ลลิวรรณทำงานอยู่หน้าเคาน์เตอร์ สักพักก็มีลูกค้าพาครอบครัวมาเช่าที่พัก
“อ้าว คุณอาจองค์ วันนี้พาครอบครัวมาพักที่นี่หรอคะ” ลลิวรรณกล่าวต้อนรับ
“ใช่ครับ ที่นี่มีบ้านพักว่างมั้ยครับ ่นี้รีสอร์ทเต็มเป็ทิวแถว” อาจองค์กล่าว
“เหลืออยู่หลังนึงค่ะ” ลลิวรรณพูดด้วยความมั่นใจ
“เต็มหมดแล้วเหมือนกันครับ” นายแกะกล่าว
“อ้าว ใครมาพักงั้นหรอ” ลลิวรรณใ
“คุณพัศน์พาแขกผู้ชายมาพักคนนึงครับ” นายแกะรายงาน
“แล้วพี่พัศน์ล่ะ ทำไมไม่แวะหาฉันก่อน” ลลิวรรณสงสัย
“เห็นว่ามีธุระที่ฮ่องกงกะทันหันครับ เลยรีบออกไปทันที” นายแกะกล่าว
“งั้นขอโทษด้วยนะคะ ที่นี่ก็เต็มหมดแล้วเหมือนกันค่ะ” ลลิวรรณกล่าวกับลูกค้า
“ไม่เป็ไรครับ งั้นพวกเราไปกันก่อน” อาจองค์กล่าว
“คงต้องเดินทางหาอีกแล้วสิคะคุณ” ภรรยาเริ่มรู้สึกเหนื่อย
“เอาอย่างนี้มั้ยคะ เดี๋ยวฉันโทรสอบถามรีสอร์ทใกล้ๆ นี้ให้ พวกคุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางค่ะ” ลลิวรรณเสนอ
“ขอบคุณมากเลยครับ” อาจองค์กล่าวอย่างซึ้งใจ
ลลิวรรณเลยโทรสอบถามเ้าหน้าที่ของรีสอร์ทใกล้ๆ นี้ให้ ก็พบว่ามีบ้านพักเหลืออยู่สองหลัง ดังนั้นเธอเลยจองให้ลูกค้าหลังนึง เพื่อที่ครอบครัวนี้จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางหาอีก
“ฉันโทรจองบ้านพักในชื่อของคุณให้แล้วนะคะ เป็รีสอร์ทที่อยู่ถัดไปนี่เองค่ะ” ลลิวรรณกล่าว
“ขอบคุณมากเลยค่ะ ที่นี่บริการดีจริงๆ” ภรรยาอาจองค์กล่าวชม
“แล้วโอกาสหน้ามาใช้บริการใหม่นะคะ” ลลิวรรณกล่าว
“ค่ะ รับรองค่ะ ฉันจะแนะนำเพื่อนๆ ให้มาที่นี่จริงๆ” ภรรยาอาจองค์กล่าว
******************************************************
เพราะความที่ลลิวรรณมีอัธยาศัยดีและบริการเป็กันเอง ทำให้ลูกค้าติดเธอมาก รีสอร์ทของที่นี่จึงเป็ที่แรกที่เต็มก่อนเพื่อน ไม่เพียงเท่านั้น ด้วยความที่ลลิวรรณเป็ผู้หญิงสวยและมีเสน่ห์ จึงทำให้มีผู้ชายตามจีบเธอไม่แพ้กัน
ลลิวรรณรู้สึกเป็ห่วงแขกที่มาใหม่ เพราะบ้านหลังนั้นยังไม่ได้เตรียมข้าวของเครื่องใช้เพิ่มเติมให้เลย ดังนั้นเธอเลยรีบไปจัดการด้วยตนเองโดยที่ยังไม่รู้ว่าแขกที่มาใหม่นั้นเป็ใคร
“สวัสดีค่ะ มีคนอยู่มั้ยคะ” ลลิวรรณกล่าว
หมอพงศธรรู้สึกคุ้นๆ กับเสียงทักทายนั้น เลยเดินไปดูที่หน้าต่าง เขาก็ได้เห็นลลิวรรณอย่างเต็มตา ดังนั้นเขาจึงรีบดัดเสียงทันที
“มีอะไรหรือเปล่าครับ” หมอพงศธรกล่าว
“ฉันเอาของใช้มาให้เพิ่มเติมค่ะ เห็นว่าคุณเพิ่งมาอยู่ใหม่ ต้องขออภัยด้วยนะคะที่ฉันนำมาให้คุณช้าเกินไปค่ะ” ลลิวรรณกล่าว
“คุณวางไว้ที่โต๊ะหน้าบ้านเถอะครับ ผมอาบน้ำเพิ่งออกมา เลยไม่สะดวกออกไปจริงๆ ครับ” หมอพงศธรแกล้งโกหก
“งั้นฉันวางไว้ตรงนี้นะคะ” ลลิวรรณเลยรีบวางทันที
สักพักสาวใช้ก็วิ่งมารายงานเ้านาย
“คุณวรรณคะ คุณเพชรรัตน์ เ้าของสวนส้ม มาขอพบคุณค่ะ” สาวใช้รายงาน
“เขาบอกมั้ยว่ามาด้วยเื่อะไร” ลลิวรรณถาม
“ไม่ได้บอกค่ะ แต่คาดว่าน่าจะมาชวนคุณทานข้าวเย็น เขานี่ก็ช่างขยันจีบคุณเสียจริงนะคะ ตามตื๊อคุณแทบทุกวันเลย” สาวใช้กล่าว
“อื้อ เขาอาจมาด้วยธุระก็ได้ มีอะไรไปทำก็ไปทำเถอะนะ ขอบใจมากที่มาตาม” ลลิวรรณกล่าว
“ค่ะคุณวรรณ” สาวใช้เลยกลับไปทำงานต่อทันที
ลลิวรรณจำต้องเดินไปพบเพชรรัตน์ เพราะยังไงเขาก็เคยเป็ลูกค้ามาพักที่นี่
ทางด้านหมอพงศธร พอได้เห็นลลิวรรณ ทำให้เขารู้สึกดีใจอย่างมาก เพราะความเป็จริงแล้ว เขาได้แอบตามหาเธออยู่ และอยากจะขอโทษเธอ ในใจคิดว่า “ที่แท้ยัยพัศน์ก็ซ่อนน้องสาวไว้ที่นี่เอง ถึงว่าตามหายังไงก็หาไม่เจอเลย” แต่พอเขาได้ยินว่ามีผู้ชายมาจีบวรรณ อยู่ๆ เขาก็รู้สึกหึงหวงขึ้นมา เขาคิดอีกว่า “วรรณเป็ของฉัน ใครหน้าไหนก็แย่งเธอไปไม่ได้”
ดังนั้นหมอพงศธรเลยรีบสวมแว่นตาดำและหมวกที่นายแกะซื้อมาให้ แล้วเดินออกมานอกบ้าน เขาเก็บของใช้ที่วรรณนำมาให้ไปไว้ที่ห้อง แล้วรีบเดินติดตามไปดูวรรณกับชายคนนั้นทันที
2K
