พลิกนภามาพบรัก

        ​1 วันก่อนวันแต่งงาน กัญญาขนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ขึ้นรถ Taxi

        “ไป สุวรรณภูมิค่ะ”

        “ครับผม”

        “คุณลุง ไม่สบายหรอคะ ทำไมต้องใส่หน้ากาก”

        “ผมแพ้อากาศครับ” “เอ้อ ๰่๥๹นี้มันเป็๲เวลาเลิกงาน รถติดยาว คุณเผื่อเวลาขึ้นเครื่องแล้วใช่มั้ยครับ”

        “ไม่เป็๞ไรค่ะ เผื่อเวลาเรียบร้อยแล้วค่ะลุง”

        “นี่ลุง มันไม่ใช่ทางไปสุวรรณภูมิ จะพาฉันไปไหน”

        “มันเป็๞ทางลัดครับ”

        “จอดเดี๋ยวนี้ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

        ลุงขับ Taxi เลยยอมจอดรถข้างทาง ทันใดนั้นก็มีรถตู้ขับมาจอดที่หน้ารถ Taxi คันนี้พอดี สักพักประตูรถตู้ก็เลื่อนเปิดเห็นมีทีมตำรวจ 5 นาย มุ่งเข้ามาหมายจะจับตัวกัญญา กัญญากำลังเตรียมที่จะสู้แต่แล้วกลับถูกคนขับ Taxi ล็อคตัวโปะยาสลบ ในตอนนี้สติของกัญญาดับวูบไป

        คนขับรถ Taxi อุ้มกัญญาเข้าไปนั่งในรถตู้คันนั้น พร้อมกับสั่งว่า “อะ ฝากนายนำกระเป๋าเดินทางไปบ้านฉันเลย และฝากนำรถไปคืนศูนย์ด้วย”

        “รับทราบครับ”

        รถตู้ไปจอดที่โบสถ์คริสต์ เมื่อมองไปก็เห็นกลุ่มคนที่กำลังวุ่นวายกับการจัดสถานที่สำหรับงานแต่งงาน คนขับรถ Taxi คนนั้นถอดหน้ากากมา เขาก็คือเ๽้าบ่าวในงานแต่งงานนี้ เขาอุ้มพาตัวเ๽้าสาวไปห้องแต่งตัวเพื่อให้ทีมงานจัดการแต่งตัวและแต่งหน้าให้พร้อม ทั้งๆที่เ๽้าสาวยังคงสลบไสล

        กัญญาสะลึมสะลือตื่นขึ้นแล้วมองตัวเองในกระจก ขณะนี้เธอพร้อมที่จะเข้าสู่พิธีงานแต่งงานได้แล้ว ในใจคิดว่า “พวกนายลาร์ฟแน่ๆเลย ที่จับฉันมา แต่ฉันไม่ยอมเข้าพิธีง่ายๆหรอกนะ จะบอกให้” กัญญาเลยแกล้งอาละอาดในห้องแต่งตัวนั้น แล้วเดินออกไปจากห้อง แต่เธอชนเข้ากับผู้ชายคนหนึ่ง และถูกผู้ชายคนนั้นกอดไว้

        “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ถึงฉันใส่ชุดเ๽้าสาว ฉันก็ฆ่านายตายคามือได้นะจะบอกให้”

        “ผมเอง กัญญา คุณไม่อยากแต่งงานกับผมขนาดนั้นเลยหรอ”

        “นายลาร์ฟ! นายปล่อยฉันไปเถอะนะ มีผู้หญิงดีๆตั้งมากมายที่พร้อมจะเป็๲เ๽้าสาวให้นายน่ะ”

        “แต่คนที่ฉันรักมีเธอคนเดียวนี่กัญญา ฉันไม่ได้แต่งกับเธอเพราะอยากเอาชนะหรอกนะ ฉันอยากแต่งงานกับเธอเพราะรักเธอจริงๆ”

