BOW TALK
"เฮ้ยๆ โบว์แกกัดช้อนจนช้อนจะหักแล้วนะ" เสียงยัยน้ำขิงพูดขึ้น ขัดอารมณ์ฉันมาก -*-
ตอนนี้ฉันกำลังนั่งกินข้าวเที่ยงกันที่โรงอาหารใหญ่ คณะฉันไม่มีโรงอาหาร ฉันนั่งกินไปด้วยแล้วก็ คิดถึงเื่ที่ไกด์จูบฉันเมื่อคืน คิดถึงเื่ที่ฉันกอดไกด์ตอนนอน อร๊ายๆๆ เขินตัวจะแตก
ไหนจะเื่เมื่อเช้าอีก
'โบว์ไม่ต้องแต่งหน้าก็สวย'
'วันนี้ไกด์เลิกบ่ายโมง โบว์เลิกบ่ายสอง เดี๋ยวไกด์มารอนะ จะได้กลับห้องพร้อมกัน'
'ตั้งใจเรียนนะครับคนสวยของไกด์'
ตายๆ เขินอ่ะ ฉันอยู่กับไกด์ฉันไม่มีความเศร้าเื่บอยเลย ไกด์ดีกับฉันมาก ฉันใจเต้นแรงตลอดที่อยู่กับไกด์ =//=
"เอ้า นังชะนี ยังจะกัดช้อนอยู่อีก" เสียงของเอแคร์ดังขึ้น ก็ฉันยังกัดช้อนอยู่น่ะสิ่
"เออ แกเป็ไรของแกเนี่ย" น้ำขิงเอ่ยปากถาม
"ไม่บอกย่ะ" ฉันตอบพร้อมกินข้าวต่อ
"คิดเื่ไกด์แน่ๆ" ยัยเอแคร์นี่รู้ทันจริงๆ
"ฮั่นน่อวว หน้าแดงด้วยว่ะ" ยัยน้ำขิงแกจะแซวทำไมเนี่ย
"ฟีจเจอริ่งยัง" ยัยเอแคร์ ถามถึงเื่บนเตียง ยัยบ้านิ่
"ยังย่ะ จะกินมั้ยข้าวอ่ะ"
"แนะๆ มีดุกลบเกลื่อน" น้ำขิงยังคงแซวฉันต่อ
"แกด้วยน้ำขิง กะอาร์มนี่ยังไงคะ" ก็เมื่อเช้าฉันเห็นอาร์มมาส่งนะสิ่
"อะไร ไม่มีอะไรย่ะ กินไปสิ่ข้าวอ่ะ" ดุกลบเกลื่อนเหมือนฉันเป๊ะ
"ตายละ ชะนีน้อยของฉันทั้ง2 มีหนุ่มสุดฮอตมาตามประกบ อิจฉาแก2คนจริงๆ"
"แกมีสามีละป่ะ จะอิจฉาเพื่อ?" ฉันถามยัยเอแคร์ออกไป
"กินข้าวไปเลยย่ะชะนี" เหมือนกันทั้งแก๊งค์ ดุกลบเกลื่อนเหมือนกันเป๊ะ ฮ่าๆ
"โบว์ บอยขอนั่งด้วยคนสิ่" เสียงของบุคคลที่ฉันไม่้าเจอดังขึ้น จะมาวุ่นวายอะไรกับฉันนักหนา
"ไม่ได้ ไปนั่งที่อื่น" ยัยน้ำขิงพูดด้วยน้ำเสียงโมโห
"ไม่ได้ถามเธอ ฉันถามโบว์"
"ได้สิ่ นั่งเลย" ฉันตอบเขาไป บอยยิ้มและนั่งลงข้างๆฉัน เพื่อนๆของเขาก็นั่งลงตาม
ฉันเลยลุกขึ้น น้ำขิงและเอแคร์ก็ลุกตาม พวกเราพากันเดินออกจากโรงอาหาร โดยไม่สนใจเสียงเรียกของบอย
13.00น.
