ดวงอาทิตย์ส่องแสงจ้าเหนือสนามประลอง รัศมีสะท้อนเงาวับจากเกราะขัดมันของผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ธงของอาณาจักรหยกสะบัดพลิ้วไหวในสายลม อัฒจันทร์เต็มไปด้วยขุนนาง ประชาชน และแขกผู้มีเกียรติจากต่างแดน ทุกคนต่างรอคอยการเริ่มต้นของการแข่งขันศิลปะการต่อสู้อันยิ่งใหญ่ด้วยความตื่นเต้น นี่เป็งานที่จัดขึ้นทุกห้าปีเพื่อเฉลิมฉลองความสามารถและเกียรติยศของนักรบแห่งอาณาจักร
ในแท่นพระที่นั่ง จักรพรรดิเหลียงประทับอยู่พร้อมกับแม่ทัพเทียน เ้าชายเหวย และเ้าหญิงหลาน การปรากฏพระองค์ของจักรพรรดิแผ่ซ่านไปด้วยความสงบและอำนาจบารมี ความตื่นเต้นของพระโอรสและพระธิดาแสดงออกอย่างเห็นได้ชัด แม่ทัพจินไฮยืนอยู่ไม่ห่างด้านหลัง สีหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ
"การแข่งขันจะเริ่มในอีกไม่ช้า" เหลียงประกาศ เสียงของพระองค์ดังก้องไปทั่วฝูงชน "ขอให้การแข่งขันในครั้งนี้เป็การเฉลิมฉลองความเป็หนึ่งเดียวและความแข็งแกร่งของเรา"
เสียงเชียร์ดังกึกก้องเมื่อนักสู้คู่แรกเข้าสู่สนาม พวกเขาคำนับต่อจักรพรรดิก่อนที่จะเข้าประจำที่ การแข่งขันดำเนินไปด้วยการแสดงทักษะและความกล้าหาญอันน่าทึ่ง แต่ละการต่อสู้สร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชม
เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ ทอดเงายาวเหนือสนามประลอง ถึงเวลาของการแข่งขันรอบสุดท้าย แม่ทัพเทียนเผชิญหน้ากับหนึ่งในนักรบที่เก่งกาจที่สุดของอาณาจักร เป็การทดสอบพละกำลังและเทคนิคที่ทำให้ทุกคนลุ้นระทึก การต่อสู้เป็ไปอย่างดุเดือด ทั้งสองเคลื่อนไหวด้วยความสง่างามและความเร็วของนักรบผู้ชำนาญ ในที่สุด เทียนก็เอาชนะได้ คว้าเสียงปรบมือและความชื่นชมจากฝูงชน
จักรพรรดิเหลียงทรงลุกขึ้นยืน ปรบพระหัตถ์ด้วยความภาคภูมิพระทัยอย่างแท้จริง "ต่อสู้ได้ดีมาก แม่ทัพเทียน! ทักษะของท่านไม่มีใครเทียบได้"
เทียนโค้งคำนับอย่างลึก ความเคารพที่มีต่อจักรพรรดิเห็นได้ชัด "ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าา"
ขณะที่การเฉลิมฉลองดำเนินต่อไป จินไฮแอบหลบออกไปโดยไม่มีใครสังเกตเห็น เขามุ่งหน้าไปยังห้องลับใต้สนามประลอง ที่ซึ่งอากาศเย็นและผนังเรียงรายไปด้วยตำราโบราณและขวดบรรจุสารลึกลับ นี่คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเขา เป็ที่ที่เขาฝึกฝนวิชาเล่นแร่แปรธาตุมืดและเวทมนตร์เต๋าที่ผู้ทำนายได้กล่าวถึง
จินไฮเตรียมยาอย่างระมัดระวัง ผสมส่วนผสมด้วยความแม่นยำ ของเหลวในขวดเรืองแสงสีเขียวอ่อนๆ อย่างน่าขนลุก เขาพึมพำคาถา รู้สึกถึงพลังงานมืดที่ไหลเวียนผ่านร่างกาย คำทำนายได้กล่าวถึงคำสาปอันยิ่งใหญ่ แต่จินไฮเชื่อว่าเขาสามารถควบคุมมันได้ ดัดแปลงให้เป็ไปตามความ้าของเขา
