ฉันกับน้ำอิง อยู่กลุ่ม B กำลังจะพากันเดินเข้าไป พอเดินเข้ามาภายในบ้านผีสิงบรรยากาศดูน่ากลัวกว่าที่คิดไว้ ข้างในมีหุ่นฟางและรูปปั้นคนที่ทำออกมาน่ากลัวมากประกอบกับไฟสลัวๆแล้วมีหุ่นบางตัวมันขยับตัวและมีเสียงร้องด้วย แล้วอยู่ๆก็มีอะไรไม่รู้ล่วงลงมาจาก้า ทำให้ทุกคนใกลัว วิ่งหนีไปคนละทิศคนละทาง
ฉันพยายามเดินหาน้ำอิง แต่ไม่รู้เธอเดินไปทางใหน ฉันจึงตัดสินใจเลี้ยวขวาแล้วเดินตรงเข้าไปข้างใน บรรยากาศข้างในน่ากลัวมากจิงๆ อยู่ๆฉันก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมาอีกแล้ว ไม่รู้ทำไมเวลาที่ฉันมีประจำเดือนฉันมักจะปวดท้องตลอด ฉันพยายามเดินหาทางออกให้เร็วที่สุด อยู่ๆ ฉันก็เดินสดุดอะไรรู้ คงจะเป็สายไฟเพราะเหมือนว่าไฟมันจะดับไปหนึ่งดวง จากที่ข้างในมืดอยู่แล้ว พอฉันทำไฟดับอีกตอนนี้แทบมองทางไม่เห็นเลย ฉันหยิบมือถือมาส่องไฟแล้วเดินไปเรื่อยๆตามทาง ยิ่งเดินฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าท้องของฉันยิ่งปวด ฉันเดินกุมท้องของฉันไว้ มันปวดมากจริงๆ ตอนนี้คนเดียวที่ฉันนึกถึงคือพี่เอ แต่เค้าจะมารับฉันใหมถ้าฉันจะโทรไปขอความช่วยเหลือจากเค้า ฉันไม่รู้จริงๆว่าเค้าจะมาช่วยฉันรึเปล่า ฉันกำลังตัดสินใจกดเบอร์โทรออก. แต่อยู่ๆก็มีอะไรไม่รู้มาแตะที่ไหล่ของฉัน. ฉันสดุ้งสุดตัว พนมมือสวดมนต์
เอ > เป็อะไร
พอฉันได้ยินเสียง สติของฉันถึงกลับมา ฉันรู้ทันทีว่าเสียงที่พูดคือเสียงของพี่เอ ฉันจำเสียงของเค้าได้ดี
นาบี > นาว่าจะโทรหาพี่อยู่พอดีเลยค่ะ
เอ > มีอะไร
นาบี > นาปวดท้อง นาคงร่วมกิจกรรมไม่ไหว
เอ > ไม่ไหวก็ไม่ต้องเข้าร่วม มาฉันพาออกไป เดินไหวใหม
นาบี > ไหวค่ะ
ฉันเดินมาได้สักพักฉันก็รู้สึกปวดท้องหนักขึ้น ฉันจึงหยุดเดิน
เอ > เดินไหวใหม มาฉันอุ้มออกไปดีกว่า
อยู่ๆพี่เอก็อุ้มฉันขึ้นแล้วพาฉันเดินออกจากที่นี้ พอออกมาจากบ้านผีสิงได้ พี่เอก็พาฉันเดินตรงมาที่ห้องพักของเค้า
นาบี > นี้พี่จะพานาไปใหน นาต้องไปร่วมกับเพื่อนๆอีกนะคะ
เอ > วันนี้นอนห้องฉัน ไม่ต้องไปใหนแล้ว
นาบี > แต่ว่า
เอ > ไม่ต้องแต่ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ต่อให้ฉันปฏิเสธเค้ายังไงฉันก็ขัดเค้าไม่ได้อยู่ดี ฉันจึงทำได้เพียงอยู่นิ่งๆให้เค้าอุ้มฉันไปที่ห้องของเค้า
