ตอนที่24 มดปลวก!
หลังจากที่เฟิงอี้ได้เข้าสู่ระดับกำเนิดเส้นชีพจรขั้นที่3แล้วพลังรบก็สูงมากขึ้นเป็อย่างมากการเคลื่อนไหวไปไหนมาไหนก็ง่ายยิ่งขึ้น
เฟิงอี้ได้เดินทางไปเรื่อยๆก็พบเข้ากับสัตว์อสูรหลายเผ่าพันธุ์ไม่น้อยแต่ทว่าพลังของพวกมันมิได้สูงนักจึงจัดการได้อย่างรวดเร็วทำให้อักขระาไท่กั๋วที่แขนของเฟิงอี้เปลี่ยนแปลงไปมิหยุด
“หนึ่งพันอย่างนั้นรึ?”อักขระาไท่กั๋วนั้นมีอยู่สี่อักษรตัวแรกนั้นเป็เหมือนกับเปลือกหอยที่กลมมนและอีกสามตัวอักษรก็เป็ลูกกลมที่ดูเรียบง่าย
( ๑๐๐๐ )
…
ในขณะเดียวกันพื้นที่สามฝั่งหนึ่งเป็หิมะปกคลุมช่างหนาวเหน็บยิ่งนักฝั่งหนึ่งเป็ป่าพฤกษาที่ดูอุดทสมบูรณ์และอีกฝั่งดูแห้งแล้งดุจทะเลทรายแห่งความตายกลุ่มคนหลายสิบคนกำลังเข้ามาใกล้พื้นที่แบ่งสามดินแดนที่แตกต่าง
กลุ่มหนึ่งมุ่งหน้ามาจากทางด้านดินแดนหิมะอันหนาวเหน็บและอีกคลุ่มหนึ่งมาจากทะเลทรายอันแห้งแล้งดุจทะเลทรายแห่งความตายที่คอยกลืนกินสิ่งมีชีวิต
เฟิงอี้มุ่งหน้ามาจากฝั่งของป่าพฤกษานาๆชนิดเมื่อทอดสายตามองไปก็จะปรากฏเป็ตำหนักขนาดใหญ่ห้าตำหนักตั้งอยู่ในเส้นแบ่งของแต่ละเขตดินแดน
รอบๆตำหนักใหญ่มีตำหนักขนาดเล็กอีกหลายแห่งแต่ทว่ามองดูอย่างไรก็มิสามารถเอามาเปรียบเทียบความน่าสนใจและความยิ่งใหญ่ของตำหนักใหญ่ทั้งห้าได้เลย
สวบ! สวบ!
เฟิงอี้เคลื่อนกายอย่างรวดเร็วในเวลามินานก็มาถึงยังทางเข้าหน้าตำหนักใหญ่ทั้งหน้าโดยเมินตำหนักเล็กๆทั้งหมด
ที่หน้าตำหนักใหญ่ทั้งห้าแห่งนี้มีแท่นบูชาอยู่แท่นหนึ่งทำให้เฟิงอี้หรี่ตาลงเพราะในตอนนี้สำผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
มันเป็กลุ่มสิ่งมีชีวิตเสียด้วย
“มีผู้อื่นเข้ามาในที่แห่งนี้ด้วยเช่นนั้นหรือ?”เฟิงอี้เข้าใจได้ในทันทีเพราะัันี้มันแตกต่างจากััของสัตว์อสูรหรือพวกสิ่งประหลาดต่างๆ
นี่คือััของมนุษย์
แต่ทว่าเฟิงอี้ก็เลิกสนใจในมิช้าเดินไปยังแท่นบูชาในทันที
วิ้ง!
หลังจากที่เข้ามาในแท่นบูชาค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ทำงานทันที
…
พริบตาเดียวเฟิงอี้ก็มาปรากฏตัวในลานกว้างขนาดใหญ่ซึ่งเงยหน้าขึ้นก็ปรากฏเป็หลังคาหินที่คลุมศีรษะของเฟิงอี้เอาไว้ทอดตามองไปอีกฝั่งก็พบกับกลุ่มคนหลายคนที่ปรากฏตัวเช่นกัน
กลุ่มหนึ่งเป็กลุ่มคนที่สวมอาภรณ์สีดำทมิฬเอาไว้และอีกกลุ่มเป็กลุ่มที่สวมอาภรณ์สีเขียวเข้ม
วิ้ง!
ทันใดนั้นกลางอากาศก็ปรากฏตัวอักษรสีฟ้างดงามขึ้น
“การประลองแย่งชิงเริ่มขึ้น”เฟิงอี้และกลุ่มคนอ่านตัวอักษรนี้ก็พลันหรี่ตามองแต่ละคนไปมาด้วยความระมัดระวังที่เพิ่มขึ้นในทันที
แม้ว่าพวกเขาจักมาด้วยกันแต่ทว่าก็ใช่ว่าพวกเขาจักรักใคร่กันถึงเพียงนั้นทุกคนยังคงมีความ้าในสมบัติ!
วิ้ง! วิ้ง!
