เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

กลุ่มที่ไปดันเจี้ยนในคราวนี้มีมากถึงยี่สิบห้าปาร์ตี้เฉลี่ยปาร์ตี้ละสิบคน แต่ก็มีกลุ่มภาคีนภาสีครามที่มีมากถึงสามสิบห้าคนที่มาในคราวนี้ ปาร์ตี้ที่น้อยที่สุดก็คงเป็นผมกับไอรีนที่มีกันแค่สองคน ดูเหมือนครั้งนี้มีสิ่งที่เธอให้ความสนใจกับมันมากพอเป็นพิเศษ จึงทำให้เธอตัดสินใจที่จะไปร่วมกับกลุ่มเคียร์ดันเจี้ยนในครั้งนี้
เพราะเธอเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจไปกับการรวมกลุ่มกับคนที่มีคนหมู่มากอย่างปาร์ตี้ขนาดใหญ่แบบนี้ จากที่ผมได้ยินได้ฟังมาเมื่อก่อนไอรีนนั้นไต่ขึ้นมาจนถึงแรงค์ C ได้นั้นเพราะการโซโล่เพียงคนเดียวแค่ได้ยินแบบนั้นก็ทำให้ใครต่อใครเรียกว่าอัจฉริยะแห่งยุคได้แล้ว
ส่วนเรื่องราวต่อจากนั้นเธอเองก็จะเข้าร่วมปาร์ตี้ขนาดใหญ่แบบนี้เป็นครั้งคราวแต่ทุกครั้งจะมีพี่สาวของเธอและคุณรู้จักมาด้วยเสมอ ในครั้งนี้แตกต่างออกไปมันมีอะไรไม่ชอบมาพากลบางอย่างเกี่ยวกับดันเจี้ยนที่ว่าแห่งนี้ ถ้าหากผมคาดการณ์ไว้ไม่ผิดเธอจงใจเลือกผมไปด้วยกันในครั้งนี้คงเพราะเหตุการณ์ที่ผมได้ใช้ปืนสั้นไปในครั้งก่อนหน้านี้แน่ๆและมันก็น่าจะเกี่ยวพันถึงอันตรายในระดับที่ไม่สามารถล่วงรู้ได้
ผมกับไอรีนเดินมาคู่กันกลายเป็นจุดสนใจของใครหลายต่อหลายคนตั้งแต่ออกมาจากเมืองทริกซี่เพราะว่าผมกับไอรีนนั้นคุยกันแบบสนิทสนมเกินกว่าจะเป็นแค่คนรู้จักหรือว่าคนที่แค่มาร่วมปาร์ตี้แน่ๆ
สายตาอาฆาตมากมายก็จ้องเขม่นมาที่ตัวของผมไม่ขาดสายและดูเหมือนจะรุนแรงขึ้นตอนนี้ผมคงโดนหมายหัวเอาไว้แล้วเรียบร้อย แต่ก็นะไม่ว่าใครก็มีทั้งคนที่รักและคนที่เกลียดได้ทั้งนั้นเพราะฉะนั้นผมจึงไม่ได้สนใจพวกเขามากนักแต่ตั้งความสนใจไปที่การไปดันเจี้ยนในครั้งนี้ต่างหาก
ในตอนนี้เองกลุ่มเคลียร์ดันเจี้ยนก็จะหยุดพักค้างคืนก่อนจะออกเดินทางไปต่อในวันพรุ่งนี้
“คุณริฮานน่าไม่ทราบว่าพอจะบอกรายละเอียดของการไปดันเจี้ยนให้ผมฟังได้รึเปล่ารวมถึงทีมเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยว่ามันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?”
