“ริวลูก”
เสียงอ่อนโยนที่เรียกอยู่ด้านหลังทำให้ชายหนุ่มร่างสูงชะงักเท้าก่อนจะหันกลับไปตอบรับการเรียกขานพร้อมรอยยิ้มจืดชืด
“ครับแม่”
“จะออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอลูก”มีความกังวลในน้ำเสียงของคนถาม
“ครับ” และก็มีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวในน้ำเสียงของคนตอบเช่นกัน
“่นี้ริวออกไปเที่ยวกลางคืนทุกวันเลยขับรถดึกๆ ดื่นๆ มันอันตรายนะลูก แม่เป็ห่วง”
ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างอ่อนล้าในใจก็ได้แต่ขอโทษมารดาที่เขาทำตัวเหลวไหลไม่ได้เื่ใน่นี้
หนึ่งเดือนมาแล้วที่ชีวิตของเขาไม่มีอะไรนอกจากทำงาน กินเหล้า เที่ยวเตร่ เฮฮา เว้นก็แต่เื่ขึ้นเตียงกับผู้หญิงที่เขาไม่เอาโดยเด็ดขาดในใจรู้สึกเบื่อหน่ายและขยาดที่จะใช้เซ็กซ์บำบัดเอาเป็ว่า่นี้เขาประพฤติพรหมจรรย์ ไม่มีราคีมาพักใหญ่ๆ แล้ว
“ทำใจเถอะนะลูกคนเราถ้าไม่ใช่คู่กันแล้ว ยังไงก็คงฝืนโชคชะตาไม่ได้ริวก็ใช่จะขี้เหร่ ลูกสาวของเพื่อนๆ แม่จ้องริวตาเป็มัน ลองเปิดใจดูสิลูกดีกว่าทำร้ายตัวเองแบบนี้”
“แม่เลือกมาให้ผมได้เลยครับ”
ถ้อยคำจากปากของลูกชายทำให้คนเป็แม่ชะงักคำพูดที่กำลังจะเอ่ยต่อ
“ริวว่าไงนะ”
“ผมจะแต่งงานกับคนที่คุณแม่เห็นว่าเหมาะสมครับคุณแม่จัดการได้เลย”
“แต่ว่า...”
“ผมรู้ครับว่าทำให้แม่เป็ห่วงมามากแล้วผมจะตามใจคุณแม่ครับ”
“แต่แม่ไม่คิดจะบังคับจิตใจลูกนะริวจะเอาความผิดหวังมาประชดตัวเองไม่ได้นะลูก”
“ผมอยากแต่งงานแล้วจริงๆ ครับ”
เขาย้ำสั้นๆ แค่นั้นก่อนจะขยับเข้ามาหอมแก้มมารดา แล้วเดินไปขึ้นรถและขับบึ่งออกไปทันทีปล่อยให้มารดายืนอึ้งอ้าปากค้างอยู่กับที่เพราะแทบไม่เชื่อหูตัวเองกับเื่ที่ได้ยินจากปากบุตรชาย
ก็จะอะไรซะอีกกี่ครั้งกี่หนที่นางรบเร้าอยากให้ลูกชายแต่งงานเป็ฝั่งเป็ฝา พยายามจะจับคู่กับลูกสาวของพรรคพวกที่พึงใจกันแต่พ่อตัวดีก็พลิ้วหนีไปได้เสียทุกครั้ง
แล้วนี่อะไรกลับออกปากเอง แถมนางยังจะได้เลือกลูกสะใภ้ให้ลูกชายด้วยตัวเองอีกด้วยว่าก็ว่าเถอะ คนที่เป็แฟนลูกชายนั้นนางก็ไม่ได้รังเกียจหรอกออกจะชื่นชมด้วยซ้ำจากที่เคยได้พบเจอกันไม่กี่ครั้งแต่ติดอย่างเดียวที่มาดของเ้าหล่อนดูเชิดๆ และแต่งตัวเปรี้ยวจนเข็ดฟันเท่านั้น
กระนั้นคนเป็แม่อย่างนางก็พร้อมจะเปิดใจยอมรับลูกรักใครก็พร้อมจะรักด้วย แต่ก็ดันเกิดเื่ไม่คาดฝันจนได้ เมื่อวันหนึ่งลูกชายเมาแอ๋กลับมาบ้านตอนดึกนางลงมาหาน้ำดื่มในครัวจึงทันได้เห็นสภาพของเขาที่เอาแต่คร่ำครวญเหมือนคนไร้สติว่ามันจบแล้วๆเธอมีคนอื่น ซ้ำไปซ้ำมา
ประกอบกับสภาพทรุดโทรมของลูกชายที่ไม่เคยปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ย่ำแย่ถึงเพียงนี้จึงทำให้นางเข้าใจในทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังเผชิญปัญหาหนักเื่ความรัก
มันอาจไม่ถูกต้องนัก หากนางใช้จังหวะนี้ทำให้เขาตกลงปลงใจกับผู้หญิงดีๆสักคนที่นางจะนำเสนอ แต่ก็เลยตามเลยไปเถอะในเมื่อเ้าตัวออกปากเองนี่นาว่าอยากแต่งงานแล้ว นางไม่ได้บังคับเสียหน่อย เอาเป็ว่าเดินหน้าเลยก็แล้วกัน...
