นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 110

ช่วยเหลือเรื่องเสบียง 

ซูฉียื่นมือช่วยเกี่ยวกับเรื่องของเสบียง นางมอบเสบียงจำนวนมากให้กับกองทัพ ถึงแม้ว่าพวกผักหรือว่าเสบียงที่นางเก็บเอาไว้มันจะไม่ได้มากเมื่อเทียบกัจำนวนกองทัพ 

ทว่ามันเองก็เป็นเสบียงที่ทำให้กองทัพผ่านพ้นสถานการณ์ที่ยากลำบากไปได้ เพราะแบบนั้นมันก็เป็นเสบียงส่วนสำคัญ 

และการช่วยเหลือเหล่าทหารที่กำลังยากลำบาก  มันก็ทำให้นางสำเร็จภารกิจความดีช่วยเหลือผู้คนที่อดอยาก 

นางตั้งใจจะช่วยเหลือกองทัพเกาะดำอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าภารกิจความดี ที่มันสำเร็จมันเองก็เป็นผลพลอยได้ตามมาด้วย

ซูฉีมอบเสบียงส่วนใหญ่ที่นางเก็บเอาไว้ภายในโกดังให้กับกองทัพทั้งหมด  ยามนี้กองทัพเกาะดำอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก 

มองถึงจุดยืนของพวกเขาในตอนนี้แม้ว่าภายนอกนั้นดูจะไม่เป็นปัญหาอะไร  แต่ว่าถ้าผ่านพ้นช่วงนี้ไปและเสบียงที่เก็บเอาไว้มันร่อยหรอแล้วก็  มันคงจะทำให้ภายในกองทัพเกิดความวุ่นวายอย่างแน่นอน 

ซูฉีเลยหม้อเสบียงของตนเอง  เพื่อที่ว่านางจะได้ช่วยเหลือผู้กองทัพเอาไว้ เพราะว่าถ้าเกิดว่ากองทัพเกราะดำเกิดการปั่นป่วนหรือว่าได้รับผลกระทบอะไร เมืองแห่งนี้เองก็จะได้รับเช่นเดียวกัน 

หลังจากที่ได้รับมอบเสบียงอาหารเรียบร้อยแล้ว หวงเจียวลู่นำทหารจำนวนหลายร้อยคนออกเดินทางจากเมืองแห่งนี้อย่างรวดเร็ว 

เขาไม่ได้นำทหารทั้งหมดออกไปจากเมืองแห่งนี้  เพราะว่ากองทัพเกราะดำก็จำเป็นจะต้องปักหลักคุ้มกันอยู่เมืองแห่งนี้ด้วยเช่นเดียวกัน 

สือหยางรับหน้าที่เป็นแม่ทัพสั่งการในระหว่างที่ท่านแม่ทัพไม่อยู่ หวงเจียวลู่นำทหารฝีมือดีออกไปบริเวณด้านนอก 

ทหารที่เขานำไปด้วยมีประมาณ 500-600 คน ล้วนแล้วเป็นทหารที่มากฝีมือของกองทัพ 

พวกเขาเคลื่อนพลออกไปยังชายแดน  ซูฉีไม่รู้สถานการณ์ในยามนี้อย่างแน่ชัด  การติดกับดักที่แม่ทัพหวงผู้นั้นกล่าวมันหมายความว่าอย่างไร 

แต่ว่านางเองก็เฝ้ารอหวังว่าคนพวกนั้นจะกลับมาอย่างปลอดภัย เพราะถ้าเกิดว่าหวงเจียวลู่ไปนั่งใดไปเมืองแห่งนี้คงจะวุ่นวายอย่างแน่นอน 

“ คุณหนูเจ้าคะผู้คนภายในเมืองพากันกังวลเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น ” ลี่ถังแสดงท่าทางร้อนรน 

“ ก็ไม่แปลกแม่ทัพหวงออกไปจากเมืองแห่งนี้ ผู้คนภายในเมืองก็ย่อมต้องกังวลอยู่แล้ว ” ซูฉีตอบกลับด้วยใบหน้าเรียบเฉย 

“ แล้วท่านไม่กังวลอันใดเลยอย่างนั้นหรือเจ้าคะ ”

“ ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่เทียบเท่ากับว่ามันจะทำให้ผู้คนภายในเมืองยิ่งกังวล และจะเป็นผลเสียกับพวกเรา ”

