ครั้นเหยว๋หานหนีปราบราชสำนักได้สิ้นยังแต่สมุหกลาโหม เหยว๋หานหนีก็เขียนใบประกาศความว่า บรรดาราชสำนักแย่งชิงกัน บัดนี้ฆ่ากันราบคาบเสียแล้ว ราชวงศ์ผีสือหนุ้ก็สิ้น มิมีผู้ใดจะสืบทอดราชบัลลังก์แล้ว บัดนี้ขุนนางกังฉินก็สิ้นแล้ว ขอเชิญท่านทั้งหลายเข้าราชสำนักเถิดจะได้ช่วยทำนุบำรุงแผ่นดินสืบไป ข้าพเ้าจะนำทหารทั้งปวงออกนอกพระราชสำนัก ท่านทั้งหลายอย่าได้ระแวงเลย ท่านทั้งหลายมิจำต้องเอาอาวุธมารบราฆ่าฟันเลย ขอเชิญท่านทั้งปวงมาช่วยกันทำนุบำรุงแผ่นดินด้วยกันสืบไปเถิด
เมื่อประกาศออกไปทั่วแล้วนั้น คนทั้งปวงมิได้มีน้ำใจสัตย์ซื่อ ประสงค์จะครองราชบัลลังก์ ต่างฝ่ายต่างก็เอาอาวุธไปยังราชสำนัก ต่างฝ่ายต่างฆ่าฟันกันเป็มาก หวังจะครองพระราชสมบัติ
เหยว๋หานหนีเห็นดังนั้นก็ให้ทหารทั้งปวงเข้าล้อมราชสำนักไว้ แล้วให้ทหารยิงเกาทัณฑ์ติดประกาศเข้าไปในพระราชสำนักเป็อันมาก ฝ่ายคนทั้งปวงข้างในราชสำนักหยิบประกาศขึ้นมาอ่านความว่า แต่ก่อน ข้าพเ้าก็ได้เขียนใบประกาศแจ้งแก่ท่านแล้วว่าให้มาช่วยทำนุบำรุงแผ่นดินด้วยกัน แผ่นดินหามีพระเ้าแผ่นดินไม่แล้ว ข้าพเ้าจึงบอกแก่ท่านว่าให้มาช่วยกันทำนุบำรุงแผ่นดินด้วยกันเถิด มิควรต้องรบกันเลย มิจำต้องเอาอาวุธมาเลย ควรหรือมาฆ่ากันชิงเอาพระราชสมบัติของพระเ้าแผ่นดินแลพระราชวงศ์ซึ่งสิ้นไปแล้ว แลการเป็ฉนี้ จะให้แผ่นดินไร้ซึ่งผู้คนทั้งปวงแลให้ตัวท่านตายหรือ
คนทั้งปวงอ่านประกาศนั้นก็โกรธ จึงปรึกษาพร้อมกันว่าจะไปรบเหยว๋หานหนีแทน เหยว๋หานหนีรู้ก็ให้ตั้งหอสูงเรียงกันไปแนวยาวสี่วา หอสูงทั้งนั้นให้ทำสะพานเชื่อมถึงกันได้ทุกหอ ให้ทหารมือเกาทัณฑ์ทั้งปวงขึ้นไปอยู่หอสูงแลสะพานทั้งนั้นแล้วให้ทหารอีกกองหนึ่งตั้งอยู่ที่พื้นหน้าหอสูงแนวยาวสี่วา
ฝ่ายคนทั้งปวงก็ยกออกมาจากราชธานีจะรบด้วยเหยว๋หานหนี ครั้นคนทั้งปวงบุกมาถึงหน้าค่ายเหยว๋หานหนี เหยว๋หานหนีก็ให้ยิงเกาทัณฑ์ลงไป คนทั้งปวงก็เข้าไปมิได้ เหยว๋หานหนีก็ให้ทหารหน้าค่ายบุกเข้าตีคนทั้งปวง คนทั้งปวงก็หนีถอยไป เหยว๋หานหนีก็ให้ทหารถอยกลับเข้ามาหน้าค่าย คนทั้งปวงก็กลับเข้าไปตีใหม่ เป็เช่นนี้อยู่ถึงสิบครั้ง คนทั้งปวงตีฝ่าเหยว๋หานหนีไปมิได้ก็กลับเข้าราชสำนัก เหยว๋หานหนีก็ให้ตั้งค่ายล้อมราชธานีไว้ อยู่มาหนึ่งเดือน เสบียงอาหารแลน้ำในราชธานีก็เกิดอัตคัต ฝ่ายคนทั้งปวงจะออกจากราชธานีไปหาน้ำแลอาหารก็มิได้ด้วยเหยว๋หานหนีให้ทหารตั้งล้อมราชธานีอยู่ แลเหยว๋หานหนีล้อมราชธานีไว้เป็สามารถคนทั้งปวงออกไปหาน้ำแลอาหารมิได้
