หนิงเอ๋อ “เท่าที่ข้าจับััจากพวกเ้าทั้ง2.. ซันเหนียง ชุ่นหว่าน ดูท่าว่า่เวลาที่ผ่านมานี้ พวกเ้าจะหย่อนหยานการฝึกฝนระดับพื้นฐานไปมากเลยนะ”
ซันเหนียง ชุ่นหว่าน “เ้าค่ะ” แม้จะรู้สึกขัดแย้งกับที่หนิงเอ๋อกล่าว แต่พวกเธอก็ยังยอมรับด้วยดี
หนิงเอ๋อยิ้ม มองรอบๆ สบตากับทุกคน “ข้าขอให้คำพูดที่ท่านทวด อาจารย์ของพวกเราสั่งสอนไว้เสมอ ว่า พื้นฐานนั้นสำคัญที่สุด พื้นฐานของรากฐานของการต่อยอด และการพัฒนาให้ยิ่งขึ้น ดังนั้น ทุกคนจะละเว้นการฝึกปรือพื้นฐานในแต่ละวันไม่ได้ อย่างน้อย่เวลา1ก้านธูป (ราวๆ 1เค่อ หรือ15นาที) เมื่อหลังตื่นนอน และก่อนเข้านอน”
หนิงเอ๋อ “ข้าััลมปราณที่ไม่สม่ำเสมอจากชุ่นหว่าน ดูท่าเ้าจะมีเื่รบกวนจริงใจไม่น้อย จงอย่าหลงลืมการบำเพ็ญสมาธิ และการผ่อนคลายทางจิตใจด้วย อย่างได้เคร่งเครียดสิ่งใดจนเกิดผลเสีย..
ส่วนซันเหนียง เ้าคงจะมุมานะเพียรฝึกฝนเพลงหมัดมากเกินไป ทำให้ร่างกายส่วนบนแข็งแกร่งแต่ไม่ประสานกับ่ล่าง ดูท่าจากจะมีอาการาเ็จากการฝึกฝนอยู่บ้างใช่หรือไม่?”
เมื่อกล่าวจบ ชุ่นหว่านและซันเหนียงทำท่าทีใ มีบิวตี้ที่ทำท่างงๆ อยู่
หนิงเอ๋อ “ตอนนี้ชุ่นหว่านกำลังจะบรรลุโฮ่วเทียนขั้นที่3 และซันเหนียงกำลังจะบรรลุโฮ่วเทียนขั้นที่5 ดังนั้นในระหว่างนี้ พวกเ้าต้องระวังตนไว้ด้วย เข้าใจหรือไม่?”
ครั้งนี้ซันเหนียงสะดุ้งขึ้นสุดตัว! “ศิ.. ศิษย์พี่ จริง จริงๆ หรือเ้าคะ? นี่ นี่ตัวข้ากำลังจะบรรลุอภิญญาแล้วงั้นหรือเ้าคะ?”
หนิงเอ๋อ “เ้าใจเย็นลงเถอะ การบรรลุอภิญญาสำหรับเ้านั้น เป็เื่แน่นอนอยู่แล้ว แต่เ้าต้องรักษาสมดุลพื้นฐานให้ดี ในการบรรลุอภิญญาแรกนี้ เข้าใจหรือไม่?”
ตอนนี้ทุกคนต้องร่วมแสดงความยินดีกับซันเหนียง
แล้วท่านแม่ก็กล่าวขึ้น ด้วยสีหน้าเศร้าสลดเล็กน้อย “ซันเหนียงต้องรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี อย่าหักโหม และอย่าหย่อนยาน มิเช่นนั้น.. เ้าต้องระวังอย่าให้เป็อย่างข้านะ .. ที่ชั่วชีวิตนี้มิอาจ..”
หนิงเอ๋อกล่าวขัดทันที “ท่านแม่หมายความว่าอย่างไรเ้าคะ? มิเชื่อในตัวข้าแล้วหรือ..ที่บอกท่านว่า ข้าสามารถรักษาท่านให้เป็ปกติได้”
ครั้งนี้ทุกคนใเป็การใหญ่ ส่วนท่านแม่ทำเป็ยิ้มๆ แล้วเงียบไป
“จริงหรือเ้าคะ? สามารถรักษาอาการาเ็ภายในได้จริงหรือ?”
“อ่า! มาสนทนาในวันนี้ ข้าพบเื่ใ และเื่น่ายินดีมากเหลือเกิน!”
“ท่านพี่หญิงใหญ่กล่าวจริงๆ หรือเ้าคะ? สามารถรักษาท่านป้าได้!”
หนิงเอ๋อโบกมืออย่างสง่างาม “เอาล่ะ ทุกคนใจเย็นลงเถอะ สิ่งที่ข้ากล่าวกับทุกคนวันนี้ มิมีคำเท็จแม้เพียงครึ่งคำ ทุกประการที่กล่าวไป ล้วนแต่ผ่านการกลั่นกรองอย่างถี่ถ้วนดีแล้ว”
แล้วหนิงเอ๋อก็จับมือท่านแม่ “ท่านแม่เ้าคะ ข้าทราบดีว่าท่านยังไม่เชื่ออย่างสนิทใจ แต่การฝึกฝนชั่วชีวิตของหนิงเอ๋อ มีเป้าหมายสำคัญยิ่งประการหนึ่ง ก็คือ รักษาท่านแม่ให้หายดี! ..
นี่ส่งผลถึงความก้าวหน้าและอภิญญาของหนิงเอ๋อด้วย ทุกสิ่งที่หนิงเอ๋อพากเพียรมาตลอด10ปีนี้! ก็ได้บรรลุผลอีกขั้นหนึ่งแล้ว ข้ามั่นใจว่า ภายใน1ปีนี้ จะต้องช่วยให้ชีพจรของท่านแม่กลับฟื้นเป็ปกติได้อย่างแน่นอน”
ท่านแม่ชะงักไป ก่อนน้ำตาจะไหลออกมา “หนิงเอ๋อของแม่..”
อา.. ทำเอาทุกคน (ยกเว้นตัวน้องพลอยนะ) น้ำตาไหลกันหมดเลย หึหึ ฮืม.. น้องพลอยไม่ได้น้ำตาไม่ไหล แต่มันก็คลออยู่ในตาเลยอ่ะ..