บทที่19: ปริศนาแห่งบะหมี่ทะเลและคำสั่งสร้างตู้ปลาเซียน
หลังจากที่ 'สำนักอัคคีเทพ' กลายเป็สำนักงานสาขาด้วยวิธีการอันชาญฉลาดของหลินเฟย(และการตลาดอันยอดเยี่ยมของศิษย์) ชื่อเสียงของ 'สำนักไม่สนใจอะไรเลย'ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นจนไม่มีใครกล้าท้าทายอีกต่อไป
หลินเฟยกำลังนั่งเล่นเกม 'ท่องไปในยุทธภพแห่งพันปัญญา' อย่างสบายใจเขาสั่งให้ตัวละครของเขานั่งตกปลาอยู่ในแม่น้ำในเกม เพื่อรออาหารมื้อต่อไป
“อืม...บะหมี่อัคคีโลกันตร์มันก็เผ็ดดีนะ แต่ตอนนี้ฉันอยากกินบะหมี่รสทะเลแล้วสิ!”หลินเฟยบ่น
เขาหันไปหามู่หาน “มู่หาน! นายเจอสูตร'บะหมี่ทะเล' ในคู่มือผู้เล่นมือใหม่ไหม?”
มู่หาน (ศิษย์สาย IT) รีบตรวจสอบข้อมูลบน 'มอนิเตอร์เซียน' อย่างรวดเร็ว
“ท่านอาจารย์!บะหมี่ทะเลต้องใช้ 'สมบัติแห่งห้วงสมุทร' เป็ส่วนผสมหลักเ้าค่ะ! และมันต้องปรุงด้วย 'พลังปราณแห่งความเค็ม'ซึ่งเป็ธาตุที่หายากมาก!”
หลินเฟยขมวดคิ้ว “สมบัติแห่งห้วงสมุทร? นั่นมันสัตว์ทะเลพวก กุ้ง หอย ปู ปลาใช่ไหมล่ะ? ยากตรงไหนเนี่ย!”
เขาตัดสินใจใช้สกิลลับของเขาอีกครั้ง
“เอาล่ะ!ลองดูหน่อยซิ!”
หลินเฟยใช้สกิล 'วิชาเรียกบะหมี่เซียนจากอากาศ' ในเกม โดยตั้งใจให้รสชาติออกมาเป็ 'ทะเล'
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
คลื่นพลังเซียนาพุ่งออกจากสำนักอีกครั้งแต่คราวนี้มันพุ่งลงสู่ มหาสมุทรไร้สิ้นสุด ซึ่งเป็ที่อยู่ของอสูรทะเลที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเซียน!
แทนที่จะได้บะหมี่ทะเลรสชาติอร่อยสิ่งที่ปรากฏขึ้นในชามของหลินเฟยคือ... น้ำทะเลสีเขียวขุ่นที่มีกลิ่นคาวจัด ๆและมีเศษสาหร่ายลอยอยู่!
หลินเฟยถึงกับหน้าเบ้ “ยี้!อะไรกันเนี่ย! นี่มันรสชาติขยะชัด ๆ! ฉันไม่กินนะ!”
∗ติ๊ง!คำเตือน!การปรุง′บะหมี่ทะเล′ล้มเหลว!ส่วนผสมไม่บริสุทธิ์พอ!∗
หลินเฟยโยนบะหมี่รสคาวทิ้งไปอย่างรังเกียจเขาหงุดหงิดกับรสชาติที่ไม่ได้ดั่งใจ
“นี่มันต้องมี 'วัตถุดิบที่สดใหม่' สิ!พวกนายทำอะไรให้ฉันกินเนี่ย!” หลินเฟยหันไปโวยวายกับศิษย์ทั้งสี่
ศิษย์ทั้งสี่เห็นความล้มเหลวในการปรุงอาหารของปรมาจารย์ก็ถึงกับตัวสั่น พวกเขาตีความว่า 'ความล้มเหลว' ในครั้งนี้คือบททดสอบครั้งใหญ่!
หลี่ซาน (ศิษย์สายอาหาร): “ท่านอาจารย์!ท่านกำลังสั่งสอนให้พวกเราเข้าใจว่า 'การบำเพ็ญเพียรต้องมาจากรากฐานที่มั่นคงและบริสุทธิ์!'วัตถุดิบที่ไม่สดใหม่หมายถึงการฝึกฝนที่ไม่จริงใจ!”
อี้หาน (ศิษย์สายการเงิน): “ท่านอาจารย์!ข้าเข้าใจแล้ว! ท่าน้าให้เราสร้าง 'แหล่งกักเก็บพลังงานปราณน้ำที่สะอาดที่สุด'เพื่อให้วัตถุดิบสดใหม่อยู่เสมอ!”
