ผมผู้ตายจากโลก ชีวิตที่จะแก้ไขให้มันดีขึ้น ไปพร้อม กับพวกเธอ

ผมก็ศึกษา bitcoin มานานเเละอย่ากินขนมจัง เเต่ตอนนี้มืดละก็ต่ออดไปก่อนล่ะ อย่ากินของหวานจัง

“เคาะๆ”

ผมได้ยินเสียงเคาะประตู ใครจะมาตอนนี้กันเรากินข้าวเเล้วด้วยจะมาเรียกกินข้าวคงไม่ใช่

"หนูขอเข้าไปได้ไหมพี่ลัก”

เป็๲..เป็๲ …ไปไม่ได้..น้องฝนจะมาห้องเราได้ไงเนี่ย เดี๋ยวนะก่อนที่เราจะตาย น้องไม่เคยมาห้องเราเลย เเล้วมันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!!

"พี่โกรธหนูหรอ “พี่โกรธหนูเหรอ”

“เปล่า พี่จะไปโกรธน้องฝนทำไมล่ะ”

“ก็หนู ไปหาว่าพี่โกง หนูขอโทษจริงๆคะ เข้าไปได้ไหม”

”ไม่ได้ๆ”

“พี่โกรธหนู จริงๆ ด้วย"

“ไม่ใช่เเบบนั้น”

"เเล้วเป็๲แบบไหนคะ”

“คือน้องเป็๲ผู้หญิงน้องจะมาหาผู้ชายตอนกลางคืนไม่ได้ มันไม่ดีเข้าใจไหม”

“คะ”

น้องฝนก็ตอบเสียงด้วยความเป็๲ทุกข์ เราทำอะไรผิดไปนะ

“กลับไปแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาเล่นกันต่อก็ได้ พี่ไม่ได้โกรธจริงๆ”

“หนูมีของมาขอโทษ”

“มีของขอโทษมาด้วยเหรอ คืออะไร?”

พอมีของมาขอโทษนี่เราตอบโคตรเร็วเลยเห็นแก่ตัวชะมัด เรานี่มันแย่จริงๆ

“ขนมค่ะ”

“จริงเหรอ” ไม่ทันทั้งตัวเรารีบเปิดประตูน้องฝนที่ยืนพิงประตูอยู่ ได้ล้มมาใส่ตัวผม หัวกระแทกเจ็บมาก ปวดหัวชะมัด ทำไมมันรู้สึกอึดอัดจัง

“แล้วน้องฝนเป็๲ไงบ้าง”

ก้มหัวภาพที่เราเห็นคือน้องกดเราแน่นมาก น้องฝนกลัวเหรอ ผมไม่รู้จะทำยังไง ก็เพิ่งเคยเห็นน้องเป็๲แบบนี้ ทำไงดีวะ!! ลูบหัวละกัน

จากนั้นผมลูบหัวน้องฝนช้าๆ แต่ผมว่าน้องไม่ได้รู้สึกกลัว มันแปลกๆ บอกไม่ถูก น้องหายใจแรงเพราะตื่นเต้นมากกว่ามั้ง น้องฝนก็ลุกขึ้น น้องก็โยนกล่องขนมให้ เดินลงบันไดไปอย่างช้าๆ น้องไม่ได้พูดอะไรเลย

เราก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับน้องดี -_- น้องเอาขนมมาให้นี่นา ก็เลยดูว่าเป็๲ขนมพวกช็อกโกแลตห่อเล็กๆ ที่ผมชอบกิน

รู้สึกดีใจมากมันเป็๞อะไรที่น้องให้ผมแบบนี้มาตลอดจริงๆ ตอนที่เลิกงานผมไม่รู้จะทำอะไรผมก็จะกินขนมห่อน้อยๆแค่นี้แหละ น้องฝนก็จะชอบให้ผมตอนจะเลิกงานตลอด ผมหยิบมันพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

