บทที่ 2 : อาณาจักรทะเลวิญญาณ!
การชดเชยคริติคอลสิบเท่า? เม็ดยาเทียนหยวน x10? มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? หลังจากที่หัวใจของลู่เสวียนสั่นคลอน ความประหลาดใจอย่างลึกซึ้งก็เกิดขึ้น สิบเม็ดยาเทียนหยวน! เม็ดยาเทียนหยวน หนึ่งเม็ดสามารถทำให้เขาฝ่าทะลุระดับอาณาจักรในปัจจุบันได้อย่างง่ายดาย ด้วยสิบเม็ดนี้ มันคงจะไม่ใช่แค่ฝ่าทะลุระดับแน่? เส้นทางแห่งการฝึกตน นอกจากคุณสมบัติแล้ว ทรัพยากรก็มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นกัน หากทรัพยากรเพียงพอ แม้ว่าคุณสมบัติจะอยู่ในระดับกลาง ก็สามารถฝึกตนให้อยู่ในระดับที่สูงขึ้นได้ "เจ๋งเลยระบบ!" ลู่เสวียนรู้สึกตื่นเต้น ดูเหมือนว่าเขาจะต้องให้โอกาสมากขึ้นในอนาคต! แน่นอน หลักการคือเขาต้องสามารถหาโอกาสได้! เมื่อมองดูบรรยากาศที่เป็นมิตรของนิกาย ชายชราก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งและรู้สึกว่านิกายมีแนวโน้มที่ดี เขาพลันกล่าวว่า “นับจากพรุ่งนี้ อาจารย์จะปิดด่าน หากข้าไม่ออกมาหลังจากผ่านไปสองปี อาจารย์คงจะนิพพานแล้วอย่างแน่นอน เสวียนเอ๋อร์ให้เจ้าขึ้นเป็นผู้นำนิกายคนต่อไปของนิกายตงหลิน” เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลู่เสวียนผู้อารมณ์ดีก็รู้สึกหนักใจในทันใด สิ่งหนึ่งที่ต้องพูด อาจารย์ราคาถูกคนนี้ดีกับเขามาก เขาอยู่ในนิกายมานานกว่าสิบปีและได้ให้ทรัพยากรและคำแนะนำในการฝึกตนมากมายแก่เขา แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรกับสถานการณ์ปัจจุบันของอาจารย์ได้ ท้ายที่สุด นี่คือปัญหาของอายุไข ซึ่งเม็ดยาเทียนหยวนไม่สามารถแก้ไขได้ พื้นฐานการฝึกตนของอาจารย์มาถึงขีดจำกัดคุณสมบัติของเขาแล้ว และแม้แต่เม็ดยาเทียนหยวน ก็ไม่สามารถช่วยเขาฝ่าทะลุระดับได้ "ไม่ต้องเสียใจ ทุกอย่างคือโชคชะตา ไปเถอะ" ชายชรากล่าวด้วยรอยยิ้มและค่อยๆ หลับตาลง "ขอรับ" ลู่เสวียนพยักหน้า โค้งคำนับแล้วหันหลังเดินจากไป ในปีนี้ เขาหวังว่าเขาจะได้พบกับผลอายุยืน เพื่อที่เขาจะได้ช่วยอาจารย์ให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้ เป็นเพียงว่าผลอายุยืนนั้น เป็นสมบัติที่หายากในโลกซึ่งไม่อาจหาพบได้ง่ายๆ ในหลายหมื่นปี มันจะปรากฏออกมาสองสามครั้งเท่านั้น เมื่อใดก็ตามที่มันปรากฏ มันจะทำให้เกิดพายุนองเลือดขึ้น! เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เจียงเหยาเกอก็เม้มปากและจากไปหลังจากโค้งคำนับ ...... นิกายที่ลู่เสวียนอยู่เรียกว่า นิกายตงหลิน ซึ่งเป็นหนึ่งในร้อยนิกายในอาณาเต๋า