พรมแดน คาวสวาท (ภาคต่อ แอบเป็นหมอนวด)

หยดน้ำตาร้อนผ่าวผสมกับคราบมาสคาร่าสีดำไหลอาบสองแก้มที่บัดนี้ซีดเผือด รัญชิดายืนกำขอบอ่างล้างหน้าหินอ่อนแท้สีขาวลายเทาอิตาลีราคาสามแสนบาทในห้องน้ำหรูระดับ VIP ของดาราเทวาสปาแน่นจนปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดจนปวดเกร็ง แสงไฟวอร์มไลท์สีส้มละมุนที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อขับเน้นผิวกายของพนักงานนวดให้ดูผุดผ่องเรียบเนียนเย้ายวนจิตใจลูกค้า บัดนี้กลับส่องสะท้อนในกระจกบานใหญ่ให้เห็นเพียงเศษซากของหญิงสาวผู้พ่ายแพ้ ผมเผ้าที่เคยเกล้าไว้อย่างประณีตหลุดรุ่ยลงมาปรกดวงตาเรียวเฉี่ยวที่บัดนี้บวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักหน่วง

หล่อนถูกทำลายแล้ว... สวรรค์แห่งความหรูหรา ตราหน้าด้วยเกียรติยศและเงินทองที่หล่อนอุตส่าห์สร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ กลเล่ห์เหลี่ยม และหยาดเหงื่อสิบปีในฐานะหมอนวดเบอร์หนึ่งพังทลายลงในชั่วข้ามคืนเดียว

เสียงถอนหายใจและเสียงกระซิบซุบซิบเย้ยหยันของพวกพนักงานนวดระดับล่างข้างนอกยังคงดังแว่วเข้ามาในประสาทส่วนหูเป็นระยะๆ ราวกับเสียงแมลงวันรบกวนที่คอยตอกย้ำความพ่ายแพ้ ทุกคำพูดทิ่มแทงเข้าสู่จิตใจอันถือดีของหล่อนราวกับเข็มร้อนๆ

"ดูสิ... รัญชิดาคนเก่งที่เคยเดินเชิดหน้าเหยียบหัวพวกเราในร้าน บัดนี้โดนบอสชานนท์สั่งไล่ออกเหมือนสุนัขข้างถนนเลยแก"

"สมน้ำหน้า... อยากไปคิดคดลอบทำร้ายและวางแผนใส่ร้ายเพื่อแย่งชิงตำแหน่งของคุณมะปรางเมียรักบอสอย่างคุณมะปรางเองทำไมล่ะ นึกว่ามีศาสตร์นวดสวาทติดตัวแล้วจะเหยียบหัวทุกคนได้ตลอดไปเหรอ"

"นั่นสิ ได้ข่าวว่าโดนจับได้คาสนามบินเลยนะ ดีเท่าไหร่แล้วที่บอสชานนท์ไม่ส่งตัวให้ตำรวจดำเนินคดีน่ะ"

คำพูดสมเพชเวทนาเหล่านั้นทำให้รัญชิดากัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือด รสชาติเค็มปร่าของเลือดอุ่นๆ ไหลซึมแตะลิ้น ปลุกไฟโทสะอันบ้าคลั่งในจิตใต้สำนึกของหล่อนให้ปะทุเดือดขึ้นมาอีกครั้ง หล่อนไม่ได้แพ้เพราะฝีมือ! หล่อนมั่นใจว่าศาสตร์การนวดสะเดาะจุดและท่วงลีลาการเสพสมบำบัดของหล่อนเหนือกว่ามะปรางทุกประตู แต่หล่อนพ่ายแพ้เพราะมะปรางมีผู้ชายที่มีอิทธิพลล้นฟ้าอย่างชานนท์คอยกางปีกคุ้มครองต่างหาก! หากไม่มีชานนท์คอยหนุนหลัง มะปรางก็เป็นได้แค่หมอนวดหน้าจืดธรรมดาๆ คนหนึ่ง!

