The Dictator in Horror world ผมเป็นท่านผู้นำในโลกสยองขวัญ

ตอนที่ยี่สิบสาม Prologue again 7

หลังจากนั้นผมทำตามสิ่งที่นักเล่นเกมส์ต้องทำคือมุดเข้าไปใต้เตียงเพื่อเก็บอัญมณี เปิดลิ้นชักมี๠๱ะ๼ุ๲และผ้าพันแผลวางอยู่เอาปืนรุ่นเก่าจากผนังประดับห้องมาเก็บไว้ปีนไปที่เครื่องปรับอากาศเพื่อเอาอุปกรณ์ดักฟังที่ซ่อนอยู่ เคาะผนังห้องไปมาเพื่อฟังเสียงว่าต้องไหนก้องผิดปรกติเพื่อตรวจดูกล้องขนาดเล็กและเครื่องดักฟังเจอเศษเหรียญและอาหารที่กินเหลือในถังขยะ ฯลฯ

เ๹ื่๪๫ปรกติตามมาตรฐานการเล่นเกมส์ไม่มีอะไรน่าสนใจ

แน่นอนคนไปคุ้ยขยะและเอาอาหารที่เหลือมากินคนธรรมดามาเห็นเราคงหาว่าเราเป็๲คนบ้า

แต่ในเกมส์มันคือไอเท็มเพิ่มพลังนั่นล่ะ

ทหารที่ถือปืนที่อยู่นอกห้องนั่นก็บอกว่า

“ขอเพียงคุณไม่ออกมาจากห้องคุณยังสามารถทานอาหารหรือนอนพักผ่อนได้ตามปรกติครับ”

ผมผงกศีรษะรับคำนั่งบนเตียงและเอาเทียนที่ได้มาจากการค้นลิ้นชักจุดลงบนโต๊ะ

ในเกมส์ตรงนี้เราจะต้องไปผ่านการแนะนำของNPC ปลดล็อคพลังออกมาแต่ผมต้องคอยสักพักอยู่แล้วคิดว่าน่าจะทำมินิเกมส์ปลดล็อคพลังขั้นแรกได้

ดวงแสงลอยตรงหน้าของผม

แต่ที่ต่างไปจากเกมส์ผมไม่ได้จุดไฟด้วยไม้ขีดธรรมดา

ไฟลึกลับแห่งธิเบต

Thibet’s mysterious fire

ดวงแสงไฟที่ส่องสว่างลึกลับมีมนต์ขลังได้จุดขึ้นมาและใน

ตาของจิตใจ

mind’s eye

ที่ในเกมส์มันจะเป็๞แค่ร่างจำลองของเราอยู่ด้านข้างและเราต้องจุดไฟตามจุดชีพจรต่างๆของเรา

ผมจุดไฟขึ้นที่กลางลำตัวมาตรฐาน

ไฟลึกลับแห่งธิเบตจุดขึ้นและทำให้ร่างกายของผมทั้งร่างร้อนรุ่มราวกับมีกองไฟในร่างกาย