คิมหันต์ - The Destiny - ตอนที่ 36

“อย่านะ!”

เซร่าร้องเสียงหลง พร้อมกับพยายามยันตัวให้ลุกขึ้นจากโซฟา

แต่ช้ากว่าหญิงสาวคนนั้น เธอตรงเข้าผลักเซร่าล้มลงไปนอนอยู่บนโซฟา เอามือข้างหนึ่งจับไหล่ของเซร่าเอาไว้ พร้อมกับยกมืออีกข้างเพื่อจ้วงมีดกรีดแทงไปที่ใบหน้า

เซร่าจับมือของหญิงสาวที่ถือมีดเอาไว้ทัน พร้อมกับยันเอาไว้อย่างสุดแรง แต่เซร่าไม่สามารถสู้แรงของหญิงสาวคนร้ายได้

ใบมีดจ่อลงมาใกล้กับใบหน้าของเธออย่างช้าๆ โดยมีสายตาของหญิงสาวคนร้ายที่จ้องมองใบหน้าเซร่าอย่างสะใจ

“อ๊า!!!!!!!!!”

พลั่ก!

“โอ๊ย!”

เคร้ง!

เซร่าหลับตาพร้อมกับรวบรวมกำลังถีบไปที่ท้องน้อยของหญิงคนร้าย ทำให้ใบมีดตวัดเฉี่ยวบาดที่ใบหน้าของเซร่านิดเดียว

มีดเล่มนั้นกระเด็นหลุดจากมือ เนื่องจากหญิงสาวคนร้ายหล่นลงไปนอนกองกับพื้น

เซร่ารีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับจะวิ่งออกจากห้องพักคนไข้พิเศษ

“ว้าย!!”

พลั่ก!!

หญิงสาวคนร้ายยึดจับข้อเท้าของเซร่าเอาไว้ พร้อมกับกระชากอย่างแรง ทำให้เธอเสียหลักการทรงตัวล้มลงนอนกับพื้นพรม

หญิงสาวคนร้ายไม่รอช้าฉวยโอกาสขึ้นคร่อมร่างของเซร่าและกระหน่ำตบตีอย่างไม่ยั้ง

เซร่าพยายามดิ้นรน และเอามือปัดป้องเอาไว้

แคลร์พยายามเอามือข้างที่พอใช้การได้ ยื่นไปที่ปุ่มเรียกพยาบาล แต่ก็ไม่สามารถเอื้อมมือไปกดถึง

เซร่าพยายามดิ้นรนและสู้สุดฤทธิ์ แต่ดูเหมือนกำลังของเซร่าอ่อนแรงลง และไม่สามารถสู้แรงของหญิงคนร้ายได้

แคลร์พยายามช่วยเหลือเซร่า เธอพลิกตัวมาทางด้านซ้าย แล้วเอามือซ้ายจิกไปที่ผมของหญิงสาวคนร้ายพร้อมกับกระชากออกมาอย่างแรง

แควก!!!!!!!!!!

วิกผมยาวสีน้ำตาลที่หญิงสาวคนร้ายใส่เอาไว้หลุดติดมือแคลร์ไปอย่างง่ายดาย

เซร่าตกตะลึงเมื่อพบว่าหญิงสาวที่ทำร้ายเธอเป็นคนผมสั้นตัดเป็นทรงบ๊อบ

แคลร์ก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน หญิงสาวคนร้ายชะงักมือจากการทำร้ายเซร่าหันมาจ้องมองแคลร์ด้วยแววตาโกรธแค้น

“คุณเรน่า.....”

เสียงท้ายของแคลร์หายเข้าไปภายในลำคอของเธอ สีหน้าตกตะลึงเมื่อรู้ว่าคนที่สั่งให้มาทำร้ายเซร่า และคนที่ทำร้ายเธอคือคนๆ เดียวกัน

“แก!! อย่าอยู่เลย!!”

เรน่าคำรามเสียงดังลั่น พร้อมกับกระโจนเข้าหาแคลร์ทันที

“อย่านะ!!!!!!!!”

แคลร์กรีดร้องออกมาดังลั่น เรน่าตรงเข้าตบตีแคลร์อย่างไม่ยั้ง

เซร่าพยายามยันตัวลุกขึ้นเพื่อตรงเข้าช่วยเหลือแคลร์

หญิงสาวตรงเข้าล็อคคอของเรน่าเอาไว้ และพยายามดึงตัวเธอให้ออกห่าง

ร่างกายของแคลร์บอบช้ำ และเริ่มมีเลือดไหลซึมที่หน้าผาก

เรน่ากระทุ้งศอกเข้าที่สีข้างของเซร่า ส่งผลให้เธอปล่อยมือและทรุดลงไปกองกับพื้น

เรน่าหอบเล็กน้อย ก่อนจะยืนมองเซร่าด้วยแววตามุ่งร้าย และหันไปมองแคลร์ที่นอนหมดฤทธิ์หอบอยู่บนเตียง

