ภรรยานายพรานตัวน้อยกับระบบร้านค้ามือสอง [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

        หึ แค่นี้ก็ติดกับเสียแล้ว!

        ตอนแรกปาหลีว์จื่อคิดว่าต้องเกลี้ยกล่อมอีกนานเขาจึงจะยอมไม่นึกว่าจะง่ายเช่นนี้

        “ใกล้ปีใหม่แล้วควรซื้อเครื่องประดับให้ภรรยาสักหน่อย กำลังกังวลอยู่พอดีนึกไม่ถึงว่าหลีว์เกอจะนึกถึงน้องชาย น้องชายขอขอบคุณ แต่ไม่รู้ว่าเจ้านั่นเป็นผู้ใดมาจากที่ใดจะหลอกเงินจากเขาได้เท่าไร อีกเรื่อง พวกเราจะแบ่งเงินกันอย่างไรวางหลุมพรางอย่างไร จะปิดบังผู้อื่นได้หรือไม่ น้องชายเสียงานในบ่อนไม่ได้นะขอรับ”

        ปาหลีว์จื่อยังไม่ทันพูดเจียงหงหย่วนก็ร่ายมาชุดใหญ่ ปกติบุรุษผู้นี้พูดน้อย น้อยนักที่จะพูดยาวเช่นนี้

        เขาเพิ่งคิดว่าเจ้านี่ตัวใหญ่สมองคงไม่ค่อยมีรอยหยักนัก หลอกง่าย คิดไม่ถึงว่าจะรอบคอบเช่นนี้ คำนึงครบทุกด้าน

        ปาหลีว์จื่อตบไหล่เจียงหงหย่วน กดเสียงพูดว่า “น้องชายวางใจเถิดพวกข้าไม่ได้เพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรก”

        “หลีว์เกอเชี่ยวชาญก็ดีแล้วท่านเคยหลอกผู้ใดมาหรือ?” เจียงหงหย่วนถาม

        ปาหลีว์จื่อไม่สบอารมณ์ทันที “ไม่รู้เรื่องของแบบนี้ถามกันได้หรือ?”

        เจียงหงหย่วนรีบตอบ “หลีว์เกออย่าเพิ่งโกรธ ข้าก็แค่สงสัยอยากยืมประสบการณ์จากท่านเท่านั้น”

        ปาหลีว์จื่อพูดว่า “เจ้าทำตามที่ข้าบอกเป็นพอรับประกันว่าจะได้เงิน ข้าไม่กล้าบอกกระไรไปมากกว่านี้แต่พวกเราได้กันอย่างน้อยคนละร้อยตำลึงเป็นแน่”

        “ได้ หลีว์เกอบอกมาได้เลยว่าให้ข้าทำกระไร!”

        “ข้าจะบอกให้นะ พวกเราทำตามนี้…” ปาหลีว์จื่อพูดกับเจียงหงหย่วน

        เจียงหงหย่วนยิ่งฟัง ใจก็ยิ่งเย็นยะเยียบเขาต้องเป็นคนออกหน้าทุกอย่างถ้าคนแซ่เฮ่อไม่คืนเงินก็ยังจะให้เขาออกหน้าทวงหนี้อีก อัดสั่งสอนเขา…เช่นนี้แล้วผู้ช่วยนายอำเภอเฮ่อต้องมาเอาเรื่องทางบ่อนเป็นแน่

        ผู้ช่วยนายอำเภอจะคืนเงินต้นให้ แต่อย่าหวังว่าจะได้ดอกเบี้ยทางบ่อนเองก็จะไม่ทวงหนี้จากครอบครัวเขา

        พอเรื่องนี้แดง ปาหลีว์จื่อแค่บ่ายเบี่ยงเรื่องนี้ก็จะกลายเป็นว่าเจียงหงหย่วนเห็นแก่เงินวางกับดักล่อลูกชายผู้ช่วยนายอำเภอ…

        ถึงเวลานั้นเขาที่ทำผิดกฎของบ่อนต้องถูกอัดสั่งสอนและไล่ออก จากนั้น ผู้ช่วยนายอำเภอเฮ่อที่โกรธแค้นก็จะหาข้ออ้างมาจับเข้าคุกหรือไม่ก็จับไปใช้แรงงาน…

        คิดว่าเจียงหงหย่วนคนนี้โง่สินะ!

