บทที่ 12
วิธีการทำเงิน
“ สูตรหมักสุราของตระกูลอย่างงั้นรึ ” หญิงวัยกลางคนผู้ที่เป็เ้าของโรงสุรามองตรงมาที่นาง
ซูฉีมองตรงกลับไปโดยไม่หวั่นไหว แสดงรอยยิ้มที่มุมปากพลางพยักหน้าตอบรับกลับไป “ ใช่แล้วเ้าค่ะข้ามีสูตรหมักสุราชั้นดี ”
“ ในตอนนี้โรงสุราของนายหญิงยังไม่เปิดทำการ ตัวของข้าก็เลยคิดว่าอยากจะนำเอาสูตรนี้มาฝากขายที่ร้านของนายหญิงสักหน่อยได้หรือไม่เ้าคะ ”
ซูฉีแสดงรอยยิ้มอย่างจริงใจ หลังจากที่เพิ่งผ่านพ้นามาได้ไม่นาน โรงสุราแห่งนี้ยังไม่เปิดทำการ
พวกกิจการหลายๆอย่างภายในเมืองก็เช่นเดียวกัน เพราะว่ากิจการส่วนใหญ่ภายในเมืองตอนนี้อยู่ใน่การฟื้นฟู
สิ่งที่เกิดขึ้นและผลกระทบที่ได้รับจากามีมากมายกว่าที่คิด ผู้คนส่วนใหญ่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นกันทั้งนั้น
ไม่ว่าจะเป็ผู้คนล้มตายหรือแม้กระทั่งบางคนที่สูญเสียครอบครัว เพราะแบบนั้นกิจการของเมืองแห่งนี้ยังไม่ฟื้นฟู
กิจการที่เปิดอยู่ก็มีเพียงแค่เล็กน้อย ผู้คนส่วนใหญ่ใช้กำลังของตนเองในการช่วยฟื้นฟูเมืองให้กลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ให้รวดเร็วที่สุด
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดขึ้นแบบนี้ มีหลายครั้งที่าและการรุกรานจากชนเผ่าหรือว่าดินแดนอื่นๆทำให้เมืองแห่งนี้เสียหาย
แม้จะอยู่ในความโศกเศร้าแต่ผู้คนภายในเมืองก็รู้ดีว่าตนเองนั้นต้องไปต่อ แต่ถึงกระนั้นกิจการที่หยุดลงก็คงจะต้องหยุดลงอีกสักพักหนึ่งกว่าที่จะสามารถเปิดได้
เช่นเดียวกับโรงสุราของนายหญิงจื่อ โรงสุราแห่งนี้ก็ปิดทำการเช่นเดียวกัน ตามการคาดการณ์แล้วนายหญิงคิดว่าน่าจะใช้เวลาอีกสักพักกว่าที่โรงสุราของตนจะสามารถกลับมาเปิดได้เหมือนเดิม
อาจจะอีกสักสิบวันหรืออาจจะนานกว่านั้นก็แล้วแต่่เวลาและการฟื้นฟูของเมืองแห่งนี้ แต่โรงสุราแห่งนี้มีสวัสดิการพนักงานที่ดีเยี่ยม
นายหญิงจื่อมอบเงินส่วนหนึ่งให้กับพวกคนงานที่ทำงานอยู่ภายในร้าน เพื่อที่ว่าจะได้เอาเงินส่วนนั้นไปใช้จ่ายในระหว่างที่ร้านยังไม่เปิด
เพราะแบบนั้นคนงานที่ทำงานอยู่ภายในโรงสุราเลยไม่จำเป็จะต้องกังวลเื่ค่าใช้จ่าย
ซูฉีหลังจากที่นางฟื้นคืนสติและได้รู้ถึงความสามารถของตน นางได้ทดลองหลายอย่างเกี่ยวกับพลังิญญา
หลังจากที่ทดลองไปไปมามาจึงปรากฏรู้เกี่ยวกับวิธีการใช้ประโยชน์กับมันในสถานการณ์ของตนเองที่ดี
พลังิญญาเป็เหมือนกับพลังวิเศษที่แทรกซึมเข้าไปในทุกวัตถุได้ ร่างกายของมนุษย์หรือแม้กระทั่งสิ่งที่ไม่มีชีวิต อย่างเช่นอาหารหรือแม้กระทั่งน้ำดื่ม พวกมันคือสิ่งที่พลังิญญาสามารถแทรกแซงเข้าไปได้
นี่ไม่ใช่ความลับเพราะว่าผู้ฝึกฝนพลังิญญาหรือแม้แต่คนธรรมดาก็รู้ แต่นางก็เพิ่งเคยทดลองกับตนเอง
ซูฉีใช้พลังิญญาของตน ลองใช้ไปภายในน้ำดื่มและลองใช้ดื่มกิน ปรากฏว่าน้ำดึกนั้นกลายเป็น้ำดื่มวิเศษ
