ไม่ใช่ว่าหลัวเลี่ยเป็คนหยิ่งยโสและมั่นใจในตัวเองแต่ความเป็จริงทำให้เขาต้องมีความมั่นใจ
เคล็ดวิชาั์เป็เคล็ดวิชาที่เป็สุดยอดของการฝึกฝนวรยุทธ์
แล้วยังมีความเข้าใจในกระแสของ์และโลก
เมื่อรวมสองอย่างเข้าด้วยกันแล้วเช่นนี้ใครจะสู้ได้?
แน่นอนว่าหลัวเลี่ยไม่ได้มีข้อบกพร่องเช่น ขาดประสบการณ์ ไม่มีศิลปะการต่อสู้ที่โดดเด่น และอื่นๆ แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่สำคัญนักเมื่อเผชิญกับความแข็งแกร่งของพลังอย่างแท้จริง
นั่นเป็เหตุผลที่หลัวเลี่ยกล้าจะยอมรับคำท้าประลองของใครก็ตามในระดับเดียวกัน
“เปิดสนามประลองัแท้จริง!”
เสียงะโอันเ็าของหลงเยียนหรันดังก้องไปทั่วสนามประลองัทำให้ผู้ชมนับไม่ถ้วนมองมา
เมื่อผู้คนเห็นว่าเป็องค์หญิงสามหลงเยียนหรันของเผ่าักำลังจะลงประลองเืของพวกเขาก็เดือดด้วยความตื่นเต้น ทุกคนรู้ว่าหลงเยียนหรันเป็คนเดียวที่ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน
ไม่สำคัญว่าจะเป็การประลองเล็กหรือใหญ่อย่างไรนางก็ไร้พ่าย ประเด็นคือการต่อสู้ของนาง แม้บางครั้งจะไม่สมน้ำสมเนื้อ แต่ก็เต็มไปด้วยคุณภาพ
เมื่อผู้คนเห็นว่าคู่ต่อสู้บนเวทีคือหลัวเลี่ยหลายคนหมดความสนใจทันที หลังจากดูผ่านวิธีการพิเศษของภพั คู่ต่อสู้ของหลัวเลี่ยถือเป็บุคคลที่ไม่มีใครเทียบได้และเมื่อพวกเขาเห็นชื่อของหลัวเลี่ย พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าทำไมหลงเยียนหรันถึงลงมือจัดการเื่นี้
หากไม่ใช่เพราะรูปร่างหน้าตาที่ไม่มีใครเทียบได้ของหลงเยียนหรันและสถานะที่ไม่ธรรมดาซึ่งมีความน่าดึงดูดในตัวเอง คงมีไม่กี่คนที่มาดูการประลอง
แน่นอนว่าแม้แต่ผู้ที่ชมการประลองก็อยู่ที่นั่นเพื่อชมความงามของหลงเยียนหรันส่วนหลัวเลี่ยนั้นเขาถูกเมินโดยสิ้นเชิง
หลงเยียนหรันและหลัวเลี่ยก้าวไปข้างหน้าพร้อมกัน
ท่ามกลางเสียงเชียร์ม่านแสงขนาดใหญ่ลงมาจากท้องฟ้า ห่อหุ้มคนทั้งสองเอาไว้ และพื้นผิวโปร่งใสปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาและสถานที่คล้ายกรงนี้ลอยขึ้นอย่างช้าๆ ไปบนท้องฟ้า
สนามประลองที่พวกเขาอยู่มีขนาดใหญ่มากมีพื้นที่มากกว่าสามร้อยตารางเมตร และพื้นดินซึ่งก็คือพื้นผิวเรียบนั้นเรียบมาก
ในเวลาเดียวกันก็มีลำแสงสองลำส่องลงมาที่พวกเขาสองคนเป็การตรวจสอบเล็กน้อย เมื่อระดับของทั้งสองคนได้รับการยืนยันแล้ว ระดับของหลงเยียนหรันก็ถูกจำกัดไว้ที่วรยุทธ์ระดับที่ห้าซึ่งเทียบเท่ากับของหลัวเลี่ย
การต่อสู้ในระดับเดียวกันนั้นเป็กฎพื้นฐานของสนามประลองัที่ต้องปฏิบัติตามโดยไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
“เ้าเป้านุ่มนิ่มองค์หญิงผู้นี้จะบอกเ้าเองว่า ในสนามประลองัแท้จริงนี้ เ้าจะได้รับความเ็ปอย่างแท้จริงทั้งหมดซึ่งหมายความว่า ระดับความเ็ปจากการาเ็ของที่นี่ ก็เหมือนกับการที่เ้าาเ็จากภายนอก”หลงเยียนหรันพูดหยอกล้อ
หลัวเลี่ยเลิกคิ้วเขาไม่รู้จริงๆ “เ้าไม่สบายใจหรือ”
หลงเยียนหรันเย้ยหยันและพูดว่า“เพราะเ้าทำให้ข้าไม่สบายใจ ดังนั้นข้าก็ทำให้เ้ารู้สึกถึงความเ็ป ข้าจะค่อยๆฉีกเ้าทีละนิด จะทำให้เ้ารู้สึกว่าอยู่ไม่สู้ตาย”
หลัวเลี่ยจ้องมองด้วยสายตาเฉียบคม“ข้าเคยพูดก่อนหน้านี้แล้วว่า เ้าทำให้ข้าโกรธ และตอนนี้ข้าโกรธยิ่งกว่าเดิมเสียอีก”
“โกรธหรือเ้าเป้านุ่มนิ่มรู้จักวิธีโกรธ ช่างน่าขันนัก เช่นนั้นข้าจะทำให้เ้ารับรู้ผลจากการที่เ้าทำให้ข้าโกรธบ้าง!”
