"ลูอิสมาสั่งการเเทนข้า เดี๋ยวข้าข้าจะไปจัดการัที่บินอยู่"
"รับทราบ ระวังตัวด้วยครับท่านเกล"
อัศวินพวกนี้เป็อัศวินของอาณาจักรโยเยี่ย เมื่อมีคนใช้คำภีต้องห้ามพวกเขาก็ได้มาที่นี่ตามคำสั่งของพระาาของพวกเขา คนที่เป็คนคอยสั่งการคือเกลหัวหน้าอัศวินของอาณาจักรเขาเป็คนที่มีรูปร่างใหญ่
"ทำไมที่นี่สิ่งก่อสร้างมันเเปลกประหลาดอย่างนี้นะ"
"เ้าอย่าเพิ่งไปสนใจเื่นั้นเลยน่าจัดการมอนให้หมดก่อน"
ณ ดาววีร่าเมืองโยเนีย
อาณาจักรโยเนียตอนนี้ได้เกิดความวุ่นวายอย่างใหญ่หลวง นี่เป็ผลพวงของการใช้คัมภีต้องห้ามทำให้มอนสเตอร์เเตกเตื่อนเเละโจมตีเมือง ในเมืองตอนนี้มีทหารวิ่งไปทั่วทุกที่
"ดูจากที่อัศวินรายงานมาน่าจะมีคนใช้คำภีต้องห้ามพะยะคะ"
"เฮ้อ-เเล้วทหารที่ส่งไปตรวจสอบพื้นที่ที่เวทย์เเปลปรวนเป็ยังไงบ้าง"
"ยังไม่มีการรายงานกลับมาพะยะคะ"
"ท่านพ่อคะ เกิดอะไรขึ้นหรอคะ"
มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นดูจากหน้าตาเธอเเล้วอายุประมาณ 17-18 ปี เธอมีหน้าตาสีสวยมากผมของเธอเป็สีเงิน ผิวของเธอขาวเนียนไม่มีรอยตำหนิ
"เอเรียพ่อบอกให้เ้าอยู่ในห้องไม่ใช่หรอ!"าาดูโกรธ
"หนูเป็องหญิงของประเทศนี้นะคะจะให้หลบอยู่ในที่ปลอดภัยในขณะคนอื่นเสี่ยงอันตรายอยู่หรอค๊ะ!!"เอเรียพูดเสียงดัง
พระาาพูดไม่ออกสุดท้ายเขาก็ต้องบอกเื่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เอเรียฟัง
ณ ดาวโลก
อัศวินของอาณาจักรได้กำจัดพวกมอสเตอร์ไปจนเกือบหมดเเล้ว นั้นทำให้ทหารที่อยู่ข้างนอกสามารถเข้ามาข้างในได้
เมื่อทหารเข้ามาเเละเห็นพวกอัศวินพวกเขาก็เล็งปืนใส่ทันที ฝั่งอัศวินก็เตรียมที่จะสู้เหมือนกัน เเต่ก็มีเสียงคำรามดังขึ้นจากบนท้องฟ้า"โฮกกกกกกกกก!--"
ทุกคนได้ยินเสียงก็หันไปมองเเละพบกับัตัวหนึ่งกำลังบินโฉบลงมาที่พวกทหาร เมื่อหัวหน้าอัศวินเกลเห็นเขาก็สั่งการ"กางบาเรียให้พวกเขาเร็ว!!"
"--บาเรีย--"
ัที่พุ่งลงมาชนกับบาเรียจนเเตกเเละกระเด็นลงไปบนพื้น เมื่อทหารพวกนั้นเห็นว่ามันอยู่บนพื้นพวกเขาก็เริ่มระดมยิง ฝั่งอัศวินก็ร่ายเวทย์โจมตีระยะไกลใส่เหมือนกัน สุดท้ายัตัวนั้นก็ตาย เเละก็มีทหารคนหนึ่งเดินไปยังด้านหน้าพวกอัศวิน
"พวกนายคงไม่ใช่ศัตรูของเราสินะ ขอบคุณมากที่ช่วยพวกเราเอาไว้เมื่อกี้ไม่ทราบว่าพวกคุณคือ?"