        เจียงหงหย่วนพอจะเดาออกว่าเหตุใดปาหลีว์จื่อต้องคิดร้ายต่อตัวเองที่ใดมีคนย่อมมีการแข่งขัน ที่ใดมีผลประโยชน์ย่อมมีการเข่นฆ่า

        “หลีว์เกอ ข้าลงมือเองหมดเช่นนี้เช่นนั้นพวกท่านทำกระไรหรือ?” เจียงหงหย่วนพูดเสียงสูง

        ปาหลีว์จื่อตอบว่า “เหตุใดเจ้าไม่รู้จักรับน้ำใจเช่นนี้ข้าก็ต้องจัดการอย่างอื่นไงต้องตกลงกับเจ้ามือประจำโต๊ะและคุยกับคนปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยสูงให้เรียบร้อย”

        เจียงหงหย่วนพูดว่า “หน้าตาอย่างข้าต่อให้เข้าไปตีสนิทก็มีแต่จะถูกเขากลัว ทำเสียเรื่องเป็นแน่ เอาเช่นนี้ข้าจะเป็นคนให้เขาลงนามในสัญญากู้กับทวงหนี้เอง แต่ที่เหลือต้องให้หลีว์เกอออกหน้าหากหลีว์เกอตกลง ข้าก็ร่วมด้วย แต่หากไม่ตกลง เรื่องนี้เป็นอันล้มเลิกไว้ข้าค่อยซื้อเหล้าดีๆ ให้เหลียงเกอสักสองสามไห ประจบให้พาข้าไปทวงหนี้…”

        “เจ้ามันมองข้ามความหวังดีของผู้อื่น!” ปาหลีว์จื่อโมโหเล็กน้อย เจ้าหมอนี่ดูเหมือนจะติดกับแล้วแท้ๆตอนนี้มาเล่นลูกไม้กระไรอีก?

        เจียงหงหย่วนตอบว่า “ในเมื่อหลีว์เกอไม่ยินดีสนับสนุนข้าก็ช่างเถิดวางใจได้ ข้าจะลืมเรื่องที่ท่านคุยกับข้าวันนี้ ต่อให้ไม่ลืมก็ไม่เป็นไรเพราะข้าพูดไปก็คงไม่มีผู้ใดเชื่ออยู่ดี”

        ปาหลีว์จื่อไม่อยากปล่อยโอกาสนี้หลุดมือเขาคิดแล้วตอบว่า “ได้ตกลงตามนี้ ทำตามที่เจ้าว่า”

        เดิมทีเขาวางแผนจะให้เจียงหงหย่วนออกหน้าทั้งหมดเช่นนี้จะได้ดูเหมือนเขาหลอกเฮ่อตงเวยแต่เพียงผู้เดียว

        แต่เจียงหงหย่วนไม่ยอม เขาจึงต้องเปลี่ยนแผน

        เป็นไปไม่ได้ที่จะหลอกพนักงานเก่าพนักงานเก่ารู้ข้อมูลเยอะ ถ้าเขากล้าทำเช่นนั้น ผู้คุมเหลียงหู่ต้องสงสัยเป็นแน่ถ้าอีกฝ่ายโวยวาย

        แต่เจียงหงหย่วนไม่เหมือนกัน เขาเพิ่งมาใหม่ ผู้ใดที่ไหนจะเชื่อคำพูดของพนักงานใหม่

        ผ่านไปไม่นาน เหลียงหู่มาหาเจียงหงหย่วน “ปาหลีว์จื่อกำลังวางแผนเล่นงานเจ้า?”

        เจียงหงหย่วนพยักหน้า “อืม ลากข้าไปร่วมวงหลอกลูกชายผู้ช่วยนายอำเภอ” เขาไม่ปิดบัง เพราะปิดบังไม่ได้อยู่แล้ว

        อีกอย่างคนที่เสนอความคิดให้เลือกคนจากมืออันธพาลกลุ่มนี้ไปนั่งตำแหน่งผู้คุมเล็กก็มาจากเขาเอง

        ตอนเสนอให้ทำเช่นนี้ เหลียงหู่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนแต่เขาก็ต้องมองเจียงหงหย่วนใหม่เพราะข้อเสนอนี้

        ไม่ใช่แค่ชายโฉดที่เก่งแต่ต่อสู้

        ชายฉกรรจ์คนนี้ฝีมือดี ความคิดละเอียดรอบคอบอนาคตคงไปได้ไกลมาก

        เดิมทีเจียงหงหย่วนถูกเบื้องบนส่งเข้ามาเหลียงหู่คิดจะผูกมิตรอยู่แล้ว ตอนนี้แผงขายเนื้อตุ๋นพะโล้ที่สองครอบครัวร่วมมือกันก็มีเงินเข้าตลอดกำไรสูงกว่าที่เขาคาดไว้มาก ไม่แปลกที่เหลียงหู่จะอยากเห็นเจียงหงหย่วนได้ดี

        ตอนนี้ความสามารถของเจียงหงหย่วนได้รับการยืนยันแล้วเหลียงหู่ไม่คิดอิจฉา ไม่คิดจะกดพนักงานใหม่ไว้ในที่แคบๆ  เขารู้สึกโชคดีที่ได้รู้จักกับเจียงหงหย่วนในตอนที่เขายังไม่ยิ่งใหญ่มิตรภาพนี้ไม่ตื้นเขินนัก ไม่แน่ว่าวันหน้าอาจได้พึ่งพิงบารมีของเจียงหงหย่วน

