แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาภายในห้องเพนท์เฮาส์สวีท ปลุกให้ "วิน" ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราที่แสนสุข เขาค่อยๆ ปรือตาขึ้นปรับโฟกัสรับแสงวันใหม่ สิ่งแรกที่เขารู้สึกไม่ใช่ความงัวเงียหรืออาการปวดเมื่อยจากการโหมงานหนักเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมา แต่เป็ความรู้สึกเบาสบายและอิ่มเอมใจอย่างประหลาด ราวกับแบตเตอรี่ชีวิตของเขาได้รับการชาร์จจนเต็มเปี่ยมเมื่อคืนนี้
วินกวาดมือไปที่พื้นที่ว่างข้างกายโดยสัญชาตญาณ หวังจะคว้ากอดร่างนุ่มนิ่มที่เขานอนกอดก่ายมาทั้งคืน แต่เขากลับพบเพียงความว่างเปล่าและความเย็นชืดของผ้าปูที่นอน ยับย่น
"ไอรีน?"
ความตื่นตระหนกแล่นวูบเข้ามาในใจชั่วขณะ หรือว่าเธอจะกลับไปแล้ว? หรือว่าเื่เมื่อคืนเป็เพียงความฝัน?
แต่กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวนิลาและดอกไม้ที่ยังคงลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ยืนยันว่าทุกอย่างคือความจริง วินถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่ง และทันทีที่ขยับตัว เขาก็ต้องนิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงความปวดหนึบที่กลางลำตัว
อาการแข็งตัวตามธรรมชาติยามเช้าของเขาในวันนี้ มันรุนแรงกว่าปกติหลายเท่า อาจเป็เพราะภาพความทรงจำอันดุเดือดเมื่อคืนที่ยังฉายชัดอยู่ในหัว หรืออาจเป็เพราะกลิ่นกายสาวที่ติดอยู่ที่ปลายจมูก ความเป็ชายของเขาตั้งตระหง่านแข็งขึง ดันกางเกงบ็อกเซอร์จนตุงออกมาอย่างน่าเกรงขาม มันปวดหนึบจน้าการปลดปล่อย
วินสะบัดศีรษะไล่ความง่วง ก่อนจะกวาดสายตามองหาหญิงสาว และแล้วเขาก็พบเธอยืนอยู่ที่ระเบียง
ภาพที่เห็นทำให้วินต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะ
ประตูกระจกบานเลื่อนที่เชื่อมต่อกับระเบียงกว้างถูกเปิดออกเล็กน้อย ลมเช้าพัดเอื่อยๆ เข้ามา ไอรีนยืนหันหลังให้เขา มือเรียวข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟกรุ่นควัน อีกมือหนึ่งจับราวระเบียง เธอกำลังทอดสายตามองดูวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพมหานครยามเช้าที่เริ่มมีชีวิตชีวา รถไฟฟ้าวิ่งผ่านไปมาตึกสูงเสียดฟ้าสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ
แต่สิ่งที่งดงามยิ่งกว่าวิวเมือง คือเรือนร่างของเธอ...
ไอรีนไม่ได้สวมเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว ผิวขาวจัดของเธอเมื่อต้องแสงแดดยามเช้าดูเปล่งประกายราวกับไข่มุก เส้นผมสีดำยาวยาวสยายเต็มแผ่นหลังเนียน เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมกลึงที่งอนงาม และเรียวขายาวสวยที่ยืนเหยียดตรง ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบจนวินไม่อยากเชื่อสายตาว่าผู้หญิงคนนี้เป็ของเขาเมื่อคืน
วินค่อยๆ ก้าวลงจากเตียง เดินย่องเข้าไปหาเธออย่างเงียบเชียบ เท้าเปล่าััพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ แต่ภายในร่างกายเขากลับร้อนรุ่ม เขาหยิบซองฟอยล์สี่เหลี่ยมที่วางอยู่บนหัวเตียงติดมือมาด้วย ก่อนจะมายืนซ้อนที่ด้านหลังของเธอ
"ตื่นเช้าจังครับ..."
