"แต่เธอก็รู้ว่าเราสองคนไม่ได้เป็คนอื่นคนไกลที่ไหน....จริงมั้ย? "
ธาดายักคิ้วกวนๆ ให้หญิงสาวพร้อมกับจ้องตาของเธอผ่านแว่นอันหนาเตอะอันน่ารำคาญตาสำหรับเขา บุคลิกของเธอก็ดูปราดเปรียวดีแต่กลับต้องมาติดขัดอยู่ตรงแว่นตาของหล่อนนี่แหละ
พิมพ์นารากำหมัดแน่นใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและเจ็บแค้นชายหนุ่ม นี่เขาจะพูดถึงเื่บ้าๆ ในคืนนั้นอีกทำไมกัน!
"หึ! ฉันจำไม่ได้หรอก....เพราะมันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลย"
"ฉันจำได้แค่ว่า....เคยทำทานให้หมามันกินน่ะ" พิมพ์นาราตอกหน้าชายหนุ่มกลับไป
"แต่หมาตัวนั้นก็โชคดีนะ...ที่ได้กินเป็คนแรก ถึงรสชาติมันจะจืดชืดไปก็เถอะ"
ธาดาพูดขึ้นพร้อมกับมองสบตาพิมพ์นาราที่มองเขาด้วยความโกรธจัด
"เห่าจบยัง? ถ้าจบแล้วฉันจะได้กลับไปทำงานต่อ! "
"ฉันเสียเวลากับเื่ไร้สาระของท่านประธานมามากพอแล้ว เอกสารนั่นฉันเรียงไว้ให้หมดแล้ว"
"ถ้าท่านประธานไม่มีปัญญาเปิดอ่านอีกก็ไปบริจาคแขนขาให้คนพิการที่ยังดิ้นรนสู้ชีวิตแม้ร่างกายจะไม่สมประกอบซะเถอะ ฉันอายแทนพวกเขาน่ะ! "
พูดจบพิมพ์นาราก็ออกไปทันทีโดยไม่รับรู้ว่าธาดาจะโกรธเธอหัวฟัดหัวเหวี่ยงแค่ไหน เพราะทุกคำที่เธอพูดไปมันก็เหมาะสมแล้วกับคนอย่างเขา!
พิมพ์นารากลับมานั่งที่โต๊ะของเธอ หญิงสาวกำหมัดแน่น คนเลวๆ อย่างเขาไม่เคยรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำกับเธอไว้หรอก พิมพ์นารารู้ว่าสาเหตุที่เขาเลือกเธอมาเป็เลขานั้นเพราะ้าจะเอาคืนเธอที่ทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าคนอื่นก็เท่านั้น
ย้อนไปเมื่อสี่ปีก่อน.....
ตอนนั้นพิมพ์นารายังเป็นักศึกษาของมหาลัยชื่อดังที่พ่อของเธอเป็เ้าของมหาลัยนั้นเอง แต่ไม่มีใครรู้เพราะพิมพ์นาราไม่อยากบอกกับใคร อีกอย่างเธอก็ใช้นามสกุลของแม่จึงไม่มีใครสงสัยอะไร พิมพ์นาราเรียนอยู่ชั้นปีที่3กำลังจะขึ้นปีที่4
พิมพ์นาราและธาดาได้เรียนอยู่ห้องเดียวกัน เธอไม่ค่อยชอบธาดานักเพราะได้ยินชื่อเสียงของเขาว่าชอบฟันผู้หญิงไปเรื่อย และเขาก็กำลังขายขนมจีบเพื่อนของเธอที่กำลังจะใจอ่อนเพราะคารมของเขา แต่พิมพ์นาราก็ชอบมาขัดคอเสือผู้หญิงอย่างธาดาเสียทุกครั้งจนทั้งคู่ไม่กินเส้นกัน
พิมพ์นาราเคยมีเพื่อนสนิทหน้าตาสระสวยอยู่คนหนึ่ง ชื่อ เนตรนภัส เธอกับเนตรนภัสเริ่มสนิทกันั้แ่เริ่มเข้าเรียนชั้นปีที่1
เนตรนภัสเด็กสาวที่มีฐานะค่อนข้างลำบาก แต่เข้ามาเรียนในมหาลัยเอกชนระดับอินเตอร์แห่งนี้ได้เพราะสอบชิงทุนเข้ามา เนตรนภัสได้เป็ถึงดาวคณะ เธอสวยโดดเด่นกว่าใครๆ ยิ่งเวลาที่เนตรนภัสอยู่กับพิมพ์นาราก็ยิ่งทำให้เธอดูโดดเด่นขึ้นไปอีกในขณะพิมพ์นารานั้นเป็เพียงยัยแว่นเฉิ่มๆ ที่เดิมตามเนตรนภัสอยู่ต้อยๆ จนใครต่อใครก็พากันหัวเราะเยาะที่ไม่เจียมตัวพยายามมีตัวตนด้วยการคบหากับดาวคณะอย่างเนตรนภัส
แต่พิมพ์นาราก็ไม่เคยสนใจคำพูดเ่าั้ เธอไม่เคยเอาคำดูถูกของใครมาใส่ใจเพราะมันไม่ได้มีผลอะไรต่อการดำเนินชีวิตของเธอ หญิงสาว้าเพียงชีวิตที่เรียบง่ายเหมือนแม่กับยายของเธอ
