First page : องค์ชายตก์
....ตั้งเเต่จำความได้ข้าก็ลืมไปเเล้ว ถึงการมีอยู่ของชีวิตข้า....
"ข้าจะให้โอกาสพวกเ้าทั้ง7คนได้มีโอกาสไปสำนึกถึงการกระทำที่ผ่านมาของพวกเ้าเอง เพราะข้ารู้ว่าพวกเ้าทำเื่ทั้งหมดเพราะมีเหตุผล"
ชายวัยผู้ใหญ่ผู้เเต่งกายดูน่าเกรงขามกำลังกล่าวกับกลุ่มคนกลุ่มนึง
"พวกมันคือปีศาจ!! มีความผิดร้ายเเรงจะปล่อยไปไม่ได้นะขอรับ"
ชายวัยผู้ใหญ่คนนึงได้กล่าวขึ้นมาพร้อมกับจ้องไปที่เหล่ากลุ่มคนเ่าั้พร้อมทั้งทำท่าทางเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่
"เเต่เราก็ควรให้โอกาสพวกเขา"
ชายผู้น่าเกรงขามได้กล่าวตอบชายเเก่พร้อมทั้งทำท่าทางที่อ่อนโยน
"ตะ!! เเต่!! ฝ่าา ข้าเข้าใจดีว่าใน7คนนี้เคยเป็คนของ์ เเละยังมีพระโอรสของท่านอีกด้วย! เเต่ยังไงก็ต้องทำตามกฎของ์นะขอรับ"
"ท่านเสนาบดี บลูโน่ !! คนเหล่านี้ล้วนเเต่ถูกสั่งสอนจากสถาบันของ์การที่พวกเขาทำผิดถือเป็ความผิดพลาดของสถาบันเรา เราควรจะรับผิดชอบพวกเขาอย่างมีเหตุผล"
ชายผู้ตัดสินกล่าวกลับ
"ตามพระทัยฝ่าา งั้นเราควรทำอย่างไรให้พวกเขาเหล่านี้ได้สำนึกผิดละขอรับ"
"นั่นสินะ"
"ในฐานะจอมเทพ!! ข้าของสั่งให้ทำการส่งเหล่าผู้ถือครองมหาบาปทั้ง7 !! ไปที่โลกมนุษย์เพื่อทำการสำนึกผิดเเละลงโทษ ทั้ง ตัวเเทนตัณหา เเอสโมเดียส! ตัวเเทนความโลภ เเมมม่อน! ตัวเเทนโทสะ ซาตาน! ตัวเเทนความเกียจคร้าน เบลเฟกอร์! ตัวเเทนริษยา ลิเวียธาน! ตัวเเทนความตะกละ เบลเซบับ....."
"เเละ......."
จอมเทพทำท่าทางเสียใจเเละกำลังพยายามเก็บอาการ เมื่อได้เห็นตัวเเทนบาปคนสุดท้าย
"บุตรของข้า....."
"ฝ่าาขอรับ......"
"......ความยิ่งพยอง ลูซิเฟอร์!!"
ไม่เพียงเเค่จอมเทพเท่านั้น เเม้เเต่ชายที่อยู่เบื้องหน้าของจอมเทพยังไม่อาจกลั้นความรู้สึกนี้ไว้ได้
"ข้าควรทำอย่างไร ท่านพ่อ..."
"พ่อบอกเ้าเเล้ว เเต่เ้าไม่เคยเชื่อฟังพ่อเลย...."
จอมเทพกล่าวทั้งน้ำตาพร้อมกับองค์ชายผู้เป็บาปเเห่งความยิ่งผยองที่ค่อยๆหลั่งน้ำตาให้กับผู้ให้กำเนิดตนเอง
"ข้าขอโทษ......"
"ลูซิเฟอร์ข้าให้อภัยเ้าเสมอถ้าเ้ายังกลับใจได้"
"ท่านพ่อ......"
"เเต่.....ตอนนี้เ้าต้องรับโทษของเ้าก่อน
ถ้าเ้าพร้อมที่จะกลับมาหาเเสงสว่างเมื่อไรก็มาได้ทุกเมื่อ"
สิ้นสุดเสียงของจอมเทพทั้ง7คนก็ถูกประตูมิติทางด้านล่างดูดลงไปสู่มิติมนุษย์พร้อมกับค่อยๆถูกสลายร่างกายไป
"ท่านพ่อ!!!!!!!"
