เล่ห์ร้าย

        ชลธีหายดีและกำลังจะถูกส่งตัวกลับบ้านแล้วแก้วกานดาคุยวีดีโอคอลแล้วคุยกับชลธีที่วิ่งเล่นไปทั่วห้องพักในโรงพยาบาลอย่างร่าเริง

        “กลับไปนี่ก็พักก่อนค่อยไปโรงเรียนนะครับไอซ์”แก้วกานดาบอกลูกชาย

        “แล้วแม่จะกลับบ้านกับเราไหมครับ”ชลธีถามมารดา

        “ยังไม่ได้กลับครับแม่ต้องทำงาน แล้วแม่จะโทรหาบ่อยๆ นะครับ” แก้วกานดาบอกลูกชาย

        “พักบ้างนะแก้วอย่าทำงานหักโหมเกินไป” กาญจนาบอกลูกสาว

        “ค่ะแม่”แก้วกานดารับปากมารดาแล้วยิ้มให้ผ่านกล้อง

        “แม่จะกลับมาหาไอซ์ตอนไหนครับ”ชลธีถามมารดาแล้วทำหน้าตาอ้อนเธอเหมือนอย่างที่เคยทำ แต่มันไม่ได้ผลกับครั้งนี้

        “แม่จะหาเวลากลับไปเยี่ยมไอซ์ให้เร็วที่สุดนะครับ”แก้วกานดาบอกแล้วยิ้มให้เขา

        “แม่คะแก้วจะโอนเงินให้แม่เอาไว้ใช้ใน๰่๥๹ที่แก้วไม่อยู่นะคะ”แก้วกานดาหันไปคุยกับมารดาอีกครั้ง โชคดีที่ไม่ได้มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมเงินเลยยังเหลือในบัญชีเธออีกห้าแสน คงพอให้กาญจนานั้นดูแลชลธีได้อีกเป็๲ปี

        “พอไอซ์ไปโรงเรียนแม่ก็คงรับจัดดอกไม้เหมือนเดิมรับแค่งานเล็กไปก่อน หรือไม่ก็จ้างเด็กแถวบ้านมาช่วย แก้วไม่ต้องห่วงแม่นะเก็บเอาไว้ใช้เองเถอะ” กาญจนาบอกลูกสาว

        “แก้วมีเงินเดือนอยู่ค่ะแม่แม่ไม่ต้องห่วงแก้วนะคะ” แก้วกานดาโกหกมารดาออกไปเธอรู้สึกผิดแต่ก็ไม่อยากให้มารดาเป็๲ห่วง

        “งั้นแค่นี้ก่อนนะคะแก้วต้องเข้างานแล้ว” แก้วกานดาบอกแล้วกดวางสายไปมีความสุขที่ลูกชายกำลังจะได้กลับไปใช้ชีวิตตามปกติ ส่วนเธอก็ต้องก้มหน้ารับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

*********************

        สิตางค์นั้นรบเร้าให้มารดาชวนครอบครัวของธารามาทานอาหารเย็นที่บ้านของเธอธารานั้นทำตามมารดาอย่างขัดไม่ได้และต้องรักษามารยาทเพื่อไว้หน้าธาริณีต่อหน้ามารดาของสิตางค์ตามที่ธาริณีขอร้องเอาไว้ เพราะเธอนั้นอยากก้าวขึ้นเป็๞ประธานสมาคมและมารดาของสิตางค์นั้นสามารถสนับสนุนเธอได้

        ศรศักดิ์พอดูออกว่าสิตางค์เป็๲อย่างที่ธาราบอกเธอเป็๲คนที่แสดงออกตรงๆ ว่าพอใจธารามากตอนนี้ธาราต้องคุยกับเธอเพื่อรักษามารยาทโดยมีธาริณีคอยมองมาทางเขาอยู่ตลอดเวลาด้วยสายตาที่ขอร้องให้เขาร่วมมือ

        “พี่ธารทานเยอะๆนะคะ แม่ครัวของที่นี่ทำอาหารอร่อยทุกอย่างเลย” สิตางค์บอกแล้วตักอาหารให้เขา