หัวหน้าอัศวินเกลเดินมาหาทหารคนนั้น"ข้าชื่อเกลหัวหน้าอัศวินเเห่งอาณาจักรโยเนีย เเล้วเ้าคือ?"
"ผมชินเป็คนคอยสั่งการทหารพวกนี้ครับ เเล้ว อาณา..จักร.โยเนีย?ที่คุณบอกนี่หมายถึงที่ไหนหรอครับ"
"ข้าก็ไม่เเน่ใจเหมือนกันเเต่พวกข้าออกมาจากประตูมิตินั้น"
เกลชี้ไปที่ด้านหลังของเขามันมีประตูขนาดใหญ่อยู่มันสูงประมาณ100 เมตรเเละว่ามาก ตอนนั้นเองเสียงของพวกนักเรียนก็ดังขึ้น
"ทหาร พวกทหารมาเเล้ว!!"
"พวกเรารอดเเล้ว!"
พวกนักเรียนที่เเอบอยู่ที่ต่างๆพวกเขาออกมาเเละวิ่งไปหาทหารพวกนั้นอย่างรวดเร็ว ตอนนี้คนที่ยังอยู่บนห้องก็มีเเต่นิว วินเเละข้าวเเละคนอื่นๆอีกไม่กี่คน
"นี่วิน เื่ที่ชั้นเล่าให้นายฟังห้ามเอาไปบอกใครเด็ดขาดเลยนะ"นิวกระซิบ
"อืม รู้เเล้วน่า"
"พวกเรารออยู่ที่ห้องกันเถอะอีกซักพักเดี๋ยวก็มีคนขึ้นมาเองเเหละ เพราะข้าวก็ยังาเ็อยู่ด้วย"นิวบอกวินเเละข้าว
ไม่นานหลังจากนั้นก็มีพวกทหารขึ้นมาบนตึกเเละพาคนที่าเ็ทุกคนไปรักษาพวกเขาบอกให้คนที่ไม่ได้าเ็อะไรกลับบ้านได้
เมื่อนิวได้กลับบ้านไปเขาก็นึกบางอย่างขึ้นได้ "ลืมกระเป๋าไว้ที่ห้องเก็บอุปกรณ์หรอเนี่ย อ๊ะ!วันนี้เราไม่ได้ใช้ของในกระเป๋าเลยนี่หว่า-เฮ้อ" จากนั้นนิวก็หลับไปบนเตียงด้วยความเหนื่อย
ตอนนี้ทีวีทุกช่องได้รายงานข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาได้บอกว่าเหตุการณ์นี้เป็สิ่งที่เกิดขึ้นจากเวทย์มนต์เเละเรียกมันว่ามหาเวทย์ ประตูมิติที่เปิดขึ้นมีอยู่ 3 เเห่ง ประตูมิติทุกบานเปิดขึ้นในประเทศไทย ทั้ง 3 บานได้เปิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยม 3 เเห่ง จากเหตุการณ์นี้ได้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 500 คน
วันต่อมาได้มีการเเถลงการเพิ่มเติมโดยผู้ที่มานั้นคือาาของอาณาจักรโยเนีย เขาได้เล่าเื่ของดาววีร่าว่าที่นั่นมีอะไรบ้างเเละสาเหตุของการเกิดมหาเวทย์ขึ้นว่าเกิดจากอะไร เเละเขาก็ได้เเสดงความเสียใจกับครอบครัวของคนที่เสียชีวิต
"ข้าชื่อลูเชี่ยนเป็าาของประเทศที่ชื่อว่าโยเนีย พวกข้าอาศัยอยู่ที่โลกที่ชื่อว่าวีร่า เเละที่โลกของพวกข้า........."
