หวนคืนมาหย่าพร้อมทวงคืนสินเดิม

    สารภาพรัก

    ด้านหลี่ฟางเซียนที่กลับบ้านมาด้วยความหงุดหงิดเพราะกวงเฟยหลงไม่ยอมคืนสินเดิมให้กับเธอ

    “กวงเฟยหลงไอ้คนสารเลว คอยดูนะถ้าฉันยังไม่ได้สินเดิมคืนภายในสองอาทิตย์เตรียมตัวเจอฉันที่ศาลได้เลย”เธอพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดก่อนจะเผยยิ้มกว้างออกมาเมื่อนึกถึงเศษถ้วยชาที่เธอยังคงเก็บไว้เป็๞หลักฐานพร้อมกับใบรับรองการตรวจหาพิษในน้ำชาจากหมอเหยียน

    “โชคดีนะที่ฉันยังมีหลักฐานอื่นที่จะจัดการคุณ หึ หึ”เธอหัวเราะออกมาเบาๆ

    “ยืนขำอะไรคนเดียว”เสียงของหวังลู่เสียนดังขึ้นจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งตัวโหยงในทันที

    “โธ่ลู่เสียน นี่คุณมา๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่กันทำเอาฉันตกอก๻๠ใ๽แทบแย่”

    เขาเผยยิ้มหวานให้กับเธอ

    “ผมมาถึงตั้งนานแล้วแต่คุณมัวแต่บ่นอะไรพึมพำอยู่ต่างหากล่ะเลยไม่ทันสังเกตุว่าผมมา”

    “อื้มคงจะอย่างนั้น ว่าแต่คุณมาที่นี่มีธุระอะไรงั้นเหรอคะ”

    เขาจ้องหน้าเธอด้วยความน้อยใจ

    “ทำไมล่ะ ผมมาไม่ได้หรอกงั้นเหรอ”

    “อื้ม ก็ป่าวหรอกค่ะแต่ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไม่เห็นว่าจะมีความจำเป็๲อะไรที่คุณต้องมาที่นี่นิคะ”

    “แล้วถ้าผมไม่มีธุระแต่ที่ผมอยากมาเพียงแค่อยากเจอหน้าใครบางคนล่ะ”

    เธอขมวดคิ้วแน่นก่อนจะจ้องหน้าเขาด้วยความแปลกใจ

    “อยากเจอหน้า คุณอยากเจอหน้าใครกันคะ มีคนที่คุณอยากเจอหน้าอยู่ที่บ้านของฉันด้วยงั้นเหรอใครกันคะ”เธอถามขึ้นด้วยความอยากรู้

    เขาหัวเราะออกมาเบาๆ

    “คุณหย่าแล้วใช่มั๊ย”

    เธอพยักหน้าพร้อมกับมองหน้าเขา

    “ค่ะฉันหย่าแล้วทำไมงั้นเหรอคะ”
    “ถ้าอย่างนั้นคุณก็โสดแล้วน่ะสิ”

    “อื้ม ใช่ค่ะโสดด้วยพ่วงท้ายด้วยคำว่าแม่ม่ายด้วยค่ะ”เธอพูดขึ้นอย่างติดตลก

    “แล้วอยากเลิกเป็๞แม่หม้ายรึเปล่า”

    “ทำไมคะ”

    “ลองคบกับผมดูมั๊ย”

    เธอถึงกับผงะเมื่อได้ฟังที่เขาถาม

    “นี่หวังลู่เสียนฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นนะคะ แล้วฉันก็ไม่ชอบด้วยให้ใครมาล้อเล่นแบบนี้ฉันรู้ว่าฉันเป็๞ยัยอ้วนอัปลักษณ์แต่ฉันก็มีหัวใจนะคะ การที่คุณมาล้อเล่นกับหัวใจของฉันแบบนี้มันเป็๞การดูถูกฉันเกินไป”เธอพูดขึ้นอย่างไม่พอใจเมื่อคิดว่าเขากำลังพูดล้อเล่นกับเธอก่อนจะพยายามจะเดินหนีไปแต่มือใหญ่กลับรีบจับมือของเธอเอาไว้ก่อน

    “ผมไม่ได้ล้อเล่นแต่ผมพูดจริง หลี่ฟางเซียนผมชอบคุณแล้วก็ชอบคุณมานแล้วด้วย”

    เธอหันมามองใบหน้าหล่อที่กำลังจ้องเธอด้วยความจริงจังอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

    นี่เขาพูดจริงงั้นเหรอ แต่ถ้าเขาจะมาหลอกฉันเหมือนกวงเฟยหลงมันก็ไม่มีความจำเป็๲อะไรที่เขาจะมาหลอกเลยนี่นาในเมื่อฐานะของเขาก็ร่ำรวยพอๆกับครอบครัวของตระกูลหลี่อยู่แล้ว

    เธอขมวดคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ

    “จะเป็๲ไปได้ยังไงที่ผู้ชายเพียบพร้อมอย่างคุณจะมาชอบยัยอ้วนน่าเกลียดอย่างฉัน คุณมีหญิงสาวที่รูปร่างหน้าตาดีอีกทั้งชาติตระกูลก็ดีเข้าหามากมาย เป็๲ไปไม่ได้หรอกค่ะที่คุณจะมาชอบฉัน เลิกล้อฉันเล่นได้แล้วค่ะมันไม่ตลกหรอกนะ”

    “ผมไม่ได้ล้อเล่น แล้วที่ผมพูดมามันก็มาจากใจของผม ผมชอบคุณ และผมก็ชอบคุณมานานแล้ว และตอนนี้ก็ยังคงชอบอยู่ ผมไม่สนใจหรอกนะว่าคุณจะรูปร่างหน้าตาแบบไหนหรือใครจะมองว่าคุณไม่สวยอัปลักษณ์ยังไงแต่ในสายตาของผมคุณสวยที่สุด หลี่ฟางเซียนคบกับผมเถอะนะ”

    เธออึ้งไปชั่วขณะ แต่เพราะเคยเจ็บช้ำจากการถูกหลอกให้รักมาได้ไม่นานเธอจึงยังไม่อยากเชื่อคำหวานของผู้ชายอีก

    “ไม่ค่ะ ฉันจะไม่คบกับคุณ ฉันยังไม่อยากเปิดใจให้ใครอีกในตอนนี้เพราะแผลในใจของฉันมันยังสดเกินไป มันยังไม่หายดีพอที่จะพร้อมรับความเ๯็๢ป๭๨อีก”เธอพูดพร้อมกับจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน

    “งั้นผมจะทำให้คุณยอมคบกับผมให้ได้ ผมจะทำให้คุณเห็นว่าผมรักคุณจริงๆ ผมจะรอ รอคุณเชื่อใจผม”

    หลี่ฟางเซียนหยุดฟังครู่หนึ่งก่อนจะรีบเดินกลับเข้าบ้านไป

    หวังลู่เสียนได้แต่มองหลี่ฟางเซียนที่เดินจากไปจนลับตา

    “หลี่ฟางเซียนผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้และไม่ว่ายังไงผมก็จะรักคุณแค่คนเดียว”