แม้แต่เฉินหนาน อยู่เงียบๆ ยังรู้สึกว่าแผ่นหินเบื้องหน้า เต็มไปด้วยความไม่ถูกต้อง ให้เขารับรู้ถึงอันตราย ั้แ่ยังไม่ก้าวฝีเท้าเข้าไปข้างในเสียด้วยซ้ำ
ผู้ติดตามของชายหนุ่มผู้นั้น พลันเอาอาวุธกระบองหนาม ดาบออกมาข่มขู่ สั่งให้หญิงสาว เดินเข้าไปเก็บสมุนไพรตรงหน้า ปานเสียงข่มศัตรู
สมุนไพรหญ้าตีนั ส่งกลิ่นอายปราณพลังหนาแน่น ต้นแรกที่ถูกดึงออกมา มันก็เหมือนว่า จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ก่อนเสียงเฟยฉานเอ่ยดังขึ้นมา “โยนมันออกมาให้พวกเรา แล้วเ้าก็เดินไปต่อ!”
เสียงเฟยฉาน เอ่ยย้ำดังขึ้นมาอีกครั้ง “เร็ว!” พร้อมกระบี่บินของเขาลอยออกมาจากฝ่ามือ ถูกส่งปราณพลังเข้าไป ทำให้มันเกิดการสั่นไหว อยากจะพุ่งออกไปทิ่มแทงเบื้องหน้าเต็มทน
หญิงสาวสีหน้าตระหนกไร้ทางเลือก มีแต่ต้องทำตามอีกฝ่าย แม้แต่หลายคนเฝ้ามองยังลุ้นจนเหงื่อแตกพลั่ก เมื่อมองสตรีก้าวฝีเท้า ช้าๆ ไปด้วยความระมัดระวัง
ก่อนเสียง ตู้ม! แผ่นหินดูไม่มีอะไร พลันขับเคลื่อนวงแหวนะเิ ขึ้นมาในเสี้ยวขณะ ส่งให้ร่างสตรีนางนั้น ร่างขาดเป็สอนท่อน ตายด้วยความน่าอเนจอนาถ
หลายคนที่เห็นต่างก็หน้ามืดทะมึนตามๆ กัน เมื่อสูดลมหายใจเย็นเยือก เข้าไปลึกจนเต็มปอด ครั้นเห็นร่างสตรีหายวับ เืที่อาบแดงฉานหายไป ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
บ่งบอกได้ว่าพวกเฟยฉาน ใช้คนไปเก็บสมุนไพรเ่าั้ มาแล้วไม่น้อย
เฉินหนานครุ่นคิดคิ้วขมวดเล็กๆ ‘ที่นี่เหมือนเป็สถานที่ สูบกลืนสิ่งมีชีวิตชัดๆ’ ส่วนเฟยฉานเขาประเมิน อาจพอสู้กันได้อย่างสูสีอยู่บ้าง
ก่อน… “ฮ่าๆ เสียงดังะเิกันเชียว!” ชายหนุ่ม มีรอยแผลเป็ทางยาวพาดกลางหน้าอก หัวเราะหยัน
ก่อนเสียงกระแอมไอ เฟยฉาน ดังขึ้นคล้ายขัดคนของเขาไว้ ทว่าใบหน้าชายหนุ่ม กลับยิ้มอย่างพึงใจ “เ้าไปต่อ…อย่ามัวยืนบื้ออยู่!”
คนที่ถูกชี้โดยเฟยฉาน เผยสายตาไม่จำยอมที่จะไปเท่าใดนัก ทว่าเมื่อถูกกระบองหนาม กระแทกด้านหลัง ไม่ให้เขาถอยฝีเท้าหนี จำต้องออกไปเก็บสมุนไพร ให้พวกมันอย่างช่วยไม่ได้
พร้อมเฟยฉาน กล่าวประโยคสุดท้าย ให้ศิษย์สำนักคนหนึ่ง ออกไปเก็บสมุนไพร “เ้าหนุ่มข้าคาดหวัง กับเ้าที่สุดเลยนะ ฮ่าๆ”
อีกฝ่ายแค่นเสียงขึ้นจมูก “หากสำนักข้ารู้พวกเ้าตายแน่!” ก่อนเขาจะเดินเข้าไปด้านใน ช้าๆ
เฟยฉาน โบกฝ่ามือ “ศิษย์ปลายแถวคิดว่าจะมีใครสนใจ”
จุดนี้แม้แต่เฉินหนานยังเข้าใจดีกว่าใคร การให้พวกผู้าุโระดับสูง เคลื่อนไหวออกหน้าไม่ใช่เื่ง่าย ได้แต่มองชายหนุ่มอายุไล่กับเขา เข้าไปเก็บสมุนไพร ด้วยสายตาเอาใจช่วยเท่านั้น
ชายวัยกลางคนข้างเฉินหนาน พลางกล่าวกระซิบกระซาบขึ้นมาเบาๆ “เ้าหนุ่มร่วมมือกันหลบหนี แยกกันไปคนละทิศคนละทางเถอะ อยู่ต่อพวกเรามีแต่ต้องตาย เ้าคิดเห็นว่าอย่างไร?”