ฝ่ายเหยว๋หานหนีเห็นว่าในราชธานีระส่ำระสายกันอยู่แล้วก็เขียนประกาศความว่า บัดท่านทั้งหลายอิดโรยกันอยู่แล้ว อย่าได้คิดตั้งตัวเป็ใหญ่ให้ต้องรบพุ่งถึงแก่ความตายกันเลย หากท่านทั้งปวงล้มเลิกความคิดที่จะชิงพระราชสมบัติเสียได้ เราจะเลิกทัพแล้วจะให้ทหารทั้งปวงส่งน้ำแลเสบียงอาหารไปให้ ขอให้ท่านทั้งปวงเอาพระราชสมบัติของพระเ้าแผ่นดินทั้งไปเผาเสีย ช่วยกันทำนุบำรุงดูแลแผ่นดินช่วยกันซึ่งกันและกัน ฝ่ายทหารนั้นเล่า อยากจะเลิกเป็ทหารจับอาวุธรบพุ่ง ก็ให้ไปตามนั้นเถิด ตัวเราเองก็จะมิขออยู่ในที่นี้ ก็จะกลับไปเมืองกว๋างโขว
คนทั้งปวงแจ้งในประกาศนั้นก็โกรธ ชวนกันยกออกไปจะรบเหยว๋หานหนี ฝ่ายเหยว๋หานหนีแต่วันล้อมราชธานี ก็ให้เตรียมไม้ฟืนฟางหญ้าเป็อันมากไว้รอบราชธานี ครั้นคนทั้งปวงยกออกมายังค่ายเหยว๋หานหนี เหยว๋หานหนีก็ให้จุดเพลิงเผาไม้ฟืนฟางหญ้าทั้งนั้น แล้วให้ทหารไล่ตามตีคนทั้งปวง คนทั้งปวงก็แตกตื่นจะหนีกลับเข้าไปในราชธานี เหยว๋หานหนีก็ให้ทหารทั้งปวงไล่ตามตี แล้วให้จุดเพลิงเผาเย้าเรือนในราชธานีทั้งปวง คนทั้งปวงก็แตกตื่นแตกหนีกระจัดกระจายเป็อันมากต่างฝ่ายต่างก็กลับไปที่อยู่ ครั้นเพลิงสงบลง เหยว๋หานหนีก็ยกกองทัพเข้าราชธานี
ฝ่ายคนทั้งปวงนั้นก็แตกกลับหนีไปที่อยู่ ต่างฝ่ายต่างก็ปรึกษากับครอบครัวเื่จะแย่งชิงพระราชสมบัติแลจะรบให้ชนะเหยว๋หานหนีนั้น ด้วยเหยว๋หานหนีชำนาญในกลศึกเข้มแข็งเป็สามารถเฝ้าพระราชสมบัติอยู่ จะตีหักเอาชัยชนะนั้นยาก
มีคนผู้หนึ่งชื่อเหลียงเกอจู๋ จึงเสนอกับหลิวเก่าว่า เหยว๋หานหนีครองเมืองหลวง รบพุ่งเข้มแข็ง เอาชัยชนะนั้นยาก แต่ถึงเหยว๋หานหนีจะรบพุ่งเข้มแข็งประการใด ก็จำต้องรับศึกรอบด้าน ครั้งก่อนเหยว๋หานหนีให้ล้อมราชธานีจนขาดเสบียง บัดนี้ เหยว๋หานหนีกลับเข้าไปตั้งในราชธานีเสียเองเล่า ขอให้ท่านผูกมิตรกับหลิวใหม่น้องชายท่าน ย้ายไปตั้งอยู่ใกล้เมืองหลวง ขอให้ท่านกับหลิวใหม่รวมกำลังอ้อมไปตั้งอยู่ข้างใต้เมืองหลวงอันติดทะเล ให้ท่านแจ้งแก่สหายของท่านแลพรรคพวกของท่านตั้งทางทิศตะวันตกที่หนึ่ง ให้สหายแลพรรคพวกของหลิวใหม่ตั้งทางทิศตะวันออกอีกที่หนึ่ง อันข้างทิศเหนือนั้นเล่าเป็ที่ตั้งเมืองต่างๆมากมาย หากท่านทำตามคำข้าพเ้าว่าฉะนี้ ข้างทิศใต้เหยว๋หานหนีก็จะขาดเส้นทางสัญจรหลบหนีมิได้ ข้างทิศตะวันตกกับทิศตะวันออกก็มีกองกำลังของท่านแลหลิวใหม่ตั้งอยู่ เหยว๋หานหนีต้องรบพุ่งเป็สองทาง เหยว๋หานหนีก็จะขาดกำลังไป ฝ่ายผู้คนข้างทิศเหนือก็จะตีกระหนาบลงมายังเหยว๋หานหนีที่ต้องรบพุ่งเป็สองข้างทาง ก็จะสิ้นกำลังไป เหยว๋หานหนีก็จะพ่ายแพ้ไปเป็มั่นคง หลิวเก่าได้ฟังเหลียงเกอจู๋ว่าดังนั้นก็เห็นชอบด้วย ก็ทำตามคำเหลียงเกอจู๋ว่า