ซูอี้ (ศิษย์มารสายฮาร์ดแวร์):“ท่านอาจารย์้าให้เราเดินทางไป 'ตามล่าอสูรทะเล'เพื่อนำสมบัติแห่งมหาสมุทรที่แข็งแกร่งที่สุดมาถวาย!”
หลินเฟยฟังคำตีความทั้งหมดก่อนจะส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ
“ไม่เห็นมีใครคิดอะไรที่มันง่ายๆ เลยว้า! โอเค! ถ้าอยากได้วัตถุดิบสดใหม่... ก็ไปหามาใส่เองสิ!”
หลินเฟยหันไปสั่งซูอี้
“ซูอี้! นายต้องไปหา 'ตู้ปลาขนาดใหญ่' มาให้ฉัน!ที่สามารถใส่สัตว์ทะเลได้เยอะ ๆ นะ! แล้วก็ต้องมี 'ระบบกรองน้ำ'ให้มันสะอาดด้วย!”
ซูอี้ (จักรพรรดิมารผู้ยิ่งใหญ่)รับคำสั่งอย่างนอบน้อม
“ตู้ปลาขนาดใหญ่!ท่านอาจารย์้าให้เราสร้าง 'อาณาจักรมหาสมุทรจำลอง'ไว้บนยอดเขา! เพื่อให้ท่านสามารถสังเกต 'วิถีแห่งน้ำ'และ 'การอยู่ร่วมกันของสรรพชีวิต'ได้ทุกเมื่อ! นี่คือการชี้แนะถึง 'เต๋าแห่งสิ่งแวดล้อม!'”
ซูอี้รีบเรียกพลพรรคมารที่เพิ่งเปลี่ยนเป็ศิษย์เซียนทันที!
“ศิษย์ทุกคน! เราจะใช้เงินเติมเงินทั้งหมดของเราในการสร้าง'ตู้ปลาเซียนา'! มันจะต้องใหญ่พอที่จะบรรจุ'แม่น้ำแห่งปราณ' ได้ทั้งสาย!”
ไม่กี่ชั่วยามต่อมา...
กลุ่มคนของซูอี้ก็กลับมาพร้อมกับ หินหยกทะเลลึกนับพันตัน พวกเขาไม่ได้สร้างแค่ตู้ปลา แต่พวกเขากำลังแกะสลัก 'ูเาขนาดเล็ก' ให้เป็ตู้ปลาที่ใหญ่กว่าสระว่ายน้ำ!
ซูอี้ใช้พลังเซียน(ที่ได้จากการบริจาคคลังสมบัติมาร) ในการเจียระไนหยกให้กลายเป็กระจกใสไร้ที่ติและกำลังติดตั้ง 'เครื่องปั๊มน้ำ' ขนาดใหญ่จากโลกมนุษย์(ซึ่งถูกอี้หานเสริมพลังปราณเข้าไป)
หลินเฟยเห็นความวุ่นวายของการก่อสร้างก็รู้สึกหงุดหงิด
“ให้ตายเถอะ!แค่ตู้ปลาต้องวุ่นวายขนาดนี้เลยเหรอวะ!”
หลินเฟยตัดสินใจใช้พลังเซียนา(ที่เขาคิดว่าเป็แค่พลังงานหงุดหงิด) เพื่อเร่งการทำงานให้เร็วขึ้น
หลินเฟยเดินไปที่ตู้ปลาที่กำลังก่อสร้างแล้วเอาเท้าถีบโครงสร้างเล็กน้อยเพื่อระบายอารมณ์
ปึง!
พลังงานเซียนาที่หลุดออกมาจากการถีบได้ทำให้หยกทั้งหมดที่สร้างตู้ปลาหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกัน! ตู้ปลากลายเป็โครงสร้างที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ!
ซูอี้และคนงานทุกคนถึงกับทรุดตัวลงกราบ
“นี่คือ... วิชา 'ผนึกเต๋าแห่งโครงสร้าง'! ท่านอาจารย์ใช้เท้าเพียงข้างเดียวในการทำให้งานก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์!นี่คือ สัจธรรมแห่งการเร่งรัด!”
สุดท้าย 'ตู้ปลาเซียนา' ก็สร้างเสร็จอย่างรวดเร็ว!
หลินเฟยพยักหน้าอย่างพอใจ
“ดีมาก! ทีนี้ก็แค่ไปหากุ้ง หอย ปู ปลา มาใส่ก็ใช้ได้แล้ว!”
โปรดติดตามตอนต่อไป...
1K
