วัตถุทั้งสามชนิดที่เีเ่กล่าวถึงทำให้เซี่ยชิงเยว่ต้องเปิดตาหงส์เรียวงามขึ้นในทันที“ท่าน้าทำอะไร?”
“นี่หมายความว่าท่านมีวิธีรวบรวมของทั้งสามสิ่งนี้ได้ใช่มั้ย?”เีเ่ถามอย่างมีความหวัง หลังจากพบว่าเซี่ยชิงเยว่ไม่ได้ปฏิเสธในทันที
เซี่ยชิงเยว่ขมวดคิ้วเรียวงามอย่างช้าๆและเริ่มกล่าว “ข้าไม่เคยได้ยินชื่อของหญ้าวิเศษเจ็ดลมปราณ หากดวงธาตุสัตว์อสูรลมปราณระดับปฐีเพียงสามารถได้เมื่อท่านฆ่าสัตว์อสูรนั้นสำเร็จและจะมีผู้ใดในอาณาจักรวายุครามแห่งนี้ซึ่งสามารถพิชิตชัยต่อสัตว์อสูรลมปราณได้? แม้แต่วังเมฆาเยือกแข็งเองคนที่สามารถบรรลุความสามารถถึงขั้นนี้ยังมีไม่มากนัก ส่วนลูกแก้ว์ชีพจรม่วงนั้นเป็ของวิเศษสุดสูงที่แม้แต่เหล่าพรรคใหญ่ทั้งสี่ล้วน้าแย่งชิง!แม้เพียงลูกเดียวก็มีค่ามากกว่าบุคคลผู้หนึ่งฝึกฝนลมปราณเป็สิบๆ ปีมาตลอดชีวิตของทั้งสามสิ่งนี้ อย่าว่าแต่กับข้า แม้แต่หากเป็ท่านประมุขวัง้ามันยังคงยากเย็นจนแทบเป็ไปไม่ได้”
อกของเีเ่พองขึ้นและยุบลงเมื่อเขาหลับตาเงียบงันเป็เวลานาน
“ท่าน้าจะทำอะไรกับของวิเศษทั้งสามอย่างนี้?”เซี่ยชิงเยว่ถาม
“รักษาเส้นชีพจรลมปราณ”เีเ่ตอบ
“...ข้าไม่สามารถช่วยท่านได้”ขณะเดียวกันที่เซี่ยชิงเยว่พูดออกมานางยังคงไม่เชื่อว่าสิ่งของทั้งสามสิ่งสามารถรักษาเส้นชีพจรลมปราณได้ ไม่เช่นนั้นย่อมเป็ไปไม่ได้ที่อาจารย์ของนางจะไม่ทราบข้อมูลนี้
เีเ่สั่นศีรษะอย่างไม่ถือสา“สิ่งของทั้งสามสิ่งไม่ใช่สิ่งของโดยทั่วไปที่ใครๆ ก็สามารถหามาได้ข้าเพียงถามไปอย่างนั้นเอง” หลังจากหยุดพูดไปครู่หนึ่งเขาเปิดปากพูดอีกครั้งด้วยเสียงแ่เบาว่า “ฮูหยินข้าหากท่านกลับไปยังวังเมฆาเยือกแข็งแล้ว เราจะได้พบกันอีกหรือไม่?”
“หยุดเรียกข้าว่าฮูหยินเดี๋ยวนี้!ชื่อของข้าคือเซี่ยชิงเยว่!”เซี่ยชิงเยว่พูด เสียงของนางแปรเปลี่ยนเป็ทั้งแหลมสูงทั้งเยือกเย็น
เีเ่ยังคงพูดต่อโดยไม่สะทกสะท้าน“ข้าแต่งกับท่านและท่านแต่งกับข้าพวกเราล้วนกราบไหว้ฟ้าดินโดยมีผู้คนหลายพันคนเป็สักขีพยานทั้งประกอบขั้นตอนพิธีมงคลสมรสจนครบถ้วน ข้าเป็สามีของท่านและท่านเป็ภรรยาของข้าแล้ว หากท่านไม่ให้ข้าเรียกท่านว่าฮูหยินอย่างนั้นสมควรเรียกว่าอะไร?”
“...”