เฉินหนานกระซิบบอกอีกฝ่าย “ข้าจะอยู่ที่นี่ต่อ เป้าหมายของข้า เป็ที่นี่ั้แ่แรกเริ่ม”
เสียงกระซิบคนข้างๆ ดังขึ้นมาพร้อมตาที่เบิกโพลง “เ้าหนุ่ม บ้าไปแล้วหรือ? อยู่ที่นี่ก็มีแต่ตาย” เมื่อสายตาพวกเขา เตรียมจะส่งสัญญาณให้กัน
เฉินหนานะโ ให้ชายหนุ่มเข้าไปเก็บสมุนไพร รีบเคลื่อนที่ เมื่อเห็นแสงปรากฏที่ปลายฝ่าเท้าของอีกฝ่าย “เคลื่อนตัวให้เร็วเข้า ะเิกำลังทำงาน!”
พร้อมเสียง ตู้ม! ชายหนุ่มเคลื่อนฝีเท้า รอดพ้นผ่านะเิวงแหวน ตัดผ่าร่างไปได้แบบหวุดหวิด ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ “หนุ่มน้อยคราวต่อไปบอกข้าอีก”
ก่อนเขาใช้วิธีนี้ รอเสียงเอ่ยเตือนเฉินหนาน เข้าไปเก็บสมุนไพรหญ้าตีนัมาอีกหลาย10ต้น ภาพนั้นต่างก็แทบไม่มีใครเชื่อ ที่เห็นสมุนไพรตามพื้นหิน ถูกถอนออกมากองรวม
คนด้านนอกต่างก็แสดงความยินดี แม้แต่คนที่ไม่ได้เข้าไปเก็บสมุนไพร ก็ยังคาดหวังให้อีกฝ่าย เก็บกวาดออกมาให้หมดลานหิน “แบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน”
เฟยฉานยังยกยิ้ม เมื่อเห็นสมุนไพรไม่น้อยกองตรงหน้า “อืม! ดี…ดี เป็เื่ที่น่ายินดียิ่งนัก…ข้าคาดหวังกับสมุนไพรสีแดงสด ด้านในไม่น้อย”
ทว่าทุกอย่างก็ไม่มีอะไรง่ายดายขนาดนั้น เมื่อฝีเท้าชายหนุ่ม ไปกระตุ้นค่ายกลสังหาร ที่ไม่ใช่มีแค่ค่ายกละเิอีกต่อไป
เฉินหนานพลันะโออกมาเอ่ยเตือน “ไม่ปกติแล้วไง! รีบถอยออกมาเร็ว”
แต่ไม่ใช่สำหรับด้าน เฟยฉาน เขาแค่นเสียงกราดเกรี้ยวสวนทันควัน “เ้า! อย่าถอยออกมาเชียว!” พร้อมเขาหมุนกระบี่บินข่มขู่
เสี้ยวฉับพลันแสงค่ายกลสังหาร สาดกระจาย ให้ผู้คนรับรู้ถึงความอันตราย ดาบแสงพุ่งปักออกมาทั่วทิศ ฉัวะ! ฉัวะ! ดังก้องสนั่น
แม้แต่พวกเฉินหนาน ที่อยู่ห่างออกไปยังรับรู้ถึงอันตราย หลบเลี่ยงแทบไม่ทัน ไม่ต้องพูดถึงชายหนุ่ม ร้องตะเกียกตะกาย ด้วยความน่าอดสู ที่เจอดาบแสงปราณพลังปักอยู่ทั่วร่าง
พร้อมเสียงถอนลมหายใจออกมายาว ของผู้ที่ถูกเรียกว่าพี่ใหญ่เฟยฉาน “ให้มันได้แบบนี้ซิ! นึกว่าจะไปได้สวยเสียแล้วอีก”
วูม! กระบี่บินที่หมุนมานานของเฟยฉาน พลันพุ่งตัดลำคอ ฉัวะ! อัก! ชายผู้นั้นตายตก แน่นิ่งไปทันที
สองคนที่ส่งสัญญาณให้กัน พลันพยักหน้า หนีออกไปคนละทิศละทางทันใด “พวกเราไป!”
เฟยฉานเผยสายตาเล็กแคบในเสี้ยวขณะ “ฮึ! พวกเ้าช่างโอหังนัก พวกเราสังหารมัน!”
ชายหนุ่มมีรอยแผลเป็ทางยาวพาดกลางหน้าอก รีบเคลื่อนตัว ไปอย่างรวดเร็ว ราวกับพยัคฆ์ วูม! เมื่อเงาไปอยู่ด้านหลัง…มันก็ง้างกระบองหนามหวดฟาด ร่างคนคิดหนี ร่วงลงไปกับพื้น แล้วฟาดกระหน่ำ ซ้ำๆ จนตายตก
ส่วนอีกด้าน ชายแก่ที่คิดหนี ถูกแซ่เหมือนัดึงรัดร่าง ก่อนจะถูกกระบี่บินเฟยฉาน พุ่งปัก แทงทะลุหน้าอก ฟิ้ว! ฉัวะ! จนตายดับดิ้นไปอีกคน…
184