ตอนนี้ฉันนอนอยู่บนที่นอน แต่ฉันไม่ลืมที่จะหยิบมือมือมาไลน์บอกน้ำอิง ว่านอนที่ห้องปฐมพยาบาลเพราะปวดท้องประจำเดือน ฉันนอนเอามือกดที่ท้อง
เอ > ปวดมากใหม
นาบี> ก็ปวดมากค่ะ
เอ> แล้วต้องทำยังไงถึงจะหายปวด
นาบี> คงต้องกินยา แต่ตอนนี้คงจะไม่มี ถ้ามีอะไรอุ่นๆมาวางที่หน้าท้องคงช่วยได้ค่ะ
พอฉันพูดจบ พี่เอก็เดินขึ้นมานอนข้างๆฉัน แล้วเค้าก็เอาฝ่ามือใหญ่ๆของเค้ามาลูปที่หน้าท้องของฉันไปมา. ถึงมันจะไม่ได้อุ่นมากเหมือนถุงทำความอุ่น แต่ทำไมมันทำให้ฉันปวดท้องน้อยลงได้ก็ไม่รู้. ฉันนอนให้พี่เอเอามือลูปหน้าท้องของฉันอยู่แบบนั้น จนไม่รู้ว่าฉันเผลอหลับไปั้แ่ตอนใหน
หลังจากวันนั้นที่ฉันนอนที่ห้องพี่เอ พอเช้ามาฉันก็รีบออกจากห้องแล้วไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆตามเดิม นี้ก็เป็วันสุดท้ายที่เราจะอยู่ที่ค่ายแล้ว สายๆของวันนี้รุ่นพี่จะประกาศคะแนนการเข้าฐานของแต่ละกลุ่ม เสร็จแล้วก็คงได้กลับบ้านกัน จากวันแรกที่รุ่นพี่แจกแตงโมกลุ่มละลูกให้ช่วยกันดูแล น้ำอิงก็บอกว่าฝากแตงโมไว้ที่พี่วายุ เช้านี้เธอคงจะต้องไปเอา
ตอนนี้พวกเรานั่งรวมกันอยู่สนามหญ้า รอรุ่นพี่บอกผลคะแนนว่ากลุ่มใหนจะเป็กลุ่มที่ได้คะแนนเยอะที่สุด กลุ่มใหนได้คะแนนน้อยคงต้องมีโดนรุุ่นพี่ทำโทษแน่ๆ
น้ำอิง > นาบีๆๆ อะนี้แตงโมกลุ่มเรา
นาบี> โอเคร เดี๋ยวนาเอาไปให้หัวหน้าทีมถือไว้นะ
น้ำอิง> จร้า. ตื่นเต้นจังเลยนาบี กลุ่มเราจะได้กี่คะแนนกันนะ
นาบี > รอลุ้นๆๆ เดี๋ยวก็ประกาศแล้ว นาก็ตื่นเต้น
พอผลประกาศคะแนนออกมา คะแนนกลุ่มฉันไม่ใช่กลุ่มที่ได้คะแนนน้อยที่สุด และก็ไม่ใช่กลุ่มที่ได้คะแนนมากสุด แต่กลุ่มฉันต้องโดนลงโทษสาเหตุเพราะสมาชิกในกลุ่มแอบไปขโมยแตงโมกลุ่มอื่นมากิน สรุปก็ต้องโดนทำโทษทั้งกลุ่ม ต้องจับคู่เป็บัดดี้กับรุ่นพี่ เดี๋ยวรุ่นพี่จะเดินมาเลือกรุ่นน้องเอง( ต้องอ่านเื่ รักร้ายนายวายุนะคะ)
ระหว่างที่พวกเรากำลังยืนรอลุ้นว่าจะได้รุ่นพี่คนใหนเป็บัดดี้ คือถ้ารุ่นพี่เลือกแล้วเราต้องคอยเทคแคร์รุ่นพี่เป็เวลา 1 อาทิต หลังจากที่กลับไปเรียนที่มหาลัย
น้ำอิง > เราจะได้รุ่นพี่คนใหนนะนาบี