หลงเยียนหรันพุ่งออกตัวมาอย่างรวดเร็ว
นางเป็เ้าหญิงองค์ที่สามของเผ่าัซึ่งถือเป็หนึ่งในผู้มีความสามารถระดับสูงของกลุ่มเผ่าัรุ่นปัจจุบัน และเป็ัหญิงที่ได้รับความนับถือมากที่สุดไม่มีัหญิงคนใดมีพร์เทียบนางได้แน่นอน
ความภาคภูมิใจของนางสะสมทีละน้อยด้วยการได้รับชัยชนะ
เมื่อครั้งที่หลิวหงเหยียนบอกว่าจะส่งคนที่แข็งแกร่งกว่านางมาให้นางก็สาบานแล้วว่าจะเอาชนะหลัวเลี่ยให้ได้
การโจมตีที่นางใช้เป็ศิลปะการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยปรมาจารย์ที่อยู่ในระดับทลายยุทธ์
หมัดพญาัประจัญบาน!
เป็กระบวนท่าที่มีพลังมากและอาจมีพลังเหนือกว่าหมัดผู้พิชิตด้วย
แม้ว่าพร์ของหลงเยียนหรันจะไม่ธรรมดาแต่ก็ไม่ง่ายนักที่จะฝึกฝนหมัดพญาัประจัญบานให้ถึงระดับถ่องแท้ ตอนนี้นางเพิ่งถึงระดับเริ่มต้นเท่านั้นนับว่ายังห่างไกลจากระดับเชี่ยวชาญอีกมาก
ถึงกระนั้นพลังที่แสดงออกมาของหมัดพญาัประจัญบานก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าระดับถ่องแท้ของหมัดผู้พิชิต จึงเห็นได้ว่าหมัดพญาัประจัญบานนั้นทรงพลังเพียงใด
อย่างไรก็ตามหลัวเลี่ยก็ภูมิใจในร่างกายของเขาเช่นกัน
อาจเป็เพราะตอนนี้ตัวตนของเขาเป็ของปลอมไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา ดังนั้นเขาจึงสามารถทำอะไรก็ได้ตามที่ใจ้า
กล่าวคือเมื่อเทียบกับความเป็จริงที่ว่า เขาควบคุมตัวเองเอาไว้เล็กน้อย แต่ที่นี่ดูเหมือนว่าปีศาจในใจของเขาจะแสดงตัวตนออกมาทำให้เขาอยากเอาชนะแทนที่ความเป็จริงควรจะเจียมตัว
ดังนั้นคนที่ฝึกฝนเคล็ดวิชาั์เช่นเขาไม่สนใจหมัดผู้พิชิตด้วยซ้ำ
การฝึกเคล็ดวิชาั์นำมาซึ่งร่างกายที่ไม่ธรรมดามีความแข็งแกร่งทางกายภาพบวกกับพลังภายในทั้งหมดที่พลุ่งพล่านในร่างกาย
ลักษณะของการฝึกวรยุทธ์ถึงระดับที่ห้าของเคล็ดวิชาั์คืออะไร?
ฟันแทงไม่เข้าเพียงใช้พลังภายในก็สามารถฆ่าคนได้!
เป็ไปได้ว่าพลังโจมตีและความต้านทานนั้นแข็งแกร่งมาก
หลัวเลี่ยเผชิญหน้ากับกระบวนท่าหมัดโจมตีของหลงเยียนหรันที่ต่อยเขาอย่างแรง
บูม!
รังสีของแสงแผ่กระจายไปทั่วสถานที่และท่ามกลางคลื่นอากาศที่ปั่นป่วน หลงเยียนหรันก็ปลิวไปต่อหน้าต่อตาฝูงชน นางกรีดร้องในอากาศด้วยความเ็ป
ความเ็ปของสนามัแท้จริงนั้นเหมือนกับของจริง
ความเ็ปจากการถูกบดขยี้นี้ใครๆ ก็สามารถจินตนาการได้จากเสียงกรีดร้องของหลงเยียนหรัน ที่โหยหวนและฟังดูน่ากลัวยิ่งนัก
ผู้ชมในสนามประลองัตกอยู่ในความเงียบทันที
ผู้ที่คิดว่าไม่มีความน่าสนใจในตอนแรกและกำลังจดจ่อดูการต่อสู้ในสนามประลองอื่นๆ ก็ใเช่นกัน พวกเขาหันมามอง และเห็นเพียงหลัวเลี่ยที่ยืนอยู่คนเดียวในสนามประลองัแท้จริงหาใช่หลงเยียนหรันที่ยืนอยู่
“เกิดอะไรขึ้นองค์หญิงสามอยู่ที่ไหน?”