อันที่จริงแล้วในช่วงที่ผ่านมา  การที่มีคนหลั่งไหลเข้ามาภายในเมืองแห่งนี้มากขึ้น เพราะว่าพวกเขานั้นค่อนข้างไว้ใจความปลอดภัย 

แต่ว่าในเมื่อแม่ทัพหนุ่มที่เป็นเหมือนกับหัวมังกรของกองทัพ ได้ออกไปจากสถานที่แห่งนี้ มันก็คงจะมีผู้คนกังวลเกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัย 

อาจจะมีลูกค้าหลายคนที่ออกไปจากเมืองแห่งนี้  และมันจะได้รับผลกระทบมาถึงเศรษฐกิจของเมืองด้วย 

“ ไม่จำเป็นจะต้องกังวล… ” 

“ ถึงแม้ว่าท่านแม่ทัพจะเดินทางออกไปจากสถานที่แห่งนี้ แต่ว่ากองทัพเกราะดำเองก็ยังอยู่ภายในเมือง ”

“ แม้ผู้คนจะตื่นตระหนกไปบ้างแต่ก็ไม่ถึงขนาดที่พวกเขานั้นจะออกไปจากเมืองแห่งนี้หรอก ” ซูฉียังคงสงบใจได้ในสถานการณ์เช่นนี้ 

เพราะนางใช้ความคิดและก็ลอกสงบนิ่งคิดกับสถานการณ์ในยามนี้  นางรองประเมินสถานการณ์มาแล้วอย่างไรเสียก็คงจะไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นมากนัก 

“ ท่านเนี่ยสงบใจได้ดีเยี่ยมจริงๆนะเจ้าคะ ” ลี่ถังรู้สึกประหลาดใจ  นางถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมากำลังกังวลกับการเปลี่ยนแปลงของคุณหนู 

คุณหนูของนางเปลี่ยนแปลงหน้ามือราวกับหลังมือเพียงแค่ในช่วงไม่กี่เดือน บ่าวรับใช้คนสนิทของนางย่อมดีใจที่คุณหนูเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ดี 

แต่ว่าก็กังวลเช่นเดียวกันเพราะการเปลี่ยนแปลงนี้ราวกับว่าเป็นคนละคน  นางเก่งกูว่าคุณหนูจะเป็นอันใดไป 

“ เจ้าลองสงบใจแล้วลองคิดดูก็ได้ บางทีมันอาจจะทำให้เจ้านั้นคิดได้แบบข้า ”

“ แล้วคุณหนูจะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ เสบียงที่คุณหนูให้กับกองทัพไปก็เป็นทะเบียนทั้งหมดภายในโกดังของพวกเรา ”

“ ในตอนแรกคุณหนูตั้งใจจะเอาของพวกนั้นไปขาย เกรงว่ากว่าจะเก็บรวบรวมได้เท่าเดิมคงจะต้องใช้เวลาอีกประมาณ 2-3 รอบการเพาะปลูก ” ลี่ถังถามถึงแผนการต่อไป

การยกเสบียงส่วนใหญ่ให้กับกองทัพ มันทำให้พวกนางต้องสูญเสียเงินจำนวนมาก จากการคิดที่จะค้าขายของเหล่านั้น

แต่ในยามนี้ของเรานั้นยกให้กับกองทัพโดยไม่คิดเงินแม้แต่ตำลึงเดียว ลี่ถังเลยกังวลว่าคุณหนูของนางจะเอาอย่างไรต่อ 

เสบียงพวกนั้นกว่าที่จะเก็บได้มันก็ต้องใช้เวลาถึงประมาณ 2 หรือ 3 รอบการเพาะปลูกใหญ่ๆ 

“ ไม่ต้องกังวลหรอก ตอนนี้พวกเรามีคนงานเพิ่มขึ้น ”

“ ที่ดินพร้อมปลูกเองก็มากขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน ”

“ การเก็บรวบรวมมันอีกครั้งมันก็คงจะไม่ได้ใช้เวลามากขนาดนั้น เพราะแบบนั้นอีกเพียงแค่ไม่นานพวกเราก็ได้พวกมันคืนมาแล้ว ” 

“ อีกอย่างเงินที่ค้าขายสุราที่พวกเราส่งไปก็เริ่มทยอยกลับมาแล้ว ”

