สกายโร้ด เกมโลกเสมือนพลิกชะตาเทพเกม (天行)

“ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ นายไม่คิดจะเชิญฉันเข้าไปข้างในหน่อยเหรอ?” ซูซีหรานที่มองท่าทางของผมจึงยกยิ้มมุมปากและพูดขึ้นว่า “ข้างนอกนี่ยุงเยอะนะ……”

“เข้ามาสิ”

ผมเอี้ยวตัวหลบให้เธอเดินผ่านประตูเข้ามา

ในขณะที่ซูซีหรานเดินเข้ามาในสตูดิโอ สายตาของจางเหว่ยและหวังจินไห่ก็หวานเยิ้มขึ้นมาทันที นั่นเป็๲เพราะเ๱ื่๵๹ความงามของซูซีหรานผมให้เธอเก้าคะแนน ในสโมสรหยินหูเธอก็เป็๲เทพธิดาในใจของคนทุกคน เคยมีคนในสโมสรตามจีบเธอกันตั้งหลายคน เพียงแต่ไม่มีใครสมหวังสักคนเดียว

“บอส สาวสวยคนนี้คือ……” ต้าไห่ถามขึ้น

“เช็ดน้ำลายก่อนเถอะนายน่ะ”

ผมที่เหลือบมองเขา จากนั้นก็ตามซูซีหรานเข้าไปในห้องโถงและพูดขึ้นว่า “ขอแนะนำ สาวสวยคนนี้ก็คือซูซีหราน เธอเป็๲หัวหน้าทีมสมัยที่ฉันอยู่ที่สโมสรหยินหู ตอนนั้นเพราะได้รับคำเชิญจากเธอถึงได้ไปเล่นให้สโมสรหยินหูได้……ประมาณหนึ่งปี”

ซูซีหรานมองดูเลย์เอาต์ในสตูดิโออย่างใคร่รู้ จากนั้นจึงหันมามองผมและถามขึ้นว่า “อย่างที่คิด นายสร้างสตูดิโอแล้วจริงๆ ที่นี่คงเป็๲ทีมเทียนเสวี่ยนในตำนานของเมืองจิ่นโจวที่โด่งดังสินะ?”

“ธะ เธอรู้ได้ยังไง?” ผมถามขึ้นอย่างสงสัย

เธอเม้มริมฝีปากสีแดง ขณะที่เอียงคอมอง กลิ่นหอมจางๆจากเส้นผมของเธอก็ลอยเข้ามาแตะที่จมูกของผมทันที จากนั้นเธอจึงพูดขึ้นว่า “เพราะผู้เล่นจากซูโจวโดยปกติมักจะเลือกไปที่เมืองจิ่นโจวยังไงล่ะ อีกทั้งผู้เล่นอาชีพอัศวินที่ติดท็อปทรีในการจัดอันดับแบบเรียลไทม์ได้ก็มีแค่นายเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้ หรือต่อให้เป็๲คนของกิลเฟยเยว่ฉีซือถวนอย่าง “กั่วเจวี๋ย” “เหล่ยเหยียน” ก็ยังด้อยกว่านายด้วยซ้ำ อ๊ะ จริงสิ หลินเฉอ นายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ ฉันรู้ด้วยนะว่านายก็คือชิวฉุ่ยหานคนนั้นน่ะ……”

หลินเฉอที่หยัดตัวขึ้นจึงเอามือเกาท้ายทอยอย่างคนที่ทำตัวไม่ถูก และจากนั้นจึงพูดขึ้นว่า “พี่ซีหราน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

ซูซีหรานพยักหน้ารับ จากนั้นจึงหันหน้ากลับมาถามผมว่า “แล้วไหนห้องของฉันล่ะ?”

“ห้อง?”

ผมสับสนไปหมด “เธอคิดจะทำอะไร?”

“ก็เข้าทีมเทียนเสวี่ยนนะสิ……” เธออ้าปากเล็กน้อย จากนั้นจึงหันมามองผมด้วยความประหลาดใจ ขณะที่๲ั๾๲์ตาคู่สวยมองมาที่ผมด้วยประกายระยิบระยับจึงพูดขึ้นว่า “ทำไมเหรอ นายคงจะไม่ปฏิเสธฉันหรอก ใช่ไหม?”

“เอาสิ ดีเลย!”

หวังจินไห่ที่ยืนขึ้น และพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อว่า “สตูดิโอของเรากำลังขาดคนอยู่พอดีเลย!”

จางเหว่ยเองก็หน้าแดงก่ำแบบคนที่มีอายุ ไม่รอช้าจากนั้นจึงพูดขึ้นว่า “สาวสวยซู ทีมเทียนเสวี่ยนยินดีต้อนรับคุณเข้าทีมครับ!”

“หยุดเล่นกันได้แล้ว”

ผมที่ใช้สายตาปรามพวกเขาให้หยุดจึงหันมาหาซูซีหรานและพูดขึ้นว่า “ซีหราน อย่ามาล้อเล่น เธอทิ้งงานที่ได้เงินหลักแสนหยวนต่อเดือน และเธอมาหาฉันถึงที่นี่เพื่อเข้าทีมสตูดิโอเกมเนี่ยนะ?”

“ไม่ได้เหรอ?”

เธอหัวเราะออกมาเบาๆ จากนั้นจึงเอาสัมภาระที่แบกไว้ยัดเข้ามาในมือผม ขณะที่ตบไหล่ของผมเบาๆจึงพูดขึ้นทันทีว่า “ชั้นสองมีห้องว่างไหม ฉันอยากอยู่บนชั้นสอง!”

“แต่ว่า……พวกเรายังไม่ได้จัดห้องให้เธอเลยนะ” ผมพูดขึ้น

“งั้นเหรอ?”

๲ั๾๲์ตาคู่สวยมองมาที่ผม ขณะที่ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มสวยจึงพูดขึ้นว่า “ไปเถอะ ไปห้องนายก่อน พวกเราจะได้คุยกันได้ง่ายๆหน่อย”

“ได้”

ผมแบกสัมภาระขึ้นไปชั้นบน หลังจากที่มาถึงห้องของผมแล้ว ซูซีหรานที่เดินไปยังเตียงนอนจึงเดินผ่านไปเปิดผ้าม่านขึ้นทันที ทันใดนั้นแสงจันทร์ที่น่ามองจากด้านนอกกับคลื่นน้ำในทะเลสาบที่ส่องประกายระยิบระยับก็ทำให้เธอเผยรอยยิ้มดีใจและผ่อนคลายออกมาทันที เธอพิงอยู่ที่หน้าต่าง เม้มริมฝีปากแดงและพูดขึ้นว่า“ห้องนี้...ฉันชอบ นายให้ฉันอยู่ห้องนี้ได้ไหม”

ผมวางสัมภาระลง ปิดประตูแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม “บอกฉันมาว่าเธอกำลังเล่นตลกอะไรอยู่?”

“ก็เปล่านี่”

ซูซีหรานมองมาที่ผมด้วยสายตาที่อ่อนแสงลง “ทำไม นายคิดว่าฉันกำลังแหย่นายเล่นงั้นเหรอ?ฉัน... อยากเข้าทีมเทียนเสวี่ยนจริงๆนะ อีกอย่างสัญญาของฉันก็หมดช้ากว่านายสามเดือน นี่ฉันมาช้าไปตั้งสามเดือนแน่ะ ”

“ทำไมจะต้องใส่ใจด้วย?”

ผมอึกอักไปเล็กน้อย “ความสามารถอย่างเธอหางานที่ดีกว่านี้ได้ เธอไม่จำเป็๲ต้องมาที่นี่ด้วยซ้ำ”

ซูซีหรานกัดริมฝีปาก และจากนั้นจึงพูดต่อว่า “ติงมู่เฉิน”

“หืม?”

“ฉันติดค้างนาย” เธอพยักหน้าจากนั้นก็ก้มมองไปยังพื้นห้อง ไหล่หอมสั่นไหวเล็กน้อยจึงพูดต่อว่า “ปีนั้นที่ฉันเชิญนายเข้าสโมสรหยินหู นายทำตามสัญญาโดยการพาสโมสรหยินหูเข้าสู่โกลเด้นลีกจนกลายเป็๲หนึ่งในสโมสรชั้นนำของประเทศได้ แต่เพราะฉันไม่ได้ปกป้องนายให้ดี ทำให้นายถูกหลินถูบีบออกทุกทางจนในที่สุดนายก็ออกจากสโมสรไปอย่างคนที่สิ้นหวัง……”

“พูดถึงเ๱ื่๵๹นี้ทำไม……” ผมรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ขณะที่เธอยิ้มจึงก้าวขึ้นมาข้างหน้าพร้อมกับชะโงกลำคอระหงสีขาวราวกับหิมะของเธอเข้ามา กระทั่งเมื่อดวงตาคมคู่สวยมองมาที่ผมจึงพูดขึ้นว่า “ฉันแค่อยากบอกนาย ติงมู่เฉินมีชีวิตเพื่อซูซีหราน ซูซีหรานก็มีชีวิตเพื่อติงมู่เฉิน นายทำงานให้ฉันที่หยินหูเป็๲เวลาหนึ่งปี ตอนนี้ซูซีหรานมาหานายแล้ว มาเข้าร่วมทีมเทียนเสวี่ยนและทำงานให้ติงมู่เฉินเป็๲เวลาหนึ่งปี นี่คือการตัดสินใจของฉัน”

“หนึ่งปี……”

ผมใช้เวลาคิดเล็กน้อยจากนั้นจึงพูดว่า “หนึ่งปีฉันคิดว่าไม่พอ”

เธอยิ้มร่าจากนั้นจึงพูดต่อว่า “นี่นายยังจะต่อรองฉันอีกเหรอ?”

“ไม่”

ผมพูดขึ้นด้วยท่าทีที่จริงจังว่า “ซีหราน จริงจังหน่อย ทำไมเธอถึงอยากออกจากหยินหูล่ะ ฉันคิดว่าเงื่อนไขที่พวกเขาเสนอให้เธอมันดีมากจริงๆ”

“ไม่ใช่อย่างที่นายคิดหรอก”

เธอเดินกลับไปที่หน้าต่างอีกครั้ง จากนั้นจึงเอนตัวพิงไปยังขอบหน้าต่างเบาๆพร้อมกับสองมือที่ยกขึ้นมากอดอก กระนั้นความภาคภูมิใจสีขาวราวกับหิมะของเธอที่ยื่นตรงออกมาก็แทบจะทิ่มแทงเสื้อผ้าและโผล่ออกมาทักทาย จนตาของผมแทบจะถลนออกมา แต่ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวเลย และจากนั้นเธอจึงพูดต่อว่า “หยินหูเปลี่ยนไปนานแล้ว แม้แต่ฉันที่นั่งตำแหน่งรองผู้จัดการกับหัวหน้าทีมก็ไม่มีความหมาย พูดตามตรงฉันไม่ได้ลาออกเพราะหมดสัญญาหรอก เหมือนเป็๲การหนีมามากกว่า”

“ว่ายังไงนะ?”

“คงไม่ใช่ว่าเ๱ื่๵๹สปอนเซอร์นั่น...”

ขณะที่ดวงตาของซูซีหรานหม่นแสงลง ทว่ากลับพูดขึ้นด้วยท่าทีที่โมโหว่า “เพื่อที่จะหาสปอนเซอร์ หลินถูถึงขนาดส่งฉันไปให้สปอนเซอร์พวกนั้น หลายครั้งที่พวกมันเกือบจะมอมเหล้าฉัน งานนี้มันสกปรกเกินไปสำหรับฉัน ฉันทนไม่ได้ นอกจากนี้ ขนาดนายยังออกไปแล้ว เพราะอย่างนั้น……ที่นั่นไม่มีค่าอะไรให้ฉันต้องนึกถึงอีกแล้ว”

ขณะที่เธอพูดอย่างนั้น ดวงตาคู่สวยก็มองมาที่ผม คิ้วโก่งดั่งคันศรคู่นั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์อันนุ่มนวล เธอยิ้มและพูดต่อว่า “ถ้าเทียบกับหยินหูแล้ว ฉันคิดว่าการอยู่ข้างกายนายยังให้ความรู้สึกปลอดภัยกว่ามาก ฉันไม่สนแล้ว เทียนเสวี่ยน๻้๵๹๠า๱ฉัน ถึงนายจะไม่๻้๵๹๠า๱ฉันก็ไม่เป็๲ไร ยังไงฉันก็ไม่ไป”

ผมหัวเราะร่า “เธอพูดขนาดนี้แล้วยังจะให้ฉันพูดอะไรอีกล่ะ? ถ้าอย่างนั้นยินดีต้อนรับสู่ทีมเทียนเสวี่ยนนะ ซีหราน”

“ฮิฮิ~~~”

ทันทีที่ซูซีหรานหัวเราะร่า ลักยิ้มคู่สวยจึงปรากฏขึ้นทันที เธอคนนี้งดงามจนถึงขนาดที่ว่าทุกคนจะต้องตกตะลึง และต่อจากนั้นเธอจึงพูดขึ้นว่า “ในเมื่อเป็๲แบบนี้แล้วงั้นก็เตรียมห้องเถอะ ฉันชอบห้องนี้ของนาย ฉันจะเอาห้องนี้ นายไปอยู่ห้องข้างๆเถอะนะ”

“ห้องข้างๆเสี่ยวเฉออยู่น่ะ”

“ก็ให้เขาย้ายลงไปข้างล่างสิ”

“ฉันไปเอง ยังไม่เข้ารับตำแหน่งก็เอาแต่ใจขนาดนี้แล้วเหรอ”

ขณะที่พูดหัวใจของผมก็กระตุกวูบไหวขึ้นมาทันควันและจากนั้นจึงพูดต่อว่า “อ้อ จริงสิ เกือบลืมเ๱ื่๵๹สำคัญที่สุดของเธอไปเลย เธอเล่นสกายโร้ดแล้วหรือยัง? หมวกเกมอันนี้ดูเหมือนจะเป็๲ของสกายโร้ดเลยนี่”

“เล่นแล้ว เพิ่งจะเลเวล 20 น่ะ สองวันมานี้ยุ่งๆกับเ๱ื่๵๹ลาออกเลยไม่มีเวลาอัพเลเวลเท่าไหร่”

“เลเวล 20 ก็ไม่เลว เธออาชีพอะไร?”

เธอมองมาที่ผมด้วยแววตาสดใส ขณะที่ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์และความน่ารักอยู่ในที ไม่รอช้าจากนั้นจึงพูดขึ้นว่า “บอสติงผู้ยิ่งใหญ่ของฉัน ถ้าฉันไม่ได้เล่นอาชีพนางฟ้าพเนจร นายก็จะบังคับให้ฉันลบไอดีและไปสมัครไอดีใหม่ใช่หรือเปล่า?”

“ก็ใช่น่ะสิ”

“โชคดีจังเลยที่ฉันเลือกอาชีพนางฟ้าพเนจร”

ในขณะนี้ ประตูห้องก็ถูกเปิดออก หลินเฉอ,ต้าไห่และจางเหว่ยจึงพุ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าแดง  ปรากฏว่าที่แท้แล้วเ๽้าพวกนี้ก็แอบฟังอยู่ข้างนอกตลอดนี่เอง ทุกคนต่างก็หัวเราะกลบเกลื่อนและจึงพูดว่า“ยินดีต้อนรับสู่ทีมเทียนเสวี่ยน!”

ผมที่กระแอมใส่พวกเขาจึงพูดขึ้นทันทีว่า “เอาล่ะ เอาล่ะ ไปคุยกันที่ห้องโถง”

“โอเค!”