ไอรีนไม่ได้แปลกใจกับการไม่รู้ของผมแล้วจะเรียกว่าเธอชินแล้วก็ได้
“ดันเจี้ยนที่พวกเราจะไปนั้นพึ่งปรากฏขึ้นมาได้ไม่นานและยังไม่มีใครเข้าไปตรวจสอบมันจึงอยู่ในสถานะ “ยังไม่ได้ถูกเคลียร์” ทำให้ต้องมีทีมเคลียร์ดันเจี้ยนไปสำรวจและเปิดทาง หนึ่งเพื่อเป็นการสร้างแผนที่ให้กับนักผจญภัยทั้งหลาย สองเพื่อกำจัดบอสของดันเจี้ยนออกไปทำให้การทำภารกิจหาของต่างๆสะดวกสบายมากขึ้น สามเพื่อการหาสมบัติส่วนมากทุกคนก็มาเพราะข้อสุดท้ายกันทั้งนั้น”
“เป็นอย่างนี้นี่เอง”
สถานที่ที่เรียกว่าดันเจี้ยนตัวผมเองก็ยังไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นแบบที่ผมเคยเล่นในเกมมารึเปล่า แต่ที่จะไปในครั้งนี้ก็น่าจะมีความคล้ายคลึงกันมากพอสมควร ยังไงก็แล้วแต่ถ้าไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองต่อให้คิดจนสมองระเบิดก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
ไอรีนแสดงท่าทีจะถามอะไรบางอย่างกับผมมานานแล้วแต่เพราะอะไรถึงไม่กล้าถามผมมากันนะ ในเมื่อเป็นแบบนั้นก็จำเป็นต้องให้สภาพบุรุษอย่างผมเป็นคนเปิดโอกาสให้เธอถามมาเอง
“คุณริฮานน่า มีเรื่องอะไรจะถามผมรึเปล่าครับถามมาได้ทุกเรื่องเลยนะครับ”
เมื่อผมพูดขึ้นมาผมก็ถูกไอรีนดึงตัวออกมาจากกลุ่มเคลียร์ดันเจี้ยนก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังถ้ำแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลมากนัก “จะว่ามีก็มีนะแต่มันไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำขอร้อง”
“คำขอร้อง?”
“ฉันคิดว่ามันมากเกินไปที่นายจะทำให้ได้”
“ว่ามาเถอะครับถ้าผมไม่สามารถทำได้จริงก็ค่อยหาทางอื่นเดี๋ยวผมจะช่วยคุณอย่างเต็มที่เอง”
ไอรีนแสดงสีหน้าซาบซึ้งเล็กน้อย
“คือว่า ฉันอยากจะขอยืมอาวุธที่ใช้ไปในครั้งก่อนได้รึเปล่า อาวุธนั่นไม่น่าจะเป็นอาวุธหลักของนาย เพราะนายน่าจะมีอาวุธหลักแต่ยังไม่ใช้มัน”
ผมก็คิดว่าเธอจะขออะไรซะอีกที่แท้ก็คือการขอยืมปืนสั้นนี่เองแต่ว่าเธอเป็นนักดาบทำไมต้องอยากยืมมันด้วยนะ?
“ได้สิครับ”
“จริงเหรอ! นายพูดจริงนะ”
“แต่ว่าพอจะบอกเหตุผลกับผมได้รึเปล่าครับ”
“ฉันอยากได้มันมาเป็นอาวุธสำรองเพราะว่า...”
ไอรีนยื่นดาบของเธอมาตรงหน้าแล้วดึงมันออกมาให้ผมดู นั่นทำให้ผมต้องประหลาดใจเพราะดาบของเธอกำลังที่จะพังเต็มที่แล้ว ถ้าเป็นเมื่อตอนอยู่ในเมืองแล้วเจ้าโลเวลนั่นรู้ว่าไอรีนดาบใกล้จะพังแล้วมันก็คงคิดจะฆ่าผมให้ได้แน่ๆ มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?
“มันเป็นมาตั้งแต่ก่อนจะพบนายเมื่อสามเดือนก่อนฉันคิดว่ามันที่เป็นอาวุธที่ถูกสร้างมาเป็นพิเศษจากช่างฝีมืออันดับต้นๆจะไม่พังง่ายๆแต่เพราะไปต่อสู้กับพวกคนชุดดำแปลกประหลาดนั่นทำให้ดาบเล่มนี้โดนผลกระทบอะไรบางอย่างทำให้มันใกล้จะพังเต็มที่แล้วอย่างมากในตอนนี้แค่ฉันโจมตีไปอีกแค่สามครั้งมันก็น่าจะพังในทันที”
เจ้าพวกมนุษย์ชุดดำพวกนั้นอีกแล้ว มันน่าฆ่าให้ตายไปให้หมดจริงๆ
“ทำไมคุณถึงไม่ไปซื้อดาบในเมืองไปใช้ก่อนละครับ”
ไอรีนส่ายหน้าก่อนที่จะพูดออกมา
“มันไม่สามารถรับผลของทักษะฉันได้แค่ฟาดฟันมันออกไปครั้งเดียวก็พังแล้ว เพราะเป็นแบบนั้นจึงมีแค่ช่างตีดาบที่อยู่เมืองหลวงเท่านั้นที่มีความสามารถมากพอในการตีมันขึ้นมา”
“แบบนี้เป็นปัญหาแน่ๆเพราะคุณใช้ดาบไม่ได้ทำให้คุณไม่สามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้ ถ้าเป็นแบบนั้นผมก็คงให้อาวุธนั่นกับคุณไม่ได้แล้วเพราะว่าคุณเหมาะกับดาบมากกว่า”
“เอ๊ะ! ไหนบอกว่านายจะให้มันกับฉัน นายโกหกฉันอย่างนั้นเหรอ”
“ใจเย็นก่อนครับก็จริงที่ผมบอกว่าไม่สามารถให้อาวุธนั่นกับคุณได้เพราะคุณไม่เหมาะที่จะใช้มัน แต่ผมจะสร้างดาบขึ้นมาให้คุณต่างหากเพราะมีแค่สิ่งนี้เท่านั้นที่จะเหมาะกับคุณที่สุด”
“สร้างดาบให้ฉัน? นายเป็นช่างตีดาบเหรอ?”