เรน่ายิ้มออกมาอย่างเหี้ยมเกรียม สายตาไปสะดุดกับมีดที่เธอทำหล่นเอาไว้

เรน่าเดินตรงไปหยิบมีดขึ้นมา เซร่าเงยหน้ามองเรน่าอย่างตื่นตระหนก

เรน่าเดินย่างสามขุมตรงเข้าหาเซร่าอย่างช้าๆ

“หึ! คิดว่าจะหนีฉันพ้นงั้นเหรอ”

เรน่าตรงเข้าจิกผมของเซร่าให้เงยหน้าขึ้นมองตน พร้อมกับตวัดใบมีดที่คมกริบผ่านใบหน้าของเซร่าไปมาช้าๆ เลือดที่ไหลซึมออกมาจากใบหน้าด้านข้างของเซร่าหยดลงบนพื้นพรมเป็นจุดสีแดง

“เธอ.....คิดว่า..ทำแบบนี้...แล้วคิมหันต์จะหันมามองเธองั้นหรือ? เขาชอบออยเฟ่ย์อยู่ต่างหากเล่า”

เซร่าพยายามพูดออกมาอย่างกระท่อนกระแท่น

“ไม่ลองก็ไม่รู้หรอกนะ ส่วนนังออยเฟ่ย์น่ะ ฉันมีวิธีจัดการมันอยู่แล้ว อย่าห่วงไปเลย” เรน่าแสยะยิ้มให้กับเซร่าอย่างเป็นต่อ

“ตอนนี้แกควรจะห่วงตัวเองมากกว่านะ ฮะ ฮะ” เรน่ากรีดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบาดใจคนฟังยิ่งนัก พร้อมกับจ่อใบมีดไปที่ใบหน้าของเซร่า

“ไม่มีทาง!!!”

เซร่ารวบรวมกำลังครั้งสุดท้ายยกมือผลักเรน่าให้ออกห่างจากตัวเธออย่างแรงและเร็ว

“โอ๊ย!” เรน่าล้มหงายไปด้านหลังเพราะไม่ทันระวังตัว

เซร่ารีบฉวยโอกาสลุกขึ้นและหันหลังวิ่งไปที่ประตูทันที พร้อมกับเปิดประตู แต่ช้ากว่าที่เรน่าที่ลุกขึ้นตามมาอย่างรวดเร็ว และกระชากตัวของเซร่าเข้ามาในห้อง พร้อมกับผลักกระเด็นลงไปนอนกับพื้นพรมภายในห้องอย่างแรง

“ฤทธิ์มากนักนะแก!!! ตายซะเถอะ!!”

เรน่าคำรามเสียงดังลั่นและพุ่งขึ้นคร่อมร่างของเซร่าที่นอนหอบอย่างเหนื่อยอ่อนที่พื้นทันที เรน่าเงื้อมมือที่ถือมีดเตรียมจ้วงแทงลงที่หน้าอกของเซร่า เซร่าเบิกตาโพลงอย่างตกใจ

"ช่วยด้วยย คิม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เซร่าเอามือปิดหน้าของเธอเอาไว้และกรีดร้องเสียงดังเรียกชื่อของคิมหันต์โดยไม่รู้ตัว

“หยุดนะ!”

“โอ๊ย!”

เคร้ง!!

เพียะ!

คิมหันต์มาทันเวลาพอดี เขาวิ่งตรงเข้ามาจับมือของเรน่าและบิดข้อมือจนมีดตกลงบนพื้น จากนั้นก็กระชากตัวเรน่าออกจากร่างของเซร่า และตบฉาดไปที่ใบหน้าของเธออย่างแรงหนึ่งที

“จับตัวยัยนี่ไว้ อย่าให้หนีล่ะ”

คิมหันต์บิดแขนของเรน่าไพล่หลังเอาไว้อย่างรวดเร็ว และส่งตัวให้กับเหมันต์กับฮิเดกิที่ตามมา

“เรน่า!!”

ออยเฟ่ย์อุทานด้วยความตกใจ เมื่อเห็นเพื่อนของตน

“ปล่อยฉันนะ!! ปล่อยสิ ไอ้บ้า!!”

เรน่าพยายามดิ้นรนเพื่อหนีสุดกำลัง แต่ไม่สามารถสู้แรงของเหมันต์และฮิเดกิได้

คิมหันต์ตรงเข้าไปหาเซร่าและพยายามเอามือที่ปิดหน้าของเซร่าออกจากใบหน้าของเธอ

“อย่านะ!”

“ฉันเอง”

เซร่าปัดป้องมือของคิมหันต์ ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงของชายหนุ่ม

เซร่าหยุดเอามือออกจากใบหน้าของเธอ ก็พบกับใบหน้าของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความห่วงใย

เลือดที่ไหลซึมออกจากใบหน้าของเซร่าเริ่มแห้งเกรอะกรังใบหน้าด้านข้างของเธอ