บทที่ 16 สงสัยว่าโกง
สิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษธรรมดา ไม่ถึงกับทำให้ครูประจำชั้นใ
เพราะมีข้อเท็จจริงมากมายที่พิสูจน์ว่า แม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษที่แข็งแกร่งเหมือนจั่นเถี่ยเจี้ยนเฟิง ก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากบริวารจำนวนมหาศาลได้
แต่สิ่งมีชีวิตวีรบุรุษที่ปรากฏในการทดสอบการจัดอันดับนั้นแตกต่างออกไป
พลังโดยรวมของมันอ่อนแอมาก อาจกล่าวได้ว่าเป็ตัวที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาสิ่งมีชีวิตวีรบุรุษทั้งหมด
แต่หากวางมันไว้ในสถานการณ์พิเศษ พลังที่มันสามารถปลดปล่อยออกมาจะเพิ่มขึ้นเป็พันเท่าหมื่นเท่า จนเกือบจะไล่ทันสิ่งมีชีวิตผู้ปกครองที่อยู่ในระดับสูงกว่า!ส่วนสถานการณ์พิเศษนั้น ก็คือโครงกระดูก
ข้อมูลสิ่งมีสิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษนั้นมีดังต่อไปนี้
ผู้ควบคุมกระดูก
เผ่าพันธุ์ : เผ่าโครงกระดูก
ระดับ : สิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษ
พร์ : ควบคุมกระดูก, รวมกระดูก
ในขณะที่สิ่งมีชีวิตวีรบุรุษ : ผู้ควบคุมกระดูกบุกรุกอาณาจักรเทพ เศษกระดูกที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นดูเหมือนจะถูกดึงดูด พากันบินเข้าหาผู้ควบคุมกระดูก
ทหารโครงกระดูกทั้งสิบกลุ่ม รวมกันแล้วมากกว่าหนึ่งล้านตัว
เศษกระดูกที่เกิดขึ้นมีมากพอที่จะกองเป็ูเาลูกใหญ่
ภายใต้การควบคุมของผู้ควบคุมกระดูก เศษกระดูกนับไม่ถ้วนรวมตัวและเปลี่ยนรูปร่าง ภายในเวลาสามวินาทีก็รวมตัวกันเป็ั์กระดูกขนาดเท่าูเา
เมื่อั์กระดูกก่อตัวขึ้น มันก็เริ่มปลดปล่อยพลังทำลายล้างอันน่าใ
การชกกำปั้นสามารถทำลายูเา การกระทืบเท้าสามารถทำให้พื้นดินแยกออก
บริวารที่ก่อนหน้านี้ยังมีความได้เปรียบ ต่างได้รับผลกระทบอย่างหนักหน่วง
ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที นักเรียนแปดคนต้องเลือกถอนตัวจากการทดสอบ เนื่องจากบริวารของพวกเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก
นักเรียนที่เหลืออีกสิบคนยังคงต่อต้านอย่างดื้อรั้นด้วยวิธีการต่าง ๆ
แต่ภาพของอาณาจักรเทพของนักเรียนคนหนึ่งทำให้ครูประจำชั้นที่อยู่ที่นั่นประเมินค่าไม่ได้
นักเรียนคนนั้นก็คือฮั่นหวู่
ในอาณาจักรเทพของเขาก็มีผู้ควบคุมกระดูก สิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษบุกเข้ามาเช่นกัน
แต่ว่า หลังจากผู้ควบคุมกระดูกเข้ามาแล้ว กลับไม่สามารถแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ได้ ตรงกันข้าม มันกลับถูกูเาไฟ "ประดิษฐ์" ของฮั่นหวู่เผาจนต้องวิ่งพล่านไปมาในอาณาจักรเทพ
เพราะว่าในอาณาจักรเทพของฮั่นหวู่ มีปริมาณกระดูกน้อยมาก
ส่วนใหญ่กระดูกที่แตกหักละลายกลายเป็เถ้าถ่านในลาวาแล้ว
ผู้ควบคุมกระดูกไม่มีเศษกระดูกเสริมพลัง พลังต่อสู้น่าสงสารอย่างยิ่ง ถูกจั่นเถี่ยเจิ้ยนเฟิงไล่ฟันจนเป็สิบแปดท่อน
กระดูกส่วนสำคัญบางชิ้นถูกคนแคระเตาหลอมแดงนำไป เตรียมสร้างเป็อุปกรณ์แห่งศรัทธา
ด้วยเหตุนี้ ฮั่นหวู่กลับกลายเป็นักเรียนคนแรกในสิบคนที่เหลือที่ผ่านการรุกรานรอบที่สิบเอ็ด
หลิวเล่อเทียนพูดด้วยความอิจฉาว่า "นี่มันโกงชัด ๆ เป็การโกงอย่างแน่นอน!"