สหัสวัตเดินลงบันไดมาจนเข้ามาถึงห้องรับประทานอาหาร ก็พบว่ามารดากินข้าวเช้าเสร็จเรียบร้อยและกำลังจะลุกออกไปแล้วแต่เมื่อนางเห็นเขาก็ทรุดกายลงนั่งเหมือนเดิมพร้อมกับยิ้มอย่างยินดี
“มากินข้าวก่อนลูก เมื่อคืนกลับกี่โมงแม่ว่าจะรอก็ง่วงซะก่อน”
“ขอโทษที่ทำให้เป็ห่วงครับแม่”
“ไม่เป็ไร แม่แค่มีเื่จะคุยกับริวนิดหน่อย”
“ถ้าเป็เื่แต่งงานผมตามใจแม่เลยครับ”
“ริวจะไม่ลองคิดทบทวนใหม่เหรอลูก ลองติดต่อหนูเกรซก่อนดีไหมบอกน้องเขาซะหน่อย”
“ไม่จำเป็หรอกครับผมตัดสินใจแล้วครับแม่”
“แต่ถ้าแต่งกันไปแล้วริวทิ้งขว้างเ้าสาวมันก็ไม่ดีอยู่ดี ชีวิตแต่งงานของลูกก็จะไม่มีความสุข ถ้าจะเป็แบบนั้นแม่ยอมให้ริวกลับไปปรับความเข้าใจกับหนูเกรซยังจะดีซะกว่า”
แม่เขายังคงย้ำเตือน แต่สหัสวัตไม่คิดถอยหลังกลับไปทบทวนอะไรอีกแล้วตอนนี้เขามีแต่จะเดินหน้าต่อไปเท่านั้น
“ผมจะไม่ทำอย่างนั้นแน่ครับแม่ ถึงผมจะไม่ใช่ผู้ชายที่ดีมากมายแต่ก็มีความรับผิดชอบพอ ผมจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังแน่ครับ”ชายหนุ่มยืนยันเสียงหนักแน่น
“จริงนะลูก”นางสาวิตรีดวงตาเป็ประกายระยิบระยับด้วยความดีใจก่อนจะรีบระงับท่าทางเมื่อเห็นสายตาเคลือบแคลงสงสัยของลูกชายมองมาอย่างจับสังเกต
“งั้น...”
ผู้เป็แม่หยุดชะงักไว้เพียงแค่นั้นแล้วก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกไปจากห้องอาหารก็หันมาเอ่ยกับเขาเสียงอ่อนเสียงหวาน
“กินข้าวเสร็จแล้วออกมาคุยกับแม่ที่ห้องรับแขกก่อนนะ”
“ครับ”เขารับคำก่อนจะก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารเช้าให้มันเสร็จๆ ไป
ครั้นออกมาที่ห้องรับแขกก็ทรุดกายลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามมารดาที่กำลังนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะที่นิ้วเรียวงามแต่ติดจะมีริ้วรอยน้อยๆ เลื่อนดูรูปภาพในแท็บเล็ตอย่างกระตือรือร้น
แค่นั้นสหัสวัตก็เดาเื่ราวทั้งหมดได้ทันทีจากนี้ชีวิตของเขาคงจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วสินะ
“ลูกสาวของเพื่อนแม่น่ะ มีแต่คนน่ารักๆ ทั้งนั้นเลย ริวลองดูสิลูก ถ้ามีใครถูกใจบอกแม่เื่สู่ขอแม่ถนัด รับรองไม่มีพลาด”
สาวิตรีบอกลูกชายอย่างอารมณ์ดี ตรงกันข้ามกับคนที่กำลังจะมีเมียที่ยิ้มรับคำของมารดาอย่างแกนๆ กระนั้นก็จำต้องรับแท็บเล็ตมาเปิดดูรูปบรรดาสาวๆที่แม่ของเขาคัดไว้มาดูผ่านๆ
เลื่อนๆไปไม่นานก็ชี้มั่วๆ ไปที่รูปของผู้หญิงหน้าตาซีดๆ คนหนึ่ง โดยที่ไม่ได้พินิจพิเคราะห์หรอกว่าหน้าตาจริงๆ ของเธอคนนั้นเป็อย่างไร รู้แต่ว่าเชยบรมจากชุดที่มองเห็นเผินๆ
“คนนี้เนี่ยนะ”แม่เขาใตาโตถามเสียงแหลมเล็ก โดยที่เขาก็ได้แต่ครับๆ ก่อนจะลุกเดินจากไป และไม่สนใจจะรับรู้รับฟังอะไรอีกเลย...
2K