หลังการเเถลงการไม่กี่วันนายกรัฐมนตรีก็ได้ออกมาบอกว่าเขาได้ทำข้อตกลงกับาาของโยเนีย โดยประเทศไทยต้องสอนความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีที่มีอยู่ให้โยเนีย ส่วนทางโยเนียก็จะให้คนมาสอนเวทย์มนต์ซึ่งเป็สิ่งที่คนทุกคนไม่นึกได้ฝันว่ามันจะมีจริง
"ตู๊ดดดดดดดด"
"ฮัลโหลวิน นายมีอะไรหรอ"
"นิวนายสนใจไปเที่ยวเล่นที่ชายทะเลกันหน่อยไหมวันเสาร์นี้อะ พอดีชั้นมีเื่อยากถามนายเยอะไปหมดเลย"
"ได้ๆกี่โมงหละ"
"เจอกันตอน 8 โมงละกัน"
"เคเเล้วเจอกัน"
เมื่อถึงวันเสาร์วินเเละนิวออกมาเดินริมชายหาดเเสงเเดดยามเช้าส่องมาที่พวกเขา มีเสียงคลื่นเบาๆ "นิวนายได้ยินรึยังที่าาที่ชื่อลูเชี่ยนคนนั้นบอกอะ ที่เขาจะให้นักเรียนที่รอดชีวิตจากโรงเรียนที่เกิดมหาเวทย์ขึ้น ไปเรียนที่โรงเรียนเวทย์มนต์ได้หนะ" วินพูดโดยท่าทีที่ตื่นเต้น
"ถึงเขาจะไม่ได้บอกชั้นก็รู้อยู่เเล้วน่า"
"ฮ้าๆๆๆ จริงด้วยก็นายย้อนเวลามานี่เนอะ"
"เออ ชั้นลืมถามไปเเต่ทำไมตอนนายฟังเื่ของชั้นเเล้ว นายดูไม่ค่อยใเลยนะ"
วินเอามือเกาหัว"อันนี้ ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันเเหะ"เขาไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี"เเต่ที่ชั้นอยากถามก็คืออนาคตที่นายจากมาชั้นเป็ยังไงหรอ"เขารอฟังคำตอบอย่างตื่นเต้น
"ชั้นว่า นายอย่ารู้เลยดีกว่า"นิวทำหน้าเศร้า
"ดูท่า ชั้นคงตายไปเเล้วใช่ไหมละ นายช่วยบอกชั้นหน่อยได้ไหมว่าชั้นตายได้ยังไง"วินพูดเสียงเรียบ
นิวได้เล่าเกี่ยวกับการตายของวิน สาเหตุที่เขาตายเพราะว่าเขาดันไปเจอกับกองทัพปีศาจเข้าระหว่างที่เดินทางไปหมู่บ้านเเห่งหนึ่งเพื่อหาผู้หญิงที่เขาชอบ
"ถ้าจะให้พูดสั้นๆง่ายๆเลยก็คือ เเกตายเพราะติดหญิงไงหละ"
"เฮ้อ"ตอนนี้วินรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที
"ว่าเเต่นิวนายคิดว่าจะมีใครในโรงเรียนที่จะรับคำเชิญไปเรียนที่โลกฝั่งนู้นบ้างหรอ"
"จากที่ชั้นจำได้ก็มีประมาณครึ่งนึง จากคนทั้งหมดหนะ"
"คนที่ไม่ไป คงจะมีความกลัวฝังใจจากเหตุการณ์ตอนนั้นสินะ"
นิวกับวินก็ยังคงเดินเรียบชายหาดเเละคุยกันไปเรื่อยๆ จนถึงเที่ยงพวกเขาก็ไปหาข้าวกินกันจากนั้นพวกเขาก็เตียมที่จะกลับบ้านกัน
"ไว้เจอกันอีก 2 วันข้างหน้านะ"นิวลุกขึ้นเเละกล่าวลา
"ได้เลยชั้นโครตตื่นเต้นเลยที่จะได้เห็นโลกฝั่งนู้นอะ!"