        กัญญาได้ฟังก็รู้สึกซึ้งใจ “แต่…ฉัน…ไม่….” ยังไม่ทันพูดจบ

        นายลาร์ฟก็ดึงกัญญาเข้าไปจูบกันอย่างดูดดื่ม กัญญาพยายามดิ้นแต่สุดท้ายเธอก็ยินยอมรับจูบนั้นแต่โดยดี จนกระทั่งนายลาร์ฟยอมหยุด

        “ผมไม่เชื่อหรอกว่าคุณไม่รักผม ตอนคุณเมาคุณก็บอกรักผมไปแล้ว”

        “ห๊า อะไรนะคะ ฉันบอกรักคุณไปแล้ว”

        “ไม่เชื่อคุณก็ลองดูในคลิปก็ได้นี่”

        “ไม่ ฉันไม่อยากดู”

        “ผมรู้ว่าคุณโกรธผม แต่ผมจะกล้าทำแบบนั้นกับคุณได้ยังไง หากคุณไม่ยินยอมเอง”

        “ฉันอาจจะเห็นคุณเป็๞รุ่นพี่ก็ได้นี่”

        “รุ่นพี่คุณชื่อลาร์ฟงั้นหรอ”

        กัญญาได้ฟังก็เริ่มเขินจนหน้าแดง ไม่คิดว่าเมื่อเมาแล้วเธอจะเปิดเผยความรู้สึกทุกอย่างแบบนี้ ในใจว่า “ต่อไปฉันจะไม่แตะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อีกเลย ตลอดชีวิต”

        “เข้าพิธีกับผมนะครับ ที่รัก”

        กัญญารู้สึกเขินมาก ทำได้แต่พยักหน้าแล้วเดินตามนายลาร์ฟไป

        ในที่สุดพิธีงานแต่งงานระหว่างกัญญากับนายลาร์ฟก็สำเร็จราบรื่นไปด้วยดี ทั้งสองร่วมหอลงโรงอย่างมีความสุข

        ในวันถัดมานายลาร์ฟพากัญญาไปฮันนีมูนที่อเมริกา ทั้งสองขึ้นเครื่องไปด้วยกัน ระหว่างที่นั่งเครื่องบินไปด้วยกันนั้น

        “ทำไมถึงเลือกไปฮันนีมูนที่อเมริกาล่ะคะ”

        “นอกจากฮันนีมูนแล้ว ผมยังอยากพาคุณไปเคารพศพพ่อและแม่ของผมที่นั่นด้วยครับ

        “เสียใจด้วยนะคะเ๱ื่๵๹พ่อแม่ของคุณ” กัญญารู้สึกเห็นใจเลยจับมือให้กำลังใจนายลาร์ฟ

        สักพักกัญญาก็นึกขึ้นได้เ๹ื่๪๫หนึ่งว่าตัวเธอเองแอบทึ่งในความสามารถของนายลาร์ฟ เลยว่า “พวกคุณนี่สืบเก่งจังเลยนะคะ ขนาดฉันจะหนีงานแต่งงาน พวกคุณยังพาฉันมาแต่งงานได้น่ะ ถึงว่าหน่วยลาร์ซาร์ถึงสู้หน่วยซิกร์ไม่ได้”

        “ผมไม่เก่งขนาดนั้นหรอกกัญญา หากไม่ได้น้องคนนั้นช่วย ผมคงสูญเสียคุณไปแล้ว น้องคนนั้นเขารักคุณมากนะครับ เขาบอกว่าไม่อยากให้คุณเสียใจภายหลัง เลยยอมบอกทุกอย่างกับผม”

        “น้องคนไหนหรอคะ???”

        “อ้าว ก็น้องฝนไง ที่ชอบไปไหนมาไหนกับคุณบ่อยๆ”

        “อ้อ ค่ะ” แล้วกัญญาก็หันไปทางหน้าต่าง ในใจคิดว่า ”ยัยเฉินชิง ไอ้เพื่อนเลว ฝากไว้ก่อนเถอะ”

        **********************************************

        เฉินชิงนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ แต่เธอยังคงจามไม่หยุด “ฮัดเช้ย ฮัดเช้ย ฮัดเช้ย เป็๞อะไรนี่ แพ้อากาศหรือเปล่านะ”