“ไม่ใช่ครับ ผมไม่ได้เป็นช่างตีดาบแต่ว่าผมสามารถสร้างมันได้และมันก็น่าจะเป็นดาบที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเล่มที่คุณใช้อยู่ในปัจจุบัน”
ดาบเล่มนั้นในหมื่นทฤษฎีอาวุธของผมนั้นมันคือหนึ่งในเก้าดาบแห่งจักรพรรดิ ดาบที่บรรจุเทคโนโลยีอย่างเตาพลังงานความร้อนซึ่งไม่ได้ต่างไปจากดวงอาทิตย์ขนาดย่อมความร้อนที่มหาศาลถูกบีบอัดในรูปของตัวดาบและมันสามารถปลดปล่อยพลังทำลายที่ตัดผ่าได้ทุกสิ่ง ยิ่งเอามารวมในโลกใบนี้ที่มีทักษะพิเศษจำเพาะแล้วมันจะยิ่งไม่กลายเป็นอาวุธสุดโกงไปเลยเหรอ
“ดาบที่มีประสิทธิภาพมากกว่าดาบเล่มนี้ที่เป็นช่างตีดาบอันดับต้นๆตีขึ้นนี่นะเหรอ?”
“ใช่แล้วครับ ถ้าอย่างนั้นก็รอสักครู่นะครับ”
การสร้างดาบเล่มนี้เรียกได้ว่าค่อนข้างยากเพราะมันมีรายละเอียดมากเกินกว่าของทุกอย่างที่ผมได้สร้างขึ้นมา
รังสรรค์
ขั้นแรกก็สร้างตัวกักเก็บพลังงานขนาดใหญ่ขึ้นมาก่อนแล้วใช้มันกักเก็บพลังงานของดวงอาทิตย์เข้าไปภายใน บีบอัดความร้อนที่มีทั้งหมดให้เล็กลงไปขั้นตอนนี้ผมใช้เวลาไปสิบนาทีกว่าจะทำมันได้สำเร็จและสมบูรณ์
ส่วนขั้นที่สองทำตัวดาบขึ้นมาให้ยาวได้มาตรฐานก่อรูปขึ้นมาด้วยวัสดุที่แข็งแกร่งที่สุดที่มาจากทฤษฎีของผมเองขั้นตอนนี้ใช้เวลาไปไม่นานมากนักห้านาทีก็สามารถทำเสร็จแต่ที่ยากนั้นมันอยู่ที่ขั้นตอนสุดท้ายต่างหาก ขั้นที่สามใส่ที่กักเก็บพลังงานลงไปกระจายพลังงานความร้อนไปทั่วตัวของดาบหลอมรวมมันเข้าด้วยกันในตอนนี้ผมเสียเวลาไปราวสามสิบนาทีถึงจะสามารถทำสำเร็จ ก่อนที่จะต้องมาบีบอัดพลังงานพิเศษที่เกิดจากมวลสารพิเศษอันพิสดารจากนั้นก็ถึงช่วงสุดท้าย นั่นคือการเสริมด้วยพลังความร้อนสูงพร้อมด้วยการสลักชื่อของผู้สร้างมันลงไป โรเบิร์ต ซัมเมอร์
เท่านี้ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย ตัวดาบเป็นสีขาวที่ปกคลุมไปด้วยรัศมีพลังสีแดงอ่อนๆเอาไว้ แต่ว่าผมไม่ลืมที่จะสร้างฝักดาบเฉพาะตัวขึ้นมาให้มันด้วย
ดาบแห่งจักรพรรดิเพลิง ไม่สมบูรณ์ พลังโจมตี 3500 ทักษะเฉพาะตัว เพิ่มพลังโจมตีตามค่ากำลัง 50 + พลังโจมตี 1000 ค่ากำลัง 100 + พลังโจมตี 1500 ค่ากำลัง 150 + พลังโจมตี 2500 ค่ากำลัง 200 + พลังโจมตี 4000 ค่ากำลัง 300 + พลังโจมตี 6500 เมื่อใช้คู่กับทักษะประเภทดาบจะเพิ่มผลทักษะขึ้น 50% เพิ่มการโจมตีด้วยธาตุไฟ 50% เจาะเกราะ 50%
ผมไม่รอให้เสียเวลาใช้ทักษะอัพเกรดต่อในทันที
อัพเกรด
สำเร็จ
สำเร็จ
สำเร็จ
...
