หลังจากขบวนรถม้าเดินทางมานานกว่า 10 วันในที่สุดก็มาถึงหน้าประตูเมือง ฟ้าคราม
หม่าเซียน เห็นซู่หยานคุยกับยามเฝ้าประตูสองสามคำยามเฝ้าประตูโบกมือให้เข้าไปได้
เมืองฟ้าคราม เป็เมืองไกล้แม่น้ำฟ้าคราม ความเจริญรุ่งเรืองไม่ได้ด้อยกว่า เมืองเหล็กดำมากนัก ซู่หยานพาทุกคนไปจองโรงเตี๊ยมใหญ่โต 4 ชั้น…
ในระหว่างทางมานี้ ทุกอย่างดูปกติแม้จะเห็น นักรบิญญาหลายกลุ่มเดินทางรีบเร่งเช่นกัน คาดว่าจุดหมายปลายทางยังคงเป็เมืองูเาเขียว
เมื่อเข้ามาในโรงเตี๊ยม หม่าเซียนไปในห้องของตัวเองทันที หม่าเซียนอาบน้ำกินข้าวหลังจากนั้น นอนครุ่นคิดพูดเหม่อลอยขึ้นว่า
“10 วันมานี้ลงชื่อเข้าใช้ทุกวันได้รับดีบ้างไม่ดีบ้างปะปนกันไป”
ได้สิ่งของของดังนี้
ยาล้างจิติญญา(ลึกลับ)
ฝ่ามือลอยน้ำ(ลึกลับ)
(ฐานบ่มเพาะ 3 ปี)
เท้าเหล็ก(ลึกลับ)
ยาอื่น...
….
Ding:ตรวจพบว่า เ้าบ้านมีเทคนิค ลึกลับ 5 เทคนิค เ้าบ้านจะทำการหลอมรวมหรือไม่?” ระบบถามเสียงเ็า
“หลอมรวม”
Ding:หลอมรวมสำเร็จ เ้าบ้านได้รับ:ดาบคลื่นพายุ(ระดับดิน) ขอแสดงความยินดีด้วย”
Ding:เ้าภาพได้สูญเสีย เทคนิค ดาบเก้ารกร้าง นิ้วดาบลม หมัดทลายนภา ฝ่ามือลอยน้ำและเท้าเหล็ก”
Ding:ตรวจพบว่าเ้าบ้านมี ฐานบ่มเพาะ 3 ปี (เทคนิคดาบคลื่นพายุ)เ้าบ้านรับตอนนี้หรือไม่?”
“รับมันทั้งหมด”หม่าเซียนพูดในใจ
Ding: เ้าบ้านใช้ เม็ดยาล้างจิติญญา(ลึกลับ) รากจิติญญาเ้าบ้านเลื่อนขั้นสู่รากจิติญญา(ลึกลับขั้นสูง)
เ้าบ้านใช้ฐานบ่มเพาะ 3 ปีอาณาจักรเ้าบ้านเลื่อนเข้าสู่ นักรบิญญาระดับ 9 ขอแสดงความยินดีด้วย”
“ระบบเปิดแผงข้อมูล”หมาเซียนพูดในใจ
หม่าเซียน
อาณาจักร: นักรบิญญาระดับ 9
รากจิตฯ: ลม(ลึกลับ,สูง)
ร่างกาย: ร่างิญญาดาบ
เทคนิคบ่มเพาะ :พระสูตรหัวใจิญญาะ 9 ขั้น
เทคนิคต่อสู้: (ดาบคลื่นพายุดิน)
เทคนิคตัวเบา:ล่าเงาจันทร์(ลึกลับ)
เทคนิคิญญา: หนามแหลม
อาวุธ: ดาบแกะเขาเหล็ก(ดำ)
ร่างโคลนเทพ:1
สัตว์ิญญา: ไวเวิร์นฟักไข่
….
