ด้านหลี่ฟางเซียนที่กลับบ้านมาด้วยความหงุดหงิดเพราะกวงเฟยหลงไม่ยอมคืนสินเดิมให้กับเธอ
“กวงเฟยหลงไอ้คนสารเลว คอยดูนะถ้าฉันยังไม่ได้สินเดิมคืนภายในสองอาทิตย์เตรียมตัวเจอฉันที่ศาลได้เลย”เธอพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดก่อนจะเผยยิ้มกว้างออกมาเมื่อนึกถึงเศษถ้วยชาที่เธอยังคงเก็บไว้เป็หลักฐานพร้อมกับใบรับรองการตรวจหาพิษในน้ำชาจากหมอเหยียน
“โชคดีนะที่ฉันยังมีหลักฐานอื่นที่จะจัดการคุณ หึ หึ”เธอหัวเราะออกมาเบาๆ
“ยืนขำอะไรคนเดียว”เสียงของหวังลู่เสียนดังขึ้นจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งตัวโหยงในทันที
“โธ่ลู่เสียน นี่คุณมาั้แ่เมื่อไหร่กันทำเอาฉันตกอกใแทบแย่”
เขาเผยยิ้มหวานให้กับเธอ
“ผมมาถึงตั้งนานแล้วแต่คุณมัวแต่บ่นอะไรพึมพำอยู่ต่างหากล่ะเลยไม่ทันสังเกตุว่าผมมา”
“อื้มคงจะอย่างนั้น ว่าแต่คุณมาที่นี่มีธุระอะไรงั้นเหรอคะ”
เขาจ้องหน้าเธอด้วยความน้อยใจ
“ทำไมล่ะ ผมมาไม่ได้หรอกงั้นเหรอ”
“อื้ม ก็ป่าวหรอกค่ะแต่ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไม่เห็นว่าจะมีความจำเป็อะไรที่คุณต้องมาที่นี่นิคะ”
“แล้วถ้าผมไม่มีธุระแต่ที่ผมอยากมาเพียงแค่อยากเจอหน้าใครบางคนล่ะ”
เธอขมวดคิ้วแน่นก่อนจะจ้องหน้าเขาด้วยความแปลกใจ
“อยากเจอหน้า คุณอยากเจอหน้าใครกันคะ มีคนที่คุณอยากเจอหน้าอยู่ที่บ้านของฉันด้วยงั้นเหรอใครกันคะ”เธอถามขึ้นด้วยความอยากรู้
เขาหัวเราะออกมาเบาๆ
“คุณหย่าแล้วใช่มั๊ย”
เธอพยักหน้าพร้อมกับมองหน้าเขา
“ค่ะฉันหย่าแล้วทำไมงั้นเหรอคะ”
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็โสดแล้วน่ะสิ”
“อื้ม ใช่ค่ะโสดด้วยพ่วงท้ายด้วยคำว่าแม่ม่ายด้วยค่ะ”เธอพูดขึ้นอย่างติดตลก
“แล้วอยากเลิกเป็แม่หม้ายรึเปล่า”
“ทำไมคะ”
“ลองคบกับผมดูมั๊ย”
เธอถึงกับผงะเมื่อได้ฟังที่เขาถาม
“นี่หวังลู่เสียนฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นนะคะ แล้วฉันก็ไม่ชอบด้วยให้ใครมาล้อเล่นแบบนี้ฉันรู้ว่าฉันเป็ยัยอ้วนอัปลักษณ์แต่ฉันก็มีหัวใจนะคะ การที่คุณมาล้อเล่นกับหัวใจของฉันแบบนี้มันเป็การดูถูกฉันเกินไป”เธอพูดขึ้นอย่างไม่พอใจเมื่อคิดว่าเขากำลังพูดล้อเล่นกับเธอก่อนจะพยายามจะเดินหนีไปแต่มือใหญ่กลับรีบจับมือของเธอเอาไว้ก่อน
“ผมไม่ได้ล้อเล่นแต่ผมพูดจริง หลี่ฟางเซียนผมชอบคุณแล้วก็ชอบคุณมานแล้วด้วย”
เธอหันมามองใบหน้าหล่อที่กำลังจ้องเธอด้วยความจริงจังอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
นี่เขาพูดจริงงั้นเหรอ แต่ถ้าเขาจะมาหลอกฉันเหมือนกวงเฟยหลงมันก็ไม่มีความจำเป็อะไรที่เขาจะมาหลอกเลยนี่นาในเมื่อฐานะของเขาก็ร่ำรวยพอๆกับครอบครัวของตระกูลหลี่อยู่แล้ว
เธอขมวดคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“จะเป็ไปได้ยังไงที่ผู้ชายเพียบพร้อมอย่างคุณจะมาชอบยัยอ้วนน่าเกลียดอย่างฉัน คุณมีหญิงสาวที่รูปร่างหน้าตาดีอีกทั้งชาติตระกูลก็ดีเข้าหามากมาย เป็ไปไม่ได้หรอกค่ะที่คุณจะมาชอบฉัน เลิกล้อฉันเล่นได้แล้วค่ะมันไม่ตลกหรอกนะ”
“ผมไม่ได้ล้อเล่น แล้วที่ผมพูดมามันก็มาจากใจของผม ผมชอบคุณ และผมก็ชอบคุณมานานแล้ว และตอนนี้ก็ยังคงชอบอยู่ ผมไม่สนใจหรอกนะว่าคุณจะรูปร่างหน้าตาแบบไหนหรือใครจะมองว่าคุณไม่สวยอัปลักษณ์ยังไงแต่ในสายตาของผมคุณสวยที่สุด หลี่ฟางเซียนคบกับผมเถอะนะ”
เธออึ้งไปชั่วขณะ แต่เพราะเคยเจ็บช้ำจากการถูกหลอกให้รักมาได้ไม่นานเธอจึงยังไม่อยากเชื่อคำหวานของผู้ชายอีก
“ไม่ค่ะ ฉันจะไม่คบกับคุณ ฉันยังไม่อยากเปิดใจให้ใครอีกในตอนนี้เพราะแผลในใจของฉันมันยังสดเกินไป มันยังไม่หายดีพอที่จะพร้อมรับความเ็ปอีก”เธอพูดพร้อมกับจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน
“งั้นผมจะทำให้คุณยอมคบกับผมให้ได้ ผมจะทำให้คุณเห็นว่าผมรักคุณจริงๆ ผมจะรอ รอคุณเชื่อใจผม”
หลี่ฟางเซียนหยุดฟังครู่หนึ่งก่อนจะรีบเดินกลับเข้าบ้านไป
หวังลู่เสียนได้แต่มองหลี่ฟางเซียนที่เดินจากไปจนลับตา
“หลี่ฟางเซียนผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้และไม่ว่ายังไงผมก็จะรักคุณแค่คนเดียว”