ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

“เนื้อหมูรมควันชุดแรกผ่านไปได้ด้วยดี ซานหลงทำไปและอธิบายขั้นตอนการทำอย่างละเอียด ให้ทุกคนเข้าใจ เช่นเคย“เอาละ! เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะมาตรวจดูอีกครั้ง ให้คนคอยควบคุมไฟให้ดี อย่าให้ไฟดับ หรือไฟลุกติดเปลว ใช้ฟืนที่เตรียมไว้โยนเข้าไปในกองไฟเป็นระยะ แล้วหรี่ช่องลมลงให้อากาศเข้าน้อยๆเท่านี้ก็เกิดควันแล้ว” เขาตบบ่าคนงานหนุ่มผลัดแรก การทำงานที่โรงเนื้อรมควันถูกแบ่งออกเป็น 3 กะ ผลัดเปลี่ยนกันทุกๆ 7 วัน นี่เป็นมาตรฐานการทำงานของโรงงานอุสาหกรรม ในศตวรรษที่ 21 แต่ชายผู้มาจากอนาคนนำมาใช้ที่ นี่ ในตอนนี้ กับโรงงานเถื่อนของเขาอาหารเย็นจบลงไปด้วยดีเช่นกัน ต่างคนต่างเหนื่อยอ่อนกับการโหมงานหนักของวัน ซานหลงเองก็เช่นกัน เมื่อกินข้าว อาบน้ำเสร็จหัวถึงหมอน ก็หลับไปในทันที ย่ำรุ่งคณะของอี้หลันก็ออกเดินทางเข้าเมือง พร้อมกับเกวียนเทียมวัวที่เต็มไปด้วยกล่องใส่เนื้อบาร์บีคิว วันนี้มีเพียงอี้หลัน พ่อค้าแม่ค้าอีก 15 ชีวิตและคณะคุ้มกันขบวนจำนวณ 4 คนเท่านั้น ซานหลง และคณะหน้าม้าจำเป็น ไม่ได้ไปด้วย เพราะตอนนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้หน้าม้าอีกแล้วเพราะเสียงดังจากการเตรียมข้าวของ สำหรับค้าขายของคุณหนูอี้หลัน ทำให้ นักวิจัยพันธุ์พืช ตื่นจากการหลับใหล ถึงจะไม่ได้ไปด้วยแต่เขาก็มีหน้าที่ ที่จะต้องดูแลอีกหลายอย่าง จึงถือโอกาสตื่นขึ้นมาซะตอนนี้เลยงานแรกที่ทำคือการตรวจสอบเนื้อรมควัน ว่าเป็นไปตามที่เขาคิดไว้หรือเปล่า ผลปรากฏว่าไม่มีอะไรเหนือการคาดหมาย จึงทำให้เขาโล่งใจไปเปราะหนึ่ง“เยี่ยม!เนื้อมีคุณภาพดีมาก เจ้าควบคุมไฟได้ดีมาก!”เขาเอ่ยชมเชย เด็กหนุ่มที่รับหน้าที่ควบคุมไฟในกะดึก“มันเป็นเพราะนายน้อยสอนสั่งเป็นอย่างดีขอรับ”“เจ้าเองก็เก่งมาก ต่อให้สอนมากแค่ไหน ถ้าคนไม่เก่งจริงก็ทำไม่ได้อย่างเจ้าหรอก ทำดีมาก”“ขอบคุณสำหรับคำชมขอรับนายน้อย”เด็กหนุ่มยิ้มร่าออกมาด้วยความยินดี“อืม!!ทำดีต่อไป อีกประเดียว คนที่รับผิดชอบกะต่อจากเจ้าก็จะมาแล้ว พอถึงตอนนั้นเจ้าก็ไปพักได้ จำไว้ว่าต้องนอนให้เพียงพอ ตื่นขึ้นมาทำงานอีกครั้งตอนฟ้ามืดเหมือนวันนี้”“ขอรับนายน้อย!”เด็กหนุ่มขานรับอย่าแข็งขัน ซานหลงไม่รั้งรออยู่นาน เขาเดินไปตาม หม่าเหลียงทันที“ลุงหม่า! ลุงหม่าตื่นหรือยัง!”ซานหลงร้องเรียกอยู่หน้าเพิงพักของหม่าเหลียง“ตื่นแล้ว ตื่นแล้วขอรับนายน้อย!”