~LINE~
GUIDE : เลิกเรียนแล้วครับ ไกด์รอที่โต๊ะประจำโบว์นะ
BOW : หิวมั้ย ไปหาไรกินก่อนสิ่
GUIDE : ไกด์กินไปตอน 11โมงแล้ว เดี๋ยวค่อยไปกินพร้อมโบว์อีกที
BOW : โอเคค่า
GUIDE : ตั้งใจเรียนนะ
ฉันพิมพ์ไลน์ไปยิ้มไป
"ชะนี เลิกยิ้มสักทีเถอะ" ก็ฉันมีความสุขนิ่ยะ
"ย่ะ"
นั่งเรียนกันไปสักพักก็หมดเวลา ฉันและเพื่อนๆรีบเดินลงมาด้านล่างของตึก มองไปยังโต๊ะประจำของพวกฉัน ก็เห็นแผ่นหลังที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร ^^
"สามีขา เอแคร์คิดถึงจังเลยค่ะ" ยัยเอแคร์พอเห็นไกด์ปุ๊บก็กระโจนใส่ปั๊บ
"ไปโบว์ ฉันจะพาแกไปที่ที่หนึ่ง" น้ำขิงพูดพร้อมกับจับมือฉัน
"พวกแกจะไปไหนกันนังชะนี"
"ไปบ้านพี่โต้ง ไปบอกให้พี่เขารู้ ว่าแฟนเขามันแรด" พี่โต้งคือแฟนของเอแคร์เองแหละ
"อร๊ายย อีชะนี อีเพื่อนชั่ว" เอแคร์ปล่อยมือจากแขนไกด์ ทำท่างอนๆ
ฉันเพิ่งสังเกตุเห็นว่าเพื่อนๆไกด์ก็มาด้วยนิ่ ครบแก๊งค์เลย ถึงว่าสิ่ สาวๆมานั่งมองกันเพียบ เสน่ห์แรงกันจริง
"หวัดดีทุกคน/หวัดดีครับ /หวัดดี" อาร์ม เจมส์ คิม เอ่ยปากทักทาย
"ไกด์มาคนเดียวฉันก็ใจบางละ นี่มากันยกแก๊งค์ กระเทยจะเป็ลม" ยัยเอแคร์นี่น๊าา
"หวัดดีค่ะ อาร์ม เจมส์ คิม"เสียงฉันเอง
"หวัดค่ะทุกคน/สวัสดีค่ะ อร๊ายยย เจมส์น่ารักจัง" น้ำขิงทักทาย และตามด้วยเอแคร์
"ป่ะเมีย กลับบ้าน" อาร์มพูดพร้อมมาจับมือน้ำขิง แต่เดี๋ยวนะ เมีย เมียงั้นหรอ
"เมียพ่องงง" น้ำขิงด่าอาร์ม ฮ่าๆ
"ไม่ใช่เมียพ่อ แต่เมียผมครับ เชิญกลับครับเมีย" อาร์มดึงน้ำขิงออกไป
"ไปนะ" พูดน้อยๆแบบนี้ คิมแน่นอน
"กูก็ไปละนะไอ้ไกด์ ไปก่อนนะโบว์ ไปก่อนนะคะเอแคร์คนสวย" เจมส์พูดพร้อมกับยิ้มให้เอแคร์
"ตายๆ ช็อตนี้กูตายเลยชะนี"
"ฮ่าๆๆๆ ไปๆกลับบ้านพักผ่อน"
ทุกคนต่างพากันแยกย้าย ตลอดทาง ฉันและไกด์พูดคุยกันเื่ที่เรียน เหมือนแชร์ความรู้กัน เราคุยกันมาสักพัก ไกด์เลี้ยวรถเข้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เมื่อรถยนต์จอดสนิท เราทั้งคู่ก็เดินลงมา
"แวะห้างทำไมหรอ" ฉันถามอย่างงงๆ
"ซื้อของสด ไว้ทำอาหารกินกัน" ฉันยิ้มกว้างกับคำตอบของไกด์
เราเดินมายังแผนกอาหารสด ฉันนี่หยิบทุกอย่างที่้า เนื้อหมู อกไก่ ปลาดอลี่ เต้าหู้ปลา เต้าหู้ไข่ ปลาหมึก โอ้ยยย สาระพัด ผักอีกหลายอย่าง
"โบว์จะซื้อไปกินกี่เดือนอ่ะ" ไกด์เอ่ยปากแซวฉัน ฉันเลยยู่หน้าใส่ซะเลย
"ฮ่าๆ ไกด์แซวเล่น เลือกตามสบายเลยครับ"
ฉันหยิบเครื่องปรุงอีกนิดหน่อย เราก็เดินมายังแคชเชียร์
