วันต่อมา...
หลังจากเลิกคลาส โลอีก็กลับห้องมาอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปทำงานเหมือนเดิม วันนี้ยังคงเป็วันน่าเบื่อไม่ต่างจากวันอื่นๆ ชายหนุ่มนั่งดื่มกับลูกค้าประมาณหนึ่ง จากนั้นเขาก็กลับมาพักที่หลังร้านเมื่อไม่มีใครเรียกอีก ผิดกับเ้าของบิ๊กไบค์คันโต มันนั่งอยู่ท่ามกลางสาวๆไฮโซนับสิบคน แต่ละคนก็เหมือนจะแย่งกันใช้เงินป้อนเข้าใต้เสื้อเพื่อลูบไล้มัดกล้ามเนื้อตลอดเวลา
“มานั่งทำไมตรงนี้ลีโอ” เจ้อ้วนถามเมื่อเห็นหนุ่มบาร์โฮสคนสนิทนั่งซึมในห้องแต่งตัว
“ไม่มีลูกค้าเรียกน่ะครับ”
“ไม่เรียกก็เดินไปโชว์ตัวสิ”
“ผมเดินทั่วร้านแล้ว อีกนิดเดียวจะวิ่งมาราธอนด้วยซ้ำ”
“เอ๊ ปกติแกไม่ใช่คนขี้น้อยใจแบบนี้หนิ ไหน…มีอะไรเล่าให้เจ้ฟังสิ”
ลีโอไม่อยากจะเอาความน้อยใจของตัวเองเล่าให้ใครฟังเท่าไหร่นัก แต่เจ้อ้วนเป็ผู้หญิงตรงๆไม่อ้อมค้อมและปรึกษาอะไรหลายๆอย่างได้เสมอ ชายหนุ่มเริ่มั้แ่เื่ลูกค้าประจำหาย จากนั้นก็ไล่ยาวต่อไปถึงเื่รายได้ที่ไม่พอใช้ในแต่ละเดือน แม้การทำงานในบาร์โฮสจะได้เงินมากกว่าพนักงานเงินเดือนเท่าไป แต่ข้าวของเครื่องใช้และเสื้อผ้าแบรนด์เนมก็ผลาญไปหมดทุกครั้งที่เข้าบัญชี
และสุดท้ายก็มาถึงเื่ไอ้เด็กใหม่ที่เจ้อ้วนรับเข้ามา มันทำงานแค่เดือนเดียว แต่กลับได้บิ๊กไบค์คันละหลายล้านขับโชว์สาวไปทั่วถนน
“ไอ้คิม เด็กใหม่นั่นน่ะหรอ” เจ้อ้วนถามเสียงสูง
“ก็ใช่น่ะสิเจ้”
“แหงล่ะ ก็มันไม่ได้ทำงานที่นี่ที่เดียวน่ะสิ”
“หือ? มันโฮสร้านอื่นด้วยหรอ เจ้ยอมได้ไง”
“เปล่า ฉันจะเล่ายังไงดี”
เจ้อ้วนเม้มปากเหมือนไม่อยากเล่า แต่เมื่อเห็นใบหน้าอยากรู้ของชายหนุ่มตรงหน้าเธอก็มองซ้ายมองขวาและเริ่มกระซิบกระซาบเบาหวิว ลีโอยื่นใบหน้ารับฟัง เมื่อได้ยินทุกอย่างจากปากเจ้อ้วน ดวงตากลมโตของเด็กหนุ่มก็เบิกกว้างเท่าผลส้ม ขนตามร่างลุกซู่ ยิ่งฟังยิ่งแสยงหูจนคันไปทั่วหนังหัวเลยทีเดียว
“เด็กเสี่ย…จริงหรอเจ้” ลีโอพูดเสียงดัง
“ชู่วว เบาๆสิ”
“เสี่ย…ที่หมายถึงคือผู้ชายใช่มั้ย ผู้ชาย…แก่ๆเนี้ยนะ” ลีโอทำหน้าไม่อยากเชื่อ
“เออ มีเสี่ยติดต่อเจ้มาว่าถูกใจมัน เจ้เห็นว่าเสี่ยคนนั้นเป็ลูกค้าเก่าเลยเอาเื่นี้ไปบอกให้ แต่ไม่คิดว่ามันจะรับงานจริงๆ”
“ไอ้คิม…มันมีแฟนเป็ผู้หญิงไม่ใช่หรอ”
“โอ๊ยย เด็กบาร์โฮสร้านเจ้ก็มีแฟนกันทั้งนั้น เหลือแต่แกนี่แหละที่ไม่มีกับเขา”
“มัน…ได้เงินเยอะขนาดนั้นเลยหรอเจ้”
“ฉันจะไปรู้ได้ไง ถ้าซื้อมอเตอร์ไซค์คันละเป็ล้านได้ขนาดนั้นก็คงเยอะแหละ ก็แค่นั่งอ้อนๆ ไปทานข้าว ไปดูหนัง ไม่ต่างจากพยาบาลดูแลคนแก่หรอกมั้งฉันว่า ฮ่าๆๆ”
