มนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์)

    ตอนที่ 86 เสียงแห่งตัณหา

           และสิ่งที่จ๋าคาดการณ์ก็เป็นจริง  หนุ่มผมยาวได้ยื่นมือไปจับโคนขาอ่อนอวบอัดของคุณนายสาวถ่างออก  แล้วขยับเข้าไปแทรกตรงกึ่งกลาง  ปิดท้ายด้วยการรูดซิปกางเกงลง  สาวเนิร์ดจึงตะโกนใส่จนสุดเสียง 


    “ อย่าทำแบบนั้นนะ  พี่แมน  เรามาช่วยคุณนายไม่ใช่เหรอ ”



             แมนดูจะชะงักไปอึดใจ  ดวงตาที่เคยปรือลอยกลับมามีโฟกัสเล็กน้อย  สำนึกบางส่วนหวนคืนสู่มโนทวาร 


    “ เอ๊ะ!  จริงอย่างที่จ๋าว่า  เรามาช่วยคุณนายนี่หว่า  แล้วทำไมถึงได้ทำแบบนี้ ” ทว่าพอหนุ่มผมยาวจะกลับมามีสติ  เสียงประหลาดที่แหบห้าวก็วิ่งมากระทบแก้วหู


    “ อย่าลังเลสิ  ไอ้แมน  เอ็งต้องการแบบนี้ไม่ใช่เหรอ  อีกประการ  นังโสเภณีนี่ก็เคยมีอะไรกับมึงมาหลายครั้ง  กระทุ้งกันอีกซักทีสองที  จะเป็นอะไรล่ะ ”


     

             เหมือนเสียงนั่นจะมีอิทธิพลทางความคิดระดับเอกอุ  เลยทำให้แมนกลับมาเบลออีกครั้ง  หัวสมองเริ่มคล้อยตามวาจานั้น 


    “ ใช่แล้ว  ของมันเคยๆกันอยู่  เราจะคิดมากไปทำไม ”


     

             กระนั้นจ๋าก็ยังไม่ยอมแพ้  ตะเบ็งเสียงใส่อีกหนึ่งดอก 


    “ พี่แมนจำไม่ได้เหรอว่าคุณนายเคยดีกับเรายังไง  แล้วจะปล่อยให้ความชั่วร้ายครอบงำจนทำเรื่องบัดสีได้เหรอ  ดังนั้นหยุดเถอะ  จ๋าขอร้อง ”


     

             พอกล่าวจบ  จ๋าก็ถึงกับหอบ  เพราะการกระทำเมื่อครู่ทั้งยาวนานและเปลืองแรง  กระนั้นมันก็ไม่สูญเปล่าซะทีเดียว  แมนกลับมาเป็นตัวเองอีก  จากนั้นก็สะบัดศีรษะ  เพื่อเรียกสติ 


    “ นี่เรากำลังทำอะไรลงไป  เราเป็นบ้าไปแล้วหรือ ”


     

             แต่ไม่ทันที่แมนจะหวนคืนโดยสมบูรณ์  เสียงประหลาดจากสิ่งที่มองไม่เห็น  ก็ดังก้องในสมอง 


    “ อย่าไปฟังนังเด็กนั่น  มันแค่อิจฉาที่ไม่ได้ลิ้มเพศรสจากลำเอ็นของมึง  เลยปั่นป่วนให้ว่อกแว่ก  รีบจัดการนังคุณนายสารเลว  แล้วไปจัดหนักให้นังเด็กนั่นต่อ ”


     

             เหมือนวาจานั้นจะแทงใจดำ  เพราะเมื่อครู่แมนคิดไม่ดีกับจ๋าจริงๆ  เลยบังเกิดดาเมจทางจิตใจจนทำให้ปราการแห่งศีลธรรมพังทลาย  ทว่าหนุ่มผมยาวกลับไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย  อันที่จริงเขาดูกระตือรือร้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ 


    “ ใช่แล้ว  เสียงนั่นพูดถูก  และเลือกทางที่ดีที่สุดให้เราเสมอ  ดังนั้นมาลุยกันต่อเถอะครับ  คุณนายศรีสมร ” สิ้นคำกล่าว  แมนก็ปลดปล่อยความเป็นชายของตนเองออกมา 


    “ ว้าย  ไม่นะ  พี่แมน ” จ๋ากรีดร้องอีกครั้ง  และทำท่าจะวิ่งเข้าไปห้าม  ยอดเห็นท่าไม่ดี  จึงขยับมาล็อคกายจากทางด้านหลัง  พร้อมเอามือปิดปาก  ก่อนยื่นหน้ามากระซิบกระเส่าที่ซอกหู 


    “ หึ  หึ  หึ  สาวน้อยเลิกวุ่นวายได้แล้ว  ปล่อยให้ไอ้หนุ่มผมยาวได้ทำตามใจดีกว่า ”


     

            จ๋าถึงกับขนลุกจนหมดแรงขัดขืน  ความสิ้นหวังถาโถมเข้าจู่โจม  น้ำตาสีใสจึงเริ่มไหลรินอาบสองแก้ม 