วินกระซิบชิดใบหูขาวสะอาด พร้อมกับสวมกอดเอวบางของเธอจากด้านหลัง ไอรีนสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะผ่อนคลายลงเมื่อรู้ว่าเป็เขา เธอเอนศีรษะซบลงกับบ่ากว้างของเขา
"อรุณสวัสดิ์ค่ะวิน... วิวสวยจังเลยนะคะ ไอรีนไม่อยากให้เช้านี้ผ่านไปเลย" เสียงของเธอหวานใสเจือความเศร้าสร้อยเล็กน้อย ราวกับเธอก็รู้ดีว่าเวลาของเรากำลังนับถอยหลังสู่การเช็กเอาต์
"สำหรับผม... วิวตรงหน้าสวยแค่ไหน ก็สู้คนในอ้อมกอดผมไม่ได้หรอก"
วินไม่ได้พูดเอาใจ แต่เขาพูดจากความรู้สึกจริงๆ เขาเริ่มซุกไซ้จมูกลงบนซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายยามเช้าที่ผสมกับกลิ่นสบู่จางๆ มือหนาเริ่มไม่อยู่นิ่ง ลูบไล้จากหน้าท้องแบนราบเลื่อนขึ้นมายังเนินอกอวบอิ่ม
"อื้มม... วิน ปากหวานแต่เช้าเลยนะคะ" ไอรีนวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะเล็กข้างตัว หันมาเอียงคอรับััจูบของเขา
มือของวินกอบกุม หน้าอกขนาด 41 นิ้ว ของเธอได้เต็มไม้เต็มมืออีกครั้ง ความรู้สึกหนักแน่นและนุ่มหยุ่นในยามเช้าช่างดีเหลือเกิน เขาบีบคลึงเบาๆ ปลุกเร้าให้ยอดอกที่ยังหลับใหลตื่นตัวขึ้นมาแข็งสู้มือ นิ้วหัวแม่มือสะกิดเขี่ยยอดถันสีชมพูจนไอรีนหลุดเสียงครางออกมา
"ตื่นตัวแต่เช้าเลยนะเ้าหนู" ไอรีนเอี้ยวตัวมามองต่ำ แซวความเป็ชายของวินที่ดันหลังสะโพกเธออยู่ "แข็งเป๊กเลย... อยากกินกาแฟหรืออยากกินนมก่อนดีคะ?"
"ผมอยากกินคุณ... ทั้งตัวเลย"
วินไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาแกะซองถุงยางอนามัยออกอย่างรวดเร็วด้วยมือข้างเดียว อีกมือยังคงเคล้นคลึงหน้าอกเธอไม่หยุด ไอรีนรู้ใจ เธอหันกลับมาเล็กน้อยช่วยเขาจับประคองแก่นกายที่ร้อนผ่าว สวมเครื่องป้องกันให้อย่างรู้งาน นิ้วเรียวรูดมันลงจนสุดโคน ััของเธอทำให้วินต้องซี๊ดปาก
"ดูวิวไปพร้อมกับผมนะ..."
วินจับไหล่ไอรีนให้หันกลับไปมองวิวเมืองอีกครั้ง เขาแยกขาเธอออกเล็กน้อยเพื่อให้แทรกตัวเข้าไปได้ถนัด วินย่อเข่าลงนิดหน่อยเพื่อให้ระดับความสูงพอดีกัน ก่อนจะจับความเป็ชายที่สวมเกราะป้องกันเรียบร้อยแล้ว จ่อไปที่ช่องทางรักจากด้านหลัง
"อ๊ะ..." ไอรีนสะดุ้งเฮือกเมื่อส่วนหัวมนดันผ่านกลีบเนื้อนุ่มเข้าไป ความฝืดเคืองเล็กน้อยใน่แรกเพราะน้ำหล่อลื่นยังไม่มากนัก แต่ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่นทำให้ร่างกายเธอปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว
วินค่อยๆ ดันเข้าไปช้าๆ... ลึกขึ้น... ลึกขึ้น... จนสุดความยาว
"อ๊าาา... วิน... เข้ามาลึกจัง" ไอรีนเชิดหน้าขึ้น มือจับราวระเบียงแน่นเพื่อพยุงตัว
การมีเซ็กส์ในท่ายืน ให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากการนอนบนเตียงอย่างสิ้นเชิง น้ำหนักตัวของไอรีนทิ้งลงมาที่สะโพก ทำให้การสอดใส่แแ่ทุกตารางนิ้ว วินโอบกอดเอวเธอไว้แน่น หน้าท้องแกร่งแนบชิดกับแผ่นหลังเนียน รับรู้ถึงอุณหภูมิร่างกายของกันและกัน
วินเริ่มขยับสะโพกเป็จังหวะเนิบนาบ เขาจงใจโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อให้แก้มของเขาแนบกับแก้มของเธอ ทั้งคู่มองไปยังวิวเมืองเบื้องหน้าด้วยกัน ในขณะที่ส่วนล่างกำลังเชื่อมต่อเป็หนึ่งเดียว