หม่าเซียน ดูแผงข้อมูลเสร็จ ก็เริ่มครุ่นคิด เขาเริ่มจะเบื่อขบวนรถม้าหลังจากนั่งในรถม้ามานาน ทำอะไรก็ไม่ค่อยสะดวกและไม่เหมือนอย่างที่เขาเคยคิด
เขาจึงคิดจะเดินทางคนเดียว แยกจากขบวนรถม้านี้ ดังนั้นจึงไปตามหา ซู่ หยาน
เมื่อเดินลงมาชั้นล่าง หม่าเซียนเห็น ซู่หยานนั่งคุยกับนักรบคุ้มกัน 2-3 คน เมื่อเห็นหม่าเซียนเดินเข้ามาเขารีบมาทักทายกล่าวว่า
“นายน้อย ท่านมีธุระอันใดกับข้า?”ซู่หยานยิ้มถาม
“บอกตามความสัตย์ ข้าเริ่มเบื่ออยู่ข้างในรถม้ากอปรกับข้าชอบอิสระเสรี ตอนแรกข้านึกว่ามันน่าสนใจมากกว่านี้”หม่าเซียนยิ้มกล่าว
“นายน้อย ตามกฎท่านสามารถจากไปได้ทุกเมื่อ แต่ทางเราไม่สามารถคืนค่าเดินทางได้” ซู่หยานกล่าว
“โอ้! มันแค่หิน ไม่ต้องห่วงข้าไม่้าคืน ข้าออกไปโดยมิบอกกล่าวกลัวพวกท่านจะตามหาและทำให้ขบวนล่าช้า ข้าจึงมาบอกกล่าวและขออำลาตรงนี้หวังว่าได้พบกันที่เมืองูเาเขียว”
“ในเมื่อนายน้อย สะดวกสบายเช่นนี้ ข้าไหนเลยขวางทางนายน้อยได้มิสู้น้อมส่งนายน้อยมิดีกว่าหรือ?”
“เอาละ! ขอลากันตรงนี้”
หม่าเซียน พูดขาดคำเขาเดินออกจากโรงเตี้ยมไป ก่อนมาคุยกับซู่หยานเขาได้เตรียมทุกอย่างก่อนแล้ว
หม่าเซียน เดินหาร้านอาหารระดับสูง เพื่อทานอาหารที่ทำมาจากเนื้อสัตว์ประหลาด ร้านทั่วไปหากินยากเขาเดินหาเรื่อยในที่สุดเขาก็เจอ
ร้านอาหารนี่มีชื่อว่า ร้านพันอสูร มีห้าชั้น ใหญ่โตโอ่อ่ามีหลังคาสีแดงผนังสีขาว ทุกอย่างดูสะอาดสะอ้านเสียอย่างเดียวมันอยู่ในห่างไกลจากทางหลัก
หม่าเซียน เดินเข้าไปข้างในชั้นแรกคนไม่ค่อยเต็ม แต่มีคนจับจองกันเยอะส่วนมากเป็ผู้ฝึกฝนบ่มเพาะอาณาจักร รวบรวมิญญา
เขาเดินตรงขึ้นไปที่ชั้น 5 พอมาถึงเห็นเด็กสาวชุดแดงอายุ 17-18 เดินมาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม
หม่าเซียน เดินตรงไปนั่งโต๊ะที่ติดริมระเบียง เขาสามารถมองเห็นบรรยากาศ ที่ถนนเห็นคนเดินพลุกพล่านไปมา
เขา มองเมนูอาหารบนโต๊ะแล้วถามขึ้นว่า
“เ้ารู้หรือไม่ทำไม มีคนน้อยมากบนชั้น 5 นี้” หม่าเซียนขมวดคิ้วถามสงสัย
“นายน้อย ชั้น 5 อาหารราคาแพง มาก สัตว์อสูรที่ขายก็ระดับ 2 ขึ้นไป ส่วนชั้น 1-4 ขายอาหารเนื้ออสูรระดับ ต่ำกว่าระดับ 2 เท่านั้น” หญิงสาวชุดแดงพูดอธิบาย
ขณะเดียวกันหญิงชุดแดงมักมองดู สีหน้าของหม่าเซียนว่า จะใกับราคาอาหารหรือไม่ เมื่อเห็นว่าปกติเขาก็ถอนใจ
“เ้ามีจานไหนแนะนำข้าบ้าง เอามา 4-5 อย่างพร้อมข้าวิญญา 2 จาน”
หม่าเซียน สั่งหญิงสาวชุดแดง
ชั่วครู่หม้อข้าวเดือด หญิงสาวชุดแดงนำอาหารกับข้าวมาวางบนโต๊ะ
หม่าเซียน ไม่รอช้าเขารีบทานทันที โดยไม่สนใจว่ามีหญิงสาวชุดแดง ยืนรอรับคำสั่งอยู่ด้านข้างหรือไม่ผ่านไป 1 เค่อ (15 นาที) เขาก็ทานเสร็จ
“ทั้งหมดราคาเท่าไหร่?”