เซี่ยชิงเยว่เปลี่ยนเป็พูดไม่ออกหลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง นางพูดอย่างเฉื่อยชาว่า “อะไรก็ช่าง ตามใจท่านเถอะ”
เีเ่พลันแสยะยิ้มกว้างขวาง
...ฮูหยินผู้นี้...แม้สูงส่งจนแตะต้องไม่ได้แต่นางไม่มีความสามารถทางการพูดจาเลยแม้แต่น้อย!
“ท่านยังคงไม่ตอบคำถามของข้า...หากท่านกลับสู่วังเมฆาเยือกแข็งแล้วเราจะได้พบกันอีกมั้ย?”เีเ่ถามอีกครั้ง
“ไม่” เซี่ยชิงเยว่ตอบ
“ดี!”เีเ่ผงกศีรษะและพิงศีรษะของเขาไปกับผนังห้องเมื่อเขาหลับตาลงกล่าวว่า“อันที่จริงท่านสมควรกลับสู่วังเมฆาเยือกแข็งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้และไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับข้าสำหรับกับบุคคลผู้ซึ่งมีพร์ระดับท่าน ไม่ควรอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆเช่นเมืองเมฆาล่องและไม่ควรถูกถ่วงไว้กับข้า เมื่อท่านจากไปศักดิ์ฐานะศิษย์ของวังเมฆาเยือกแข็งล้วนต้องถูกเปิดเผย อย่างน้อยที่สุดภายในเมืองเมฆาล่องนี้ จะไม่มีใครกล้าทำอันตรายต่อข้าพเ้าและข้าพเ้าคงสามารถใช้ชีวิตได้สบายมากขึ้น...โอ้! ใช่แล้ว ท่านสมควรไม่ปฏิเสธข้อเสนอของข้ากระมัง?”
“...ตามที่ท่าน้า”เซี่ยชิงเยว่กล่าวอย่างเฉื่อยชา
“อืมมมม นี่จึงจะถูกต้องในเมื่อท่านคงไม่ได้เจอกับข้าพเ้าอีก หากท่านไม่อนุญาตข้ามีภรรยาอื่นข้าอาจจำเป็ต้องหย่ากับท่าน”
จิตใจอันเปี่ยมเมตตาของเซี่ยชิงเยว่มักรักษาสภาวะสงบนิ่งประดุจธารน้ำใสทว่านางพลันบังเกิดความ้าขึ้นอย่างกะทันหันในการเตะเีเ่พ้นออกจากห้องไป
ขณะนั้นเองนางพบเห็นเีเ่ลุกขึ้นยืนและเดินไปทางประตูห้อง นางถามอย่างรวดเร็วว่า“ท่านกำลังจะไปไหน?”
“ข้านอนไม่หลับข้าจะออกไปดูดาวข้างนอก” เมื่อเขาตอบคำถาม ในใจของเีเ่คร่ำครวญ...สตรีนางนี้!หากท่านถูกทิ้งให้นั่งหมอบอยู่ตรงนี้ทั้งคืนบ้างดูซิว่าท่านจะหลับทั้งสภาพเยี่ยงนี้ได้หรือไม่!
เซี่ยชิงเยว่ไม่พูดอันใดต่อเีเ่จึงเดินออกนอกประตูไป
......
มันเป็่กลางดึกที่สงัดงันเีเ่ยืนอยู่กลางสวน สายตามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวเกลื่อนกลาดแววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมาด อย่างไรก็ตาม ภายในใจลึกๆ ของชายหนุ่มคือความรู้สึกเคว้งคว้างไม่มั่นคงและความสับสนงงงวย
วันนี้คือวันแรกในการ “กลับมาเกิดใหม่”ของเขา แม้ว่าจิตใจของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนหน้านี้สามารถเรียกได้ว่าเป็การเปลี่ยนแปลงแบบพลิกฟ้าคว่ำดินก็ว่าได้ ทว่าแม้แต่จิตใจอันเข้มแข็งนี้ยังคงไม่อาจหาทางออกใดได้เกี่ยวกับปัญหาเส้นชีพจรลมปราณพิการของเขาในปัจจุบัน
หากเขาสามารถเสาะหาหญ้าวิเศษเจ็ดลมปราณลูกแก้ว์ชีพจรม่วง รวมทั้งดวงธาตุจากสัตว์อสูรลมปราณปฐีเขาจะมีความเป็ไปได้ในการรักษาเส้นชีพจรลมปราณที่ถูกทำลายเพียงครึ่งหนึ่งอย่างไรก็ตาม ด้วยระดับความสามารถของเขาในปัจจุบัน ไม่ต้องพูดถึงของวิเศษทั้งสามแค่เพียงชนิดเดียวก็ยากเย็นดุจปีนป่ายขึ้น์
ทั้งหมดทั้งมวลล้วนต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งในโลกนี้เพียงยอมรับผู้เข้มแข็งเท่านั้น หากปราศจากพลังฝีมือ ความสำเร็จใดๆที่ปรารถนาล้วนเป็ได้เพียงภาพลวงตา
เขาควรจะทำเช่นไร...