เสียงของหม่าเหลียง ดังมาจากลานข้างเพิงพัก มันตื่นขึ้นมาพร้อมๆกับคณะของอี้หลัน ช่วยพวกนางจัดแจงข้าวของเสร็จ ก็มาก่อกองไฟผิงอยู่ กลางลานกับพี่น้องของมันอีก 3 คน เจ้า 2 3 และ เจ้าสี่“ทางนี้ขอรับนายน้อย”มันร้องเรียกอีกครั้ง เด็กหนุ่มจึงเดินเข้าไปหามันทันที กองไฟกำลังลุกไหม้เชื้อไฟ ยังไม่ติดฟืนดีนัก ซานหลงจึงยังไม่เข้าไปนั่งข้างกองไฟ แต่ยืนอยู่ห่างๆ เพราะไม่ชอบควันไฟสักเท่าไร“นายน้อยตื่นแต่เช้าแบบ มีงานอะไรด่วนหรือไม่ขอรับ”หม่าเหลียงถามขึ้น“ไม่มีอะไรพิเศษหรอก แค่อี้หลันทำเสียงดัง ข้าเลยนอนไม่หลับ”เด็กหนุ่มตอบออกมาห้วนๆ เขายังไม่ยากพูดถึงเรื่องงานเราะตอนนี้ยังมืดอยู่“อ๋อ เหรอขอรับ ถ้าอย่างนั้น เรามาย่างหูหมูกับกระเพราะหมูกินกันก่อนนะขอรับ ข้าหมักเอาไว้ ตั้งแต่เมื่อคืน มีลิ้นที่นายน้อยชอบด้วยนะขอรับ” มันเอ่ยชวนนายน้อยทันที“มีน้ำจิ้มหรือยัง”ซานหลงถามขึ้น“ยังเลยขอรับ แฮ่ๆ”หม่าเหลียงหัวเราะแห้งๆออกมา มันทำน้ำจิ้มไม่เป็น จะหวังพึ่งสาวๆก็ไม่ได้ เพราะทุกคนออกไปขายของในเมืองกันหมดแล้ว “ถ้าอย่างนั้น ลุงหม่าย่างรอเลย ข้าจะไปทำน้ำจิ้มและปลุกท่านพ่อมากินด้วยกัน”“นายทานเหรอขอรับ ดีเลย ข้าจะย่างรอ เดินระวังๆนะขอรับนายน้อยมันมืด”เด็กหนุ่มเดินตรงไปยังบ้านเก่าๆของบิดาก่อน จากนั้นจึงเดินไปที่โรงครัวต่อเพื่อทำน้ำจิ้มเปรี้ยวเผ็ดเด็กหนุ่มไม่ได้หลงดีใจหรือตอบโต้อะไร เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงสงคราม มือของเขายังคว่าเอาชิ้นเนื้อจากเขียงมาครอง อย่างรวดเร็ว เนื้อแต่ละชิ้นที่ถูกหั่นมีจำนวนจำกัด ไม่มีเนื้อสำหรับคนที่เชื่องช้า ทุกคนต่างชินชากับสงครามสนามนี้แล้ว กลลวงให้ไขว้เขวจึงมักไม่ได้ผลนัก สี่พี่น้องนั่งเงียบๆรอคอยจังหวะในการช่วงชิงความได้เปรียบบนเขียงเนื้ออยู่ตลอดเวลา สงครามนี้ผู้ที่มีแต้มต่อมากที่สุด คงจะเป็นหม่าเหลียง มือหั่นผู้ที่มีมีดอยู่ในมือ จึงได้รับสิทธิพิเศษ เป็นคนแรกเสมอท้องฟ้าประกายสีแดงแสด แย้มยิ้มออกมา พร้อมๆกับมื้ออาหารว่างที่จบลง ฟ้าเริ่มสาง อาหาศที่นี้ยังคงเย็นอยู่บ้าง แต่ไม่ส่งผลกับผู้คนที่นั่งอยู่รายรอบกองไฟ สมาชิกครอบครัวใหญ่ต่างทยอยกันตื่นขึ้น ทำธุระส่วนตัวของตน เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับงานหนักในวันนี้ ข้างกองไฟ ทุกคนต่างพึงพอใจ กับผลงานของตัวเองกัันทั่วหน้า แสงไฟจากกองไฟวับๆแวมๆสะท้อนแววตาเด็กหนุ่มผู้ขับเคลื่อนค่ายพักแห่งนี้ เขากำลังเรียบเรียงความคิด และทบทวนแผนคร่าวๆสำหรับวันนี้ แผนทุกอย่างต้องรัดกุม ไม่ส่งปลกระทบต่อแผนการหรืองานหลัก ตอนนี้คนของเขามีจำกัด และแต่ละคนก็มีงานของพวกเขาอยู่แล้ว การดึงคนออกมาเพื่อทำงานอื่น จึงต้องคำนึงถึงผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้น"ลุงหม่า วันนี้ข้าต้องการคนสามคน ท่านจัดการหาให้ข้าหน่อย" 3 คนเป็นจำนวนคนที่มากที่สุดที่เขาจะดึงออกมาได้ โดยไม่กระทบต่องานส่วนอื่นๆ"เจ้าจะเอาคนไปทำอะไรหรือ"บิดาถามขึ้น"ไสไม้ขอรับ"ซานหูนิ่งอึ้ง เขาพยายามใช้ความคิดเมื่อได้ยินคำแปลกศัพย์ๆจากปากบุตรชาย แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก ไสไม้ที่ลูกชายว่าคืออะไร"ลุงหม่า ข้าอยากให้ท่านทำตั่งแบบนี้ 6 ตัว สูงปนะมาณเอวของท่าน"เขาวาดรูปที่พื้นดิน แล้วอธบายให้หม่าเหลียงเข้าใจ "ได้เลยนายน้อย!"