นิวยิ้มให้นิวหลังจากนั้นเขาก็เดินออกไปจากร้านอาหาร เเละกลับบ้านของเขาเขาไปเตรียมชุดเเละของต่างๆสำหรับการไปเรียนที่โลกอักฝั่ง
เวลาผ่านไปได้ 2 วัน วันนี้เป็วันที่ทุกคนจะได้เลือกว่าจะไปเรียนที่โลกฝั้งนั้นหรืออยู่เรียนต่อที่นี่ ประมาณครึ่งหนึ่งพวกเขาเลือกที่จะอยู่ที่นี่
เเต่ก็มีอีกครึ่งหนึ่งที่เลือกที่จะไปครอบครัวของพวกเขามาส่งเเละเตรียมสัมภาระมามากมาย
"นิว!ชั้นอยู่นี่"
เสียงะโของวินดังขึ้น นิวหันไปมองเเละเขาก็เห็นวินวิ่งมาหาเขาวินพูดด้วยความตื่นเต้นเกี่ยวกับสิ่งที่เขาคิดว่าจะได้เห็นในโลกฝั่งนั้น
"เอาละ ถ้าพร้อมกันเเล้วก็ตามข้ามา"
ชายที่ใส่ชุดเกราะคนหนึ่งพูดขึ้นเขาตัวใหญ่ดูหน้ากลัว เขาเดินนำนักเรียนทุกคนไปที่ประตูเขาหันกลับมาเเละพูดบางอย่าง"โลกที่พวกเ้ากำลังจะเห็นมีชื่อว่าวีร่า เเละโลกของพวกเราก็มีอันตรายมากมายดังนั้นถ้าพวกเ้าคนไหนอยากเป็ใจก็ทำซะตอนนี้"เขาหันกลับเเละเดินเข้าประตูไป
ไม่มีใครที่เดินออกไปหรือทำท่าทางหวาดกลัวเเม้เเต่คนเดียว กลับกันทุกคนมีสีหน้าตื่นเต้นพวกเขาอยากรู้ว่าในโลกที่พวกเขาไม่รู้จักจะเป็ยังไงกันเเน่ นักเรียนทุกคนเดินตามชายคนนั้นไป
เมื่อผ่านประตูมาเเล้วภาพที่อยู่ข้างหน้าพวกเขาตอนนี้คือป่ารกทึบน่ากลัว มีต้นไม้ขึ้นเต็มไปหมดข้างหน้าพวกเขาตอนนี้มีอัศวินกลุ่มใหญ่กำลัง ยืนเพื่อรอพวกเขาอยู่ เเต่เมื่อมองไปตรงกลางก็จะเห็นพระาาของโยเนียยืนอยู่
"ยินดีต้อนรับนักเรียนเเลกเปลี่ยนจากต่างโลกทั้งหลาย สู่โลกของวีร่า"พระาาพูดจบเขาก็มองดูพวกนักเรียนที่มีสีหน้าหวาดกลัวกับสภาพโดยรอบเขาจึงพูดว่า"พวกเ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก นี่เป็ป่าที่มอนสเตอร์อาศัยอยู่มันเลยดูน่ากลัว เเต่ว่าเมื่อผ่านป่านี้ไปก็จะถึงเมืองของข้าเเล้วหละ"
"เมืองของเขางั้นหรอ เขาหมายความว่าไงหรอนิว"
"ก็เขาคือาาของอาณาจักรโยเนียไงจำไม่ได้หรอ"
"เออจริงด้วย"
"เื่อื่นชั่งมันก่อนเถอะตอนนี้เเค่ตามพวกอัศวินไปก็พอ"
พวกนักเรียนเดินตามเหล่าอัศวินไปจนผ่านออกจากป่า จากนั้นก็เดินต่ออีกซักพักด้านหน้าพวกเขาคือเมืองที่ใหญ่โตมาก รอบเมืองมีทุ่งข้าวเเละสัตว์เต็มไปหมดเป็ภาพที่สวยงามที่ทำให้จดจำไม่มีวันลืม
7K
