ยัยสาวอาภัพรัก

    จุดเริ่มต้น

    หวัดดีฉันชื่อความฝัน วันนี้คือวันสอบกลางภาคของเทอมสอง ฉันได้สอบเสร็จเป็๲ที่เรียบร้อยเเล้วฉันกับเพื่อนก็ชวนกันไปนั่งที่หลังที่ว่าการอำเภอ เพื่อนของฉันก็บังเอิญลืมเอกสารที่กะว่าจะเอามาทำบัตรประชาชนใหม่ เเล้วในกลุ่มก็มีเเค่เเฟนฉันที่มีรถจักรยานยนต์ เพื่อนเลยบอกให้ฉันโทรไปหาเเฟนเพื่อจะยืมขี่ไปเอาเอกสารที่บ้านเเล้วเสนอตัวเติมน้ำมันรถให้ เเล้วบ้านเพื่อนใกลจากโรงเรียนเเค่ประมาณเเปดกิโลเมตรเท่านั้น ฉันเลยโทรไปเเต่เเฟนของฉันก็เชื่อเพื่อนเเล้วไม่ให้ฉันยืมรถฉันรู้สึกเสียหน้ามากๆเเล้วก้โมโหมากเช่นกัน เพื่อนๆก็ออกความคิดพากันเดินไป เเล้วก็ตัดสินใจเดินไปด้วยความโมโห หลังจากผ่านไปสองวันฉันจึงบอกเลิกเเฟนฉันด้วยเหตุผลที่ว่า "เเม่เค้าไม่ให้คบกับเธอเเล้ว เพราะเต้าอยากเรียนที่วิทยาลัยอาชีว เเม่กลัวเราเเอบไปหากัน" ถึงเเม้ฉันจะเคยมีอะไรกับเขาเป็๲คนเเรกเเละเป็๲ครั้งเดียวก็เถอะ ฉันก็ไม่ชอบคนนี้เเล้ว พอเลิกได้เพียงวันเดียวฉันก็ได้ควงหนุมน้อยม.หนึ่งทันที เเต่พอปิดเทอมได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ฉันก็ได้บอกเลิกเพราะฉันคิดว่าฉันกำลังจะเข้าวิทยาลัยอาชีวเลยคิดว่ารอเข้าไปหาผู้ชายหล่อๆซักห้า-หกคนดีกว่า ฉันนี่ก็ตั้งหน้าตั้งตานับวันรอ !!เเต่เเล้วพอถึงวันนั้นวันที่ฉันได้ก้าวเข้าไปในวิทยาลัย!! ฉันก็อึ้งไปเลย ไม่เห็นจะมีคนหล่อเลยสักคน ฉันก้รู้ว่าฉันอยู่บ้านนอกเเต่ก็จะไม่มีสักคนเลยหรอว่ะ! เเล้วเพื่อนของฉันก็ได้ชวนไปโรงอาหารฉันก็เลยได้สดุดตากับคนๆนึง สูง! หล่อ! ขาว! ตรงสเป็คฉันทุกอย่างเลยอร๊ายยย!!!!!!!!!! เเต่ฉันก็ทำเป็๲ไม่สนใจเเต่สายตาก็ได้เหลือบมองเขาตลอด ผ่านไปประมาณสามวันฉันเลยได้รู้ว่าเขาเรียนคอมพิวเตอร์ธุรกิจห้องสามเเละอยู่ห้องเดียวกันกับเพื่อนของฉันอีกคนเพื่อนคนนี้ของฉันชื่ออ้อม (อ่ออฉันลืมบอกไปฉันเรียนอิเล็กทรอนิกส์ห้องเจ็ดเเล้วเเม่ก็ไม่เห็นด้วยที่ฉันเรียนสายนี้เพราะเเม่ให้เหตุผลว่ามันหางานยากเเล้วฉันก็ทะเราะกับเเม่เพราะจริงๆฉันอยากเรียนช่างยนต์เเม่ก็ไม่ให้เรียนเเล้วยังจะห้ามไม่ให้เรียนอิเล็กอีก เเต่ฉันก็ไม่สนใจหรอกเพราะสมัครเรียนไปเเล้ว