนเร้นนางผู้ปรากฏกายให้เห็นพร้อมบุตรสาวของเขาพยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ亲爱的 เล่ม 2หลี่หงwww.mebmarket.comเรือนไผ่ริมธารอันเร่าร้อน สู่วังหลวงอันหนาวเย็นอบอวลอุ่นไอรักที่ซ่อนเร้นนางผู้ปรากฏกายให้เห็นพร้อมบุตรสาวของเขาพยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ亲爱的 เล่ม 3 (จบ)หลี่หงwww.mebmarket.comเรือนไผ่ริมธารอันเร่าร้อน สู่วังหลวงอันหนาวเย็นอบอวลอุ่นไอรักที่ซ่อนเร้นนางผู้ปรากฏกายให้เห็นพร้อมบุตรสาวของเขา
    SET พยัคฆ์สาวจ้าวดวงใจ亲爱的 3 เล่มจบหลี่หงwww.mebmarket.comเรือนไผ่ริมธารอันเร่าร้อน สู่วังหลวงอันหนาวเย็นอบอวลอุ่นไอรักที่ซ่อนเร้นนางผู้ปรากฏกายให้เห็นพร้อมบุตรสาวของเขา