"795บาทค่ะ" เสียงพนักงานคิดงานบอกมา ไกด์หยิบแบงค์พันจ่ายไป
"โบว์อยากกินไรก่อนมั้ย"
"ไม่ดีกว่า เราไปทำอาหารกินกันดีกว่า"
จากนั้นเราทั้ง2 ก็ออกจากห้างตรงมายังคอนโด ใช้เวลาไม่นานก็มาถึง ฉันจัดการเก็บของสดเข้าแช่ตู้เย็น
"อ่ะไกด์" ฉันยื่นเงินให้ไกด์จำนวน 400บาท
"อะไรโบว์"
"ค่าของสดไง ไกด์ต้องรับนะ" ไกด์เลี้ยงฉันมาหลายมื้อแล้ว เราควรแชร์ค่าใช้จ่ายกันนะ
"ไม่เอาอ่ะ"
"ถ้าไกด์ไม่รับโบว์จะไม่กินจริงๆนะ"
"ก็ได้คร้าบบบ" ต้องให้ขู่ก่อน โถ่ว
ฉันเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วมาทำกับข้าว น้ำพริกกะปิ ชะอมชุบไข่ แกงจืดเต้าหู้หมูสับ ฉันใช้เวลาทำไม่นาน อาหารก็พร้อมเสริฟ ^^
"ไกด์มากินข้าวเร็ว โมะๆ" ฮ่าๆๆ ฉันแกล้งไกด์เล่น
"คนนะไม่ใช่ผีเสื้อ" โมะๆนี่เรียกผีเสื้อหรอ
"ฮ่าาาๆๆ" ฉันะเิเสียงหัวเราะออกมาทันที
"กลิ่นหอมจังเลย หน้าตาก็น่ากิน รสชาตจะอร่อยมั้ยน๊า"
"ไกด์ชิมสิ่"
"อื้มม อร่อยมากๆเลยโบว์ โบว์มีฝีมือมากๆเลยนะเนี่ย"
"แน่นอนอยู่แล้ว" ฉันตอบกลับแบบยิ้มๆ
"ทำให้ไกด์กินตลอดไปได้ป่าว"
~ตึกตัก ตึกตัก~ คำพูดของเขาทำใจฉันเต้นแรงเป็บ้า
"คิกๆ" ฉันหัวเราะกลบเกลื่อน
"ยังไม่ได้คำตอบเลยโบว์"
"ถ้าไกด์เป็แบบนี้ไปตลอด โบว์ก็จะทำให้ไกด์กินไปตลอด" หน้าฉันร้อนผ่าว มันต้องแดงมากแน่ๆ
"เป็แบบนี้ไปตลอดแน่นอนครับ" หน้าเขาก็แดงมาก :)
"กินข้าวกันเดี๋ยวอาหารเย็นนะ"
"คร้าบบบ"
เรานั่งกินข้าวกันไปสักพัก อาหารทุกอย่างก็หายไป เหลือไว้แค่คราบอาหารฮ่าๆ
ไกด์เป็คนเก็บจานไปล้าง จริงๆฉันจะทำเอง แต่ไกด์บอกว่าให้ฉันพักบ้าง ฉันเลยเข้าห้องน้ำ อาบน้ำซะเลย พอฉันออกมา ไกด์ก็เก็บครัวเรียบร้อยแล้ว ไกด์ก็ไปอาบน้ำต่อ
เรานั่งดูละครกัน ร่างสูงใหญ่ล้มตัวนอนที่ตักฉัน ฉันก็ไม่ได้ค้านอะไร จนละครใกล้จบ ฉันเริ่มสงสัย ทำไมไกด์เงียบจัง ...'หลับ' ไกด์หลับปุ๋ยเลย
ฉันนั่งมองหน้าไกด์ที่หลับอยู่ หล่อ หล่อมาก จมูกเป็สัน ริมฝีปากน่าจุ๊บ ขอจุ๊บหน่อยได้มั้ยนิ คิกๆ
"ไกด์ ตื่นๆ" ฉันไม่จุ๊บ แต่ปลุกเขาแทน ฮ่าๆ
"หื้มม" เขาเอ่ยถามด้วยความงัวเงีย
"ไปนอนในห้องกัน"
"ครับผม" ไกด์ลุกขึ้น ปิดไฟ พาฉันเข้ามานอน
ก็เหมือนเดิมแหละค่ะ ฉันนอนซุกแผงอกไกด์เหมือนเดิม ฮ่าๆ
**********END EP10**********
SPOIL
"โอเคป่าววะมึง"
"หน่วงๆว่ะ"
ทำไมไกด์หน่วงๆล่ะ -.,-
*****************************
2K
![[นิยายแปลจีน] ผมไม่ได้เป็นมนุษย์แล้วครับ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686120546_88212283.webp)