มันมีรสชาติที่อร่อยกว่าน้ำดื่มธรรมดาทั่วไปที่ควรจะไร้ซึ่งรสชาติ ไม่เพียงเท่านั้นมันยังทำให้ร่างกายนั้นฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วหายจากความเหนื่อยล้าได้
ลี่ถังหลังจากกลับมาจากโรงหมอนางเป็คนแรกที่ซูฉีลองใช้พลังิญญาของตน ซูฉีหลังจากลองเอาน้ำพลังิญญาให้นางกิน มองเห็นว่าบ่าวรับใช้คนสนิทคนนี้ของตนร่างกายและาแฟื้นฟูขึ้นรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ
ผ่านมาเพียงแค่ประมาณสองวันหลังจากที่ออกจากโรงหมอ ลี่ถังอาการดีขึ้นราวกับคนละคน ตอนนี้นางสามารถดูแลตนเองได้สามารถเดินไปไหนมาไหนได้ราวกับคนธรรมดา
นี่เป็อีกหนึ่งความรู้ที่นางได้รู้ และในตอนนี้นางเองก็้าขายสุราวิเศษให้กับนายหญิงจื่อเพื่อทำเงิน
ซูฉีใช้พลังิญญาของตนผนวกกับความรู้ภายในชีวิตก่อนของตนเอง สุราภายในยุคของนางมีความเยี่ยมยอดขนาดไหน มีทั้งกลิ่นและสีที่แตกต่างนำเอาความรู้พวกนั้นมาประยุกต์ใช้กับพลังิญญา สามารถสร้างสุราที่ดีได้มากกว่ายุคสมัยนี้เป็ไหนๆ
จื่อหรานมองตรงมาที่หญิงวัยแรกรุ่นเบื้องหน้า เถ้าแก่ผู้นี้ยังคงมีสายตาที่เฉียบคมและเต็มไปด้วยความเยือกเย็น
แม้ว่าการเข้ามาต่อรองและเจรจาเกี่ยวกับซูฉีจะไม่สามารถคาดเดาผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นได้ แต่นางก็จำเป็ต้องเดินทางเข้ามาเพื่อสนทนา
ซูฉีไม่คิดจะใช้ชีวิตเป็ลูกจ้างไปตลอดชีวิตหรอก แน่นอนแม้ว่าตอนนี้ตนเองจะถูกเลื่อนขั้นกลายเป็คนดูแลบัญชีแล้วก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่านางสามารถขยับขยายไปทำอย่างอื่นได้
ก่อนหน้านี้คิดเพียงแค่ว่ามีชีวิตรอดในแต่ละวัน ตอนนี้รู้ความสามารถของตนอยากจะใช้มันสร้างความมั่งคั่งให้กับตนเอง
“ สูตรสุราของเ้าอย่างนั้นรึ ข้าทำสุราภายในเมืองแห่งนี้มาหลายปี”
“ อยากจะรู้เหมือนกันว่าสูตรสุราของตระกูลที่เ้ามีรสชาติอย่างไร ร้านสุราของข้าแม้ว่าจะตั้งอยู่ภายในเมืองชนบทแบบนี้แต่ก็ยอมคัดสรรสุราที่ดีมาให้กับผู้ที่ดื่มกิน ”
“ ถ้าสุราของเ้ามีรสชาติไม่ได้เื่ถึงแม้ว่าจะเป็คนที่ทำงานภายในร้านของข้าข้าเองก็ไม่รับมันเอาไว้ ” แววตาที่ซื่อตรงมองตรงมาที่ซูฉี
แววตาคู่นั้นสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่างกาย ซูฉีรู้ได้ถึงความจริงจังของในฐานะผู้ที่ขายสุรา
ซูฉียิ้มก้มศีรษะของตนเองไปและก็พูดขึ้นมา “ ได้เ้าค่ะนายหญิง ถ้าสุราที่ข้าทำขึ้นมามีรสชาติไม่ได้เื่ย่อมไม่มีหน้ามาขายให้กับท่านอยู่แล้ว ”
“ ถ้าแบบนั้นท่านลองชิมของสิ่งนี้น้อยเป็อย่างไรเ้าคะ ” นางหยิบน้ำเต้าเล็กๆขึ้นมา
น้ำเต้าเล็กๆที่ถูกหยิบขึ้นส่งให้กับหญิงวัยกลางคนที่อยู่เบื้องหน้า เมื่อส่งให้กับนายหญิงจื่อ
จื่อหรานรับมันเอาไว้ก่อนที่จะดึงมันกลับไป อย่างแรกที่จำเป็จะต้องััคือกลิ่น จมูกของจื่อหรานในฐานะผู้ที่ขายสุรามาเป็เวลานานย่อมรู้ดี ว่าสุราชั้นยอดมีกลิ่นอย่างไร