"รัญชิดา... บอสชานนท์สั่งคำขาดมาว่าให้แกเก็บของใส่กระเป๋าแล้วออกไปจากที่นี่ภายในสิบนาที อย่าให้ฉันต้องเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยมาลากตัวแกออกไปประจานหน้าร้าน"

เสียงเย็นชาและทรงอำนาจของเมเนเจอร์สาวใหญ่ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด หล่อนยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องแต่งตัวพนักงาน สายตามองรัญชิดาเหมือนมองเศษฝุ่นผงไร้ค่าที่ขยะแขยง

รัญชิดาสูดหายใจเข้าลึกจนอกอวบอัดสะท้อนขึ้นลง พยายามประคองร่างที่สั่นเทาด้วยความโกรธแค้นให้เชิดหน้า สบตากับเมเนเจอร์ด้วยแววตาแข็งกร้าวไม่ยอมก้มหัว

"ไม่ต้องมาสั่งรั้งฉันไว้หรอก ฉันไปแน่... และจำใส่หัวสมองของพวกแกทุกคนไว้ด้วยว่า ดาราเทวาสปาที่ไม่มีรัญชิดา ก็เป็นได้แค่ร้านนวดกระจอกๆ ร้านหนึ่งเท่านั้น ไม่มีฉันคอยดึงลูกค้าเกรดพรีเมียม ร้านพวกแกจะเจ๊งในไม่ช้า!"

หล่อนตวาดกร้าวเสียงสั่นเครือก่อนจะกวาดเอาเครื่องสำอางแบรนด์เนม น้ำหอมฝรั่งเศส และขวดน้ำมันนวดสปาสูตรส่วนตัวกระแทกใส่กระเป๋าถือหนังแท้อย่างรีบร้อนจนข้าวของบางชิ้นตกลงพื้น หล่อนก้าวเดินผ่านกลุ่มพนักงานที่ยืนมุงล้อมช่องทางเดินด้วยแผ่นหลังที่เหยียดตรงแน่ว แต่ภายในอกกลับเต้นรัวด้วยความรู้สึกอับอายและเคียดแค้นจนแทบจะกระอักเลือด

เมื่อก้าวพ้นประตูบานใหญ่สีทองของดาราเทวาสปา สายฝนยามบ่ายของกรุงเทพมหานครที่ตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยก็เทกระหน่ำสาดซัดเข้าใส่ร่างบอบบางจนเปียกโชกในพริบตา เสื้อผ้าไหมชีฟองราคาแพงแนบชิดติดผิวกาย เผยให้เห็นทรวดทรงเว้าโค้งและเนินอกคัพ E ที่สะท้อนตามแรงหายใจหอบ รัญชิดายืนคว้างอยู่ริมถนนคอนกรีตที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำขัง เสียงแตรรถยนต์ดังประสานเสียงระงมบวกกับควันพิษจากท่อไอเสีย หล่อนพยายามใช้สมาร์ทโฟนที่หน้าจอเปียกน้ำกดโทรหาลูกค้า VIP เกรดเอที่เคยจองตัวหล่อนเป็นประจำและยอมจ่ายทิปหนักหลักแสนเพื่อแลกกับความเสียวซ่าน

"ฮัลโหลค่ะ... คุณวิทูรคะ รัญชิดานะคะ คืนนี้คุณวิทูรสะดวกรับบริการนวดน้ำมันบำบัดกล้ามเนื้อที่เพนต์เฮาส์ส่วนตัวไหมคะ รัญชิดาจัดคิวพิเศษให้คุณวิทูรคนเดียวเลยค่ะ..."

"เอ่อ... รัญชิดาเหรอ? ขอโทษทีนะ พอดีฉันมีประชุมด่วนน่ะ... แล้วก็... ชานนท์เขาเพิ่งส่งอีเมลลับเตือนคนในสมาคมธุรกิจของพวกเราว่าเธอมีคดีละเมิดสัญญาร้ายแรงและลอบขโมยข้อมูลลูกค้า ฉันคงไม่สะดวกเรียกใช้บริการเธออีกแล้วล่ะ ไม่อยากมีปัญหาน่ะ แค่นี้นะ"

ปลายสายกดวางไปอย่างไร้ความปรานี รัญชิดาหน้าถอดสี หล่อนรีบกดโทรออกหาเบอร์ลูกค้าคนถัดไปทันที มือสั่นเทาจนแทบจะจับโทรศัพท์ไม่อยู่

"คุณอนันต์คะ... รัญชิดานะคะ..."

"อย่าโทรมาอีกนะรัญชิดา! ฉันไม่อยากยุ่งกับคนมีมลทินอย่างเธอ ชานนท์เขาแบล็กลิสต์ชื่อเธอส่งตรงถึงสมาคมสปาทั่วประเทศแล้ว ไม่มีใครโง่พอจะรับเธอเข้าทำงานหรือเรียกใช้เธอให้เดือดร้อนหรอก!"