กลับมาที่แท่นพระที่นั่ง จินไฮเข้าหาจักรพรรดิเหลียง ถือถ้วยพิธีที่บรรจุยาเอาไว้ "ฝ่าา" เขากล่าวพลางโค้งคำนับต่ำ "ขอดื่มอวยพร เพื่อเป็เกียรติแก่วันอันรุ่งโรจน์นี้"
เหลียงทรงยิ้มอย่างอบอุ่น รับถ้วยไว้ "เพื่ออาณาจักรหยก และเพื่อความกล้าหาญของนักรบของเรา"
พระองค์ทรงยกถ้วยขึ้น ฝูงชนเงียบกริบ มองดูจักรพรรดิผู้เป็ที่รักทรงจิบ ชั่วขณะหนึ่ง ทุกอย่างดูเป็ปกติ แต่แล้ว สีพระพักตร์ของเหลียงก็เปลี่ยนไป พระพักตร์บิดเบี้ยวด้วยความเ็ป พระองค์ทรงกุมพระอุระ หายพระทัยติดขัด
"พระบิดา!" เ้าชายเหวยร้องเสียงดัง รีบเข้าไปประคอง เ้าหญิงหลานตามมาติดๆ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว
แม่ทัพเทียนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พยุงจักรพรรดิไว้ขณะที่พระองค์เริ่มทรุดลง "ฝ่าา! เกิดอะไรขึ้น?"
จินไฮถอยหลังไป ใบหน้าของเขาเป็หน้ากากแห่งความกังวล แม้ว่าดวงตาจะเผยความพึงพอใจ "ใครก็ได้ รีบไปตามหมอหลวงมาเร็ว!" เขาะโ แสร้งทำเป็เร่งรีบ
สนามประลองตกอยู่ในความโกลาหล หมอหลวงมาถึง แต่ก็สายเกินไป ลมหายใจของจักรพรรดิเหลียงเริ่มตื้นเขิน และดวงพระเนตรปิดลง ถ้วยหลุดจากพระหัตถ์ แตกกระจายบนพื้น
"ไม่!" หลานร้องไห้ น้ำตาไหลอาบใบหน้า เหวยจับพระหัตถ์ของพระบิดาไว้ น้ำตาของเขาเองก็ไหลรินอย่างห้ามไม่อยู่
แม่ทัพเทียนเงยหน้าขึ้น สีหน้าของเขาเป็การผสมผสานระหว่างความโศกเศร้าและความสงสัย "นี่ไม่ใช่การสิ้นพระชนม์ตามธรรมชาติ" เขากล่าวเบาๆ สายตาสบกับจินไฮ
จินไฮยังคงรักษาท่าทีใ "เราต้องหาตัวคนผิด แม่ทัพเทียน นี่เป็การกระทำที่หยาบช้าเกินกว่าที่จะให้อภัยได้"
ขณะที่ทหารยามเริ่มค้นหาในบริเวณนั้น จินไฮเข้าไปใกล้เทียน "ข้าจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อช่วยท่านค้นหาความจริง"
เทียนพยักหน้า แม้ว่าความสงสัยจะยังคงอยู่ในดวงตาของเขา "เราจะหาตัวคนที่ทำเื่นี้ให้ได้ เพื่อจักรพรรดิและอาณาจักร"
ด้วยการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิ คำทำนายได้เริ่มขึ้นแล้ว อาณาจักรหยกยืนอยู่บนขอบเหวแห่งความวุ่นวาย ความทะเยอทะยานของจินไฮลุกโชนยิ่งขึ้น ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมแห่งความจงรักภักดีและการหลอกลวง เมล็ดพันธุ์แห่งการทรยศได้ถูกหว่านไปแล้ว และความมืดกำลังเริ่มแผ่ขยาย
ท่ามกลางความโศกเศร้าและความโกลาหล เทียน เหวย และหลาน จะพบว่าสายสัมพันธ์ของพวกเขาถูกทดสอบในไม่ช้า เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับพลังมืดที่คุกคามบ้านเกิดของพวกเขา