อาทิตย์ต่อมา

ผมกับน้องฝนก็มาเล่นที่สนามเด็กเล่นกัน ไม่ได้มาซะนานเลยนะ แต่ตอนนี้อุปกรณ์เครื่องเล่นยังดูดีอยู่

ไม่ใช่เหมือนปัจจุบันที่ผมเคยเห็นที่ไม่เคยซ่อมแซมและบำรุง แต่ตอนนี้ก็มาเล่นดีกว่าที่เราต้องมาทำก็คือชิงช้าไงล่ะ แกว่งไปแกว่งมาเพลินดี กับน้องฝน แต่พอเรามาทำแบบนี้แล้วมันยังไงไม่รู้ที่จริงเราก็โตมากแล้วนะ รู้สึกขัดแย้งในตัวเองเป็๞บ้าเลย

“พี่ลักตรงนั้นมีน้องแมว”

“ไปเล่นกับน้องแมวกัน”

น่าคิดถึงจังนะ ที่มาเห็นน้องฝนเล่นกับแมวตอนเด็กๆ น้องฝนเป็๞คนชอบสัตว์ชอบแมวชอบหมา

เป็๲คนรักสัตว์นี่เอง ก็เห็นสัตว์หรือเห็นแมวหรืออะไรก็ตามก็อยากจะเล่นกับพวกมันตลอด

นี่แหละน้องฝนที่ผมรู้จัก เป็๞อย่างดี

“พี่ดูนี่ๆ”

น้องอุ้มแมวพร้อมกลับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม มาหาผม

"นี่พี่ค่ะ ระหว่างหนูกับคุณแมวใครน่ารักกว่ากันเหรอ"

ตอนแรกเธอทำเหมือนร้องสาวตัวร้าย แต่ก็ท่าน่ารักจังนะ ช่างเป็๞เด็กที่ดีจริงเลยนะ แต่ไอ้แมวนี้หน้าดูแปลกๆจังเลยช่างมันเถอะ ตอนในใจของผมถูกเติมเต็มให้มีความสุขมากๆและวันนั้นผมได้เล่นกับน้องแมวและน้องฝนกันทั้งวัน

เวลาผ่านไปเร็วมากก ตอนนี้ก็เย็นเเล้ว ก็เลยว่าจะกลับบ้านล่ะกัน

“น้องฝนกับกัน ตอนนี้มันเย็นเเล้ว”

“คะ บ๊ายบายคุณแมว”

ผมกับน้องฝนนั่งจักรยานมาด้วยกันผมเป็๞คนปั่นนะน้องเป็๞คนซ้อนท้าย นึกแล้วก็ไม่ต่างจากตอนโต น้องเขาซ้อนท้ายผมตลอด ผมปั่นจากสนามเด็กเล่น อากาศเย็นๆ ท้องฟ้าสีส้มแดง บรรยากาศที่มีบ้านๆรอบๆ กับเสาไฟเก่าๆ เป็๞เวลาที่เงียบสงบ

“พี่ลัก ที่พี่บอว่าฝันเกี่ยวกับหนูมันเ๹ื่๪๫อะไรเหรอ”

น้องฝนถามเกี่ยวกับเ๹ื่๪๫ที่เราฝันเราจะตอบอะไรดีนะ……

“ไม่มีอะไรเหรอ”

“บอกมาเถอะนะอยากรู้”

“…..พี่ฝันว่าน้องฝนไปเล่นกับคนอื่นเเล้วไม่ยอมกับมาเล่นพี่หนะ” เราตอนเเบบนี้มันดูแปลกไปหน่อยๆ ก็เหอะ แต่มันน่า จะเป็๞คำตอบที่ดีที่สุดแล้วมั้ง

“เ๹ื่๪๫แค่นี้จริงเหรอ ที่ทำให้พี่ร้องไห้”

“จริงสิ”

“ฝนอ่ะนะจะไม่ทิ้งที่ลักไปไหนทั้งนั้นแหละ”

“โกหกพี่ป่ะเนี่ย”

“พูดจริงๆนะ"

“ครับๆจะเชื่อนะ”

“พี่จะหาว่าหนูโกหกเหรอ”