ทันใดนั้นเองคลื่นความรู้สึกสั่นะเืเล็กๆ ลงผ่านมาจากใจกลางฝ่ามือซ้ายของเขาเขายกมือซ้ายขึ้นอย่างลืมตัวและพบว่ามีแสงสีเขียวจากทอประกายระยิบระยับออกมาจากลวดลายของไข่มุกพิษ์บนฝ่ามือตนเอง
แก้วตาของเีเ่หดตัวเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นทางทิศเหนือแล้วมองสำรวจโดยรอบ
“...นี่มัน...”
นอกจากมีความสามารถแพร่พิษและความสามารถขจัดพิษได้ในระดับสูงแล้วไข่มุกพิษ์ยังมีความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งความสามารถพิเศษนี้คือการที่ไข่มุกพิษ์สามารถรับรู้ได้ถึงการคงอยู่ของสมุนไพรวัตถุดิบมีพิษทางการแพทย์ทั้งหลาย!ด้วยระยะห่างพอประมาณจากวัตถุดิบมีพิษเข้มข้นหรือยาสมุนไพรชั้นสูงมันจะรับรู้ถึงสถานที่เกิดของวัตถุนั้นๆ และเปล่งแสงนำทางไปยังที่หมาย...ทว่าข้อจำกัดคือเพียงสามารถค้นพบเฉพาะวัตถุดิบที่มีฤทธิ์สูงส่งเท่านั้น ความสามารถในการรับรู้ของไข่มุกพิษ์สูงส่งหาใดเปรียบหากเปรียบเทียบกัน ระดับสูงสุดที่มนุษย์จะสามารถบรรลุได้ไม่สามารถเทียบได้เลยแม้แต่น้อยกับระดับของไข่มุกพิษ์ในดินแดนเมฆครามนั้น ไข่มุกพิษ์เพียงเคยเปล่งแสงทั้งหมดหกครั้งทุกครั้งล้วนส่งผลให้เีเ่ค้นพบของวิเศษทรงคุณค่าที่หายากที่สุด!
นี่เพียงเป็วันแรกของเขาในดินแดนลมปราณฟ้าแต่ไข่มุกพิษ์กลับมีการค้นพบเช่นนี้!แม้แต่สถานที่นี้ก็มีของวิเศษถูกซุกซ่อนอยู่?