สำหรับอาณาเต๋า มันเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ใหญ่ที่สุดในทวีปตะวันออกของแผ่นดินใหญ่ นานมาแล้ว ในยุครุ่งเรืองของอาณาเต๋า มีหลายร้อยนิกาย แต่เมื่อเวลาผ่านไป หลายนิกายก็ค่อยๆ ลดลงและถูกผนวกเข้าด้วยกัน วันนี้เหลือเพียงยี่สิบกว่านิกายเท่านั้น นิกายตงหลินเป็นหนึ่งในนั้นและความแข็งแกร่งนั้นอ่อนแอที่สุด หากไม่มีประวัติอันรุ่งโรจน์ เคยเป็นสี่นิกายชั้นยอด มันคงจะหายไปนานแล้ว เมื่อกลับมาที่ลานบ้านของเขา ลู่เสวียนก็นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงและหยิบเม็ดยาเทียนหยวน ซึ่งได้รับการชดเชยจากระบบออกกมา ในขวดหยกมีสิบเม็ด ลู่เสวียนเปิดฝาแล้วเทออกมา พลันเห็นว่าเม็ดยากลมราวกับอัญมณีที่เปล่งประกายราวกับดวงดาว และเป็นประกายระยิบระยับ มีกลิ่นหอมสดชื่นเฉพาะของเม็ดยา แค่ได้กลิ่นก็รู้สึกสดชื่นแล้ว สมแล้วที่เป็นเม็ดยาระดับหก! “ให้ข้าดูซิว่าเจ้าจะทำให้ข้าไปได้ไกลแค่ไหน!” ดวงตาของลู่เสวียนเป็นประกาย การฝึกตนแบ่งออกเป็นเก้าอาณาจักร อาณาจักรฝึกปราณ, อาณาจักรกายา, อาณาจักรทะเลวิญญาณ, อาณาจักรสรรค์สร้าง, อาณาจักรวังวิญญาณ, อาณาจักรเป็นตาย, อาณาจักรเต๋า, อาณาจักรโลกถ้ำและอาณาจักรราชา แน่นอนว่ามีระดับที่สูงกว่าอาณาจักรราชาอยู่โดยธรรมชาติ แต่นั่นไม่ใช่อาณาจักรที่ทุกคนสามารถสัมผัสได้ สำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด อาณาจักรราชานั้นเป็นขีดจำกัด ลู่เสวียนตอนนี้อยู่ในระดับอาณาจักรกายาขั้นที่เก้า อาณาจักรกายาส่วนใหญ่เพียงเสริมกล้ามเนื้อและกระดูกให้แข็งแกร่ง แค่อาศัยคุณสมบัติและความพากเพียร มันไม่มีอะไรยากเลยที่จะฝึกฝน ต่อไปเป็นอาณาจักรทะเลวิญญาณ ทะเลวิญญาณ เป็นการเปิดทะเลวิญญาณที่จุดตันเถียนและเติมเต็มด้วยพลังปราณแท้จริง ปราณแท้จริงแตกต่างจากปราณภายใน มันสามารถออกมาจากร่างกายได้ และผู้ที่มีการฝึกตนสูงๆ สามารถแปลงร่างมันเป็นปราณดาบได้หลายร้อยฟุตจนตัดภูเขาได้! ดังนั้นจึงมีความต่างชั้นระหว่างอาณาจักรกายาและอาณาจักรทะเลวิญญาณ เมื่อเข้าสู่อาณาจักรทะเลวิญญาณแล้ว ก็จะไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป! ลู่เสวียนสูดหายใจเข้าลึกๆ กลืนเม็ดยาเทียนหยวนในมือของเขาทันที แม้ว่าเม็ดยาเทียนหยวนจะทรงพลัง แต่สรรพคุณทางยาของมันนั้นไม่รุนแรงนัก และเป็นการยากที่จะทำให้คนระเบิดตายได้ นอกจากนี้ ลู่เสวียนได้มาถึงอาณาจักรกายาขั้นที่เก้าแล้ว เพียงพอที่จะรองรับพลังของมัน! บูม! ในช่วงเวลาที่เข้าไปในลำคอ เม็ดยาเทียนหยวนก็ละลายทันทีและพลังยาที่สง่างามก็เหมือนกับกระแสน้ำที่ไหลผ่านภูเขาที่ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งไหลออกไปหลายพันลี้ ไปขัดถูแขนขาและกระดูก! ลู่เสวียนรู้สึกตัวสั่นไปทั้งตัว! กล้ามเนื้อและกระดูกส่งเสียงดัง แกร๊ก! เขารีบยับยั้งจิตใจและเริ่มซึมซับพลังของมัน! แม้ว่าคุณสมบัติทางร่างกายของเขาจะอยู่ในระดับกลาง แต่เขาก็สามารถดูดซับได้สูงสุด 50 ส่วน! แต่แค่ 50 ส่วนก็เพียงพอแล้ว! ต้องรู้ก่อนนะว่านี่คือเม็ดยาระดับหก เม็ดยาเทียนหยวน! ทุกวินาที ลู่เสวียนรู้สึกว่าเลือดของเขากำลังสูบฉีดอย่างรวดเร็ว! “ได้เวลาแล้ว ฝ่าทะลุให้ข้า!” ลู่เสวียนมองเห็นตันเถียนของตัวเองภายใน มีพื้นที่สีเทาที่เหมือนความโกลาหล แต่ในเวลานี้ ด้วยกระแสลมปราณและเลือดที่หลั่งไหลอย่างบ้าคลั่งในร่างกาย ความโกลาหลเริ่มแตกเหมือนเปลือกไข่ และรอยแตกก็ใหญ่ขึ้นและใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าโลกได้เปิดออก ตันเถียนก็ระเบิดในทันที ฟูม! ดูเหมือนจะมีเสียงคลื่นซัดเข้าหูเขา ลู่เสวียนมองเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็วอีกครั้ง เขาได้เห็นว่าตันเถียนกลายเป็นชิ้นส่วนของวังหยาง หมอกสีทองจางๆ ลอยขึ้นมา เติมเต็มช่องลมปราณทั่วร่างกาย ปราณแท้จริง! มันสูงกว่าพลังปราณภายในมาก และสามารถกล่าวได้ว่าประสิทธิภาพของมันมากกว่าอย่างถึงขีดสุด ด้วยความคิด ลู่เสวียนก็ยกสองนิ้วของเขาให้เป็นปราณดาบและใช้ทักษะดาบของนิกายออกไป แสงดาบสีทองอ่อนพลันปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว ประมาณสามฟุต "ตูม!" แสงดาบพุ่งทะลุกำแพงทันทีโดยไม่ถูกปิดกั้น “นี่คือพลังของพลังปราณแท้จริงหรือ อาณาจักรกายาเทียบไม่ได้เลยสักนิด” ดวงตาของลู่เสวียนสั่นไหว วัสดุที่ใช้ในการสร้างนิกายไม่ใช่ของธรรมดา ก่อนหน้านี้ แม้ว่าเขาจะมีพลังต่อยหนึ่งแสนจิน เขาก็ไม่สามารถทิ้งร่องรอยไว้บนกำแพงได้ แต่ตอนนี้มันกลับถูกแทงทะลุ! พลังเช่นนี้ ช่างน่ากลัวจริงๆ ไม่น่าแปลกใจที่ผู้คนในโลก มักจะพูดเสมอว่า ระดับอาณาจักรกายานับร้อย ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณได้! ช่องว่างระหว่างพวกมันมากเกินไป โดยทั่วไปแล้ว อาณาจักรกายาจะใช้แค่หมัดและเท้าต่อสู้เท่านั้น แต่เริ่มจากทะเลวิญญาณ ระดับก็จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าสามารถฆ่าคนที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ได้ "ฝึกตนต่อไป!" ยังมีเม็ดยาเทียนหยวนอีกเก้าเม็ด ซึ่งเพียงพอสำหรับเขาในการปรับปรุงการฝึกตนของเขาให้ไปสู่ระดับที่สูงขึ้นได้! จบบทที่ 2