        ธารายิ้มให้เธอตามมารยาทแล้วทานอาหารที่เธอตักให้ก่อนจะรวบช้อนแล้วดื่มน้ำบ่งบอกว่าเขาอิ่มแล้ว

        “สิก็อิ่มแล้วเหมือนกันงั้นเราออกไปเดินเล่นข้างนอกนะคะ ผู้ใหญ่จะได้คุยกัน” สิตางค์ชวนเขาธาราจึงต้องลุกขึ้นเดินตามเธอไปอย่างเสียไม่ได้

        พอไปถึงบริเวณหน้าบ้านสิตางค์ก็เดินมาควงแขนเขาแล้วพาเขาเดินไปดูท้องฟ้าที่ตอนนี้กำลังมองเห็นพระจันทร์

        “คืนนี้พระจันทร์สวยนะคะพี่ธารว่าไหม” เธอถามเขา

        “ทำไมต้องทำแบบนี้คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้ชอบคุณ”

        “ก็สิชอบพี่ธารนี่คะไม่เอาน่า ผู้ใหญ่ของเราก็เห็นดีเห็นงามด้วยไม่ใช่หรือคะ”สิตางค์พูดแล้วซบลงตรงไหล่เขาอย่างไม่มีท่าทีเขินอาย จนธารานึกรังเกียจการกระทำของเธอ

        เขาชอบผู้หญิงอ่อนหวานช่างเอาใจ ถึงแม้คู่ควงหลายๆ คนของเขาจะไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนหวาน แต่ก็ไม่มีใครทำตัวไร้ยางอายอย่างนี้เลย

        สักพักพอทั้งคู่กลับเข้าไปธาราก็ต้องหัวเสียหนักเมื่อมารดาของเขานั้นทาบทามขอหมั้นสิตางค์ให้เขาเป็๞ที่เรียบร้อยธาราอยากหักหน้ามารดากลางวงสนทนาเขาก็ยังเห็นแก่ความเป็๞แม่ลูกเลยข่มความไม่พอใจนั้นไว้แล้วกลับมาพูดที่บ้าน

        “ถ้าจะให้ผมหมั้นกับสิตางค์ผมยอมตายดีกว่า”ธาราบอกมารดาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเมื่อกลับถึงบ้านแล้ว

        “จะอะไรกันนักหนาธารหนูสิเขาก็สวย ฐานะหน้าตาทางสังคมก็ไม่ใช่ย่อย แกจะหาใครได้ดีกว่านี้อีก”ธาริณีพูดยกเหตุผลมาหว่านล้อมเขา

        “ผมไม่เอาผู้หญิงคนนี้มาเป็๲เมียผมแน่”ธารายืนยันคำเดิม

        “ให้ตายสิธารแกมีปัญญาหาคนที่ดีกว่านี้ได้หรือยังไงหรือว่าตอนนี้แกไปติดผู้หญิงที่ไหนถึงได้กล้ามาขึ้นเสียงกับแม่แบบนี้”ธาริณีพูดขึ้นด้วยความโมโห

        “คืนนี้ผมนอนที่อื่นนะครับ”ธาราไม่ตอบ เขาไม่อยากทะเลาะกับมารดาอีกต่อไปแล้ว

        “ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าแกกำลังคั่วกับใครอยู่”ธาริณีร้องตามหลังลูกชายอย่างโมโห ศรศักดิ์ได้แต่ส่ายหัวอย่างปลงๆ ไม่ขอยุ่งเ๹ื่๪๫นี้

*********************

        ธาริณีเริ่มให้คนไปสืบว่าตอนนี้ธารากำลังควงกับใครเธอใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่วันก็รู้ว่าลูกชายนั้นซ่อนผู้หญิงไว้ที่ห้องพักและสืบเส้นทางการเงินของเขาย้อนหลังไปสามเดือนจนพบว่าเมื่อเดือนที่แล้วธาราโอนเงินจากบัญชีส่วนตัวไปยังบัญชีของแก้วกานดารวมถึงเ๹ื่๪๫ลาพักร้อนของเขาก็ลาเพื่อมากกแก้วกานดาที่ห้องนี้

        เธอโกรธและโมโหมากเมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่ธาราซ่อนเอาไว้คือแก้วกานดาหญิงสาวที่เธอเคยจ้างให้เลิกกับธาราด้วยเช็คมูลค่าห้าแสนบาทแต่ธาริณีก็รู้ว่าแก้วกานดายังไม่ยอมเอาเช็คไปขึ้นเงินจนมันหมดอายุแล้วคิดกับเธออย่างอคติว่าแก้วกานดาคงยอมทิ้งเงินห้าแสนบาทเพื่อหวังจะมาขอความเห็นใจจากธาราและบอกเขาว่าเธอโดนธาริณีข่มขู่แล้วกลับมาหาเขาเพื่อให้เขาเห็นใจและแสดงความจริงใจว่าไม่ได้เอาเงินห้าแสนบาทไปใช้แม้แต่สตางค์แดงเดียวหรืออะไรทำนองนั้น

        “คงยอมเสียน้อยเพื่อให้ได้มากสินะฉลาดนักนะแก้วกานดา ฉันเคยกำจัดเธอไปได้ครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งนี้ก็คงกำจัดได้ไม่ยาก”ธาริณีพูดพึมพำออกมาอย่างมาดมั่น

        ธาริณีให้คนไปจัดการเ๱ื่๵๹กุญแจและคีย์การ์ดเข้าห้องของธาราแล้วคิดจะไปจัดการกับแก้วกานดาตอนที่อยู่กับธาราให้ได้แบบคาหนังคาเขาแล้วสืบเ๱ื่๵๹ของแก้วกานดาว่าเธอใช้เงินที่ธาราโอนมาให้เพื่อใช้ทำอะไรสืบให้รู้มากที่สุดเหมือนคำคมที่ว่า ‘รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง’

        “คุณแก้วกานดาโอนเงินจ่ายโรงพยาบาลเป็๞ค่ารักษาคนไข้ที่ชื่อชลธีครับ”นักสืบบอกกับธาริณีตามข้อมูลที่เขาสืบได้

        “ค่ารักษาอะไรหมดตั้งเป็๲ล้านแต่ช่างเถอะ” ธาริณีบ่นแล้วจ่ายเงินค่าจ้างให้แก่นักสืบ พลางนึกว่าแก้วกานดาหลอกเอาเงินธาราเพื่อไปรักษาแฟนใหม่ของเธอเพราะเท่าที่จำได้ธาราเคยบอกว่าแก้วกานดาเหลือแค่แม่ที่อยู่ด้วยกันเพียงสองคนแสดงว่าคนที่ชื่อชลธีคือคนรักของเธออย่างแน่นอน

        ในเช้าวันอาทิตย์ธาริณีไปหาธาราที่ห้องแต่เช้า เธอใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปและให้คนขับรถรออยู่นอกห้องก่อนจะเดินไปยังห้องนอน เปิดประตูเข้าไปก็พบว่าธารากำลังนอนกอดก่ายกับแก้วกานดาอย่างมีความสุข

        “ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ”ธาริณีตวาดขึ้นอย่างไม่พอใจ

        ทั้งคู่๻๷ใ๯ลุกขึ้นมาแก้วกานดาตัวสั่นเทา กลัวว่าธาริณีจะโมโหและจะเล่นงานครอบครัวของเธอ กลัวว่าจะพรากชลธีไป

        “แม่”ธาราเรียกมารดาเสียงดังแล้วรีบดันเธอออกไปคุยนอกห้อง

        “แก้วกานดาออกมาคุยกับฉันเดี๋ยวนี้” ธาริณีร้องขึ้นมาเสียงดังแก้วกานดาเลยเดินออกมานั่งลงที่พื้นด้วยความกลัว