“ศิษย์พี่ขออภัย!”ว่าแล้วศิษย์ผู้มีพลังรบระดับที่ใกล้เคียงกันกับผู้เป็ศิษย์พี่ของสำนักปื๋อฉางก็พลันลงมือเขาออกกระบวนท่าจู่โจมศิษย์พี่ทันที
“เหอะ!”ซ่งจางเค้นเสียงเย็นก่อนที่จักลงมือเช่นกันพลังของเขามหาศาลได้ต้านทานการจู่โจมที่พุ่งเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
“หึหึ เช่นพวกเ้าก็จงนึกเสียใจเสียที่จักประมือกับข้า!”ซ่งจางแสยะยิ้มก่อนที่จักเข้าจู่โจมกลับ
…
“พวกเ้าจักยอมแพ้หรือว่าจักสู้กับข้า"ร่างอาภรณ์ดำผู้เป็หัวหน้าเอ่ยเสียงเย็นขึ้นมากลิ่นอายสังหารแผ่กระจายไปทั่วทิศเขาพร้อมสังหารศิษย์ร่วมสำนักทั้งหมดทันทีหากพวกมันมิยอมแพ้
เพราะการประลองนี้หากยอมแพ้จักต้องลงจากเวทีประลองไปเสียจักมีเพียงคนสุดท้ายเท่านั้นถึงจักเปิดตำหนักใหญ่ที่แท้จริงได้
ร่างอาภรณ์ดำทั้งหมดมิใช่ว่าพวกเขามีศีลธรรมแต่อย่างใดที่เอ่ยออกมาว่ายอมแพ้แต่เป็เพราะว่าหวาดกลัวชายร่างอาภรณ์ดำที่เป็หัวหน้าซึ่งมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งจนเกินไปพวกเขามิมีทางเอาชนะได้หรอก
ในขณะเดียวกันเฟิงอี้มองดูกลุ่มคนด้วยสายตาเรียบเฉย
“โง่เง่าสิ้นดี”เฟิงอี้เอ่ยเหยียดหยามเพราะพวกเขาเมินเฉยต่อเฟิงอี้โดยสิ้นเชิงเนื่องจากเห็นว่าเฟิงอี้เป็แค่ผู้ฝึกตนระดับกำเนิดเส้นชีพจรขั้นที่3เพียงเท่านั้นทั้งยังมีผู้เดียว
ทันใดนั้นเฟิงอี้ก็วาดมือขึ้นบนอากาศยกขึ้นเหนือศีรษะเฟิงอี้จักสังหารคนทั้งหมดทิ้งเสียเพราะว่ามันขวางหูขวางตาของเฟิงอี้มิน้อยเลย
“ตำหนักใหญ่ทั้งห้าก็ต้องเป็ข้าผู้เดียวที่เปิดมัน”เฟิงอี้เค้นเสียงเย็นตำหนักใหญ่หาได้มีเพียงตำหนักเดียวไม่แต่ทว่ามันมีอยู่ถึงห้าตำหนักใหญ่แต่ทว่าการเปิดมันนั้นก็ยังคงเป็ผู้ชนะเพียงผู้เดียวเท่านั้น!
เปรี้ยง!
แท้จริงแล้วนี่คือพื้นที่ลูกกลมที่ลอยอยู่เหนือตำหนักใหญ่ทั้งห้ามันคือสถานที่พิเศษอย่างมิต้องสงสัยมองจากด้านนอกจักพบว่าลูกกลมเหนือตำหนักใหญ่ทั้งห้าสั่นะเืน้อยๆ
นี่เป็ผลมาจากการออกกระบวนท่าของเฟิงอี้!
คลื่นกระบี่อัสนีที่รวดเร็ววาดลงมาในพริบตาทำให้พื้นเวทีประลองเกิดรอยแยกแตกร้าวขึ้นมากลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่หลายคนตกตายไปในทันทีแต่ทว่าก็มีผู้รอยชีวิตมิถูกตัดแบ่งออกเป็สองส่วน
ผู้ที่ป้องกันเอาไว้ได้คือซ่งจางและชายร่างอาภรณ์ดำทมิฬผู้หนึ่งนอกนั้นตกตายสิ้น!
“อันใดกัน!”ซ่งจางและชายร่างอาภรณ์ดำทมิฬเอ่ยขึ้นมาพร้อมกันอาภรณ์สีดำของร่างอาภรณ์ดำมีรอยขาดเกิดขึ้นพร้อมกับโลหิตที่ไหลออกมาเล็กน้อย
ออร่าพลังทมิฬแผ่กระจายออกมารอบตัวชายร่างอาภรณ์ดำทมิฬมันได้ออกกระบวนท่าป้องกันไปแล้วแต่ทว่าก็ยังคงาเ็อยู่ดี
ซ่งจางเองก็มิเว้นแขนข้างหนึ่งถูกตัดจนขาดออกมาโลหิตสาดกระเซ็นไปทั่ว
“พวกมดปลวกเช่นพวกเ้าขวางหูขวางตาข้าเสียจริง”เฟิงอี้เพียงเอ่ยอย่างแ่เบาแต่ทว่าซ่งจางและชายอาภรณ์ดำทมิฬกลับได้ยินชัดเจนผู้ติดตามของพวกเขาต่างตกตายหมดสิ้น!
ถูกสังหารในกระบวนท่าเดียว! ชายคนนี้โหดเหี้ยวยิ่งกว่ามันเสียอีก! ชายร่างอาภรณ์ดำขมวดคิ้วเป็ปม
“อ๊าก! เ้าตัดแขนข้า! ศิษย์น้อง!”ซ่งจางคำรามลั่นแขนข้างซ้ายของเขาถูกตัดขาดในตอนที่ยังมิทันได้ตั้งตัวทั้งศิษย์น้องของเขาก็ถูกสังหารสิ้น! แม้ว่างพวกเขาจักต่อสู้แย่งชิงกันเมื่อครู่แต่ก็มิคิดเอาชีวิตกันอย่างแน่นอน
จบ…โปรดติดตามตอนต่อไป…
ผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยขอรับXD