สวย แสบ ซ่า ฉันนี่แหละเสี่ยวจือจือ (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 14 คุณปู่ (2)

        เดิมทีโจวมู่ยังอยากตำหนิและสั่งสอนยายหนูน้อยที่พาคนเข้ามาในบ้านตามอำเภอใจ ทว่าเพราะประโยคนี้จึงหยุดในทันที

        ปราชญ์เฒ่าได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้ามึนงงเช่นกัน ที่ยายหนูคนนี้พาเขาเข้ามา ก็เพื่อหาปู่ให้โจวมู่อย่างนั้นเหรอ อยากจะหัวเราะออกมาอยู่บ้าง แต่กลับรู้สึกพูดอะไรไม่ออกเสียอย่างนั้น...

        “เด็กโง่” โจวมู่ย่อตัวลง พลางบีบแก้มลูกสาวเบาๆ น้ำเสียงเจือสะอื้นเล็กน้อย

        “โอ้โห พ่อซื้อไก่ย่างมาเหรอคะ!”

        ในอกเอ่อล้นไปด้วยความดีใจ เสี่ยวจือจือที่คิดว่าตัวเองได้ทำความดีครั้งใหญ่ ถือไก่ย่างวิ่งร่าไปหาปราชญ์เฒ่าแล้วยื่นลงตรงหน้าเขาอย่างมีความสุขเหลือเกิน

        “คุณปู่คะ อันนี้อร่อยมากเลยนะคะ หนูกับเอ้อร์หู่แล้วก็เสี่ยวฮวาชอบกันทั้งนั้น ปู่ก็คงต้องชอบเหมือนกันแน่ๆ ต่อไปจะให้พ่อซื้อมาให้คุณปู่ทุกวันเลยค่ะ”

        โจวมู่มองดูยายหนูน้อยวางไก่ย่างลงบนภาพวาดแผ่นนั้น ทว่าปราชญ์เฒ่ากลับไม่ได้สนใจมัน ยิ้มตาหยีทั้งใบหน้าพลางรับไก่ย่างมา

        ปราชญ์เฒ่าฉีกปีกไก่ข้างหนึ่งส่งให้หนูน้อย ทั้งยังฉีกอกไก่โยนให้เอ้อร์หู่

        เอ้อร์หู่เองก็กินไก่ย่างอย่างเงียบเชียบอยู่ข้างๆ ส่วนเสี่ยวฮวาก็กำลังรอกระดูกไก่อยู่ ทุกคนต่างมีท่าทางยุ่งง่วนกันหมด

        ทำไมต้องปล่อยให้ชายชราประหลาดๆ มาแย่งลูกสาวของตนเองไปด้วย ปกติแค่มีเ๽้าเสือซื่อบื้อกับงูงี่เง่าก็มากพออยู่แล้ว โจวมู่เองก็นั่งลงเช่นกัน ค่อยๆ บิดคอไก่อย่างช้าๆ

        แต่ตอนที่โจวมู่วางไก่ย่างลงบนโต๊ะ จู่ๆ ก็เบิกตาโพลงทันที ฉีป๋ายสือเหรอ

        เดิมทีการศึกษาของเขานั้นก็ไม่ได้สูงมากนัก แต่ตอนที่อยู่ในคุกซีไห่ โจวมู่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนนักโทษที่มีภูมิหลังหลากหลายอยู่ทุกวัน ทำให้เขาได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างมาไม่น้อย

        เพ่งมองภาพวาดที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วหันไปมองกองภาพวาดพู่กันโบราณที่อยู่ข้างๆ กัน...

        ปราชญ์เฒ่าเห็นโจวมู่เบิกตากว้าง เลยโยนกระดูกไก่ไปข้างหน้าเขา พูดใส่อารมณ์ว่า “คิดอะไรอยู่ ของปลอมหรอก ของปลอมทั้งหมดนั่นแหละ”

        ตกดึก

        โจวมู่นอนไม่หลับพลิกตัวไปมา ตอนอยู่ในคุกเขาเคยได้ยินเ๱ื่๵๹เล่าว่าที่เมืองซีหูเคยมีปรมาจารย์แห่งการปลอมแปลงท่านหนึ่ง ของที่ทำออกมานั้นขนาดผู้เชี่ยวชาญก็ยังดูไม่ออก ปลอมแปลงของออกมาอย่างส่งๆ จะกี่หมื่นก็ทำออกมาได้ ทว่าคนผู้นี้มีนิสัยบ้าบิ่นเกินไป ครั้งหนึ่งเขาเคยทำของปลอมขึ้นมา แล้วบังเอิญเจอเ๽้าของตัวจริงจึงถูกจับได้ จึงถูกตีขาหักทั้งสองข้าง หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเคยได้ยินเ๱ื่๵๹ของเขาอีกเลย ไม่รู้ว่าตายไปแล้วหรือไม่...

        เสี่ยวจือจือนอนหลับอยู่บนเตียงนุ่มๆ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มหวาน มีคุณปู่แล้ว พ่อก็จะไม่ทิ้งเธอแล้วสินะ

        ปราชญ์เฒ่านอนหลับในบ้านกระจกใหม่เอี่ยมสะอาดสะอ้าน ดูสงบสุขยิ่งนัก บนผมสีดอกเลายังคงมีกลิ่นไก่ย่างอบอวลอยู่