คำพูดสุดท้ายเปรียบเสมือนอสุนีบาตฟาดลงกลางใจ รัญชิดาทรุดกายลงนั่งยองๆ บนทางเท้าเปียกแฉะอย่างไร้เรี่ยวแรง โทรศัพท์มือถือร่วงหลุดมือไปกองบนพื้นคอนกรีต หล่อนสิ้นหนทางแล้ว... ชานนท์ใช้อิทธิพลและอำนาจทางการเงินสั่งปิดกั้นเส้นทางการทำมาหากินของหล่อนทุกวิถีทางในประเทศไทย สปาหรูระดับบนปฏิเสธใบสมัครของหล่อนทันทีที่เห็นชื่อ และลูกค้าVIPระดับมหาเศรษฐีต่างกลัวเกรงอิทธิพลของชานนท์จนไม่มีใครกล้าแตะต้องเรือนร่างของหล่อนอีก

เงินเก็บในบัญชีธนาคารร่อยหรอลงไปทุกทีจากการใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยฟิวเจอร์สเปรย์หรูหราเพื่ออวดสะท้อนฐานะ รัญชิดาพาร่างกายเปียกชุ่มหนาวสั่นเดินโซซัดโซเซเข้าไปในตรอกลึกแถบสีลม ค่ำคืนเริ่มคืบคลานเข้ามาพร้อมแสงสีนีออนสีแดงและสีม่วงสลัวของสถานเริงรมย์ หล่อนเดินลึกเข้าไปจนพบกับบาร์เหล้าเก่าๆ ตกแต่งด้วยไม้โทรมๆ ที่แฝงตัวอยู่ในมุมอับ กลิ่นเหล้าและควันบุหรี่ผสมกลิ่นอับชื้นลอยโชยมาปะทะจมูก

หล่อนก้าวเข้าไปนั่งบนเก้าอี้หนังสีดำที่ลอกร่อนหน้าบาร์เหล้า สั่งเหล้าจินโทนิกมาดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าเพื่อหวังระบายความหนาวเหน็บและไฟแค้นอัดแน่นในทรวงอก แอลกอฮอล์ร้อนแรงไหลผ่านลำคอแต่กลับทำให้ดวงตาของหล่อนยิ่งเบิกกว้างส่องประกายพยาบาท

"สภาพดูไม่จืดเลยนะ... รัญชิดา อดีตหมอนวดเบอร์หนึ่งผู้เลอโฉมแห่งดาราเทวา"

เสียงทุ้มต่ำราบเรียบแฝงความเยือกเย็นลึกลับดังขึ้นจากมุมมืดหลังเสาไม้ รัญชิดาสะดุ้งสุดตัวหันขวับไปมองทันที ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสันในชุดสูทสากลสีเทาเข้มเนื้อดีไม่มีรอยยับเดินก้าวเข้ามาในระยะไฟสลัว ใบหน้าคมเข้มมีหนวดเคราสั้นระเบียบ แววตาคู่คมดุมีพลังอำนาจลึกลับที่พร้อมจะสะกดสะท้อนทุกสิ่งให้ยอมศิโรราบ

"แกเป็นใคร... รู้จักชื่อฉันได้ยังไง" รัญชิดาถามเสียงสั่นเครือปนหวาดระแวง มือเรียวรีบขยับกุมแก้วเหล้าแน่นเพื่อเตรียมป้องกันตัว

ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มมุมปากที่ดูเหี้ยมเกรียมแต่อบอุ่นอย่างประหลาด เขาขยับเก้าอี้ไม้ตัวข้างๆ แล้วทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามหล่อนช้าๆ ก่อนจะเลื่อนนามบัตรสีดำสนิทขอบทองคำแท้แผ่นหนาลงบนโต๊ะบาร์ที่ชื้นน้ำ

"ฉันชื่อ 'เคน'... นายใหญ่และผู้ก่อตั้ง 'The Dungeon' คลับสปา BDSM ใต้ดินที่หรูหราและใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้"

คำว่า BDSM และคลับใต้ดินทำให้รัญชิดาลมหายใจสะดุด หล่อนเคยได้ยินข่าวลือหนาหูในหมู่นักท่องเที่ยวระดับเศรษฐีต่างชาติเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ มันคือดินแดนลับที่กฎหมายเอื้อมไม่ถึง ที่ซึ่งกิเลสตัณหาความต้องการแบบซาดิสม์และมาโซคิสม์ของมนุษย์ได้รับการปรนเปรอผ่านเชือก แแส้ และความเจ็บปวดที่แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านสุดขั้ว