"ดูตึกนั่นสิครับ... สูงเสียดฟ้าเลย แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนผมอยู่สูงกว่ายอดตึกนั้นอีก เพราะผมมีคุณอยู่ตรงนี้" วินกระซิบคำหวานสลับกับจูบใบหู
"วิน... อื้ออ... คนบ้า... ขยับแรงๆ สิคะ อย่าแกล้ง" ไอรีนร้องขอ เธอเริ่มแอ่นสะโพกรับจังหวะของเขา
วินเริ่มเร่งจังหวะขึ้น แรงกระแทกจากการยืนทำให้ตัวของไอรีนสั่นคลอน หน้าอกคู่ั์ที่ไม่มีพันธนาการใดๆ แกว่งไกวไปมาอย่างอิสระ วินเลื่อนมือขึ้นมาจากเอว มาประคองก้อนเนื้อนุ่มทั้งสองข้างจากด้านล่าง ยกมันขึ้นเล็กน้อยแล้วปล่อยให้ตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงซ้ำๆ เพื่อหยอกเย้า
เสียง ตับ ตับ ตับ ดังขึ้นเป็จังหวะ ผสมกับเสียงลมหายใจหอบถี่ บรรยากาศยามเช้าที่เคยเงียบสงบถูกแทนที่ด้วยเสียงแห่งความใคร่ วินกระแทกกระทั้นเข้าหาเธออย่างหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ อาศัยแรงส่งจากหน้าขาที่แข็งแรง ดันตัวเธอจนหน้าอกแทบจะเกยราวระเบียง
"ไอรีน... หันไปทางนั้น... ยันกระจกไว้"
วินถอนกายออกชั่วคราว จับร่างบางหมุนตัวให้หันหน้าเข้าหากระจกบานใหญ่ที่กั้นระหว่างห้องนอนกับระเบียง ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ตรงระเบียง หันหน้าเข้าหาห้อง
ไอรีนทำตามอย่างว่าง่าย เธอโน้มตัวลง ใช้สองมือยันกระจกใสไว้ แอ่นสะโพกมาด้านหลังในท่าหมาขาเรียวแยกออกกว้างกว่าเดิมเพื่อเปิดทาง ท่านี้ทำให้สรีระของเธอถูกเปิดเผยอย่างหมดเปลือกต่อสายตาของวิน
และที่สำคัญ... เงาสะท้อนในกระจก
วินสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง คราวนี้ง่ายดายกว่าเดิมเพราะช่องทางเริ่มฉ่ำเยิ้ม เขาจับเอวคอดกิ่วของเธอไว้มั่น แล้วเริ่มซอยสะโพกเข้าใส่ทันที
"โอ๊ยยย... วิน! ท่านี้... มันเห็น... เห็นหมดเลย" ไอรีนร้องครางเมื่อเห็นเงาตัวเองในกระจก
ภาพที่สะท้อนกลับมาทำให้วินแทบคลั่ง หน้าอกขนาด 41 นิ้วของไอรีนห้อยตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงอย่างสวยงาม มันดูใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่าตอนนอน น้ำหนักของมันดึงรั้งผิวเนื้อให้ตึงเปรี๊ยะ ยอดอกสีชมพูชี้ลงพื้น และเมื่อวินกระแทกเข้าไปแรงๆ ก้อนเนื้อคู่นั้นก็ แกว่งไกวไปมาอย่างรุนแรง ราวกับลูกตุ้มนาฬิกาที่บอกเวลาแห่งความสุข
"มองดูสิไอรีน... มองดูในกระจก" วินสั่งเสียงพร่า "ดูนมคุณสิ... มันแกว่งรับแรงกระแทกของผม สวยมาก... โคตรสวยเลย"
ไอรีนเงยหน้ามองเงาสะท้อนตัวเอง แก้มแดงซ่านด้วยความอายระคนเสียวซ่าน เธอเห็นภาพผู้หญิงผมเผ้ายุ่งเหยิงที่กำลังถูกชายหนุ่มกระทำรักอย่างถึงพริกถึงขิง หน้าอกคู่ใหญ่กระเพื่อมไหวรุนแรงสะท้อนไปมา บางจังหวะมันกระแทกกับกระจกจนเกิดเสียงดัง ตุบ เบาๆ ปลายถันบี้แบนไปกับกระจกใส สร้างความรู้สึกเย็นวาบที่ปลายยอดอกตัดกับความร้อนรุ่มภายในกาย
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
วินโหมแรงกระแทกไม่ยั้ง เขาหลงใหลในภาพตรงหน้า ภาพหน้าอกที่ห้อยย้อยลงมาอย่างเป็ธรรมชาตินั้นช่างยั่วยวน มันดูนุ่มนิ่มจนเขาอยากจะเอื้อมมือไปบีบขย้ำ แต่เขาเลือกที่จะใช้มือฟาดลงไปที่แก้มก้นขาวๆ ของเธอแทน
เพี้ยะ!