คราวนี้เป็ฝ่ายเจ้อ้วนที่พูดเสียงดัง เธอเม้าท์มอยอย่างออกรสออกชาติ แถมยังตบเข่าหัวเราะอย่างพึ่งพอใจ
“แค่นั้นเองหรอครับ”
“โอ๊ยย พวกแก่ๆไม่มีแรงอะไรหรอก แค่ไปอยู่เป็เพื่อนแค่นั้นแหละ สมัยก่อนเสี่ยแก่ๆก็เคยติดต่อหาแกผ่านเจ้นะ เผลอๆเสี่ยที่เลี้ยงไอ้คิมก็เป็เสี่ยคนเดียวกันกับที่อยากจะได้แกนั่นแหละ”
“จ…จริงหรอ”
“จริงสิ ตอนนี้ก็ยังมีนะ แต่เจ้ปฏิเสธให้แล้ว เจ้รู้ว่าแกไม่ชอบอะไรแบบนี้”
หูของลีโอผึ่งขึ้นมาทันที...
ถ้าเป็สมัยก่อนเื่แบบนี้ไม่เฉียดเข้ามาในสมองของเขาอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ในสถานการณ์คับขัน และบิ๊กไบค์ในฝันก็เป็อีกหนึ่งอย่างเช่นเดียวกันที่ทำให้เขาสนใจเื่นี้ ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนหนุ่มญี่ปุ่นหันไปมองเจ้เ้าของร้านราวกับอยากทราบข้อมูลต่อ เมื่อเจ้อ้วนหันมามอง เธอก็ขมวดคิ้วกอดอกจ้องหนุ่มบาร์โฮสเหมือนกับรู้คำถามผ่านสีหน้าแววตานั่นแล้ว
“นี่แกอย่าบอกนะว่าแกสนใจ”
“ก…ก็…เจ้บอกไม่ต้องทำอะไรมากไม่ใช่หรอครับ”
“ก็ใช่ แต่คนอย่างแกเนี้ยนะ”
“ผมเก่งเื่อ้อนจะตายเจ้ก็รู้ ผู้ชาย…ก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงหรอก”
“แน่ใจแล้วใช่มั้ย”
“ครับ ผมทำได้หมดแหละ…มันคงไม่ยากขนาดนั้นหรอกมั้ง”
เจ้อ้วนถอนหายใจ ดูเหมือนพนักงานหนุ่มบาร์โฮสของเธอจะมีปัญหาเื่เงินจริงๆ เ้าของร้านบอกว่าถ้ามีเสี่ยติดต่อมาเธอจะเสนอราคาสูงๆให้ ลีโอยิ้มกว้างด้วยความดีใจก่อนจะเดินเข้าไปในร้านเพื่อเอนเตอร์เทนลูกค้า จังหวะนั้นเองที่ชายชราวัย 65 ปีได้เห็นใบหน้าของเขาครั้งแรก มุมมืดแคบๆทำให้ลีโอแทบมองไม่เห็นว่ามีคนนั่งอยู่ แต่ดูเหมือนชายแก่คนนั้นจะถูกใจชายหนุ่มคนนี้ไม่เบา ฝ่ามือหนาลูบเคราสีเงินและฉีกยิ้มเ้าเล่ห์
เมื่อถึงเวลาเลิกงาน เจ้อ้วนก็เดินมาบอกเด็กหนุ่มว่ามีเสี่ยคนหนึ่งติดต่อเข้ามา ใบหน้าหล่อเหลาดูใเล็กน้อย ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วเกินไป ลีโอพึ่งตัดสินใจจะขอลองเทสระบบเด็กเสี่ยเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน และตอนนี้ในมือของเขาก็ถือเบอร์ติดต่อของชายรุ่นปู่เอาไว้
ลีโอยัดกระดาษติดต่อเข้ากระเป๋า เขาสูดลมหายใจยาวๆเข้าปอดเพื่อทำใจยอมรับ ตอนนี้เขาพร้อมที่จะเข้าไปเทสระบบเด็กเสี่ยแล้ว แต่หนุ่มบาร์โฮสไม่เคยคิด...ว่าบางทีอาจจะเป็เสี่ยเฒ่านั่นแหละที่จะเข้ามาเทสระบบของเขาเสียเอง!