หม่าเหลียงตอบรับ "ตามข้ามา ข้าจะอธิบาย วิธีการไสไม้"เด็กหนุ่มลุกขึ้นเดินนำทุกคนไปยังกองไม้ ที่ซื้อมาวันก่อน กบไสไม้ที่สั่งทำจากร้านไม้ วางรวมอยู่ที่นั้นด้วย เคื่องมืองานไม้บรรจุอยู่ในกล่อง อยู่ที่นี่เช่นกันเขาประกอยใบกบไสไม้ ที่ทำจากร้านเหล็กเข้ากับตัวกบไม้ พร้อมกับอธิบายวิธีการปรับตั้ง ให้ทุกคนฟัง"ก่อนอื่นข้าต้องบอกทุกคนก่อนว่า เราจะล่าสัตว์กันไกลขึ้นกว่าเดิม ดังนั้นการขนสัตว์ที่ล่าได้มาที่นี้ จึงลำบากมากขึ้นเพราะน้ำหนักของมัน และระยะทางที่ไกล ข้ากับท่านพ่อจึงมีความเห็นว่า เราจขนสัตว์ที่ล่าได้มาทางเรือ ดังนั้นข้าต้องสร้างเรือขึ้นมาด้วยไม้พวกนี้ นี่เรียกว่ากบไสไม้ ใช้ใสไม้เพื่อให้แผ่นไม้เรียบเนียน การใช้งานต้องทำแบบนี"เขาสาธิตวิธีการใช้งานให้ทุกคนดู ไสไป 6-7 ปืน แผ่นไม้ที่ขลุขละเต็มไปด้วยรอยถากจากขวาน ถูกคมกบใสออกจนเรียบเนียน เด็กหนุ่มเอามือลูบดู ไม่พบจุดที่ขละขละเลยสักนิด"โอ้ว!เรียบ เนียนดีจริงๆ...""อ่า..ใช่ๆ ไอ้เจ้ากบสะไหลไม้นี้มันวิเศษจริงๆ""กบไสไม้เจ้าบ้า เรียกก็ยังเรียกผิด!"ทุกคนต่างพูดชื่นชมออกมาเป็นเสียงเดียวกัน ซานหู่ใช่นิ้วมือของเขาลูบดูผิวของแผ่นไม้ด้วยตาเป็นประกาย 'มันจะดีแค่ไหนนะที่มีบ้านพื้นเรียบเนียรแบบนี!'เขาคิด"เอาละ นี้เรียกว่าการไสไม้ ข้าต้องการให้แผ่นไม้พวกนี้หนา 1 ซุนเท่าๆกันทุกแผ่น ตอนนี้มีกบไสไม้อยู่ 3 อัน ข้าจึงต้องการคน 3 คนในการไสไม้ ให้เอาไม้ขึ้นวางบนตั่ง ก่อนทำการไส จะได้ไม่ปวดเอว"เขาสั่งงานพร้อมทั้ง อธิบบายวิธีการทำงาน ข้อควระวังในการทำงานเพื่อป้องกันการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุให้ทุกคนฟังทันที 3 พี่น้องของหมาเหลียงดึงเอากบไสไม้ไปครองคนละอัน ซ้อมไสไม้กันยกใหญ่ ตั่งไม้ 6 อันถูกทำขึ้นภายในเวลานไม่ถึง 4 เค่อ เมื่อเอาแผ่นไม้ขึ้นวาง กบไสไม้ทั้ง 3 ตัวก็เริ่มทำงานทันที ซานหลงคอยดูและให้คำแนะนำอยู่ตลอดเวลา ต้นยามเฉิน อี้หลันและคณะแม่ค้าก็เดินทางกลับมาจากตลาด ทุกอย่างเป็นไปตามคาด บาร์บีคิวทั้งหมดขายหมดอย่างรวดเร็ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

29.กบไสไม้

นิยายแนะนำ

ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

29.กบไสไม้

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้