"อ๊างงง!" ไอรีนสะดุ้ง รูรักตอดรัดแก่นกายเขาแน่นขึ้น
"ชอบไหม? หื้ม?" วินถามพลางกระแทกเน้นๆ ลึกๆ
"ชอบค่ะ... วิน... เสียว... มันลึก... จุก... อื๊อออ"
วินมองผ่านไหล่เธอไป เห็นเงาสะท้อนใบหน้าสวยที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ลิ้นเล็กๆ แลบออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายตามแผ่นหลังเนียน ไหลลงมาตามร่องกระดูกสันหลังดูเซ็กซี่เป็บ้า
วินเร่งความเร็วขึ้นอีก เขารู้สึกว่าความอดทนของเขากำลังจะสิ้นสุดลง อาการปวดหนึบที่สะสมมาั้แ่ตื่นนอนกำลังจะะเิออก
"ไอรีน... ผมไม่ไหวแล้ว... จะออกแล้ว!"
"วิน... ไอรีนก็จะเสร็จ... พร้อมกันนะคะ!"
วินกระชับเอวเธอแน่นขึ้น โน้มตัวลงไปจนแผ่นอกแนบกับแผ่นหลังเธอ กระซิบเสียงกระเส่า "ผมขอ... แตกข้างนอกนะ... ผมอยากเห็นน้ำของผมบนตัวคุณ"
ไอรีนพยักหน้าหงึกหงัก "เอาเลยค่ะ... ราดรดตัวไอรีนเลย"
วินเร่งเครื่องครั้งสุดท้าย กระแทกกระทั้นความรักเข้าไปอย่างบ้าคลั่งอีกสิบกว่าครั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นแข่งกับเสียงหัวใจ จนกระทั่งวินรู้สึกถึงจุดะเิที่ปลายท่อ
เขาชักกายออกมาอย่างรวดเร็ว เสียง ป๊อก ดังเบาๆ เมื่อสูญญากาศหลุดออก วินรีบกระชากถุงยางอนามัยทิ้งไปด้านข้างอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นท่อนเอ็นเปลือยเปล่าที่แดงก่ำและสั่นระริก
มือหนาจับแก่นกายของตัวเองจ่อไปที่บั้นท้ายกลมกลึงและแผ่นหลัง่ล่างของไอรีน
"อึก... อ่าาาาา!"
วินคำรามลั่น ปลดปล่อยลาวารักสีขาวขุ่นข้นออกมาอย่างรุนแรง
ปรี๊ดดด... แหมะ... แหมะ...
น้ำรักร้อนๆ พุ่งฉีดออกจากปลายท่อ สาดกระเซ็นไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน ลามลงมาถึงแก้มก้นทั้งสองข้าง หยดน้ำสีขาวขุ่นตัดกับผิวสีขาวอมชมพูของไอรีนราวกับงานศิลปะแอ็บสแตรกต์ ที่งดงามที่สุด
ไอรีนยังคงยืนเกาะกระจก หอบหายใจตัวโยน รับรู้ถึงความอุ่นวาบที่เปรอะเปื้อนอยู่ด้านหลัง เธอเอี้ยวคอมามองผลงานของเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม
น้ำกามจำนวนมหาศาล เพราะอัดอั้นมาทั้งคืน ไหลย้อยลงมาจากบั้นท้าย ผ่านซอกขาเรียว หยดติ๋งๆ ลงสู่พื้นระเบียง และบางส่วนก็ไหลอาบลงมาตามเรียวขาขาวสวยเป็ทางยาว
วินยืนหอบ มองดูภาพนั้นด้วยความภาคภูมิใจและความหลงใหล เขาเอื้อมมือไปลูบไล้น้ำรักที่เลอะบนก้นงอนงาม เกลี่ยให้มันเคลือบผิวเธอจนทั่ว
"สวย..." วินพึมพำ "คุณสวยไปหมดเลยไอรีน... แม้แต่ตอนที่เปื้อนน้ำของผม คุณก็ยังสวยที่สุด"
ไอรีนค่อยๆ ยันตัวขึ้น หันกลับมาหาเขา ใบหน้าสวยชื้นเหงื่อแต่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข เธอโผเข้ากอดวินโดยไม่รังเกียจคราบไคลหรือความเหนียวเหนอะหนะ หน้าอกคู่โตบดเบียดกับอกเปลือยของวินอีกครั้ง
"ขอบคุณสำหรับเช้านี้นะคะวิน... เป็การตื่นนอนที่ดีที่สุดในชีวิตไอรีนเลย"
วินกอดตอบเธอแน่น จูบซับเหงื่อที่หน้าผาก "ผมก็เหมือนกัน... ผมไม่อยากให้ถึงเวลาเช็กเอาต์เลยจริงๆ"
ทั้งคู่ยืนกอดกันท่ามกลางแสงแดดที่เริ่มแรงขึ้น ปล่อยให้ลมหายใจค่อยๆ กลับคืนสู่จังหวะปกติ ซึมซับไออุ่นของกันและกันเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่โลกแห่งความจริงจะมาพรากพวกเขาจากกัน... อย่างน้อยก็ชั่วคราว
9K
