เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่สามสิบ ทำผิดกฎ

ผมเข้าใจแล้วในที่สุด ในโลกของคาถานี้คือโลกที่เราต้องเดิมพันชีวิตและการดำเนินชีวิตของเราว่าเราจะไร้ซึ่งอิสระในการกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งแลกกับพลัง

Fresh ความสด จากระบบของเกมส์หนึ่งคือค่าพลังของอิสระของมนุษย์ mortal ที่ทางเทคนิคคุณจะทำอะไรก็ได้

เราจะไปท้าสู้กับไททันแอตลาสที่แบกโลกอยู่ก็สามารถทำได้ไม่มีใครห้ามแม้เราจะโดนแอตลาสบี้อย่างมดก็ตาม

อย่างอีดี้ อามินกล่าวไว้คุณมีเสรีที่จะพูด แต่ไม่มีเสรีที่จะรอดจากผลลัพธ์ของคำพูดนั้น

และหากเราเสียความ Fresh ไปทั้งหมด ตามแบบในเกมส์ เราจะกลายเป็๲ปีศาจ ภูตหรือเทพ ที่ไม่มีอิสระในการตตัดสินใจอีกต่อไปกลายเป็๲เพียงคนที่ทำตามธรรมชาติของตนเองเท่านั้นไม่สามารถ”เลือก”การกระทำของตนเองได้อีกต่อไป

และเกมส์นั้นได้สอนผมบางอย่างและผมคิดว่าผมชนะเดิมพันกับชีวิตนี้

ผีฟ้าจับมาที่คอและให้มีความเย็นเยียบและความหวาดกลัวของผมถึงที่สุดด้วยพลังของผีฟ้า

แต่ถึงที่สุดจากที่ผมเดิมพัน

ผีฟ้าไม่ได้”ทำร้าย”ผม

ผีฟ้าวางแผนสร้างความกลัวให้ผมเป็๞ฝ่ายลงมือตอบโต้ก่อนเป็๞ฝ่ายผิดคลำ

แบบเดียวกับที่หากเราโดนเชิญไปหาฮาเดสที่ใต้พิภพหากเราทำตามกฎ ฮาเดสจะปลอ่ยเรากลับมา แต่หากเราเผลอทานอาหารของใต้พิภพหรือหันหลังกลับตอนเส้นทางสู่ปรโลก

เราจะติดอยู่ในนรกตลอดไป

ผีฟ้าเองก็มีประสบการณ์พอที่จะล่อหลอกผมเช่นนั้นเช่นกัน

ซึ่งที่ผมเอะใจก็เป็๞การเดิมพันชีวิตเช่นกัน

ว่าหากผีฟ้าหักหาญด้วยดำลังบีบคอผมจริงๆผมต้องเดิมพันเช่นกันว่า ผ้าแพรของอาจารย์คงจะปกป้องผมได้

แต่ให้เลือกระหว่างผิดคลำจนต้องเผชิญกับผีฟ้าแบบไม่มีของอาคมกับเผชิญหน้ากับผีฟ้าแบบมีของอาคมไม่ผิดคลำ

ผมเลือกอย่างหลัง

เป็๞ทางเลือกในสถานการณ์ที่ไม่มีทางเลือกและผมก็ชนะเดิมพัน

จึก

ผมจิ้มกริชเหล็กน้ำพี้ลงที่ขาของผมเอง

ผีฟ้าทำหน้า๻๠ใ๽

“เ๯้าทำผิดคลำแล้ว”

ผมกล่าวกับผีฟ้า

เ๯้าบ้านมีหน้าที่ปกป้องแขกแขกมีหน้าที่ปกป้องเ๯้าบ้าน

ผมทำร้ายตนเองแต่ผีฟ้าไม่ปกป้องผมถือว่าผิดหน้าที่แล้ว

เราสองฝ่ายต่างหลอกกันไปหลอกกันมา

“ไอ้ห้อยไอ้โหน”

ทั้งสองคนยกระฆังปลุกเสกมาครอบผีฟ้าเอาไว้

ระฆังได้รับการปลุกเสกจากเก้าวัดพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง

พ่อกำนันได้มาจากการเป็๞ประธานงานในพิธีให้เก็บเอาไว้เวลามีงานพิธีให้เอาออกมาใช้งาน

กึ่ง กึ่ง กึ่ง

ผีฟ้าที่อยู่ใต้ระฆังปลุกเสกครอบอยู่พยายามกระแทกออกมาและแน่นอนระฆังหนักร่วมร้อยกิโลกรัมร่างผู้หญิงคนเดียวยกไม่ได้ หระ-

ปึ่ง

-อก

มือของผีฟ้าแดงก่ำและมีร่องรอยเผาไหม้ตามตัวผมยุ่งเหยิงแต่ผลักระฆังลอยขึ้นฟ้า กระแทกยอดมะพร้าวที่อยู่ห่างไกลได้

โคร่ม

 เหง่งหง่าง

เสียงระฆังตกและดังกังวานจากการโยนขึ้นไปและตกลงพื้น

เฮ้ย

เอ็งมีแรงมากขนาดนี้เชียวเรอะและก่อนหน้านี้เอ็งถึงใช้วิธียั่วยวนทำไม๊แค่เข้ามาหักคอก็ชนะแล้ว

แต่ผมไม่กล้าปล่อยมุกเพราะผีฟ้าตาแดงฉานมองมาทางนี้แล้ว