ไข่มุกพิษ์บ่งชี้ไปทางทิศเหนือ...ซึ่งเป็ทิศที่หุบเขาตระกูลเซียวตั้งอยู่
เีเ่มีเขตตึกอาศัยเป็ของตนเอง สถานที่ตั้งของมันสามารถเรียกได้ว่าอันตรายที่สุดในบรรดาตึกต่างๆของตระกูล นี่สืบเนื่องจากเมื่อพ้นเขตกำแพงตึกของเขาออกไปคือหุบเขาตระกูลเซียวหุบเขานี้ยังคงเป็ทรัพย์สมบัติส่วนบุคคลของตระกูลในบางครั้งคราวล้วนมีสัตว์อสูรลมปราณระดับต่ำหลงเข้ามาและปีนข้ามกำแพงเข้าไปและหากจะมีสัตว์อสูรบางตัวใช้เส้นทางนี้ในการลอบเข้ามาจากทางหุบเขาเพื่อขยายอาณาเขตของมันล้วนเป็สิ่งที่เป็ไปได้อย่างมาก อย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งระดับตระกูลเซียวแห่งเมืองเมฆาล่องนี้ไม่มีสัตว์ตัวไหนกล้าบุกรุกเข้ามากระทั่งทุกวันนี้
เีเ่ปีนข้ามกำแพงอย่างไม่รีรอแม้พลังลมปราณของเขาจะต่ำต้อยแต่การปีนข้ามกำแพงสูงสามเมตรไม่เป็ปัญหาสำหรับชายหนุ่ม
อาณาเขตของหุบเขาเงียบสงัดและมืดทึบหากเป็เีเ่คนก่อน แน่นอนว่าเขาไม่มีทางเข้ามาในเขตนี้่กลางดึกดวงจันทร์บนท้องฟ้ายังคงแขวนตัวอยู่สูงและดวงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายสว่างเีเ่จ้องมองสำรวจรอบๆ ตัวและเมื่อเขาแน่ใจว่าไม่เห็นใครอยู่รอบๆเขาแฝงตัวอย่างเงียบเชียบไปยังทิศทางที่ไข่มุกพิษ์บ่งบอก
ขุนเขาภายใต้แสงจันทร์กระจ่างมองดูคล้ายปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกบางเบาส่งผลให้แลดูทั้งลี้ลับและอันตราย ไม่นานหลังจากนั้น เีเ่มาถึงตีนเขา ณสถานที่นี้ ไข่มุกพิษ์กะพริบถี่รัวจนเกือบเสมือนจะถึงขีดจำกัดเีเ่หยุดเดินและเริ่มทำการค้นหา...หรือว่ามันจะอยู่แถวนี้? หากทว่าสถานที่นี้เป็เพียงอาณาบริเวณรอบนอกของหุบเขาเท่านั้นเหล่าหมอยาของตระกูลเซียวสมควรเดินทางผ่านไปมาทุกวี่วันจะเป็ไปได้ที่จะมีพืชล้ำค่าเติบโตตรงนี้ได้อย่างไร? ไม่ว่ามันจะเป็สมบัติ์หรือยาวิเศษใดมันคงถูกค้นพบไปนานแล้ว มันจะมารอให้เขาขุดพบตรงนี้ ช่างไม่น่าเป็ไปได้
หากทว่าความถี่สูงสุดในการเปล่งแสงกะพริบของไข่มุกพิษ์ล้วนบ่งชี้ชัดเจน มันเป็เครื่องหมายว่าของสิ่งนั้นต้องอยู่ภายในรัศมีสิบก้าวอย่างแน่นอน
ท่ามกลางแสงจันทราสาดส่องเห็นเีเ่หน้านิ่วคิ้วขมวด เขาลงมือค้นหาทุกตารางนิ้วบนพื้นดินรอบตัวเขา
ในสถานการณ์ปกติทั่วไปยาวิเศษยิ่งสูงค่า สถานที่เติบโตของมันล้วนยิ่งทวีความอันตรายอย่างถึงที่สุดเพียงกวาดตามองก็ทราบว่า บริเวณอาณาเขตตีนเขานี้ล้วนปกคลุมเต็มไปด้วยวัชพืชเีเ่จนปัญญา เพียงคาดเดาว่าบางทีไข่มุกพิษ์อาจมีสิ่งใดผิดปกติก็เป็ได้
เมื่อเีเ่สำรวจตรวจตราพื้นที่เป็ทรงกลมโดยรอบนอกเหนือจากหญ้าวัชพืช เขาไม่สามารถค้นพบแม้แต่หญ้าสมุนไพรธรรมดาๆ อันใดขณะที่เขากำลังจะล้มเลิกนั่นเองสองตาของเขาพลันมองลงไปพบอะไรบางอย่างด้วยความรู้สึกตามสัญชาตญาณที่ยากจะระบุให้ชัดเจน