"ฉันเฝ้าดูศาสตร์การนวดและการคุมเกมเตียงของเธอมานาน รัญชิดา... เธอเป็นคนมีพรสวรรค์ มีสายตาของนักล่าที่พร้อมจะเหยียบย่ำคนอื่น และมีแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรง น่าเสียดายที่ต้องมาลงเอยเป็นหมาเปียกฝนข้างถนนเพียงเพราะความโง่เง่าของบอสชานนท์ที่เลือกนังหมอนวดหน้าจืดนั่น" เคนขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ แววตาของเขาจ้องประสานดวงตาเรียวของหล่อนอย่างเปิดเผย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงโชยแตะจมูกสาวจนรัญชิดารู้สึกร้อนวูบวาบกึ่งกลางกาย

"แกต้องการอะไรจากฉัน..." รัญชิดากัดฟันถาม หล่อนพยายามประคองความหยิ่งโสของตัวเองไว้ ทว่าภายในใจกลับสั่นคลอนอย่างหนักหน่วงด้วยความต้องการที่ซ่อนเร้น

เคนแค่นยิ้มร้ายเยือกเย็น มือหนาเอื้อมหยิบแฟ้มซองเอกสารสีดำหนาออกจากอกเสื้อสูทแล้วกางเปิดออกตรงหน้าหล่อนช้าๆ มันคือสัญญาจ้างงานสปาพิเศษของ The Dungeon ที่ระบุรายได้ขั้นต่ำเดือนละหลายล้านบาท พร้อมการการันตีความปลอดภัยขีดสุดและฐานข้อมูลลูกค้าระดับโลก

"เงินทอง... เกียรติยศในเงามืด... และสิ่งสำคัญที่สุดคือโอกาสในการล้างแค้นชานนท์กับมะปรางให้ย่อยยับคามือของเธอเอง ทุกอย่างเขียนอยู่ในสัญญานี้แล้วรัญชิดา"

เคนกระซิบเสียงพร่าต่ำแต่เปี่ยมด้วยแรงดึงดูดมหาศาล เขาเลื่อนปากกาปากทองคำหรูกระแทกสลักส่งให้หล่อน ดวงตาคมดุสะท้อนไฟนีออนสลัวจดจ้องมองใบหน้าสวยงามที่เปียกชุ่มของหล่อนอย่างมีความหมาย

"แค่แกยอมจรดปากกาเซ็นชื่อลงในสัญญานี้... ยอมก้าวข้ามพรมแดนเข้าสู่โลกสีดำของฉัน ฉันจะสอนศาสตร์ BDSM ขั้นสุดยอด ศาสตร์พันธนาการสะกดวิญญาณ และวิธีใช้อำนาจสยบชีวิตทุกคนให้แก่เธอเอง รัญชิดา... เลือกเอาเถอะว่าคืนนี้เธอจะกลับไปนอนหนาวตายข้างถนนเยี่ยงผู้แพ้ หรือจะเซ็นสัญญาฉบับนี้เพื่อขึ้นมาเป็นราชินีผู้คุมตัณหาของมาเฟียข้ามโลกแล้วกลับไปบดขยี้พวกมันให้พังพินาศ!"

รัญชิดาจ้องมองตัวอักษรสีทองบนกระดาษสีดำสลับกับสบตาแววตาทรงอำนาจของเคน สมองของหล่อนเต้นระรัวอื้ออึงด้วยความสับสนหวาดกลัว ทว่าไฟแห่งความพยาบาทและความทะเยอทะยานที่ฝังลึกในกระดูกดำกลับมีชัยชนะเหนือเหตุผลทั้งปวง หล่อนยื่นมือที่เปียกชื้นและสั่นระริกออกไปคว้าด้ามปากกาโลหะเย็นเฉียบช้าๆ...

สายฝนภายนอกร้านยังคงตกลงมาอย่างหนักหน่วง คล้ายกับเสียงระเบิดต้อนรับการก้าวข้ามพรมแดนเข้าสู่โลกมืดสีดำที่รัญชิดาไม่อาจหมุนตัวย้อนกลับไปจุดเดิมได้อีกตลอดชีวิต