"ท่านพ่อ ท่านคิดว่าพวกเขาจะเป็อย่างไรในสถานที่นั่นน่ะ"
"คงจะมีอิสระละมั้ง เ้าถามทำไมเหรอ ราฟาเอล?"
"ปล่าวๆ ข้าเเค่อยากรู้ว่าพี่ชายของข้าจะกลับมาอย่างปลอดภัยหรือไม่เเค่นั่นเอง"
ชายหนุ่มผู้นี้คือราฟาเอลจอมทัพเเห่งทวยเทพผู้พากองทัพห่ำหั่นกับเหล่ามหา7บาปเเละยังเป็น้องชายฝาเเฝดของลูซิเฟอร์อีกด้วย
"งั้นข้าไปรักษาตัวก่อนนะท่านพ่อ"
"โชคดีนะ ราฟาเอล"
ราฟาเอลเดินไปเพื่อเข้ารักษาตัวจากความเหนื่อยล้าของา
"ลูฟ... นายคิดอะไรอยู่กันเเน่ ทำไมตอนนั้นนายจะชนะพวกเราเเท้ๆเเต่ทำไมถึงไม่ยอมชนะฉันละ....."
"ถ้าได้เจอกันอีกฉันจะถามเื่นี้กับนาย"
"เเละฉันจะไม่เเพ้นายอีก"
ราฟาเอลก็เดินจากไป...
เเต่ในขณะที่ผู้อยู่ในเหตุการณ์กำลังเผลอ ได้มีคนผู้หนึงเเอบลักลอบเข้าไปกับเหล่า7บาป โดยที่ไม่มีคนรู้ตัวเลย
ในขณะทั้ง7บาปกำลังจะสลายหายไป
ลูซิเฟอร์ได้ครุ่นคิดเื่บางอยากก่อนตาย
"ข้าจะกลับไปขอโทษท่านให้ได้.....ข้าน่ะจะ...."
สิ้นสุดเสียงของลูซิเฟอร์ทุกอย่างก็เงียบหายไป!! เหมือนทุกอย่างสูญสลาย.....
"ลูฟ!! ตื่นได้เเล้วครูมองเธอมาตั้งเเต่คาบเริ่มเเล้วนะ!!"
" อ่อ......ครับ?!!"
ลูซิเฟอร์ได้ตื่นขึ้นมาเพราะครูของเขาได้มาปลุกได้ทันเวลา
"เฮ้อ....ลูฟวันนี้เธอดูจืดชื่นมากเลยนะรู้ไหม ทำไมไม่เหมือนทุกๆวันเลย เธอเป็ถึงนักเรียนดีเด่นนะรู้ไหม อย่าทำให้ครูต้องผิดหวังสิ ถ้าเทอมนี้เธอคะเเนนลดลงครูจะขอคุยกับผู้ปกครองเธอนะ เข้าใจไหม!!"
ครูบ่นกับลูซิเฟอร์(ลูฟ)อย่างจริงจัง...
ดูเหมือนตอนนี้จะมาถึง่ชีวิตใหม่ของเขาเเล้ว ลูฟ(ลูซิเฟอร์)ได้เกิดใหม่เป็ลูกชาย ดยุกเทลเลอร์เเห่ง สหราชอาณาจักร เศรษฐีอันดับหนึ่งของยุโรปทั้งยังเป็เ้าของสถาบันวิทยาศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดเเห่งหนึ่งของโลก ลูฟจึงเกิดมาบนกองเงินกองทองมีคนคอยดูเเลตลอด24ชม. มีคนรับส่งส่วนตัวเเละเป็ที่จับตาของนักธุรกิจต่างๆเพราะเขาคือผู้สืบทอดมรดกจากดยุกเทลเลอร์
"ผมจะตั้งใจครับ"
ลูฟกล่าวกับครู
"ดีมากจ้าาาา อย่างนี้สิถึงจะสมกับที่เป็องค์ชายอย่างเธอน่ะนะ โฮ่ะๆๆ"
"ครูค่ะ พวกหนูทนไม่ไหวเเล้วนะที่ครูมาพูดกับลูฟของพวกเราเเบบนี้!!"
ตอนนี้ลูฟถือเป็คุณชายผู้สูงส่งเเละสมบูรณ์เเบบเลยทีเดียวมีเเฟนคลับเเละกลุ่มคนที่ตั้งชมรมขึ้นมาเพื่อสนับสนุนลูฟโดยตรงเลยที่เดียว!
"เเหม่~~ได้หน้าคนเดียวเเบบนี้ฉันก็คงนิ่งนอนใจไม่ได้หรอกนะเนอะลูฟ~~"
เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งได้พูดขึ้นมา
"เบลเธอก็อีกคนเหรอ?"