    “ อึก  นะ  นี่เราทำอะไรไม่ได้เลยหรือ ”


     

            ท่าทีดังกล่าวน่าเวทนาที่สุด  แต่แทนที่ยอดจะเห็นใจ  กลับดูคลั่งกว่าเดิม  และผุดรอยยิ้มเหี้ยมๆตรงมุมปาก  พร้อมเอื้อนเอ่ยวาจาบางอย่าง  ซึ่งสะท้อนให้เห็นแววทมิฬในกมลสันดาน 


    “ ทำได้สิ  มึงก็แค่มาเป็นของเล่นบำบัดความใคร่ให้กับกูไง ” ทันทีที่พูดจบ  มือหยาบกร้านก็เอื้อมมาบีบเรือนกายช่วงบนจนมันบิดเบี้ยวไปตามแรง 


    “ ว้าย! ” จ๋ากรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ  และพอจะรู้แล้วว่าแท้จริง  สถานการณ์ของเธอไม่ได้ดีไปกว่าคุณนายศรีสมรเลย  ว่าตามตรง  อาจแย่กว่าอีก  เพราะยังมีสติรู้ทุกอย่าง  ในขณะที่ผู้เป็นเจ้านายอยู่ในสภาพเลื่อนลอยจนไม่พร้อมรับทุกความอัปรีย์ที่บังเกิดกับตน


     

             ทางด้านหนุ่มผมยาว  พอมาได้ยลเรือนร่างเปลือยที่อวบอัดของคุณนายสาว  ซึ่งนอนถ่างขากว้างตรงหน้าในระยะมือเอื้อม  เลยทำให้พร้อมทำศึก 


    “ หึ  หึ  ขอล่ะนะ  คุณนายคนสวย ” แมนหัวเราะหื่นๆ  ก่อนจะเตรียมตั้งลำให้ดี  จากนั้นก็กลั้นใจแวบนึง  เพื่อผลักดันความเป็นชายให้รุกคืบไปข้างหน้า


    “ อื้อ  โอ้ว ” แมนแหงนหน้าครางเบาๆ  ส่วนกายอวบอัดของคุณนายสาวแอบกระตุกเล็กน้อย


      

             และทันทีที่แมนทำสำเร็จ  หัวใจของจ๋าก็แตกเป็นเสี่ยง  ปากก็ร้องคร่ำครวญด้วยเสียงสะอื้น 


    “ อึก  อึก  ยะ  อย่าทำแบบนั้น  พี่แมน  สงสารคุณนายเถอะ  เธอหมดสติไปแล้วนะ ”


     

             กระนั้นยอดก็ยังคงความเป็นสัตว์นรกที่ไร้สำนึก  มือซ้ายรั้งเอวเว้าคอดของจ๋าไว้  ส่วนมือขวาขย้ำกายบาง  พร้อมกระเซ้าดังๆเป็นเชิงเย้ยหยัน 


    “ เหอ  เหอ  จะเป็นเดือดเป็นร้อนไปทำไม  นังหนู  เพราะอีกไม่นาน  เอ็งก็ต้องโดนทำแบบเดียวกัน ”


     

              แม้คำขู่ดังกล่าวจะทำให้จ๋าหนาวๆร้อนๆ  แต่เธอก็พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์  หวังให้หลุดจากพันธนาการ  ทว่าการกระทำดังกล่าวนั้นไร้ผล  ด้วยท่อนแขนของยอดนั้นแกร่งราวปลอกเหล็ก  แถมแรงบีบรัดที่เอวบางก็หนาแน่นไม่ต่างจากสายโซ่ 


    “ ปะ  ปล่อยนะ  ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้ ”


     

              เหมือนยอดจะแอบรำคาญความเพียรที่ไร้สาระนี้  จึงตะคอกเบาๆแค่พอได้ยิน  หวังจะให้อีกฝ่ายหยุดดีดดิ้นซักที 


    “ นังหนู  มึงจะแข็งขืนไปทำไมวะ  หัดเลียนแบบนังหมอน  เจ้านายของมึงบ้างสิ  จะได้รู้ว่าความร่านนั้นทำให้เราสุขสมแค่ไหน ”


     

              ถ้อยคำนั้นทำให้จ๋าได้คิด  จึงเงยหน้าขึ้นมอง  ทำให้พบว่าตอนนี้แมนกำลังเสพสุขแบบถี่ๆ  แถมบางครั้งก็หนักหน่วงถึงขั้นกระแทกยังเรียกพี่ 


    “ ปั้บ  ปั้บ  ปั้บ ” 


    “ อืม  อ้า  อู้ว ” ถึงคุณนายสาวจะยังไม่ลืมตา  แต่คิ้วเรียวก็แอบขมวดนิ่ว  ใบหน้าคมดูบิดเบี้ยว  ประมาณว่าถูกความเสียวซ่านเข้าจู่โจมจนแม้แต่นิทรารมย์ยังไม่อาจหยุดยั้ง


     

