ใบหลิวรีบอาบน้ำให้เสร็จเพราะรู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้จะเป็ตัวกำหนดทุกอย่างไปตลอดทั้งเดือน
เธอสวมกางเกงในและเสื้อยืดเนื้อบางตัวใหม่กลับเข้าไป
ััของน้ำบนเนื้อผ้าเก่า ๆ ช่างลงตัวกับสิ่งที่เธอ้าพอดี... เนื้อผ้าที่แนบไปกับลำตัวทำให้ส่วนโค้งส่วนเว้าปรากฏชัดเจนั้แ่หน้าอกไปจนถึงบั้นท้ายกลมเด้ง หญิงสาวมั่นใจว่าร่างกายของเธอในวัยสิบแปดปีสวยสะพรั่งที่สุดและไม่ว่าผู้ชายคนไหนก็ทนไม่ได้ทั้งนั้น
พ่อเลี้ยงของเธอก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
ใบหลิวออกจากห้องอาบน้ำแล้วเดินลงบันไดอย่างช้า ๆ จากนั้นก็เดินไปทั่วบ้านโดยไม่เขินอายแม้แต่น้อย ทุกย่างก้าวเธอรู้สึกได้ถึงสายตาอันร้อนแรงของพ่อเลี้ยงที่จ้องมองมา แต่เธอก็แสร้งทำเป็ไม่สนใจ
“ไปนั่งข้างนอกกันเถอะค่ะป๊า ไปอาบแดดกันเสื้อผ้าจะได้แห้งเร็วขึ้นด้วย” เธอบอกพลางหยิบครีมกันแดดกับพรมขึ้นมาถือเอาไว้
“อะ อืม” เรวัตเดินตามลูกเลี้ยงสาวอย่างว่าง่ายราวกับไม่สามารถทำลายมนต์สะกดที่เธอสร้างขึ้นได้
เมื่อก้าวออกมาข้างนอกใบหลิวก็ปูพรมลงบนพื้นหญ้า จากนั้นก็หันหน้ามาทางเรวัต เธอถอดเสื้อออกอย่างรวดเร็ว โยนมันไปทางเขาแล้วหันหลังกลับทันที สองเต้าอวบเด้งขึ้นลงเล็กน้อยตามแรงโน้มถ่วงโลก
“...” เรวัตอ้าปากค้าง
ร่างเล็กหัวเราะคิกคักชอบใจเมื่อเห็นสีหน้าของเขา เธอมั่นใจว่าแม้จะเป็เพียงแค่เสี้ยววินาทีแต่เขาก็ต้องเห็นมันแล้วแน่ ๆ ความใบนใบหน้านั้นไม่ใช่สิ่งที่แกล้งทำได้
“ตากให้หน่อยนะคะ”
“หนู! ทำแบบนี้ไม่ได้นะ”
“ทำไมล่ะคะป๊า” เธอถามพลางนอนคว่ำลงบนพรม “ไม่มีใครอยู่แถวนี้ซะหน่อย มีแค่เราเท่านั้นเอง...”
เรวัตยังคงยืนนิ่งด้วยความตกตะลึงอยู่พักใหญ่ แวบหนึ่งเขาถึงกับคิดว่าตัวเองกำลังฝันไปด้วยซ้ำ แต่ััเปียกชื้นจากเนื้อผ้าในมือกลับบอกอีกอย่าง เขาค่อย ๆ เดินไปพาดเสื้อของเธอเอาไว้กับรั้วไม้
ส่วนคนช่างยั่วอย่างใบหลิวก็แทบไม่กล้ามองเขาเลยเพราะกลัวจะโดนจับได้ เธอต้องแกล้งทำเป็ไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่การยั่วยวนในครั้งนี้ถึงจะได้ผล
ร่างหนาเดินกลับมาไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น
ใบหลิวโจมตีต่อทันที เธอไม่้าให้เขามีจังหวะตั้งตัวใด ๆ ทั้งสิ้น “ป๊าคะ ช่วยทาครีมกันแดดที่หลังให้หน่อยได้มั้ยคะ”
ความเงียบเข้าปกคลุมเราอีกครั้ง ร่างเล็กแสร้งทำเป็ไม่รับรู้ถึงความลังเลของเขา
เธอรู้... ไม่ว่ายังไงสุดท้ายทุกอย่างก็จะเป็ไปตามที่เธอ้าอยู่ดี เขาต่อสู้กับความ้าเบื้องลึกของตัวเองไม่ได้หรอก
เรวัตทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ เธอพร้อมขวดครีมกันแดดในมือ ไม่นานหลังจากนั้นใบหลิวก็รู้สึกถึงความเย็นบนแผ่นหลังเมื่อเขาบีบตัวครีมออกมาจากขวด จากนั้นเธอก็รอให้เขาเริ่มทาครีมกันแดดลงบนแผ่นหลังของตัวเองอย่างใจเย็น
เรวัตกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
มือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะที่ยื่นไปข้างหน้าแล้วค่อย ๆ วางลงบนแผ่นหลังบาง เขาเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปถึงไหล่ และลูบไล้ตรงจุดนั้นพักหนึ่ง ก่อนค่อย ๆ เลื่อนมือต่อไปที่ต้นคอซึ่งใบหลิวก็ช่วยปัดผมออกให้ทันที เสร็จจากนั้นเขาก็เลื่อนมือลงมาอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ปลายนิ้วแตะโดนหน้าอกเปลือยเปล่าของเธอเข้าโดยไม่ตั้งใจ
“อาาา ดีจังค่ะ” หญิงสาวผ่อนลมหายใจแ่เบาออกมาด้วยความพอใจ ััจากฝ่ามือสากบนผิวเปลือยเปล่าที่ให้ความรู้สึกยอดเยี่ยมจริง ๆ
เมื่อมือของเขาเลื่อนลงมาถึงเอวใบหลิวเก็บความตื่นเต้นเอาไว้แทบไม่อยู่ แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ทำให้เธอต้องผิดหวังด้วยการยกมือออกไป
“เสร็จแล้วจ้ะที่รัก” น้ำเสียงของเรวัตปกปิดความโล่งใจเอาไว้ไม่ได้เลย
“... ขา” ใบหลิวพึมพำออกมาเหมือนไม่ตั้งใจ
เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้เธอพลันนึงสงสัยขึ้นมาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่?
เรวัตรู้สึกลำบากใจเพราะใบหลิวเป็ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ เธอเป็เด็กดีมาตลอดแม้จะเจอเื่อะไรก็เก็บเงียบไม่เคยทำให้เขาต้องรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย หนุ่มใหญ่ชะงัก สายตาคู่คมมองไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าและบั้นท้ายที่มีเพียงกางเกงชั้นในบาง ๆ ห่อหุ้มอยู่อย่างชั่งใจ
‘อึก’ เขากลืนน้ำลายอีกครั้งแล้วมองไปรอบ ๆ ตัวเป็ครั้งสุดท้ายราวกับ้าให้ต้นไม้ใบหญ้ารอบ ๆ ซึ่งทำหน้าที่เหมือนรั้วกั้นพวกเขาออกจากโลกภายนอกยืนยันกับเขาอีกครั้งว่าจะไม่มีใคร บังเอิญ มาเห็นฉากต่อไปเข้า
ในที่สุดหลังจากที่รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปนานแสนนาน ใบหลิวก็ได้ยินเสียงขวดครีมกันแดดโดนบีบอีกครั้ง มุมปากบางยกยิ้ม เพราะสิ่งที่ตามมาคือฝ่ามืออุ่นชุ่มไปด้วยของเหลวที่วางลงบนข้อเท้า ก่อนที่เขาจะนวดขึ้นไปช้า ๆ
“อืมมม” เธอพยายามควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอราวกับว่ากำลังนอนหลับอยู่
มือหนาเริ่มที่ต้นขาข้างขวาก่อน และเช่นเดิมคือยังคงระมัดระวังไม่ให้ปลายนิ้วเข้าไปในจุดอันตรายอย่างเด็ดขาด และเมื่อถึงแก้มก้นด้านล่างเขาก็หยุดแล้วเปลี่ยนไปลูบไล้ต้นขาอีกข้างแทน พอถึงจุดเดิมก็หยุดอีก ยังไง ๆ เขาก็ไม่ยอมทาครีมกันแดดบนก้นของเธอ
ใบหลิวนึกภาพพ่อเลี้ยงกำลังชั่งใจว่าเธอหลับจริงมั้ย เขาจะทำต่อไปให้เสร็จหรือหยุดแค่นี้ แต่ถ้าทำต่อมันจะกลายเป็การคุกคามทางเพศรึเปล่า
ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกสงสารเขาขึ้นมา ร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อยแล้วหันหน้ามองเขาก่อนบอกด้วยน้ำเสียงงัวเงีย หากเธอกดดันเขามากเกินไปมันอาจส่งผลเสียมากกว่าดี
“ขอบคุณมากค่ะป๊า เดี๋ยวที่เหลือหนูจัดการเอง”
ได้ยินประโยคนั้นของลูกเลี้ยงเรวัตก็รู้สึกโล่งเหมือนยกูเาออกจากอกอย่างไรอย่างนั้น หนุ่มใหญ่ยิ้มแหยพลางละล่ำละลักบอก
“ไม่เป็ไรจ้ะ ป๊ายินดีทำให้หนูอยู่แล้ว”