มาต่อ55555) ฉันก็ได้ถามข้อมูลเขาต่างๆจากอ้อม เเล้วได้ความมาว่า "เขาเ๾็๲๰า ไม่เข้าใกล้ผู้หญิง ไม่ชอบถูกเนื้อถูกตัวกับผู้หญิง เเละไม่สนใจใครด้วย"  เเล้วมีเพื่อนในห้องเขาคนนึงชื่อจอยก็ชอบเขาด้วยเเละจีบโดยการพับกระดาษเขียนจดหมาย (ฉันคิดว่ามันเชยมากกกกก เเต่!!!!!เขาเขียนตอบกลับ ด้วยความที่ฉันไม่รู้ว่าจอยเขียนอะไรเเล้วเขาตอบอะไรฉันก็รู้สึกว่ากำลังจะโดนตัดหน้า จากที่คิดว่าจะชมดอกไม้งามเฉยก็เลยเริมถาหาช่องทางติดต่อเขาเเต่ขอประมาณสามวันอ้อมถึงให้เเล้วก็พูดว่าจีบไปเถอะมันไม่เอามึงหลอกอีจอยโดนมาเเล้ว เเต่ด้วยความมั่นของฉันก็ไม่สนค่ะ อ่ะๆจะบอกอย่างนึงวันเปิดเทอมคือวันที่สิบเจ็ด เเล้วนี่คือสันที่ยี่สิบเจ็ด ฉันชวนเพื่อนไปกินหมูกระทะเเล้วกินเบียร์ไปพอกรึ่มๆ เเล้ววันนี้นี่เเหละก็เป็๲วันที่ฉันทักไปหาเข้า เเล้วเขาก็ตอบฉันนี่กรีดลั่นซอยเลยเพราะเขาตอบว่าคุยได้อร๊ายยยย!!!!!!!!! สางเมากันเลยทีเดียว5555555 พอคุยกันไปสักพักเขาก้บอกว่าไม่ชอบคำว่าคนคุย เเละยังไม่อยากมีเเฟน ฉันก็บอกว่าไม่เป็๲ไรเรายังไงก็ได้ เลยได้คุยไปเเบบนี้สักพักใหญ่ พอเริ่มสนิทกันขึ้นก็กล้าที่จะทะเราะกัน55555 ก็ได้ทะเราะกันเเละเลิกคุยกันไปเพราะอะไรไม่รู้จำไม่ได้ (นี่มันเ๱ื่๵๹ชีวิตจริงชั้นเองง!!!!!) หลังจากนั้นปนัมาณเกือบหนึ่งเดือนฉันก็จับสังเกตุเเม่ฉันได้ว่าเเม่โกรธฉัน เเม่ดูเมินไม่สนใจฉันเหมือนเเต่ก่อนถึงเเค่โทรคุยกันฉันก็ดูออก ฉันเลยถามว่า "สรุปจะให้ย้ายใช่ไหม" เเม่ก็ตอบว่า "ใช่" ฉันเลยบอกว่า "ถ้าย้ายมันก็ต้องซื้อเสื้อช็อปใหม่เเละเสื้อกีฬาใหม่" เเม่ฉันก็บอกว่า "จะจ่ายให้เอง" ฉันก็เลยย้ายเพราะทนไม่ได้ที่จะให้เเม่เมินใส่เเบบนี้เพราะที่พึ่งของฉันคือเเม่ของฉันคนเดียว หลังจากนั้นฉันก็ได้ย้ายเข้าไปห้อง !คอมพิวเตอร์ธุรกิจ1/3!!!!!!!!! เเละหัวหน้าห้องก็ทักมาว่า ยินดีต้อนรับเเละได้เเน่นำตัวเเล้วก็ให้ฉันเเนะนำตัวกลับเเล้วจบด้วยคำว่ามีไรให้ช่วยก็บอกถ้าไม่มีเพื่อนก้ำม่อยู่กับเราก่อน ฉันเลยตอบกลับไปว่า"มีเพื่อนเเล้ว" จบบทสนทนา เเล้วเฟสนั้นคือเฟสสำรองของทีคนที่ฉันเคยคุยไปต้อนต้นเ๱ื่๵๹นั่นเเหละ!!!!!!!