เวลาต่อมา...
กลิ่นกาแฟหอมกรุ่มโชยมาตามทางเดิน ท่านปลัดเคลียร์เอกสารในห้องท่ามกลางความเงียบงันมาได้สักระยะ สายตาของหนุ่มใหญ่เริ่มอ่อนล้าและง่วงนอนเต็มทน หนึ่งชั่วโมงที่ท่านปลัดจ้องมองเอกสารสลับกับเลขาไปมา ใบหน้าจิ้มลิ้มน่าเอ็นดูทำให้ชายวัยกลางคนเริ่มสับสน
หลังจากที่เอนคอลงไปพิงกับพนักเก้าอี้ อยู่ๆดวงตาก็หลับสนิทจนไม่รู้เื่รู้ราว!
“กาแฟมาแล้วครับ…..ท่านปลัด”
ตุลค่อยๆวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะตัวเอง ก่อนจะใช้สายตาสำรวจความล่ำสันของกล้ามแขนมัดหนา ใบหน้าคมเข้มตรงสเป๊คคนตัวเล็กทุกอย่าง ยิ่งมองใกล้ๆเด็กหนุ่มก็ยิ่งหลงใหลมากขึ้นทุกที ตุลไม่ได้ปลุกท่านปลัดขึ้นมาแต่อย่างใด เพราะดูเหมือนชายร่างใหญ่จะเหน็ดเหนื่อยจริงๆ
“….หือ”
“…..”
ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ มีเพียงลมหายใจหนักๆของชายวัยกลางคนที่พ่นออกมาเท่านั้น ดวงตากลมโตจ้องมองความกำยำใต้หว่างขา ภรรยาที่บ้านของท่านปลัดทักมาถามการเคลื่อนไหวของผัวแทบจะทุกเวลา ทำให้เลขารู้ได้ทันทีว่าชายคนนี้คงจะเก็บกดน่าดู
มือเรียวถือวิสาสะลูบไปตามผิวแทนเข้ม...
ตอนแรกเขาก็กะจะลูบเล่นๆ แต่ิัหยาบกร้านและขนอุยบนหน้าอกมันโผล่ขึ้นมายั่วอารมณ์เสียก่อน!
“ตั้งใจไม่กลับบ้านหรือเปล่านะ”
เสียงเล็กพึมพำ...
ต้นขามัดใหญ่ค่อยๆถูกลูบคลำเบาๆ ขนหน้าแข้งดกหนาสากกร้านทำเอาคนตัวเล็กขนลุกซู่
ระหว่างที่แอบััร่างกายของพ่อลูกอ่อน สายตาก็เงยขึ้นจ้องมองใบหน้าคมเข้มนั้นไปด้วย ตุลพาตัวเองเข้ามานั่งแทรกกลางระหว่างขาใต้เก้าอี้ ลำเอ็นตุงแน่นใต้กางเกงนอนขาสั้นมันพาดเป็ลำยาวจนใจเต้นรัวเร็วด้วยความตื่นเต้น!
“ท่านปลัดครับ”
“….”
“ถ้าไม่ตื่น….ผมจะลักหลับจริงๆแล้วนะ”
“…..”
ริมฝีปากอวบอิ่มกัดแน่น...
มือเรียวค่อยๆเอื้อมไปัักับแท่งลำอวบหนาใต้กางเกงทีละนิด ทันทีที่นิ้วได้จิ้มลงไปบนแก่นเนื้อ ความพองนูนตามสัญชาตญาณก็แข็งขืนพาดขึ้นมาเป็ลำมากกว่าเดิม ตุลจ้องมองสิ่งนั้นด้วยความหลงใหล ก่อนจะเริ่มเกี่ยวขอบกางเกงขาสั้นพร้อมกับกางเกงในลงมาด้านล่าง จนกระทั้งลำเอ็นสีเข้มกระเด้งออกมาตั้งชูชันเป็แท่งยาว!