นาบี > นั้นซิ ขออย่าให้เป็เค้าก็แล้วกัน
น้ำอืง > เค้า เค้าใหนหรอ
นาบี > เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
น้ำอิง > นาบี นั้นไง เหมือนรุ่นพี่คนนั้นที่เดินมาจะเลือกนาบีเลย
นาบี > คนใหน
เอ > คนนี้คนของกู
จากที่น้ำอิงบอกเหมือนจะมีรุ่นพี่คนนึงเดินมาหาฉันจิงๆ แต่พี่เค้าไม่ทันได้พูดอะไร พี่เอก็เดินเข้ามาสะก่อนแล้วก็เลือกฉันให้เป็บัดดี้ของเค้า
#เอ#
ตอนที่เค้าให้เลือกรุ่นน้องมาเป็บัดดี้ ผมก็สังเกตุห็นแล้วหละว่ามันเหมือนจะมีผู้ชายเดินไปหานาบี แต่เื่อะไรผมจะให้มันแย่งคนของผมไปล่ะ ผมรีบเดินไปตัดหน้ามันก่อนที่มันจะได้เอ่ยพูดอะไร พอกิจกรรมรับน้องจบ ทุกคนก็พากันขนกระเป๋าขึ้นรถ ผมจึงเดินไปหาน้ำอิง บอกเธอว่าผมขอนั่งกับบัดดี้ผม น้ำอิงเธอก็ไม่ได้ถามอะไรผมต่อ เธอพยักหน้าเข้าใจ แล้วเดินไปนั่งที่อื่นแทน
นาบี > ตรงนี้น้ำอิงนั่งค่ะ
เอ> พี่คุยกับน้ำแล้วว่าขอนั่งตรงนี้กับบัดดี้
นาบี > ทำไมละคะ
เอ > อยากนั่งด้วยไม่ได้หรอ
ระหว่างที่ฉันนั่งรถมาตลอดทาง ฉันก็ไม่ได้คุยอะไรกันกับพี่เอต่อ ทำไมพักนี้ฉันชอบง่วงนอนบ่อยๆ แล้วก็กินเยอะขึ้นด้วยนะ
เอ > ง่วงหรอ
นาบี > ค่ะ
เอ > นอนหนุนตักพี่ใหม
นาบี > ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณค่ะ
ฉันรู้สึกว่าพักนี้พี่เอ เค้าชอบทำต้วแปลกๆกับฉัน คำพูดก็ดีขึ้นชวนฉันคุยมากขึ้น จากเมื่อก่อนแทนตัวเองว่าฉันตลอด มาหลังๆมีแทนตัวเองว่าพี่ แล้วก็พูดจากับฉันดีขึ้น
จากที่ฉันนั่งคิดอะไรเพลินๆ ไม่รู้ว่าฉันเผลอหลับไปตอนใหน ตื่นมาอีกทีก็ถึงมหาลัยแล้ว พอฉันจะลุกขึ้นยืนแต่พี่เอก็จับมือฉันไว้ก่อน
เอ > คืนนี้ไปนอนที่คอนโดพี่นะ
นาบี > แต่ว่า
เอ > ไม่ต้องแต่ เอากระเป๋าแล้วไปรอพี่ที่หน้าตึกคณะเดี๋ยวพี่ขับรถไปรับ
นาบี > ค่ะ ก็ได้ค่ะ
ถ้าเค้าพูดแล้วต่อให้ฉันไม่อยากไป ฉันก็ต้องไปอยู่ดี ฉันจึงตอบตกลง พอฉันเดินลงรถได้ฉันก็เดินไปหยิบกระเป๋า แล้วยืนคุยกับน้ำอิงนิดหน่อย จากนั้นก็เดินไปรอพี่เอ ตามที่เค้าบอก
#เอ#
ผมรู้สึกว่านาบีเธอดูเหมือนคนไม่ค่อยสบาย หน้าตาดูซีดๆ ผมเลยอยากให้เธอไปนอนที่คอนโดผม ไม่รู้สิไม่รู้ทำไมผมถึงอยากดูแลเธอ
___________________________________