ด้วยความที่ฐานะทางการเงินของเนตรนภัสไม่ดีนัก เวลาเลิกเรียนเนตรนภัสจึงต้องหารายได้เสริมด้วยการไปเป็พริตตี้และ PR ร้านเหล้า บางวันก็รับจ๊อบไปนั่งสวยๆ เรียกลูกค้าอยู่หน้าผับ
ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้พิมพ์นาราเป็ห่วงเพื่อน เธอมักจะให้เนตรนภัสหยิบยืมเงินอยู่บ่อยครั้ง เพราะไม่อยากเพื่อนต้องมาทำงานที่อันตรายแบบนี้ แม้จะไม่เคยได้เงินคืนเลยก็ตาม แต่พิมพ์นาราก็ไม่เคยว่าอะไรเพราะสถานะทางการเงินของเธอไม่ได้มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว
พิมพ์นาราพบว่าเนตรนภัสใช้เงินฟุ่มเฟือยเกินตัวจนเธอต้องตักเตือนเพื่อนจนเริ่มมีปัญหากันอยู่บ่อยครั้ง
วันหนึ่งเนตรนภัสโกรธเธอที่ไม่ยอมให้ยืมเงินเหมือนเคยเพราะพิมพ์นารา้าดัดนิสัยที่เคยตัวของเนตรนภัส เนตรนภัสโกรธเธอและกลับไปรับจ๊อบเป็พริตตี้อีกครั้งในงานวันเกิดของธาดา
ธาดาชวนเพื่อนๆ ทุกคนไปงานวันเกิดของเขาที่บ้านพักตากอากาศของเขารวมทั้งพิมพ์นาราด้วย ตอนแรกพิมพ์นาราก็ปฎิเสธเพราะไม่อยากเห็นหน้าธาดา แต่พอเธอรู้ว่าเนตรนภัสรับจ๊อบเป็พริตตี้ในงานของเขา พิมพ์นาราจึงยอมไปร่วมงานด้วยเพราะเป็ห่วงว่าเนตรนภัสจะพลาดท่าเสียที่ให้กับเสือผู้หญิงอย่างธาดา
คืนนั้นเนตรนภัสถูกธาดาท้าให้เล่นเกมดื่มเหล้าแข่งกับเขาและเพื่อนๆ ไม่เว้นแม้แต่ยัยแว่นแสนเฉิ่มอย่างพิมพ์นาราที่ถูกธาดาท้าให้ร่วมดื่มด้วยคำพูดที่แสนจะกวนโมโหของเขาทำให้พิมพ์นาราผู้ไม่ชอบให้ใครมาท้ายอมตกลงร่วมเกมส์ด้วย
เกมส์ได้เริ่มขึ้น....เนตรนภัสได้นั่งแนบชิดกับธาดาจนแทบจะเข้าไปสิงกันอยู่แล้วในสายตาของพิมพ์นารา ในขณะที่พิมพ์นารานั่งข้างแดเนียลที่ดูจะเป็มิตรกับเธอมากกว่าเพื่อนของเขา แดเนียลเตือนเธอแล้วว่าอย่าบ้าจี้ไปกับธาดาแต่พิมพ์นาราไม่อยากให้ธาดามองว่าเธอป๊อด หญิงสาวจึงดึงดันไม่ฟังคำทันทานของแดเนียลที่เตือนเธอด้วยความหวังดี
มีเหล้ามากมายหลายชนิดรวมถึงน้ำอัดลมและน้ำเปล่าอยู่ในแก้ว ใครหมุนปลายลูกศรไปลงที่เหล้าแก้วไหนคนนั้นต้องดื่มให้หมดแก้วโดยธาดาเริ่มเป็คนแรก คนต่อมาคือเนตรนภัสและพิมพ์นารา แต่พิมพ์นาราโชคดีหน่อยที่เล่นเกมรอบแรกๆ เธอมักจะได้น้ำอัดลมและน้ำเปล่าเป็ส่วนใหญ่และเพิ่งจะได้ดื่มเหล้าในรอบหลังๆ ทำให้พิมพ์นาราเริ่มเวียนหัวเพราะไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อน
ธาดามักจะเป็คนที่ได้เหล้าเพียวๆ รสชาติแรงๆ อยู่เสมอจนเริ่มเมาแต่ก็ยังทรงตัวได้อยู่ ในขณะที่เนตรนภัสเริ่มเมาไม่รู้เื่แล้ว เนตรนภัสพยายามคลอเคลียธาดาแต่ชายหนุ่มปัดมือเธอออกเพราะเริ่มร้อน
พิมพ์นาราเวียนหัวเหมือนจะอ้วก เธอเดินโซซัดโซเซจะเข้าไปฉี่ในห้องน้ำเพราะดื่มน้ำไปเยอะ แต่กลายเป็ว่ามีคนใช้ห้องน้ำอยู่ หญิงสาวทนรอไม่ไหวจึงเดินโซซัดโซเซขึ้นไปหาห้องน้ำชั้นบนของบ้าน เธอเห็นห้องของใครคนหนึ่งถูกเปิดค้างไว้จึงเดินเข้าไปใช้ห้องน้ำชั่วคราวเท่านั้น....
****************************
147