“ ดูเหมือนว่าทางทิศตะวันตกสุราของข้าจะเป็นที่นิยมเป็นอย่างมากเทพแห่งการค้าขายหลงชิง พึงพอใจกับการค้าขายสุราตามที่นายหญิงแจ้งเอาไว้ ” 

ในเรื่องราวร้ายๆที่เกิดขึ้นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องดีเลย  สุราที่ส่งไปค้าขายในต่างแดนยามนี้มันเริ่มกลายเป็นสินค้านิยม

ทำให้เงินที่เป็นผลตอบแทนเริ่มกลับมาสู่มือนางอีกครั้ง การค้าขายในครั้งนี้นางได้กำไรไม่น้อยเงินพวกนั้นกำลังถูกส่งกลับมา 

ในขณะเดียวกันการค้าขายของนางมันก็ทำให้ผู้คนจำนวนมากเริ่มสนใจสุราของนางมากขึ้น 

เรียกว่ายามนี้มันกลายเป็นสินค้านิยม  ที่ผู้คนทางด้านฝั่งตะวันตกเริ่มให้ความสนใจ  อีกไม่นานคงจะมีออเดอร์รอบใหญ่มาให้กับนางอีกครั้ง 

เพราะแบบนั้นเกี่ยวกับเรื่องเงินการซื้อขายหรือว่าเงินการหมุนเวียนนางจึงไม่ต้องกังวล  เพราะทำกำไรเกี่ยวกับเรื่องการค้าขายสุราได้จำนวนมากอยู่แล้ว 

“ แล้วคุณหนูคิดจะทำอันใดต่อเจ้าคะ ”

 “ นั่นสินะ… ตอนนี้หลายๆอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ”

“ แต่ว่าข้าเองก็ยังอยากจะผลิตของสิ่งหนึ่งขึ้นมา ”

“ ผลิตอย่างนั้นหรือเจ้าคะ? ” ลี่ถังแสดงใบหน้าสงสัย คุณหนูของนางก่อนหน้านี้ผลิตของมากมายขึ้นมา

ของพวกนั้นล้วนแล้วเป็นของวิเศษที่นางไม่รู้เหมือนกันว่าคุณหนูของนางทำได้อย่างไร

แต่พวกมันล้วนแล้วเป็นของที่สามารถอำนวยความสะดวกได้ อย่างเช่นพวกหินที่ปล่อยความเย็น หรือแม้กระทั่งสิ่งที่สามา

รถจุดไฟได้โดยที่ไม่จำเป็นจะต้องใช้เชื้อเพลิง

แล้วในยามนี้คุณหนูของนางมีความคิดอะไรอีก  ดูเหมือนว่าพยายามจะผลิตของบางอย่างขึ้นมา 

ซูฉียิ้มรอยยิ้มบนใบหน้าของนางบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่านางกำลังคิดบางอย่างอยู่ “ นั่นสินะ กล่าวถึงความสะดวกสบายในยามนี้ เมื่อสวนใหญ่ขึ้นข้าเองก็อยากจะสร้างเครื่องกล ”

“ เครื่องกล? ”

คำศัพท์แปลกประหลาดไม่เคยได้ยินมาก่อน  ลี่ถังได้แต่แสดงใบน่าสงสัยไม่รู้ว่าคุณหนูของนางกำลังกล่าวถึงอันใดกัน? 

“ สิ่งที่ข้ากล่าวถึงมันคือของอำนวยความสะดวกที่จะทำให้พวกเราขยับขยายส่วนของพวกเราได้เร็วขึ้นอย่างไรเล่า ”

“ แต่ว่าข้าคงจะต้องใช้เวลาสักพักในการสร้างมันขึ้นมาคงจะต้องอีกสักเดือนหรือ 2 เดือน ” 

“ แต่ในตอนนี้ข้าจำเป็นจะต้องทำอะไรสักอย่าง ในช่วงนี้เจ้าเองก็จัดการงานภายในสวนไปก่อนก็แล้วกัน ” ซูฉีนางคิดจะทำบางอย่าง 

หลังจากที่พูดจบก็ได้เดินเข้าไปภายในห้องแล้วก็ปิดประตูอยู่กับตนเอง 

[ ปลดล็อคเงื่อนไข ]

[ พัฒนาวิญญ่าณพฤกษาโบราณ ]

จบบท