หม่าเซียน กล่าวยิ้มถามหญิงสาวชุดแดงที่ยืนคุมเชิงด้านข้างเขา
“นายน้อย หินิญญา 1900 ก้อน
หญิงสาวชุดแดงพูดตอบ
จากนั้น หม่าเซียนหยิบหินิญญา จากวงแหวนอวกาศยื่นให้หญิงสาวชุดแดง
“เอาล่ะ!นี่คือหินิญญา 2000 ก้อน เ้าเอาไป 100 ถือว่าข้าตอบแทนเ้าที่บนิการอาหารได้ดี
ขาดคำหม่าเซียน ทะยานลอยตัวกลางอากาศหายวับไปชั่วพริบตา บนชั้น 5 ทุกคนตกตะลึง ไม่สามารถเชื่อสายตาของพวกเขาได้ เด็กน้อยคนนี้มีความแข็งแกร่งมากกว่าพวกเขามาก
บางคน ถึงกับถอนหายใจยาว คิดแล้วรู้สึกสยองขวัญเป็อย่างมาก ยังดีที่ไม่ได้เข้าไปหาเื่ พูดแล้วรู้สึกหวาดเสียวอยู่ในใจ
อีกด้านหนึ่ง หม่าเซียนเขาไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้น เขาใช้เทคนิคเคลื่อนไหวสองอย่างติดต่อกันทะยานหายไปและมาโผล่นอกเมืองฟ้าคราม
“ถ้าข้าสามารถบินได้คงจะดีกว่านี้ ข้าต้องรอจนกว่าจะถึง อาณาจักรกำเนิดิญญา”หม่าเซียนบ่น
“ระบบ:มีวิธีเร่งฟักไข่ไวเวิร์นหรือไม่?”
หม่าเซียน กล่าวถามเขาเบื่อแรดม้าคลั่งเต็มทน แค่มองก็อยากอาเจียนเขาอยู่ในขบวนรถม้าแรดม้าคลั่งเป็เวลามานานเกินไป…
“Ding: เ้าบ้านสามารถใช้ หินิญญา 1 แสนก้อนโยนใส่ช่องมิติเวลาเพื่อเร่งการฟักตอนนี้หรือไม่?”
หม่าเซียนกัดฟันอย่างไม่เต็มใจตอนแรกเขาโยน 10000 ไปก่อนหน้านี้และเพิ่มอีก 1 แสน แม้แต่ครอบครัวหม่าต้องใช่ 3-4 ปี ถึงจะเก็บได้
ระบบ โเี้กับเขาจริงๆ หม่าเซียนคิด คิดส่วนคิดแต่ปากพูดไปอีกทาง
“ใช่”
หม่าเซียนกล่าวยิ้มแห้งในใจ
…..
*หมายเหตุ*แผงข้อมูล หม่าเซียนผมจะเขียนน้อยลง เขียนแต่ที่สำคัญและใช้บ่อยเท่านั้น