              ส่วนแมนนั้นยังคงจัดหนักแบบจุกๆ  ช่วงเอวทำงานอย่างต่อเนื่อง  สองตาเหม่อมองเรือนร่างอวบใหญ่อันชวนให้เย้ายวนใจ  จึงเอื้อมมือไปลูบคลำ  เพื่อระบายอารมณ์ 


    “ โอ้ว  เต็มไม้เต็มมือดีเหลือเกิน ”


     

             เกมกามดังกล่าวทำให้จ๋ารู้สึกตุ้มๆต่อมๆอย่างบอกไม่ถูก  อันผสมระหว่างอึดอัด  สับสน  สิ้นหวัง  ปิดท้ายด้วยความอยากรู้อยากลองที่ฝังแน่นในส่วนลึกของจิตใจ 


    “ ฮ้า  ถ้าเราโดนบ้าง  จะรู้สึกยังไงกันนะ ”


     

              ยอดเองก็เหมือนเสือร้ายในร่างคน  เพียงเห็นจ๋าถอนลมหายใจอุ่นร้อนออกมานิดเดียว  ก็คาดเดาความนัยของหญิงสาวออก  เสมือนฉลามร้ายซึ่งตามล่าเหยื่อด้วยกลิ่นโลหิตที่หลั่งไหลออกจากกาย 


    “ หึ  หึ  ชักได้ที่แล้วสิ ”


      

              เมื่อเป็นเช่นนี้  ยอดจึงเพิ่มระดับการรุกรานด้วยการใช้นิ้วชี้กดลงไปบนจุดกระสันที่ชวนสยิว  ซึ่งได้ผลกว่าที่คิด  เนื่องจากมันเรียกเสียงครางจากสาวแว่นได้คราวหนึ่ง 


    “ ฮ้า ”


     

             ถึงจะเป็นการปลดปล่อยเพียงแผ่วเบา  แต่ไม่รอดจากการรับรู้ของนายยอด  เลยแสยะยิ้มชั่วร้ายออกมานิดนึง  ก่อนจะพ่นลมหายใจอุ่นร้อนกระทบใบหู 


    “ ฟู่  เริ่มเสียวนิดๆแล้วใช่มั้ย  สาวน้อย ”



             จ๋าไม่ตอบ  ใบหน้าขาวใสแปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ  โดยเฉพาะสองแก้มดูเปล่งประกายเขินอายจนน่าหยิก  ทว่ายอดกลับเลือกที่จะยื่นหน้าไปดูดซอกคอเรียวระหง 


    “ อ้า  จะ  จะทำอะไรหนูน่ะ ” จ๋าเชิดหน้าสูง  และร้องครางเสียงดัง  แต่ยอดกลับไม่หยุด  มือปลาหมึกเริ่มขยับมาที่กระดุมเม็ดแรก 


    “ แป๊ก ” เสียงกระดุมหลุดจากขั้วดังแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน  แถมยังถูกปลดอย่างง่ายดาย  บอกให้รู้ถึงความชำนาญได้เป็นอย่างดี  พอเห็นว่าเหยื่อสาวไม่ได้แสดงอาการแข็งขืน  จึงเลื่อนไปต่อที่เม็ดถัดไป


     

             กระดุมเม็ดต่อๆมาก็หลุดได้ไม่ยาก  และพอเสร็จสิ้นการปลดเปลื้อง  ชายเสื้อเชิ้ตสีตองอ่อนก็ค่อยๆคลายออกจากกันช้าๆ  เผยให้เห็นเนื้อในของเรือนร่างที่ขาวผ่อง  ประดุจหยวก  โดยเฉพาะทรวงอกตั้งตระหง่านดูเย้ายวนเป็นที่สุด  เพราะมันอวบใหญ่จนชั้นในสีชมพูอ่อนปิดบังแทบไม่มิด 


    “ ว้าว  ข้างในก็ไม่เบาเลยนี่  นังหนู  ทั้งขาวทั้งใหญ่เลยนะ ” ยอดพล่ามไป  ก็เลียพวงแก้มแดงซ่านของจ๋าไป  เลยสัมผัสไอร้อนที่แผ่ออกจากกายสาวอย่างเต็มที่


     

             น่าแปลกที่จ๋าไม่ได้ขัดขืน  แถมยังเอียงหน้าให้  เพื่อรับรสสากหยาบและความอุ่นชื้นจากน้ำลายอย่างเต็มที่ 


    “ อืม  อ้า ”


      

            และเมื่อเพลิงกามาโหมทวีไปถึงครึ่งทาง  มือซ้ายที่รวบเอวเว้าคอดก็คลายออก  พร้อมเลื่อนขึ้นมาที่เรือนร่างช่วงบน  ทำให้ร่างบางของสาวแว่นสั่นสะท้านอย่างรุนแรง   


    “ ฮ้า  อื้อ ”



    สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

    https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2 

    คล้ายกับเรื่องมนต์ดำ อาถรรพ์ อารมณ์ (ฉบับเซ็นเซอร์) ที่คุณอ่าน