เีเ่คนปัจจุบันนี้มีสัญชาตญาณอันแหลมคมเขาเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ทิศทางอันก่อให้เกิดความรู้สึกไม่สบายเนื้อตัวอย่างรุนแรงที่เขารับรู้ได้อย่างกะทันหันเขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ทิศทางตรงนั้นปกคลุมไปด้วยหญ้าเช่นกันหากทว่าหญ้ากลุ่มหนึ่งที่งอกเงยขึ้นอยู่บนยอดหินและไม่มีร่องรอยการเหยียบย่ำดึงดูดสายตาของเขาเีเ่เดินไปที่ด้านข้างของหินก้อนนั้น หมอบลงข้างๆ และจับจ้องมองไปยังหญ้ากลุ่มนั้นเป็เวลานานที่งอกเงยอยู่ท่ามกลางหญ้ากลุ่มนั้น...เป็หญ้าต้นเล็กละเอียดที่เกาะกลุ่มรวมพลังกันอย่างเหนียวแน่นอย่างไม่ต้องสงสัยหากผู้ใดเห็นย่อมสามารถบ่งบอกว่าพวกมันล้วนเกาะกลุ่มกันเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิตด้วยการฝังรากลงดินทุกที่ทางที่มีช่องว่างกึ่งกลางของกลุ่มวัชพืชที่ไร้รอยเหยียบย่ำพวกนี้ปรากฏรูเล็กๆ รูหนึ่งรูนี้มีขนาดเล็กมากถึงขั้นที่มีเพียงใบหญ้าสองใบงอกเงยออกมา ทว่าหากใครจ้องมองมันใกล้ๆ จะพบว่าหญ้าที่ขึ้นอยู่ตรงนี้ทั้งสองต้นมีลักษณะแตกต่างจากหญ้าที่ขึ้นอยู่โดยรอบอย่างเห็นได้ชัด
สายลมอันนุ่มนวลยามค่ำคืนพัดผ่านกายโบกพลิ้วใบหญ้าในบริเวณนั้น ชั่วเวลานั้น สายตาของเีเ่จับจ้องเขม็งที่รูเล็กๆนั่นอย่างไม่กะพริบตา และทันใดนั้นเขามองเห็นเงาร่างประหลาดของต้นหญ้าทั้งสองต้นนั้น...มันปรากฏขึ้นเพียงชั่วพริบตาและเลือนหายไปอย่างรวดเร็วไร้ร่องรอยใดๆ
ดวงตาของเีเ่เบิกกว้างและแปรเปลี่ยนเป็ยินดีอย่างบ้าคลั่งชายหนุ่มยื่นเหยียดมือซ้ายที่บรรจุด้วยไข่มุกพิษ์ออกไปเหนือหลุมนั้นอย่างรวดเร็วภายใต้แสงสลัวสีเขียวบางเบา ใบหญ้าทั้งสองพลันปรากฏให้เห็นอีกครั้งอย่างช้าๆ
“หญ้าซ่อนดารา! เป็หญ้าซ่อนดาราจริงๆ! ทั้งยังมีถึงสองต้น!”เีเ่เปล่งเสียงต่ำอย่างตื่นเต้นดีใจเขาลดมือซ้ายลงด้วยความตั้งใจที่จะถอนหญ้าทั้งสองต้นขึ้นมา ทันใดนั้นไข่มุกพิษ์กลับเปล่งแสงคราหนึ่งหญ้าซ่อนดาราทั้งสองต้นพลันอันตรธานหายเข้าไปในฝ่ามือของเีเ่
ยิ่งยาสมุนไพรวิเศษทรงคุณค่าเพียงไหนการเก็บเกี่ยวสมุนไพรยิ่งยากเย็นเพียงนั้นหากบังเกิดข้อผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อยในการเก็บเกี่ยวอาจสามารถสร้างความเสียหายต่อวัตถุดิบและลดทอนประสิทธิภาพลงหรืออาจถึงขั้นสูญเสียประสิทธิภาพของตัวยาทั้งหมด หากทว่าด้วยไข่มุกพิษ์แล้วไม่ว่าสมุนไพรนั้นจะมีความละเอียดซับซ้อนถึงระดับใดท่านไม่จำเป็ต้องเป็กังวลแม้แต่น้อยไข่มุกพิษ์สามารถเก็บเกี่ยวสมุนไพรล้ำค่าโดยปราศจากการก่อให้เกิดผลข้างเคียงทางร้ายใดๆ คลื่นพลังของไข่มุกพิษ์จะห่อหุ้มรอบสมุนไพรชนิดนั้นๆโดยไม่มีพลังรั่วไหลแม้เพียงน้อยนิด
“นี่ไม่เพียงสามารถเรียกว่าน่าประหลาดใจสมควรเรียกว่าอัศจรรย์ใจจึงจะถูกต้อง!”เมื่อพินิจไปที่ใบหญ้าซ่อนดาราทั้งสองใบที่ถูกเก็บซ่อนไว้บางส่วนบนฝ่ามือของตนเองแขนของเีเ่สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น ตลอด่ชีวิตยี่สิบสี่ปีเต็ม เขาท่องเที่ยวไปทั่วทุกพื้นที่ในดินแดนเมฆครามชายหนุ่มเพียงสามารถค้นพบหญ้าซ่อนดาราเพียงครั้งเดียวและนั่นมีจำนวนเพียงแค่หนึ่งใบเท่านั้น! ทว่า นี่เพียงเป็วันแรกที่เขาตื่นขึ้นมาบนทวีปลมปราณฟ้าเขากลับสามารถพบเห็นมันได้ถึงสองต้น! ทั้งยังงอกเงยขึ้นในเขตหุบเขาด้านหลังตระกูลของตน!