……

ไม่กี่นาทีต่อมา ที่ห้องโถงชั้น 2

เ๽้าพวกนี้แสร้งทำท่าจริงจัง ทำทีเป็๲จัดเสื้อผ้าหน้าผม จากนั้นก็นั่งหลังตรงลงบนโซฟาด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม ขณะที่ซูซีหรานก็นั่งลงข้างผม และแม้ว่าเธอจะแต่งตัวได้ร้อนแรงแค่ไหน ทว่าเธอก็ยังคงมีความเป็๲กุลสตรีอยู่เสมอ

“เอาล่ะ เวลานี้ขอประกาศอย่างเป็๲ทางการว่า ซูซีหรานได้เข้าสู่สตูดิโอเทียนเสวี่ยนของเรา”

ผมอธิบายว่าช้าๆว่า “ตำแหน่งงาน เธอก็เป็๲หัวหน้าทีมเหมือนเดิม ต่อไปไม่ว่าทีมเทียนเสวี่ยนจะไปที่ไหน เธอจะเป็๲หัวหน้าทีมของพวกเรา และนอกจากฉันแล้ว พวกนายก็ต้องฟังคำสั่งของเธอด้วย”

หลินเฉอพยักหน้ารับ เขาไม่มีท่าทีแปลกใจ นั่นเพราะเขาก็เคยทำงานกับซูซีหรานมาตั้งปีกว่าแล้ว

สายตาของจางเหว่ยโดนความงามของซูซีหรานสะกดไว้ ขณะที่ใบหน้าของเขาปรากฏสีสันแห่งฤดูใบไม้ผลิขึ้นจึงพยักหน้าและพูดขึ้นทันทีว่า “ต้าเฉินจื่อ พี่พูดถูก ฉันจะเชื่อฟังอย่างดีเลย!”

“ต้าเฉินจื่อ……”

ซูซีหรานเลื่อนสายตาคู่สวยมาที่ผม เธอรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อยและพูดขึ้น “ในเมื่อก็ตั้งทีมเกมแล้วนี่นา ถ้าอย่างนั้นก็ต้องมีกฎ ต่อไปพวกนายจะต้องเรียกติงมู่เฉินว่าบอสติง จะไม่มีการเรียกว่าต้าเฉินจื่ออะไรทั้งนั้น ไม่มีกฎเกณฑ์ก็รวมเป็๲หนึ่งไม่ได้ เข้าใจไหม?”

“รับทราบครับ หัวหน้า!”

ผมกับหลินเฉอยืดอกขึ้นในขณะที่พูด

ซูซีหรานพยักหน้าอย่างพอใจ ขณะที่เลื่อนสายตามองมาที่ผมด้วยแววตาน่าสงสารจึงพูดขึ้นทันทีว่า “นั่งรถมาตั้งนาน ฉันยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย มีอะไรให้กินมั้ย?”

“ฉันไปสั่งอาหารมาจากด้านนอกให้ดีไหม?”

“อื้ม ดีสิ ฉันอยากกินมะเขือเทศผัดกับไข่กวน”

“ได้”

ขณะที่ซูซีหรานกำลังทานข้าวอยู่นั้น ผมก็จัดห้องให้เธอ ซูซีหรานอยู่ที่ห้องของผม ส่วนผมก็ย้ายไปนอนห้องข้างๆแทน หลินเฉออยู่ชั้น 2 ห้องฝั่งทางใต้สุด ส่วนจางเหว่ยกับต้าไห่ก็ย้ายลงไปอยู่ข้างล่าง และแม้ว่าพวกเขาจะไม่ค่อยเต็มใจนัก ทว่าการมาของซูซีหรานก็สร้างสีสันให้พวกเขาไม่น้อยทีเดียว การมีสาวสวยขนาดนี้มาเล่นเกมกับพวกเรา เรียกได้ว่าสร้างแรงผลักดันให้อย่างเต็มที่

หลังจากกินข้าวและดื่มน้ำเสร็จ ซูซีหรานจึงพูดขึ้นว่า “เอาล่ะ ออนไลน์พาฉันเก็บเลเวลหน่อย ตอนนี้เลเวลของฉันค่อนข้างต่ำ กลัวจะเป็๲ตัวถ่วงของพวกนาย”

“ไม่เป็๲ไร ก่อนออฟไลน์ เลเวลของพวกเราก็ลดลงไปหนึ่งระดับ เลเวลก็ไม่ได้สูงมากอยู่แล้ว ” หลินเฉอพูดด้วยใบหน้ายิ้มๆ

“หือ.. เกิดอะไรขึ้น?”

“ทีมปู้ฝูจิ้วก้านฆ่าพวกเราตายยกทีมน่ะสิ”



ซูซีหรานอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ “ฮึ่ม ฉันได้ยินเ๱ื่๵๹ที่พวกนายต่อสู้กับหั่วเยี่ยนฉูที่หมู่บ้านเริ่มต้นแบบไม่มีใครยอมใครมานานแล้วเหมือนกัน ดีเลยตอนนี้จะได้ย้ายสนามรบไปที่เมืองหลักแล้ว”

ขณะที่พูดซีหรานก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังตัวอักษร “ไม่ PK นอนให้น้อย ขยันและมีวินัยในการอัพเลเวล” ที่ผมเขียนไว้ และทันใดนั้นเธอก็หัวเราะออกมาจนหยกมุกสั่นไหวไปตามแรงหัวเราะนั่นทันที ไม่รอช้าจากนั้นจึงพูดต่อว่า “มันน่าจัดการคนของปู้ฝูจิ้วก้านกับหวังเฉาป้าเยว่ให้จมดินไปเลย ทำเอาทีมเทียนเสวี่ยนปั่นป่วนไปหมด ยังมีหน้ามาพูดถึงเ๱ื่๵๹คุณธรรมอะไรนั่นอีก ทำฉันหัวเราะแทบตายแหน่ะ บอสติง ลายมือนายพัฒนาขึ้นแล้วนะ”

ผม “……”

“เอาล่ะ เตรียมตัวออนไลน์ ไปรอฉันที่สะพานประตูทิศตะวันออกของเมืองจิ่นโจวนะ” เธอพูด

“โอเค”

……

ล็อบบี้บนชั้นสองของสตูดิโอคือ "ห้องทำงาน" ของเรา ซูซีหรานเอนตัวลงนอนข้างๆผมขณะที่เข้าออนไลน์เกมเป็๲คนแรก ในตอนที่เธอเอนตัวลงนอนนั้น ส่วนเว้าส่วนโค้งที่เพรียวบางทว่าสง่างามราวกับถูกออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบนั้นจึงปรากฎอยู่ตรงหน้าผมทันที รูปร่างของเธอดีมาก สมัยอยู่สโมสรหยินหูเธอมักจะถูกแอบเรียกลับหลังว่า “เทพธิดาคัพ D” อยู่เสมอ เธอดูอวบอิ่ม อีกทั้งยังมีความยืดหยุ่น แม้หลังเธอนอนราบ เธอก็ดูสูงจึงทำให้สัดส่วนของเธอปรากฏสู่สายตาของผมอย่างชัดเจน เธอเป็๲สาวสวยดุจไข่มุก อีกทั้งยังมีผิวที่ขาวราวกับหิมะ ทั้งสัดส่วนและผิวของเธอนั้นช่างชวนให้เคลิบเคลิ้ม

พวกเขาทั้งสี่จ้องมองเธออย่างไม่วางตาย ในที่สุดผมก็กระแอมขึ้น " ออนไลน์ จำเอาไว้ มีวินัยต่อตัวเอง! "

ทุกคนเข้าใจและพยักหน้ารับทราบทันทีและแม้จะอยู่ในอารมณ์.... ต่อหน้าสาวสวยอย่างซูซีหราน จะมีผู้ชายสักกี่คนที่จะต้านทานได้ แต่ตามหลักเหตุผล เราแต่ละคนต่างก็รู้ดีว่าเธอคือคนในกลุ่มของเรา เป็๲สมาชิกคนหนึ่ง ความพากเพียรและมีวินัย สิ่งเหล่านี้คือสิ่งสำคัญ มิฉะนั้น มันไม่คู่ควรที่จะอยู่ในทีมเทียนเสวี่ยน

นาทีที่ผมสวมหมวกเกมนั้น ในใจของผมกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

ในที่สุดเทียนเสวี่ยนของเราก็มีแม่นมแสนสวยมาคอยเติมนมให้เราแล้ว คว้าสมบัติมาอย่างยากลำบาก ดังนั้นจงหวงแหนมัน!