“โดนโจมตีแล้วๆ”
“เ้าพูดเื่ไร้สาระอะไรองค์หญิงสามเป็ัตัวจริง แม้ว่านางจะอยู่ในร่างมนุษย์แต่พลังป้องกันของนางก็รุนแรงมากนางจะถูกโจมตีได้อย่างไร”
“โจมตีจริงๆและยิ่งกว่านั้น คนคนนั้นไม่ได้ใช้วรยุทธ์เลย”
“ข้าไม่เชื่อองค์หญิงสามคงมีเื่ต้องไปทำ นางจึงถอนตัวชั่วคราว”
ผู้ที่ไม่ได้เห็นแต่แรกแม้ว่าพวกเขาจะได้ยินเสียงกรีดร้อง แต่ก็ไม่อยากจะเชื่อ เพียงเพราะคนคนนั้นคือองค์หญิงสามแห่งภพจิตั
ในเวลาเดียวกันนี้เสียงระบบในสนามัแท้จริงก็ดังขึ้น มันประกาศผลราวกับว่าไม่รับรู้อารมณ์ของมวลมนุษย์
“สนามที่เจ็ดของสนามประลองัแท้จริงผู้ชนะ : มีัอยู่ที่เป้า สถิติ : การต่อสู้หนึ่งครั้ง ชนะหนึ่งครั้ง และแพ้เป็ศูนย์”
ความสงสัยความลังเลใจ หรือความไม่เชื่อใดๆ พลันเงียบลงภายใต้เสียงนี้
คนที่ดูสนามอื่นอยู่หลบสายตาโดยไม่รู้ตัว
เนื่องจากหลงเยียนหรันปรากฏตัวอีกครั้งในสนามที่เจ็ดของสนามประลองัแท้จริง
ไม่มีความตายที่แท้จริงในการดวลในสนามประลองัแต่เป็ความตายแบบลวงตา
ในทำนองเดียวกันในห้องพักพิเศษของสนามประลองั ร่างใหญ่ของคนสองคนที่ไม่สนใจการต่อสู้ต่างๆ ก็ถูกดึงดูดเช่นกัน
คนแรกคือหลงโต่วไห่หนึ่งในสี่นายพลที่ยิ่งใหญ่ของเผ่าั และยังเป็ผู้สร้างทักษะหมัดพญาัประจัญบานอีกด้วยเขามีสถานะที่สูงส่ง และเป็คนที่แข็งแกร่งในระดับทลายยุทธ์ ซึ่งกำลังจะไปถึงระดับกายทองคำแล้ว
อีกคนหนึ่งคือซานต้าวจงจากอาณาจักรโจวเมื่อครั้งที่จักรพรรดิองค์ปัจจุบันของอาณาจักรโจวยังเป็เพียงรัชทายาท เขาเป็หนึ่งในสี่วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่ช่วยให้พระองค์ได้ขึ้นครองบัลลังก์
“น่าสนใจเขาสามารถโจมตีองค์หญิงสามให้ตายได้ คนคนนี้ไม่ง่ายเลย” ซานต้าวจงหัวเราะ
หลงโต่วไห่พูดอย่างเฉยเมย“เป็เพราะความประมาทขององค์หญิงสาม หากเขาต้องต่อสู้อีกครั้ง เขาจะพ่ายแพ้อย่างแน่นอนแต่องค์หญิงสามหลังจากความพ่ายแพ้ครั้งนี้ นางควรเรียนรู้บทเรียนซึ่งจะเป็ประโยชน์ต่อการเติบโตในอนาคตของนาง”
ซานต้าวจงถือแก้วสุราของตนและพูดอย่างสบายๆ “พี่หลง ตอนนี้ท่านกับข้าเพิ่งเคยเห็นการต่อสู้ของเขา ดังนั้นอย่ารีบร้อนตัดสินเลย”
“องค์หญิงสามเป็อัจฉริยะเช่นนี้จะเปรียบนางกับคนที่ปิดบังตัวตน และไม่กล้าแม้แต่จะแสดงใบหน้าที่แท้จริงได้อย่างไร”หลงโต่วไห่พูดอย่างภาคภูมิใจ “ข้าเชื่อว่าองค์หญิงสามจะชนะ หากนางต่อสู้อีกครั้ง!”
ซานต้าวจงกล่าวว่า“อย่างนั้นเรารอดูกัน ข้าเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่ามีัอยู่ที่เป้าจะชนะโดยใช้ประโยชน์จากความประมาทขององค์หญิงสามหรือไม่”
ในขณะนี้ณ สนามที่เจ็ดของสนามประลองัแท้จริง การต่อสู้ครั้งที่สองได้เริ่มขึ้นแล้ว!
ยังคงเป็หลัวเลี่ยที่เผชิญหน้ากับหลงเยียนหรันที่กำลังโกรธจัด
298
![ครอบครัวของข้า นอกจากข้า ล้วนข้ามมิติมาทั้งครอบครัว [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727100_84772278.webp)