ฮั่นหวู่สามารถเอาชนะผู้ควบคุมกระดูกซึ่งเป็สิ่งมีชีวิตวีรบุรุษได้อย่างง่ายดาย ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก
ครูประจำชั้นคนอื่น ๆ ก็มีความสงสัยเกี่ยวกับเื่นี้เช่นกัน เพราะกระบวนการจัดการกับผู้ควบคุมกระดูกของฮั่นหวู่นั้นง่ายเกินไป ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะคิดว่าฮั่นหวู่อาจจะรู้ข้อสอบล่วงหน้า
"ฉันขอคัดค้าน" เถียนเหวินย่อมต้องปกป้องลูกศิษย์ของตัวเอง
"เถียนเหวิน นายกำลังปกป้องนักเรียนของตัวเองอยู่ ระวังนะ ฉันจะร้องเรียนนายไปยังหน่วยงานการศึกษา!" หลิวเล่อเทียนขู่
"หลิวเล่อเทียน นายกล่าวหานักเรียนของฉันอย่างเปิดเผยว่าโกง นายมีหลักฐานไหม?" เถียนเหวินไม่ยอมแพ้
หลิวเล่อเทียนแค่นเสียงอย่างเ็า "ยัง้าหลักฐานอีกหรือ? ทุกคนก็เห็นกันอยู่ ใครบ้างจะไม่เห็นพฤติกรรมผิดปกติของฮั่นหวู่ในการต่อสู้กับทหารโครงกระดูก"
"ลองถามดูสิว่าใครบ้างที่จะยังเก็บกวาดสนามรบหลังจากเอาชนะทหารโครงกระดูกได้ นอกจากคนที่รู้ล่วงหน้าว่าจะมีผู้ควบคุมกระดูกที่สามารถควบคุมโครงกระดูกได้ปรากฏตัวขึ้นในภายหลัง การเก็บกวาดเศษกระดูกบนสนามรบสามารถลดทอนพลังของผู้ควบคุมกระดูกได้อย่างมีประสิทธิภาพ"
"ฉันสงสัยอย่างยิ่งว่า ฮั่นหวู่ได้รู้ข้อสอบล่วงหน้า นี่เป็การโกงที่ร้ายแรง โรงเรียนต้องสอบสวนอย่างเข้มงวด"
เถียนเหวินถูกโต้กลับจนพูดไม่ออก แม้เขาจะเชื่อใจในตัวฮั่นหวู่ แต่ก็รู้สึกว่าเื่นี้ช่างบังเอิญเกินไป
"ขอโทษทีนะ" ในตอนนั้น หัวหน้าฝ่ายวิชาการสวี่เหมยก็ก้าวออกมา "เกี่ยวกับคะแนนของนักเรียนฮั่นหวู่ ฉันขอพูดอย่างยุติธรรมสักหน่อย"
"เนื้อหาการสอบครั้งนี้ถูกกำหนดโดยผู้อำนวยการ ก่อนที่จะออกเดินทาง แม้แต่ฉันเองก็ไม่ทราบเนื้อหาที่แน่ชัดก่อนการสอบจะเริ่มขึ้น ถ้าจะบอกว่าฮั่นหวู่รู้เนื้อหาการสอบก่อนล่วงหน้า มีความเป็ไปได้เพียงอย่างเดียวคือ ผู้อำนวยการเปิดเผยข้อสอบให้กับฮั่นหวู่ ครูหลิว คุณคิดว่าผู้อำนวยการจะทำเื่โง่เขลาแบบนั้นหรือ?"
ประโยคคำถามสุดท้ายทำให้หยาดเหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากของหลิวเล่อเทียน หากเขายังคงยืนยันว่าฮั่นหวู่รู้ข้อสอบล่วงหน้า ก็เท่ากับเขาสงสัยว่าผู้อำนวยการช่วยฮั่นหวู่โกง
บารมีของเทพแท้ ไม่อาจถูกตั้งข้อสงสัยได้
หลิวเล่อเทียนไม่อาจแบกรับความเสี่ยงในการตั้งข้อสงสัยต่อผู้อำนวยการได้ เขาจึงต้องเปลี่ยนคำพูดว่า "บางทีผมอาจจะคิดผิดไป นักเรียนฮั่นหวู่อาศัยโชคของตัวเองจึงเอาชนะผู้ควบคุมกระดูกได้"
แต่ถึงแม้จะเป็เช่นนั้น หลิวเล่อเทียนก็ไม่อยากเห็นฮั่นหวู่ได้คะแนนดี
เขาพูดต่อไปว่า "ถึงแม้ว่าฮั่นหวู่จะไม่ได้โกงข้อสอบ แต่คะแนนของเขาก็มีความไม่น่าเชื่อถืออย่างมาก ซึ่งไม่ยุติธรรมสำหรับนักเรียนคนอื่น ๆ เลย"
ครูประจำชั้นคนอื่น ๆ ก็หันไปมองสวี่เหมย
ตอนนี้การก้าวะโอย่างรวดเร็วของฮั่นหวู่ ทำให้พวกเขาตระหนักถึงวิกฤตที่กำลังเกิดขึ้น เพียงแค่กดดันฮั่นหวู่ลง นักเรียนของพวกเขาถึงจะมีโอกาสได้แสดงฝีมือและได้รับรางวัลที่มากขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวเล่อเทียน ใบหน้าเ็าของสวี่เหมยปรากฏรอยยิ้มเยาะขึ้นมา
"ครูหลิว ในฐานะที่คุณเป็กึ่งเทพ คุณรู้ไหมว่าคำพูดของคุณช่างน่าขันเพียงใด การบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์อารยธรรมของอาณาจักรเทพนั้น ไม่เคยพูดถึงความยุติธรรม แต่เป็การคัดเลือกคนเก่งและกำจัดคนอ่อนแอ ไม่ว่าฮั่นหวู่จะได้คะแนนดีด้วยวิธีใด ตราบใดที่เขาไม่ได้โกง ผลคะแนนนี้ก็ควรเป็ของเขา"
"ส่วนเื่ความยุติธรรมที่คุณพูดถึง คุณคิดว่าการที่คุณใช้อำนาจหน้าที่ลำเอียงให้ทรัพยากรแก่หลานชายอย่างหลิวโม่เป็การส่วนตัว มันยุติธรรมต่อนักเรียนคนอื่นหรือ? นักเรียนอย่างฉินซวงที่ครอบครัวสนับสนุนพลังศักดิ์สิทธิ์หลายสิบล้าน มันยุติธรรมต่อนักเรียนคนอื่นหรือ?"