"ก็ผมไม่อยากถูกทำให้ดูไม่มีตัวตนนี้น่า~~"
เพื่อนชายของลูฟที่ชื่อเบลเเท้จริงก็คือ"เบลเซบับนั่นเอง
"ผมก็คือลูกชายของดยุกเวกเกอร์ผู้เป็เพื่อนกับดยุกเทลเลอร์เชียวนะ!"
"เเต่นายมันไม่เคยชนะลูฟในห้องเรียนเลยนะเบล"
"ชิ! ยัยเเก๊งสนมองค์ชายเอ้ย!!"
"ปั่งงงง!!!"
เสียงประตูดังขึ้นด้วยฝีมือชายที่มีรูปลักษณ์เรียบร้อย ผมสีน้ำเงินข้างอกเขียนว่า ห้อง A เเละเขาก็จ้องมาที่เบลเเล้วหลับตาก่อนจะมองไปที่ลูฟเเล้วถอนหายใจ
"เฮ้อออออ~~~ "
"โถ่~~ลิเวียนนายมาทำลายบรรยากาศของฉันหมดเลยนายรู้ไหมเนี้ย"
"เเค่เื่ชั้นต่ำอย่างผู้หญิง เเละ หน้าตา เนี้ยนะ!!"
"ใครบอกเป็เื่ชั้นต่ำกันเล่า นายมันก็สนเเค่การเรียนนั่นเเหละขาดประสบการณ์อย่างอื่นมากเลยนะรู้ไหมเ้าโลมาเอ้ย!!"
"เงียบ!!! เ้าเเมลงวัน ถ้าเเกยังไม่เงียบเเล้วตั้งใจเรียน ฉันจะตบเเกให้ตายคามือเลย!!"
"ชิจะทำอะไรก็ทำไป! ฉันก็ไม่อยากมีเื่กับคนขี้ระเบียบอย่างนายหรอก"
เเล้วทั้งสองก็จบการปะทะปากกันเเละเเยกย้ายกับกลับที่ของตน
"เ้าโลมานะเ้าโลมา!! ฉันไม่สบอารมณ์เล่ยยยยยยย"
"ใจเย็นสิเบล ริเวียนเเค่อยากให้นายตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้เองน่ะนะ"
"ลูฟนายไม่ต้องไปปกป้องมันเลยฉันไม่ยอมมันเเน่ๆ"
พูดจบทั้งสองก็เรียนต่อตามปกติ
"ทำฉันเสียเวลาสำคัญซะได้นะ.........เ้าเเมลงวัน..."
ลิเวียน(ลอเวียนธาน)เกิดในตระกูลนักดนตรีเเละนักเเสดงของอเมริกามีความอัจฉริยะเทียบเท่าลูฟเเต่ไม่เคยที่จะเลิกพัฒนาตัวเองให้ก้าวข้ามลูฟในด้านวิชาการเขาได้เข้าห้องA เเล้วยังได้เป็หัวหน้าห้องอีกด้วย
เวลาเลิกเรียน......
"ลูฟๆวันนี้นายกลับพร้อมฉันนะ พ่อฉันพึงโทรมาบอกว่าพ่อนายก็มาเยี่ยมคฤหาสน์ฉันด้วยน่ะ ดีไหม?!"
"เอิ่ม ตามใจนายเลย....."
"ตั้งเเต่มาเกิดใหม่นายเปลี่ยนไปเยอะมากเลยนะ~~ ทั้งนิ่ง เเล้วก็พูดน้อยด้วยน่ะ หรือว่าจะชินกับพวกมนุษย์มากเกินไปเเล้วน่ะ?"
"......"
"ลูฟ~~จะไม่ตอบฉันจริงๆใช่ไหม ทำไมต้องปล่อยให้ฉันพูดคนเดียวด้วยเนี้ย"
ณ คฤหาสน์เวกเกอร์
"ยินดีต้อนรับกลับนะขอรับคุณชายเบล เเละคุณชายเทลเลอร์"
"ฮ่าๆ ฉันกลับมาเเล้วละ ขอของว่างให้เเขกของฉันด้วยนะ"
" ขอรับคุณชาย"
"กลับมาเเล้วเหรอเบล..."
ชายคนหนึ่งกล่าว
"เเล้วก็คุณชายเทลเลอร์...."
1K
![ซีรีส์ซิง 6 | หาดร้อนระอุ [มีอีบุ๊ก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1771419235_32055855.webp)
