แฟนคลับวุ่นวาย ปิ๊งรักหนุ่มนายแบบ

         ๻ั้๹แ๻่ผมเปิดโอกาสให้เธอมาดูทีวีจอใหญ่ที่ห้องผม เธอเดินทางมาดูทุกวัน ความเป็๲ส่วนตัวของผมหมดไปแล้วครับ ถึงแม้ปากเธอจะบ่นว่าปวดท้อง แต่เธอก็หอบสังขารมาหาผมจนได้

        จนถึงตอนนี้เธอยังบ่นปวดท้องไม่หายซะที เห็นเธอบ่นทีไร ผมอยากพาเธอไปหาหมอ ซึ่งเธอไม่ยอมไป เธอบอกผมว่าเป็๞โรคกระเพาะ แต่ผมว่าเธอปวดท้องเกินกว่าโรคกระเพาะแล้วนะ

        ณ.คอนโด//วาฟิกซ์

วาฟิกซ์: ยัยตัวแสบ ตื่นมาเลย ไปหาหมอกัน

เชอรี่ : พี่ตีตี้บอกว่า พวกเราสองคนอย่าเพิ่งออกไปข้างนอก เพราะนักข่าวตามเราอยู่

วาฟิกซ์: ลุกได้แล้ว นักข่าวตามฉันไม่ได้ตามเธอ

ชอรี่ : ก็ได้ ฉันของไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ

วาฟิกซ์: ไม่ต้องแล้ว ผมจับมือเธอให้เดินไปด้วยกัน

เชอรี่: ๰่๥๹นี้นายจับมือฉันบ่อยนะ

วาฟิกซ์: ไม่ให้จับมือ อยากให้กอดหรือไง

เชอรี่: นายอยากกอดก็กอดเลย

วาฟิกซ์: อย่ามาท้าฉัน เดินมาเร็วๆ

เชอรี่ : ค่าา

ณ.โรพยาบาลอินเตอร์

เขาพาฉันมาโรงพยาบาลเสียเงินอีกแล้ว ฉันแทบอยากจะเดินหนีออกจากโรงพยาบาลนี้ทันที ค่ารักษา=จน!!!

เชอรี่: ไปโรงพยาบาลข้างๆเถอะ ค่ารักษายังไม่แพงเท่าไหร่

วาฟิกซ์: เดี๋ยวฉันจ่ายเอง ขอให้เธอหายก็พอ

เชอรี่: ขอบคุณนะ

วาฟิกซ์: หมอเรียกแล้ว ไปเข้าห้องตรวจกันเถอะ

เชอรี่: หมอตรวจฉันอย่างละเอียด ทั้งเอ็กซ์เรย์ ส่องกล้องก็แล้ว หมอยืนยันว่าฉันเป็๲โรคกระเพาะ แต่หมอก็ถามเพราะความเครียดหรือกินอะไรไม่ถูกหลักโภชนาการไหมครับ

เชอรี่: หนูกินแต่มาม่าค่ะ

หมอ: ว่าแล้วเชียว คุณถึงได้ปวดท้องบ่อยแบบนี้ ๰่๥๹นี้งดรับประทานไปก่อนนะครับ

เชอรี่ : ค่ะ

วาฟิกซ์: ผมมองเธอระหว่างพูดคุยกับหมอ 2เดือนมานี้ ทำไมเธอกินแต่มาม่าล่ะ ทั้งๆที่เธอมีเงินเดือนสูงมาก แถมคอนโดของเธอแม่เป็๲คนซื้อให้อีกต่างหาก ต่างกับตอนอยู่กับผมเธอทำอาหารที่หลากหลาย ผมค่อยถามเธอวันหลังแล้วกัน

ผลในที่สุด หมอให้เธอนอนโรงพยาบาล หนึ่งวัน ให้ยาแล้วดูอาการ ถ้าพรุ่งนี้อาการดีขึ้นก็กลับบ้านได้

วาฟิกซ์: ยัยตัวแสบ ทำไมถึงกินแต่มาม่า เงินเดือนตั้งเยอะ

เชอรี่: ถ้าฉันได้อยู่คอนโดคนเดียว ฉันจะกินแต่มาม่า หรืออาหารสำเร็จจำพวกเข้าไมโครเวฟ

วาฟิกซ์: เธอก็ทำอาหารเป็๲นิ

เชอรี่: นั่นสิ แต่ทำไมไม่รู้ เวลาฉันอยู่คนเดียวแทบจะไม่อยากทำอาหารเลย

วาฟิกซ์: ยัยตัวแสบ รู้ไหม พรุ่งนี้ฉันมีงานไปเดินแบบ เสื้อผ้าของอเมริกา แล้วเธอมาป่วยแบบนี้

เชอรี่: รู้สิ ฉันถึงขอหมอ นอนโรงพยาบาลหนึ่งวันไง

วาฟิกซ์ : มั่นใจนะ ว่าจะไม่ป่วยวันทำงาน

เชอรี่ : มั่นใจสิ

วาฟิกซ์ : เธอพักผ่อนไปแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันเอาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน

เชอรี่: ขอบคุณนะ นายคงเหนื่อยแย่ ไหนจะงาน ไหนจะต้องมาดูแลฉัน ถ้าอยากให้ฉันลาออกจากการเป็๞ผู้จัดการส่วนของนายบอกมาได้เลยนะ ฉันยินดีลาออก ????

วาฟิกซ์: ฉันดูแลเธอได้อยู่แล้ว

ถ้าเธอออกจากงานนี้จริงๆ ผมคงไม่เป็๞อันทำงานแน่อน เพราะทุกวันนี้ผมชินกับการมีเธออยู่ข้างๆ ถึงแม้เธอจะทำให้ผมไม่มีความเป็๞ส่วนตัวก็เถอะ ผมจำสีหน้าที่เธอบอกชอบผมได้เป็๞อย่างดี ซึ่งผมตอบรับเธอไปแล้วว่าผมชอบเธอเช่นกัน

บริษัท ผ้าไหมของเธอไปได้ด้วยดี ได้กำไรมากขึ้น พ่อของเธอบอกให้ผมเข้าไปรับตำแหน่งผู้บริหาร ผมบอกท่านว่า ไม่รับตำแหน่งนี้ครับ จากที่ผมได้ช่วยออกไอเดียผ้าไหมสไตล์อินเตอร์กับท่าน ผ้ายังคงทำด้วยไหมแต่ลวดลายเราจะมีลูกเล่นมากขึ้น ทำสีผ้าให้เป็๲สีพาสเทลมากขึ้น ผมว่าน่าจะขยายกลุ่มลูกค้าได้มากขึ้นอีกด้วย

เ๹ื่๪๫ที่ผมถือหุ้น ยังมีแค่พ่อแม่ของเธอเท่านั้นที่รู้ ส่วนยัยตัวแสบ ผมคิดว่าจะให้พ่อเธอเป็๞คนบอกเอง ซึ่งท่านพอรู้ว่าลูกสาวของท่านทำงานกับผม ท่านบอกว่าใครจะดูแลใครกันแน่ ตัวมันเองยังดูแลตัวเองไม่ได้เลย(หมายถึงยัยตัวแสบนี่ล่ะครับ) นั่นสิครับ บางทีผมอาจจะเป็๞ความผิดของผมบังคับให้เธอทำงานด้วย.,