กลิ่นหอมหวนลอยจัดนำเต้าออกมา นางััได้ถึงกลิ่นดอกท้อและกลิ่นข้าว แต่ว่ากลิ่นนี้หอมเป็พิเศษไม่มีกลิ่นฉุนเลยแม้แต่น้อย
มันน่าแปลกจื่อหรานผู้ที่ขายสุรามาทั้งชีวิต นางรู้ดีสำหรับภายในยุคนี้สุราส่วนใหญ่มีกลิ่นแรงไม่สามารถขจัดกลิ่นได้
แต่เหตุใดกลิ่นสุราที่นางััได้ในตอนนี้ถึงหอมจนน่าเหลือเชื่อ ได้กลิ่นนี้เข้าไปย่อมอยากลิ้มลองและััมัน
จื่อหรานทำเอาสุราภายในน้ำเต้าเทลงจอกสุราที่ตั้งอยู่ข้างกาย นางยกมันขึ้นมาด้วยท่าทางที่สงบนิ่งแล้วก็ดื่มมันเข้าไป
ทันทีที่ดื่มสุรานั้นเข้าไป ลดสุราหวานจนเคลือบลิ้นของนาง ความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายได้กำลังอยู่ภายในป่า นางััได้ถึงกลิ่นสุราชั้นยอดอย่างไม่ขาดตก แถมมันยังหวานและกินง่ายอย่างน่าเหลือเชื่อ
นายหญิงแห่งโรงสุราภายในเมืองชายแดนนี้แสดงใบหน้าตื่นตระหนก ดวงตาของนางเบิกกว้างขึ้นใช้ดวงตาที่แปลกประหลาดมองจอกสุราที่ตนเองดื่ม
แน่นอนรสชาติของสุราที่ออกมาเกินกว่าที่ตัวของนางคิดเอาไว้เป็อย่างมาก
นางไม่เคยคิดเลยว่ารสสุรามันจะออกมาดีแบบนี้ “ รสสุรายอดเยี่ยม ความรู้สึกและััที่สามารถล่วงรู้ได้ก็คือเป็สุราที่ไม่สามารถหากพบได้ภายในดินแดนทั่วไป”
“ แม้แต่ภายในวังหลวงก็คงจะไม่มีสุราแบบนี้ เ้าทำได้อย่างไร ไม่เพียงเท่านั้นกินเข้าไปยังไม่รู้สึกมึนเมาแต่รู้สึกว่าร่างกายตื่นตัวขึ้นมา… ” แววตาที่เต็มไปด้วยคำถามมองมาที่ซูฉี
นายหญิงจื่อกำลังสงสัยรสชาติของสุราที่น่าเหลือเชื่อ ในฐานะผู้ที่ขายสุรามาหลายสิบปีตนเองชิมสุรามาแทบจะทั่วทั้งใต้หล้า
พูดได้อย่างเต็มปากว่าตนเองไม่เคยพบเจอสุราที่มีรสชาติแบบนี้มาก่อน
ซูฉียิ้มรับแล้วกล่าว “ ว่าอย่างไรเ้าค่ะรสชาติดีใช่หรือไม่ ทีนี้ท่านได้ยอมรับสุราของค้าขายที่สถานที่แห่งนี้ได้หรือไม่เ้าคะ ”
นางพูดอย่างตื่นตัวในตอนนี้หวังเพียงว่าตนเองจะได้ส่วนแบ่งจากการขายสุราไม่มากก็น้อย
จื่อหรานเงียบอยู่ประมาณสองถึงสามลมหายใจเพื่อครุ่นคิด ผ่านไปครู่หนึ่งนางเงยหน้าขึ้นมาและพยักหน้าตอบรับกลับมา
ซูฉีมองเห็นนายหญิงที่อยู่ด้านหน้าพยักหน้าตอบรับกับ นางแสดงรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดีใจ สุราของนางสามารถขายภายในสถานที่แห่งนี้ได้แล้ว
นี่จะถือว่าเป็ก้าวแรกของการหาเงินอย่างจริงจังภายในยุคสมัยนี้ นางไม่คิดว่าตนเองจะอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ไปจนตาย
เหตุผลที่ต้องเร่งหาเงินก็เพราะว่าตน้าออกจากเมืองที่เต็มไปด้วยความอันตรายให้เร็วที่สุด เมืองที่เต็มไปด้วยาแบบนี้นั่งไม่อยากพบเจอาแบบนี้อีก
ไม่ทราบว่าถ้าาครั้งหน้ามาถึงตนเองจะสามารถรักษาชีวิตได้หรือไม่
จบบท
95
![[จบ] เธอเป็นผู้รับเหมาอันดับหนึ่งในกาแล็กซี่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101678_99680973.webp)