“….อ…อะไร…เนี้ย?!”
เด็กหนุ่มแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง...
ลำเนื้อสีเข้มยาวตรงชี้เพดานห้อง รอบๆลำรายล้อมไปด้วยเส้นเืปูดหนา ยอดหัวถอกเบ่งบานเยิ้มไปด้วยน้ำยางเหนียวๆ เมื่อลองเอื้อมมือไปคำโคนฐานของมันเอาไว้ ความร้อนมากมายก็ทำให้เลขาถึงกับสะดุ้งโหย่ง ตุลค่อยๆถอกหนังหุ้มปลายลงมาถึงโคน ก่อนที่หัวถอกสดๆจะส่งกลิ่นสัตว์ตัวผู้ฟุ้งกระจายไปทั่ว!
“ท….ท่านปลัด…อึก”
“…..”
เดชายังคงแน่นิ่ง...
ยิ่งตุลเห็นเช่นนั้นเขาก็ยิ่งได้ใจ มืออีกข้างเอื้อมมากำลำเอ็นเอาไว้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถครอบลำยาวอวบแท่งนี้ได้เลย ปืนกระบอกยาวที่ท่านปลัดพกมามันยาวถึงแปดนิ้ว เล่นเอาจมูกน้อยๆค่อยๆยื่นไปสูดดมกลิ่นฉกรรจ์อันป่าเถื่อน
เมื่อได้ัักับฟีรอโมนเพศชาย ปลายลิ้นก็แลบเลียไปบนหัวบานดอกเห็ดเพื่อชิมน้ำคาวที่เยิ้มออกมาก่อนหน้านั้นทันที!
แพร่บบ จ๊วบบ
“อื้มมม”
“….”
“ท…ท่านปลัดครับ…แพร่บ”
“….”
ตุลไม่อาจหยุดยั้งอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป มือเรียวของเขาบีบกำโคนฐานไว้ในขณะที่โพรงปากอ้าเขมือบดูดดื่มที่ปลายยอดหัว รสชาติความเป็ชายของพ่อลูกอ่อนมันรุนแรงเหมือนกับถูกสะสมมานาน กลิ่นน้ำกามใสๆคาวคลุ้งแต่กลับเป็กลิ่นที่ร่างเล็กหยุดสูดดมไม่ได้
แรงดูดดื่มลำเอ็นค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...
แต่น่าแปลกที่ท่านปลัดไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่นิดเดียว!
อรัก อรัก อรัก อรัก...
“อาาา อร่อย…อร่อยจัง จ๊วบบบ”
ตุลกดศีรษะของตัวเองลงไปลึกมากกว่าเดิม
เด็กหนุ่มโขกสับความอวบใหญ่จนกามน้อยๆอ้าขยายปวดไปทั่วใบหน้า น้ำลายเยิ้มเหนียวเป็ยางย้อยลงไปถึงพวงไข่ด้านล่าง มือเรียวดึงขอบกางเกงลงมากกว่าเดิม ก่อนที่พวง์และแก่นกายอวบโตของท่านปลัดจะไม่มีอะไรปกปิดอีกต่อไป!
แพร่บบบ...
“อื้มมมม”
“…..!”
“ฮืม?”
เด็กหนุ่มััได้ว่าชายที่นั่งหลับอยู่บนเก้าอี้มีการกระตุกตัว เมื่อชำเลืองมองไปยังฝ่ามือหนาใหญ่ ตุลก็เห็นเส้นเืมากมายปูดขึ้นมาด้วยความเกร็งกรัง ใบหน้าคมเข้มของพ่อลูกอ่อนเหยเกเหมือนกำลังอดทนกับอะไรบางอย่าง รอยยิ้มเ้าเล่ห์ของเลขาฉีกกว้าง...
ดูเหมือนจะมีใครบางคนรู้สึกตัวตั้งนาน...แต่ไม่ยอมต่อต้านเสียเอง!
759