หลิวเล่อเทียนถึงกับพูดไม่ออกในทันที เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าข้อมูลลับที่เขาซ่อนไว้อย่างมิดชิด กลับถูกสวี่เหมยรู้มาก่อนแล้ว
"ไอ้บ้า ที่แท้หลิวโม่ก็เป็หลานชายของนายนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่นายอยากจะเอาเขามาพนันกับฉัน!" เถียนเหวินเพิ่งจะตระหนักได้ว่า หลิวเล่อเทียนวางแผนมาหลอกเขา
แต่พอคิดอีกที ฮั่นหวู่ผงาดขึ้นมาจากความว่างเปล่า จัดการกับผู้ควบคุมกระดูกที่เป็วีรบุรุษได้อย่างง่ายดาย เขาก็รู้สึกดีใจขึ้นมาอีกครั้ง
"มีคำพูดหนึ่งที่ว่า ยกหินขึ้นทุบเท้าตัวเอง ลูกศิษย์ของฉัน ฮั่นหวู่ ผ่านการทดสอบรอบที่สิบเอ็ดไปแล้ว ส่วนหลานชายของนาย หลิวโม่ ถ้าอยากจะผ่านการทดสอบรอบที่สิบเอ็ด คงจะยากเกินคาดเดาใช่ไหมล่ะ"
หลิวเล่อเทียนรีบมองไปที่หน้าจอของหลิวโม่
เห็นั์กระดูกที่ควบคุมโดยผู้ควบคุมกระดูกกำลังทำลายล้างอาณาจักรเทพของหลิวโม่อย่างหนัก อาคารจำนวนมากถูกทำลาย และก็อบลินระดับชั้นยอดนับไม่ถ้วนถูกสังหาร
หลังจากที่หลิวโม่ต้านทานการโจมตีของั์กระดูกหลายครั้ง ในที่สุดก็ไม่สามารถทนต่อไปได้ และจำเป็ต้องประกาศความพ่ายแพ้
ผลงานของเขาถูกจำกัดอยู่ที่อันดับเจ็ดของชั้นปี ซึ่งถือว่าดีมากแล้ว
แต่ยังห่างไกลจากฮั่นหวู่มาก
"ผลการเดิมพันออกมาแล้ว นักเรียนของฉัน ฮั่นหวู่ ผ่านการทดสอบรอบที่สิบเอ็ด ส่วนหลานชายของนาย หลิวโม่ ไม่สามารถผ่านการทดสอบรอบที่สิบเอ็ดได้ ครูหลิว คุณครูทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็พยาน เดิมพันห้าแต้มคุณสมบัติเทพ นายคงไม่คิดจะเบี้ยวใช่ไหม?" เถียนเหวินรู้สึกภาคภูมิใจเป็อย่างมาก
หลิวเล่อเทียนอยากจะเดินหนีไปเหลือเกิน แต่เขาเสียหน้าไม่ได้
สุดท้าย เขาจึงต้องกัดฟันดึงห้าแต้มคุณสมบัติเทพออกมาจากอาณาจักรเทพ แล้วรวมตัวเป็การ์ด ส่งมอบให้กับมือของเถียนเหวิน
เขายังไม่ลืมที่จะเตือนว่า "ครูเถียน โปรดเก็บรักษาห้าแต้มคุณสมบัติเทพนี้ให้ดี สักวันหนึ่ง ฉันจะเอาพวกมันกลับคืนมาทั้งหมด"
เถียนเหวินรับบัตรห้าแต้มคุณสมบัติเทพอย่างไม่เกรงใจ แล้วตอบว่า "ขอบคุณสำหรับคุณสมบัติเทพ ฉันจะไม่ปล่อยให้วันนั้นมาถึงแน่นอน"
การทดสอบจัดอันดับยังคงดำเนินต่อไป