        “ที่แกไม่เอาเช็คห้าแสนบาทไปขึ้นเงินเพราะจะใช้มันเป็๲ข้ออ้างในการกลับมาหาธารใช่ไหม” ธาริณีถามขึ้นด้วยความโมโหธาราขมวดคิ้วเมื่อได้ยินว่าแก้วกานดาไม่เคยเอาเช็คไปขึ้นเงินเลย

        “แก้วเปล่านะคะแก้วแค่มาหาธารเพื่อขอยืมเงินเท่านั้นเอง”แก้วกานดาอธิบายเหตุผลด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา

        “ยังไม่ได้เอาเช็คไปขึ้นเงินหมายความว่ายังไงผมไม่รู้แต่แก้วมายืมเงินไปรักษาแม่ของเขา ผมยืนยันได้แล้วที่ผมให้แก้วมาอยู่นี่ก็แค่ขัดดอก ไม่ได้อะไรมากมาย” ธาราบอกมารดาโกหกออกไปเพื่อปกป้องแก้วกานดา แก้วกานดาพอได้ยินว่าเธอเป็๲แค่ตัวขัดดอกก็ร้องไห้ออกมาอย่างเ๽็๤ป๥๪ที่ตัวเองมีค่าแค่นั้น

        “มันตอแหลนะสิแม่สืบมาหมดแล้ว มันใช้เงินรักษาคนชื่อชลธี มันเอาเงินไปรักษาผู้ชายตาสว่างได้แล้วธาร” ธาริณีบอกลูกชาย ไม่รู้เลยว่าชลธีคือเด็กชายชลธีหลานแท้ๆ ของเธอ

        “จริงหรือเปล่า”ธาราหันมามองแก้วกานดาแล้วถามเธออย่างเ๽็๤ป๥๪

        “ค่ะแต่เขาไม่ใช่...” แก้วกานดากำลังจะอธิบายความจริงแต่ธาราก็ขัดขึ้นมาก่อน

        “เลิกโกหกผมเสียทีเก็บข้าวของออกไปจากที่นี่ซะ แล้วไม่ต้องกลับมาให้ผมเห็นหน้าอีกเงินที่เอาไปก็ถือว่าเสียค่าโง่ ทำบุญให้สัมพะเวสีก็แล้วกัน”ธาราบอกอย่างโมโหและเสียใจ

        เขาคิดว่าแก้วกานดายอมทำทุกอย่างทั้งเป็๞นางบำเรอของเขา ยอมโดนกักขัง ยอมทำเ๹ื่๪๫น่าอับอายก็เพื่อนำเงินไปรักษาคนอื่นแล้วยังกล้าหลอกเขาว่าจะนำไปรักษาแม่ของเธอ

        “ธารค่ะ...”แก้วกานดาพยายามจะบอกเขา

        “ออกไปสิลูกชายฉันไล่เธอแล้ว ยัยคนโกหกหลอกลวง” ธาริณีพูดขึ้นก่อนด้วยความกลัวว่าแก้วกานดาจะเอาความจริงในอดีตมาพูด เพราะดูจากท่าทางแล้วธาราคงยังไม่รู้เ๹ื่๪๫ที่เธอข่มขู่แก้วกานดากับแม่ของเธอ

        “รีบไปให้พ้นหน้าผมนังแพศยา” ธารากัดฟันพูดออกมา

        แก้วกานดามองเขาอย่างเ๯็๢ป๭๨เธอลุกไปเก็บของของตัวเองอย่างรวดเร็วแล้วออกจากห้องไปโดยไม่หันหลังกลับมามองสองแม่ลูกอีกไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอธิบาย เ๹ื่๪๫เป็๞แบบนี้ก็ดีเหมือนกันเธอจะได้กลับบ้านไปดูแลชลธีส่วนเงินสองล้านที่เขาบอกยกให้ก็ถือว่าให้เขามีส่วนในการเลี้ยงดูชลธีอย่างน้อยถ้าชลธีถามถึงพ่อ เขาก็ยังพอมีความดีให้แก้วกานดาต้องพูดถึงบ้าง

*********************