สำเร็จ
ดาบแห่งจักรพรรดิเพลิง ไม่สมบูรณ์ +10 พลังโจมตี 5500 ทักษะเฉพาะตัว เพิ่มพลังโจมตีตามค่ากำลัง 50 + พลังโจมตี 1000 ค่ากำลัง 100 + พลังโจมตี 1500 ค่ากำลัง 150 + พลังโจมตี 2500 ค่ากำลัง 200 + พลังโจมตี 4000 ค่ากำลัง 300 + พลังโจมตี 6500 เมื่อใช้คู่กับทักษะประเภทดาบจะเพิ่มผลทักษะขึ้น 50% เพิ่มการโจมตีด้วยธาตุไฟ 50% เจาะเกราะ 50%
ไอรีนที่นั่งดูตั้งแต่ต้นจนจบเธอตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออกมันเป็นทักษะประหลาดมากมันดูไม่เหมือนทักษะตีดาบหรือเป็นไปในทางงานช่างแต่มันคือการสร้างเลยต่างหาก
“ผมให้มันกับคุณครับ”
ผมยื่นดาบแห่งจักรพรรดิเพลิงให้กับไอรีนพร้อมกับฝักดาบที่สร้างให้อีกที
“นายคิดดีแล้วเหรอพลังโจมตีขนาดนี้มันเทียบเท่ากับดาบแรงค์ S เลยนะแถมยังมีทักษะติดตัวด้วยมันเรียกได้ว่าเป็นอาวุธแห่งชาติได้เลยนะ แบบนี้มันมากเกินไป”
“ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ ในเมื่อเป็นคนของผมแล้ว ผมก็...โอ๊ย”
ไอรีนใช้มือของเธอทุบเข้าที่ตัวของผมแล้วหยิบดาบจากผมไป
“ใครเป็นคนของนายกัน เจ้าบ้า!”
ไอรีนลุกยืนขึ้นเดินออกไปที่โล่งกว้างเอาความคิดฟุ้งซ่านอย่างอื่นออกไปจากหัว ทำใจให้สงบผ่อนคลายจากนั้นดึงดาบออกมาจากฝักพลังแห่งเพลิงรายล้อมรอบตัวเต็มไปด้วยความร้อนแรงราวกับเทพธิดาแห่งเพลิงทั้งมวล
เธอใช้ทักษะระดับต่ำที่สุดของเธอออกไปเป็นการฟาดฟันออกไปสามครั้งในพริบตาเดียวจากนั้นดาบก็ถูกเก็บลงในฝัก ภาพตรงหน้าของเธอไกลออกไปห้าเมตรพื้นดินกลายเป็นร่องรอยการฟันของดาบ ยังมีพลังงานความร้อนเปลวเพลิงที่หลอมเหลวกลายเป็นลาวาอันร้อนแรงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งปกคลุมไปทั่วร่องรอยการฟัน
ไอรีนตกตะลึงกับพลังทำลายที่เทียบเท่าได้กับการโจมตีของมังกร
“เป็นยังไงบ้างชอบมันไหม”
“ชอบมันมาก แต่ว่านายจะให้จริงๆฉันเหรอ”
“ก็ผมบอกไปแล้วว่าในเมื่อคุณเป็นคนของผมแล้ว ผมก็...โอ๊ย”
ไอรีนใช้มือของเธอมาทุบที่ผมอีกครั้ง
“เจ้าบ้า! ยังจะเล่นอยู่ได้ ถ้าอยากให้นักฉันจะเอาไปก็ได้”
ได้หยอกล้อสาวสวยแบบนี้ทุกวันผมก็นอนหลับฝันดีแล้ว
“ในเมื่อเสร็จแล้วก็ไปรวมกับกลุ่มใหญ่แล้วพักผ่อนกันเถอะครับพรุ่งนี้จะได้เดินทางกันต่อ”
“นั่นสินะ ไปกันเถอะ”
แต่ว่าเหตุการณ์มันไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดเอาไว้นี่สิ ผมกับไอรีนยังไม่ทันที่จะเดินไปถึงจุดรวมของกลุ่มเคลียร์ดันเจี้ยน ผมกับไอรีนก็พบกับเหตุการณ์ที่อยู่ในการคาดการณ์ของผมในทันที . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 ผมจะสร้างมันให้คุณเอง

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 ผมจะสร้างมันให้คุณเอง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้