ท่านสามารถพูดได้ว่ามันไม่มีความแตกต่างใดๆเลยหากเปรียบเทียบระหว่างหญ้าซ่อนดาราและหญ้าวัชพืชทั่วๆ ไปนอกจากมันแทบจะเป็ไปไม่ได้ในการแยกแยะหญ้าซ่อนดาราจากหญ้าปกติแม้ว่าท่านจะพยายามอย่างหนักแล้วก็ตาม หญ้าซ่อนดารา ยังมีคุณสมบัติพิเศษอีกอย่างหนึ่ง...นั่นคือมันสามารถล่องหนได้!ด้วยคุณสมบัตินี้ หมายความว่าหากท่าน้าเสาะหาหญ้าซ่อนดารามันจะยิ่งทวีความยากเย็นขึ้นไปอีก ท่านอาจารย์ของเขาเคยบอกว่าหญ้าซ่อนดาราถือเป็ของวิเศษล้ำค่าแห่งฟ้าดิน ทว่ามีคนรู้จักน้อยยิ่งกว่าน้อยจำนวนคนที่มีความสามารถในการแยกแยะหญ้าชนิดนี้ล้วนมีไม่เกินห้าคนภายในดินแดนเมฆครามเองนอกจากนี้วัตถุเพียงสิ่งเดียวที่สามารถสกัดของวิเศษสิ่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์มีเพียงไข่มุกพิษ์เท่านั้น!
“นี่นับว่า์เมตตาส่งเสริมข้าโดยแท้การถือครองหญ้าวิเศษซ่อนดารานี้เทียบเท่ากับการมีไพ่ตายสำคัญอยู่ในมือ!หลังจากข้าสกัดมันออกมาเป็ยาเม็ดซ่อนดารา ชีวิตของข้าก็มีหลักประกันแล้วไม่ว่าข้าจะไปฆ่าใคร หรืออยากจะปล้นชิงใครขึ้นมา...ข้าสามารถทำอะไรก็ได้ที่ข้า้า!”เีเ่หัวเราะอย่างเบิกบานขณะที่กำหญ้าซ่อนดาราในฝ่ามือแแ่และส่งมันเข้าสู่มิติเก็บสมบัติภายในไข่มุกพิษ์
แสงที่กะพริบส่องมาตลอดจากไข่มุกพิษ์หยุดลงทันทีที่เีเ่ส่งหญ้าซ่อนดาราเข้าไปเีเ่ผู้กำลังเบิกบานใจไม่มีเหตุผลใดๆ ที่จะเอ้อระเหยอยู่อีกต่อไปเขากลับหลังหันเพื่อเดินกลับเขตตัวตึกตระกูลเซียว ขณะที่ชายหนุ่มหันหลังกลับเขาพลันสังเกตพบประกายแสงอันเยือกเย็นทางหางตา
เีเ่หยุดเดินลงทันทีและเลี้ยวไปยังทิศทางของแสงนั้นภายใต้แสงจันทราที่ไม่สลัวจนเกินไปนั้นเขามองเห็นรูปร่างพร่าเลือนบางอย่างอยู่เบื้องหน้าห่างไปไม่เกินห้าสิบเมตรทางทิศเหนือมันเป็เงาร่างสีขาวทึบทึม
…มันคือตัวอะไร?
227
![ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1676557888_64513782.webp)
![The Monkey Queen พ่อหนูชื่อ เห้งเจีย [เล่ม 1] ตอน กำเนิดผู้สถิตพลัง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1635031692_61557413.webp)