        พ้นปีใหม่นี้เหลียงหู่ก็ต้องไปแล้วก่อนเหลียงหู่จะไป เขาต้องใช้พวกคนที่คิดไม่ซื่อเป็นที่ลงดาบประกาศอำนาจมิเช่นนั้นเมื่อเหลียงหู่ไม่อยู่ เขาที่กลายเป็นผู้คุมคนใหม่คงกำราบผู้อื่นไม่อยู่เป็นแนน่

        ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอีกอย่าง น่ารำคาญเปล่าๆ

        จะกำจัดคนพวกนี้ทิ้งหมดก็ไม่ใช่เรื่องดังนั้นจึงต้องคิดหาวิธี

        นึกไม่ถึงว่าจะมีคนเสนอตัวขึ้นมาเอง

        ทั้งยังลากเฮ่อตงเวยเข้ามาด้วย

        ถ้าเช่นนั้นเขาจะทิ้งโอกาสให้เสียเปล่าไม่ได้เด็ดขาด

        ก่อนหน้าที่ปาหลีว์จื่อให้เขาออกหน้าทั้งหมดอีกฝ่ายคงคิดจะหลอกเงินเฮ่อตงเวยจริงๆ

        แต่พอเขาไม่ยอมปาหลีว์จื่อจึงยอมตอบตกลงกับข้อเสนอ ยอมเป็นคนออกหน้าไปตีสนิทกับเฮ่อตงเวยส่วนเจียงหงหย่วนรับหน้าที่เก็บใบกู้ยืมและทวงหนี้หากปาหลีว์จื่อจะเอาตัวรอดก็ต้องไปหารือกับเฮ่อตงเวยเป็นแน่เสนอเงินให้อีกฝ่ายช่วยแสดงละคร

        หึหึ…

        ไม่ว่าจะปาหลีว์จื่อหรือเฮ่อตงเวยเขาจะให้พวกเขาเสียทั้งฮูหยินซ้ำขุนศึก[1]

        “ผู้ช่วยนายอำเภอเฮ่อ? พัวพันกับคนจากทางการ เห็นชัดว่านี่มันคิดจะฆ่าเจ้าให้ตาย!” ไม่ใช่แค่ไล่เจียงหงหย่วนออกจากบ่อนเท่านั้น

        ทางบ่อนไม่กลัวทางการก็จริง แต่ก็จะไม่ขัดแย้งกับทางการง่ายๆเช่นกันจะให้เบื้องบนช่วยจัดการทุกอย่างคงไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเขาจะจ้างเจ้ามาทำงานเพราะเหตุใด?

        “ให้ข้าช่วยดีหรือไม่?” เหลียงหู่ถาม

        เจียงหงหย่วนส่ายหน้า “ไม่รบกวนเหลียงเกอถ้าเรื่องแค่นี้ข้ายังจัดการไม่ได้ ข้าคงไม่มีหน้ารับหน้าที่ต่อจากท่าน” เหลียงหู่เห็นเขามีแผนการเป็นของตัวเองก็ไม่เกลี้ยกล่อมอีก

        ตอนแรกเขาจะมอบคนสนิทของตัวเองให้เจียงหงย่วนก่อนไปแต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว ตัดสินใจมอบคนให้เจียงหงหย่วนล่วงหน้า

        แต่แน่นอนว่าเขาจะพาคนที่ยินดีติดตามเขาไปหัวเมืองไปด้วยกันส่วนคนที่ตั้งรกรากในอำเภอคงไม่ไปด้วยเป็นการดีต่อทั้งสองฝ่ายหากจะมอบให้เจียงหงหย่วน

        เมื่อบ้านสร้างเสร็จสวีฝูกับสวีเต๋อเซิ่งคงเริ่มลงมือ

        หลังจากพวกเขาลงมือ…เขาจะอาศัยเรื่องเฮ่อตงเวยมาทำให้สวีเต๋อเซิ่งถูกผู้ช่วยนายอำเภอเกลียดเอาให้ถึงขั้น…ถีบหัวส่ง

        วางแผนปองร้ายผู้อื่น

        เขาก็ทำเป็นเช่นกัน!

        เชิงอรรถ 

        ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง(螳螂捕蝉,黄雀在后) ในชื่อตอนใช้เปรียบเปรยถึงคนไร้วิสัยทัศน์ มักเล็งผลระยะสั้นโดยไม่ระวังว่าจะมีผลร้ายในระยะยาวรออยู่นอกจากนี้ยังใช้กระทบกระเทียบกับผู้ที่เอาแต่จ้องจะคิดบัญชีกับผู้อื่นโดยลืมไปว่าตนเองก็อาจจะกำลังถูกผู้อื่นจ้องจะคิดบัญชีเช่นกัน

        [1] เสียทั้งฮูหยินซ้ำขุนศึก(赔了夫人又折兵) มีความหมายว่าการสูญเสียซ้ำสองอย่างในครั้งเดียว